Αυτός είναι της άποψης ότι ο γάμος δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, διότι εφόσον είμαστε ο ένας για τον άλλον εκεί και είμαστε ομάδα δεν υπάρχει εμπόδιο που δεν μπορει να ξεπεραστεί.
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Λατρεμένη μου Ρένα,
φίλοι και φιλ@, κουκλαρες μου καλημέρα,
Υπάρχει κάτι που με προβληματίζει και θέλω τη βοήθεια σας ,τα φώτα και τις γνώμες σας!
Με τον σύντροφό μου είμαστε 5 χρόνια μαζί (32 και 35), συγκατοίκησαμε πολύ γρήγορα και περνάμε τέλεια μαζί. Είναι ο τέλειος σύντροφος και τώρα είμαστε σε φάση να κάνουμε παιδάκι. Όμως έχουμε μια διαφορετική οπτική στο θέμα γάμος.
Αυτός είναι της άποψης ότι ο γάμος δεν σημαίνει απολύτως τίποτα, διότι εφόσον είμαστε ο ένας για τον άλλον εκεί και είμαστε ομάδα δεν υπάρχει εμπόδιο που δεν μπορει να ξεπεραστεί. Και δεν χρειάζεται το κράτος να έρθει να μας επιβάλλει κανόνες εφόσον είμαστε ώριμοι κι υπεύθυνοι ανθρώποι.
Εγώ είμαι της γνώμης ότι ο γάμος δημιουργεί μια σταθερή βάση για την οικογένεια και για τα παιδιά. Δηλαδή είναι ένας θεσμός που προστατεύει.
Εγώ δεν έχω πρόβλημα αν δεν παντρευτουμε, γιατί δεν το είχα ποτέ καημό να βάλω νυφικό και να κανω γαμήλιο γλέντι. Ο άντρας αυτός είναι η οικογένεια μου και θέλω να μείνω μαζί του όπως και να έχει.
Αλλά κάπως έχω προβληματιστεί με το ζήτημα γάμος, σύμφωνο συμβίωσης κτλ. Δηλαδή αφού είναι μόνο ένα χαρτί και δεν κάνει διάφορα, τότε γιατί να μην το έχουμε για να γλιτώνουμε και τη γραφειοκρατια;
Η αλήθεια είναι ότι θα ήθελα να νιώθω ότι είναι τόσο σίγουρος για να δεσμευτούμε και επίσημα, αλλά από την άλλη ίσως να το σκεφτομαι πολύ μικροαστικά το θέμα.
Ρένα και αναγνώστριες, ποια γνώμη έχετε; Να το αφήσω φλου, χωρίς γάμο ; Για τα παιδιά υπάρχει κάποιο επιπλέον όφελος αν οι γονείς είναι παντρεμένοι; Μήπως κάνω κάπου λάθος, αν το δεχτώ;
Τι γνώμη έχετε για το θεσμό του γάμου;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δε θέλει ούτε γάμο, ούτε σύμφωνο, μόνο εμενα
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγαπητή φίλη γειά σου κι ευχαριστώ για την ερώτηση.
Πολλοί έχουν χαρακτηρίσει το γάμο μικροαστική συνήθεια στο παρελθόν, τότε που ο θρησκευτικός με όλη την τελετή και τα τραπεζώματα ήταν μονόδρομος και δεν υπήρχε ούτε σύμφωνο συμβίωσης, ούτε πολιτικός γάμος. Τότε που γινόταν πιο πολύ για κοινωνική κατοχύρωση κι επιβεβαίωση στα σόγια. Εκεί ναι, να το καταλάβω ότι δεν είναι κάτι αναγκαίο όταν υπάρχει ένας άρρηκτος δεσμός που έχει αντέξει στα χτυπήματα του χρόνου. Να, ας πούμε, η Γκόλντι Χόουν κι ο Κερτ Ράσσελ δεν έχουν ποτέ παντρευτεί μεταξύ τους κι όμως είναι 40 χρόνια μαζί και πάρα πολύ αγαπημένοι καθώς φαίνεται.
