Τα όνειρα είναι δωρεάν, το θέμα είναι να είναι λειτουργικά και να μας κινητοποιούν αυτά τα όνειρα, εκεί παίζεται το παιχνίδι.
_______________________
Η ιστορία Αυτής που Φοβάται ότι δεν Μπορεί όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπημένο μου ampa,
Ποια είναι η γνώμη σου για τα όνειρα που κάνουμε για τον εαυτό μας, όταν ο χαρακτήρας που μας έδωσε η φύση δεν βοηθά την επιτυχή εκπλήρωση τους;
Μπορεί κάποιος οξύθυμος και καυστικός άνθρωπος να γίνει ένας καλός ψυχολόγος, αν αυτό ονειρεύεται; Μπορεί κάποιος που λιποθυμάει στην ιδέα του αίματος να καταφέρει να γίνει ένας επιτυχημένος χειρουργός, επειδή σκοπός της ζωής του είναι να σώζει ζωές; Μπορει κάποιος να διαπρέψει ως δάσκαλος, αν χάνει την υπομονή του πανεύκολα με ανούσια πράγματα; Υπάρχει πολιτικός με ανεπάρκεια στο λέγειν;
Απορία από μία φοιτήτρια με μεγάλα όνειρα και μεγαλύτερα άγχη περί αδυναμίας εκπλήρωσής τους.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αυτή που φοβάται ότι δε μπορεί
_______________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Ωραίο ερώτημα, αγχωμένη φοιτήτρια!
Υπάρχουν δύο σχολές σκέψης σε ανάλογα αναπάντητα ερωτήματα, σαν αυτό για τα όνειρα για τον εαυτό μας.
Η μία είναι αυτή που θα την ονομάσω “του ΣΕΠ, του σχολικού επαγγελματικού προσανατολισμού”. Διάλεξε κάτι στο οποίο είσαι καλός και κάνε το επάγγελμα ή εν πάση περιπτώσει ασχολήσου σοβαρά μαζί του κι άφησε πίσω τα όνειρα που δεν σου “πάνε” για να μην χάνεις χρόνο κι ενέργεια. Η δεύτερη σχολή είναι “της αμερικάνικης ταινίας”, η ανθρώπινη θέληση όλα τα μπορεί κι όλα τα καταφέρνει αρκεί να εργαστεί συστηματικά και με πίστη για τα όνειρά της.
Και οι δύο σχολές σκέψης έχουν τα μειονεκτήματα και τα πλεονεκτήματά τους. Η πρώτη επιτρέπει οικονομία δυνάμεων και πιο οργανώμενο ρεαλιστικά σχεδιασμό της ζωής μας, κινδυνεύει όμως να μας εγκλωβίσει σε προσδοκίες άλλων (αν έχω γεννηθεί με μυαλό για μαθηματικά, είμαι καταδικασμένη να μην τραγουδάω;) Η δεύτερη μπορεί να μας στείλει να χαραμίσουμε χρόνια στην αναζήτηση μιας φρούδας ελπίδας, ωστόσο δίνει την ηθική ικανοποίηση ότι αν δικαιωθούμε η νίκη θα είναι καθοριστική. (Αν ονειρεύομαι να γίνω η μεγαλύτερη τραγωδός της εποχής μου, δεν θα χρειαστεί να θυσιάσω τα πάντα όλα στο βωμό αυτής της -όχι σίγουρης στο αποτέλεσμα- φιλοδοξίας;)
Σε τέτοια ερωτήματα η απάντηση ποιά σχολή σκέψης είναι αποτελεσματικότερη έχει να κάνει με την ίδια την βάση αυτού που ρωτάς. Την αυτογνωσία. Όσο καλύτερα γνωρίζεις τον εαυτό σου, τόσο καλύτερα γνωρίζεις τι μπορείς να θυσιάσεις, τι μπορείς να αξιοποιήσεις, πόσο δύσκολο ή εύκολο είναι αναδείξεις πράγματα που θέλεις σε βάθος χρόνου, πόσο μπορείς να ξεπεράσεις αντικειμενικές δυσκολίες και πόσο έχεις αγκυλώσεις.
