Η Ρένα απαντά: Τι μπορώ να κάνω για να προστατέψω το σύντροφό μου από την καταπιεστική του μητέρα;

Λύσεις που δημιουργούν πρακτικά αποτελέσματα χωρίς πολλά λόγια είναι οι καλύτερες.

__________

Η ιστορία της Άννας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Οι γονείς του αγοριού μου τον κάνουν δυστυχισμένο. Κυρίως η μάνα του. Δεν περίμενα ποτε στην ζωή μου πως θα μπω σε αυτή την άτυπη κόντρα νύφης-πεθεράς, που τόσο τραγελαφική μου φαίνεται. Και ποτε δεν είχα να μοιράσω κάτι με καμία από τις μητέρες των προηγούμενων συντρόφων μου. Ούτε τώρα έχω να μοιράσω κάτι. Όμως δυστυχώς έχει αυτή.

Μετράω στο ενεργητικό της σχέσης μας (2 χρόνια) ήδη έναν καυγά επειδή της φάνηκα εξώλης στον ινσταγκραμ. Μετράμε δυο τρεις ακόμα καυγάδες, γιατί με την γκρίνια της τον έκανε να πάρει αποφάσεις για απλά πράγματα που με ξενερωναν. Και ως εδώ καλά, γιατί είναι προβλήματα μεταξύ μας με βασικό υπεύθυνο αυτό. Όμως έχουν βγει ατάκες από το στομα της που πραγματικά τον καταστρέφουν και δυστυχως μου τις έχει μεταφέρει καιρό αργότερα.

Η κυρία “δεν ανακατεύομαι και είμαι διακριτική”, του κάνει 20 λεπτά κηρύγματα ότι πάχυνε από τότε που με γνώρισε και του υπαγορεύει τι να τρώει και τι να πίνει. Τον λέει χοντρό με το που τον βλέπει, και πραγματικά τον στεναχωρούν αυτά. Έπειτα, τον έβριζε από το πρωί μέχρι το βράδυ επειδή ήταν άνεργος, του έλεγε πως θα έπρεπε να ντρέπεται να τον ζουν οι δικοί μου οι γονείς (σπόιλερ αλερτ, δεν τον ζούσε κανένας από τους δικούς μου τους γονείς, απλά το σπίτι που μένω μόνη μου είναι στο όνομα τους και περάσαμε την καραντίνα μαζί). Τώρα η δουλειά του δεν είναι αρκετή. Και εγώ δεν είμαι επίσης αρκετή. Και τα λεφτά του δεν του φτάνουν, για να ζει όπως ένας σωστός άντρας. Και 30 χρόνων άντρας όλα αυτά τα αφουγκράζεται και τον πληγώνουν.

Θα βιαστείτε να πείτε πως στα 30 θα πρέπει να μην τον ενδιαφέρουν. Τι γίνεται όμως όταν μεγαλώνεις με αυτή την μανία; Με έναν συνεχή έλεγχο και πίεση για να είσαι τέλειος; Πάντα τον ήθελε τέλειο, αλλά τέλειο όπως νόμιζε αυτή. Και έχει εγκλωβιστεί σε έναν ενήλικα που ξέρει την ζωή μόνο μέσα από τα μάτια της μαμάς του. Δεν πρόκειται για μένα, δεν με νοιάζει αν με θέλει η Μαμα του η όχι. Τον βλέπω όμως να βασανίζεται και αυτό με νοιάζει. Δεν προλαβαίνει να χαρεί τίποτα η να σχεδιάσει τίποτα, σαν παιδί από τις προσβολές της μαμάς του, νιώθει άσχημα απέναντι μου για αυτές.

Και εγώ δεν ξέρω αν πρέπει και ποσο να ανακατευτω. Θέλω να της φωνάξω ένα σκάσε κάθε φορά που τον στήνει στον τοίχο, και από την άλλη νιώθω πως αυτά είναι θέματα στα οποία δεν έχω δικαίωμα να μπλεχτώ.
Τι μπορώ να κάνω ;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Άννα

__________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Από μάνες με μανία ελέγχου πάνω στα παιδιά τους, καθώς και ματαιωμένες προσδοκίες που προβάλλουν πάνω στα παιδιά τους, δυστυχώς ο τόπος είναι υπερπλήρης. Είμαι πεπεισμένη ότι στην Ελλάδα συγκεκριμένα η ματαίωση των γυναικών μέσα στο γάμο τους απασφαλίζει στις σχέσεις μάνας-γιού δημιουργώντας ακριβώς τέτοιες καταστάσεις.

Να αλλάξουν οι μανάδες αυτές μετά από τόσα χρόνια, και με δεδομένη τη δικαιολογία της μετακύλισης ευθυνών στην “νύφη”, από δύσκολο έως απίθανο. Να αλλάξει ο κανακάρης και να πάψει να δίνει σημασία, όταν έχει περάσει 30 χρόνια της ζωής του με την προσδοκία να τον αποδεχτεί η μάνα κι ο πατέρας του, δύσκολο αλλά κατορθωτό με θεραπεία. Αν το θέλει, θα το κάνει, για δικό του και μακροπρόθεσμα δικό σας καλό. Γιατί με τον ίδιο έχεις το πρόβλημα, και το’χεις καταλάβει εν μέρει. Κι είναι πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα με το οποίο θα αγωνιστείς επί μακρόν. Βεβαιώσου ότι αξίζει.

Αυτό που εσύ μπορείς να κάνεις πρακτικά είναι να βάλετε χιλιομετρική απόσταση μεταξύ σας και να περιορίσεις όσο το δυνατόν τις γέφυρες επικοινωνίας (χωρίς φανερή ρήξη όμως, για την οποία θα κατηγορηθείς εσύ και μόνο αν την εκκινίσεις). Τα τηλέφωνα στο αθόρυβο, βιντεοκλήσεις κομμένες. Απόσταση δύο πόλεων είναι καλά. Χωρών, ακόμη καλύτερα. Ηπείρων είναι το ιδανικό.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News