Πού είναι όμως η παγίδα; Οι περισσότεροι από μας δεν είμαστε διάσημοι ούτε υπερπλούσιοι σαν τους αστέρες του Χόλλυγουντ, ώστε να μπορούμε να βασιστούμε «στην ωριμότητα και την υπευθυνότητα των ενηλίκων» όταν ο μη γένοιτο έρθει η στραβή. Πχ. αναγκαστική νοσοκομειακή περίθαλψη στην εντατική όπου δεν μπορείς να μπεις αν δεν είσαι συγγενής πρώτου βαθμού, αιφνίδιος θάνατος, κληρονομικά θέματα, ανικανότητα για εργασία, ασφαλιστική κάλυψη μέσω του βιβλιαρίου του συζύγου αν πάθεις κάτι εσύ. Αυτά δεν τα σκέφτονται μονάχα όσοι είναι προνομιούχοι (πχ. Χόουν-Ράσσελ) ή όσοι είναι πραγματικά αφελείς. Ο γάμος παρέχει ασφάλεια. Γι’αυτό άλλωστε τον διεκδίκησαν επί σειρά ετών τα ομόφυλα ζευγάρια κι έγινε το γνωστό πατιρντί πρόπερσι τέτοια εποχή όταν τελικά ψηφίστηκε ο νόμος.
Θυμάμαι ότι ο τότε πρόεδρος της Βουλής, νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας, είχε δώσει μια ομιλία με υψηλό συμβολισμό. Κι αντιγράφω απ’αυτήν: ««Ως γνήσιος συντηρητικός και παραδοσιακός πολιτευόμενος ψηφίζω αυτό το νομοσχέδιο όχι παρά το ότι είμαι συντηρητικός, αλλά ακριβώς επειδή είμαι συντηρητικός». Αφού ανέγνωσε επί λέξει τον όρκο που δίνουν τα ζευγάρια στον πολιτικό γάμο διερωτήθηκε «πού είναι το διαστροφικό, το επαναστατικό, το ανατρεπτικό, το επικίνδυνο;», Και εξήγησε ότι σε αυτή τη διαβεβαίωση που δίνουν δύο άνθρωποι, «δεν κανονίζουμε τη ζωή συμπολιτών μας με βάση τα γούστα τους, παρά τους αναθέτουμε μια υψηλή ευθύνη στην οποία προσχωρούν. Ευθύνη αναλαμβάνουν, ευθύνη θεσμοθετούμε. Κι εμένα προσωπικά ως συντηρητικό και παραδοσιακό άνθρωπο μου αρέσει να προσχωρούν σε θεσμούς ευθύνης όλα τα μέλη της κοινωνίας. Αυτό κάνουμε σήμερα». Κατανοητό; ΕΥΘΥΝΗ. Ο σύντροφός σου για κάποιο λόγο που γνωρίζει ο ίδιος δεν θέλει να αναλάβει ευθύνη.
Ο γάμος δίνει συγκεκριμένα δικαιώματα: ασφαλιστικά, οικονομικά, φορολογικά, νομικά, που είναι απαράγραπτα και αποτελούν ατομικό δικαίωμα κάθε συμβαλλόμενου. Το σύμφωνο συμβίωσης δίνει κι εκείνο δικαιώματα (ελαφρώς λιγότερα) και έχει το πλεονέκτημα ότι διαλύεται πανεύκολα με μια αίτηση. Επομένως δεν χωράει όλη αυτή η παραφιλολογία που σου παρέχει για να χρυσώσει το χάπι. Εφόσον θέλετε να κάνετε μαζί παιδί ένας λόγος παραπάνω, το χαρτί εξασφαλίζει ποικιλοτρόπως και το παιδί. Αν φοβάται τώρα το γάμο ολόκληρος άντρας, δεν θα φοβηθεί το παιδί μετά που είναι ένας τόνος περισσότερες υποχρεώσεις μέχρι να ενηλικιωθεί κι ακόμα παραπέρα; Δεν ξέρω, ίσως πρέπει να τον φέρεις προ των ευθυνών του. Προσωπικά δεν μου αρέσει που πετάει τη μπάλα στην εξέδρα ως κάτι μικροαστικό. Το κάνει για να σου βγάλει την αγανάκτηση ότι δεν είσαι καμμιά βλαχάρα ας πούμε, λες και μόνο οι βλαχάρες φροντίζουν να εξασφαλιστούν κι οι ίδιες και τα παιδιά τους. Σιγά τον προοδευτικό, πες του πρέπει να δοκιμαστεί σε δυσκολότερους λεκέδες, σαν το ARIEL!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ό,τι είπε η Ρένα. Προσωπικά δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω παιδί με κάποιον (που θα είμαι μαζί του ως ζευγάρι) χωρίς να εξασφαλιστώ νομικά. Εγώ, όχι το παιδί. Εγώ. Το παιδί δεν εξασφαλίζεται απο το γάμο, απο την αναγνώριση εξασφαλίζεται.