Επειδή είσαι φοιτήτρια και προβληματίζεσαι για το μέλλον, θα σου πω το εξής. Κι ο Δημοσθένης ήταν ψευδός κι έγινε ο μεγαλύτερος ρήτορας με κόπο, επιμονή κι εξάσκηση, όμως σκόπιμο είναι να κοιτάξεις και τι δυνατότητες δίνει η σχολή σου γενικότερα. Καμμιά φορά υπάρχουν δρόμοι λιγότερο ταξιδεμένοι που δεν τους έχουμε ερευνήσει επαρκώς επειδή δεν χρειάστηκε.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εμπεριστατωμένη απάντηση. Υπάρχουν επίσης δύο ειδών όνειρα. Εκείνα που κάνεις γιατί πραγματικά εμπνέουν την ψυχούλα σου και εκείνα που κάνεις γιατί το ευρύ και στενό κοινωνικό περιβάλλον, σου έχει από νήπιο πιπιλίσει το κεφάλι πως αυτά τα όνειρα πρέπει να έχεις για να αξίζεις και να μετράς κοινωνικά. Κάνε μία γενναία και ειλικρινή ενδοσκόπηση να δεις τα δικά σου όνειρα σε ποιά κατηγορία ανήκουν. Τα όνειρα που σε εμπνέουν όσο δύσκολος κι αν είναι ο δρόμος δεν σε νοιάζει, γιατί δεν μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου να κάνει κάτι άλλο. Για τα όνειρα που σου “φορέθηκαν” όμως, η πορεία… Διαβάστε περισσότερα »
επι του πρακτέου βεβαια ελάχιστη σημασια έχει δεδομένου ότι στη ζωή ελάχιστες ειναι συνήθως οι βασικές επιλογές (οι υπόλοιπες επιλογές ειναι συνήθως εξαρτώμενες από αυτές τις ελάχιστες) που κανουμε κι αυτες συνήθως εξαρτώνται από μια πληθώρα παραγόντων πολλές φορές άμεσα σχετιζόμενων με την επιβιώση όποτε το αποτελεσμα της επιλογής ειναι προδεγεγραμμένο. έτυχε και χώρισα μετα 6 και κάτι χρόνια σχέσης οποτε μετά το στρατό δέχτηκα μια σύμβαση αρχαιολόγου για 2 μήνες καπου στην παραμεθόριο 13 ωρες οδικά από θεσσαλονίκη και 9 από αθήνα. Αν συνέχιζα να είχα την σχέση δεν θα εγκατέλειπα την πολη καταγωγής μου την θεσσαλονική καθώς σε… Διαβάστε περισσότερα »
επισης αυτος που σκοπος της ζωης του ειναι να σώζει ζωες δεν υπάρχει κανενας απολυτως λόγος να γινει γιατρός είτε λιποθυμάει στη θέα του αίματος είτε όχι. Μπορει κάλλιστα να γίνει αστυνομικός ή πυροσβέστης (ό μέσος αστυνομικός ή πυροσβέστης έχουν σώσει περισσοτερες ζωες από βέβαιο θανατο όχι απο γριπη και εξανθήματα από τον μέσο γιατρό) μπορεί επίσης να ασχοληθεί με την αποκομιδή σκουπιδιών. Ο μέσος εργάτης στα απορρίματα ευθύνεται για την εξάλειψη των λιμωδών νοσημάτων περισσότερο απο τον μέσο γιατρό. μπορεί να ασχοληθει ερευνητικά στον τομέα της φαρμακευτικής. μπορεί να γίνει συγκοινωνιολόγος και να κάνει μια μελέτη για την μειωση… Διαβάστε περισσότερα »