Σου λέει βλακίες. Ελπίζω να τις λέει απο άγνοια.
I agree. Μην ξεχνάμε ότι αν χωρίσεις μπορεί να στηρίζει 100% το παιδί αλλά ταυτόχρονα να “παγιδεύσει” εσένα π.χ. να μην μπορείς να μετακομίσεις μακριά για μια καλύτερη δουλειά. Ειδικά αν υπάρχει παιδί, δεν “ξεδεσμεύεσαι” από τον άλλον γονέα ακόμα και με 1000 διαζύγια.
Καλά, το μονο βεβαιο είναι πως απο τη στιγμή που κανεις παιδι με καποιον δεσμεύεσαι, είτε εχει γίνει εντός γάμου, είτε εκτός. Εντός γάμου σε προστατεύει το κράτος. Εκτός όμως;
Μα και εντως γάμου, αν υπάρχει παιδί, και πάλι δεν μπορεί να μην σε αφήσει να μετακομήσεις μακριά;
Μα αυτό λέμε, οπτιείτε παντρευτεις είτε όχι με το πατερα του παιδιου σου δεμενη θα σαι. Οσο αφορα στο παιδι, αλλά απαξ και υπάρχει παιδί δεν εισαι αυτόνομη ουτως η αλλως.
A, και να προσθέσω γιατί επικεντρώθηκα μόνο στο θέμα του παιδιού, απο την πλευρά του συντρόφου όμως, πως εξασφαλίζεται αυτός/αυτή με το γάμο ή σύμφωνο, πως εγω δεν θα ήμουν και σε μακροχρόνια σχέση που τον αλλον τον θεωρώ οικογένεια μου χωρίς έστω σύμφωνο, υπάρχει δεν υπάρχει παιδί. Εχω ζήσει απο πολυ κοντά τι σημαίνει να μην αναγνωρίζεται νομικά η σχέση-οικογένεια που έχεις με τον αλλον και πραγματικά είναι πολύ βίαιο και τραγικό αυτό που μπορεί να συμβεί σε κάποιες περιπτώσεις.
Τι εννοείς να εξασφαλιστείς νομικά;
Πέρα από τα κληρονομικά και τα φορολογικά, ο γάμος σε καθιστά νομικά το πιο θεσμικά αδιαμφισβήτητο πρόσωπο του συντρόφου σου, και αντιστρόφως, έναντι τρίτων και συγγενών. Σε αναγνωρίζει αυτόματα ως το πλησιέστερο οικείο πρόσωπο σε κρίσιμες καταστάσεις: ιατρικά*, διοικητικά και σε περιπτώσεις ανικανότητας και θανάτου. Όταν ο άλλος δεν είναι σε θέση να αποφασίσει, ο/η σύζυγος καλείται θεσμικά να εκπροσωπήσει, να ενημερωθεί και να συμμετάσχει στις αποφάσεις, πριν αλλα ακόμη και έναντι συγγενών (σε περιτπωση διαφψνίας, το εχω ζησει σε επιθυμία καύσης του θανόντος αυτό). Σχετικά με το συμφωνο, εχω την αισθηση, χωρίς να είμαι βέβαιη όμως οτι ενώ παρέχει… Διαβάστε περισσότερα »
Το σύμφωνο από το 2016 και μετά σε εξασφαλίζει πλήρως εκτός κι αν υπάρχει διαθήκη ή άλλη πράξη που διαφοροποιεί καταστάσεις σε σχέση με το γάμο. Αν αυτά δεν υπάρχουν ισχύει ό,τι και απορρέει κι από ένα γάμο. Τα ομόφυλα ζευγάρια είχαν πρόβλημα με το θέμα της τεκνοθεσίας. Στην αρχή το σύμφωνο ήταν προβληματικό.
Αυτό που βρήκα εγω ψάχνοντας πολύ πρόχειρα είναι οτι ακόμη και μετά την αλλαγή της νομοθεσίας το 2015 το σύμφωνο συμβίωσης πλησίασε πολύ τον πολιτικό γάμο, αλλά δεν τους εξισώνει πλήρως σε όλα τα δικαιώματα και οτι ο πολιτικός γάμος εξακολουθεί να προσφέρει το πιο καθαρό και ισχυρό νομικό πλαίσιο. Δεν αναφέρομαι στα ομόφυλα ζευγάρια και στο θα της τεκνοθεσίας.
Τώρα τι να σου πω, μπορεί να κάνω λάθος, αυτά βρήκα στα πολύ γρήγορα, μια νομικός θα ξέρει καλύτερα.
σημ. Δεν το απορρίπτω το σύμφωνο.
Εμείς ρωτήσαμε δικηγόρο πριν επιλέξουμε μεταξύ συμφώνου και πολιτικού γάμου, γι’ αυτό το ξέρω. Για παράδειγμα, αν κάνω διαθήκη που αποκλείει τον σύντροφό μου, τότε εκείνος δεν μπορεί να διεκδικήσει τίποτα. Αν δεν κάνω διαθήκη, δικαιούται τα ίδια που προβλέπονται από ένα γάμο. Βέβαια, στο σύμφωνο μπορείς να βάλεις και τα κληρονομικά.
Ναι δεν ξέρω περισσότερα όπως είπα, δεν το έχω ψάξει προσωπικά. Ξέρω περίπτωση που έκανε συμφωνό ακριβώς γι αυτό το λόγο για να πάνε όλα τα περιουσιακά της στα ανήψια της και του συντρόφου στα δικά του (δεν έχουν και δεν θα κάνουν παιδιά) μέσω διαθήκης ενώ με τον γάμο ακόμη και με την διαθήκη ο σύζυγος δικαιούται τη νόμιμη μοίρα. Πάντως λίγο στο chat gpt που ρώτησα μου έβγαλε το ιδιο, οτι ο πολιτικός γάμος είναι ισχυρότερος σε κάποια θέματα που με το σύμφωνο θα πρέπει να κάνεις επιπλέον ρυθμίσεις και πως δεν προηγείται κληρονομικά έναντι των συγγενών (αδέρφια… Διαβάστε περισσότερα »
Την ίδια εντύπωση έχω και γω avis. Και μεις οταν κάναμε το σύμφωνο η συμβολαιογράφος μας είπε οτι εχει την ίδια νομική ισχύ και προβλέπει ότι και ο γάμος.
Κι εμείς που έχουμε σύμφωνο, αποφασίσαμε ότι κάποια στιγμή θα κάνουμε κι έναν πολιτικό γάμο, γιατί μπορεί να λένε ότι δεν υπάρχει διαφορά, αλλά ένας δικηγόρος μου είπε ότι είναι πιο δυνατό νομικό χαρτί. Δεν κατάλαβα καλά γιατί, νομίζω εννοούσε πως ο γάμος λύνεται πιο δύσκολα από το σύμφωνο (που τουλάχιστον όταν το κάναμε μας είπαν ότι λύνεται και μονομερώς σε τρεις μήνες). Όπως και να έχει,ο γάμος αποτελεί ένα νομικό συμβόλαιο αν μη τι άλλο και λύνει πολλά πρακτικά και νομικά ζητήματα
Σε θέματα άδειας παραμονής πάντως και σχετικών benefits από ότι ξέρω το σύμφωνο δεν καλύπτει όσο ο γάμος, τουλάχιστον όχι σε όλες τις χώρες. Από ότι μου είχε πει φίλος μου τουλάχιστον που μετακόμισε εκτός Ελλάδας εχοντας σύμφωνο με την σύντροφό του και αντιμετώπισαν προβλήματα οπότε για να ξεμπερδεψουν παντρεύτηκανε.
Έχω φίλη που παντρεύτηκε με τον σύντροφό της όταν πέθανε η μητέρα της επειδή ήθελε να αφαιρεθούν αυτά τα δικαιώματα από τον κακοποιητη πατέρα της που είχε να δει από όταν ακόμα ήταν παιδί που την πήρε η μάνα της και φύγανε νύχτα για να γλυτώσει. Αν και δεν ξέρω την νομοθεσία στην Ελλάδα μου κάνει εντύπωση που ο νόμος δεν έχει προβλέψει για τέτοιες περιπτώσεις. Πες ότι κάποια η κάποιος δεν έχει σύντροφό, δεν μπορεί να θεσπίσει με κάποιον τρόπο νομικά να δόσει τα σχετικά δικαιώματα σε άτομο της επιλογής του; Πρέπει ντε και καλά να πηγαίνει πακέτο με… Διαβάστε περισσότερα »
Σίγουρα γίνεται αυτό. Αλλα φαντάζομαι η διαδικασία είναι πολύ πιο περίπλοκή.Θα πρεπει να απεμπλακείς νομικά απο τον γονιό σου και στη συνέχεια να ορίσεις τρίτο άτομο γι αυτό, να κανεις διαθήκη για τα περιουσιακά σου κλπ κλπ. Πιο πολλές διαδικασίες που με το γαμο εφοσον ειναι συντροφος σου ο αλλος τα εξασφαλίζεις αυτά πιο απλά.
Άμα γίνεται πάλι καλά!
Ναι δεν καταλαβαίνω τη σύνδεση που γράφεις παραπάνω “πριν κάνω παιδί θέλω να έχω εξασφαλιστεί νομικά εγώ”ί Δηλαδή σε ενδιαφέρει πριν κάνεις παιδί να ξέρεις πως αν πάθεις κάτι ο άντρας σου θα πρέπει να υπογράψει αν πάθεις κάτι??
Μάλλον έγινε κάποια παρανόηση, γιατί δεν έγραψα πουθενά ότι “πριν κάνω παιδί θέλω να έχω εξασφαλιστεί νομικά εγώ”. Αυτο το οποίο λέω είναι πως αν με κάποιον είμαι οικογένεια (το να κάνεις παιδί με κάποιον που είσαι ζευγάρι, επίσεις δειχνει οτι θες να εισαι οικογενεια με τον αλλον, αλλα και παιδι να μην υπάρξει), αν λοιπον με καποιον ειμαι οικογένεια, θελω αυτο να αναγνωριζεται και απο το κράτος νομικά. Και ο μονος τρόπος γι αυτό είναι ο γάμος ή το σύμφωνο. Για τους λόγους που αναφέρω στα σχόλια μου. Οι οποίοι δεν εχουν καμια σχεση με το παιδι γιατί το… Διαβάστε περισσότερα »
Ένας άνθρωπος που αγαπάς και μένετε μαζί στα μάτια του κράτους δεν σημαίνει τίποτα. Ο σύζηγος (με μπομπονιέρες ή χωρίς) είναι συγγενής 1ου βαθμού. Το μόνο μικροαστικό που βλέπω είναι διάφοροι 30-40άριδες μπέμπηδες και μπέμπες που είτε κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν είτε υπήρξαν αρκετά προφυλαγμένοι ώστε πραγματικά να μην καταλαβαίνουν την διαφορά αυτών των δύο. Από τα απλά γραφειοκρατικά μέχρι και για υπόθαλψη εγκληματία, διαφορετικά αντιμετωπίζεσαι. Δεν είμαστε 12χρονα. Είμαστε ενήλικες που καλό είναι να αντιλαμβανόμαστε πως λειτουργεί η κοινωνία στην οποία ζούμε
Βέβαια και ο γάμος μπορεί να σε χαντακωσει αντί να σε προστατέψει ανά περιπτωσεις. Έιχα φίλη στην Αγγλία, που ο μέχρι εκείνη την στιγμή συνετός και καθ όλα άψογος και αξιοπρεπής σύζυγος της, διαγνώστηκε με καρκίνο στα 30 του και την είδε αλλιως. Άρχισε να ξοδεύει ότι είχανε και δεν είχανε από κοινού σε πολυτελή αυτοκίνητα, διακοπές κλπ κλπ. Και όταν πλέων ξόδεψε και την τελευταία δεκάρα που είχανε άρχισε με υπογράφει ακάλυπτες επιταγές (μιλάμε για 10 χρόνια πριν). Η φίλη μου μόλις τα πηρε αυτα χαμπάρι, ζήτησε διαζύγιο με συνοπτικές, αλλά ακόμα τρέχει με τις επιταγές και τις λοιπές… Διαβάστε περισσότερα »
Φυσικά αυτό μπορεί να συμβεί, δεν νομιζω κανεις να ειπε πως δεν εχει αρνητικά αυτου του ειδους η δεσμευση με τον αλλον. Ρίσκο είναι και να παντρευετεις, ρίσκο και να μην.
Ρένα σοβαρά; Απίστευτη αιτιολόγηση της ψήφου του έκανε ο τύπος, εντυπωσιακό! Δεν το είχα υπόψη μου. Για τον γάμο ως θεσμό έχει απόλυτο δίκιο ο σύντροφός σου. Αυτό που αγνοείτε και οι δύο –γιατί μάλλον είστε μικροί ακόμα– είναι πως ο γάμος δεν είναι (μόνο ή κυρίως) θεσμός. Είναι συμβόλαιο. Δικαιοπραξία. Μια ιδιωτική σύμβαση με δημόσιες συνέπειες (Αστικός Κώδικας). Κάτι σαν τη σύμβαση εργασίας: δεν θα δούλευες ποτέ σε εργοδότη χωρίς σύμβαση, έτσι δεν είναι; Από αυτό το συμβόλαιο απορρέουν δικαιώματα (που δεν έχουν οι μη παντρεμένοι) και υποχρεώσεις (που επίσης δεν έχουν οι μη παντρεμένοι). Αυτό δεν είναι άποψη,… Διαβάστε περισσότερα »
Κοίτα να δεις που σε παραδέχομαι σε αυτή την απάντηση…
Συμφωνώ, ένα σύμφωνο συμβίωσης είναι ό.τι πρέπει για να είστε καλυμμένοι. Ούτε εγώ είμαι υπέρ του γάμου, τύπου χορεύω πέντε μερόνυχτα, αν είναι δυνατόν. Βασικά, θεωρώ ότι έχουν ένα μερίδιο ευθύνης οι προηγούμενες γενιές που μας τον παρουσίαζαν κάτι ρόδινο, παραμυθένιο.. και μόλις βιώσαμε τη σκληραδα της ζωής, τραβήξαμε κουπί.
Μάλλον φοβάται..
Ο γάμος είναι κάτι τελεσίδικο. Έτσι το έμαθα εγώ, γι’ αυτό και πάντα ήμουν κατά. Για τον ίδιο λόγο, ας πούμε, δεν έχω και τατουάζ. Βέβαια επί 20 χρόνια έχω γένια (αλλά αυτό δεν είναι τελεσίδικο, αν θέλω ξυρίζομαι), όμως επί της ουσίας, αν είχα τατουάζ στα 20 μου, σε 20 χρόνια θα είχαν σβήσει. Πιο σταθερά παραμένουν τα γένια, κι ας ξυρίζονται πιο εύκολα απ’ ό,τι σβήνεται το τατουάζ. Ποτέ μου δεν θα διάλεγα συνειδητά κάτι τελεσίδικο και για πάντα, και πάντα θα ψάχνω το «για πάντα» στις σταθερές σχέσεις και στην αντικειμενοποίηση του «μου ανήκεις» που προσφέρει το… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως πολλές γυναίκες θα προτιμούσαν, εκ του αποτελέσματος, το παιδί τους να είχε δηλωθεί αγνώστου πατρός. Εγώ λέω να περιμένουμε πρώτα λίγο καιρό μετά την γεννηση και αφού δούμε με τι έχουμε να κάνουμε, μετά να δηλώνουμε ονομα πατρός η και οχι. Ο άγνωστος πατέρας είναι κλάσεις καλύτερη επιλογή από τον κακοποιητικο.
Συμφωνώ με την απάντηση και επαυξάνω. Σύμφωνο συμβίωσης οπωσδήποτε, για να είστε καλυμμένοι, για τα πάντα. Αρχικά, θα πάρετε επίδομα στους μισθούς σας, επίσης αν κάνετε παιδί θα γεννηθεί κατευθείαν εντός γάμου, αφού ο γάμος με το σύμφωνο συμβίωσης είναι πλήρως εξισωμένα από άποψη αναγνώρισης και δικαιωμάτων. Διαφορετικά, θέλει συμβολαιογραφική πράξη νομίζω για αναγνώριση πατρότητας παιδιού γεννημένου εκτός γάμου/συμφώνου. Επίσης, χτύπα ξύλο παθαίνει κάτι αυτός ή εσύ, και θέλετε φροντίδα, δεν μπορείς να λείψεις από την δουλειά σου επειδή ο ”γκομένός σου” αρρώστησε, γιατί χωρίς χαρτί, έτσι το βλέπουν οι εργοδότες. Αντίστοιχα σε νοσοκομείο ή σε άλλες υπηρεσίες. Επίσης, θα… Διαβάστε περισσότερα »
ήμουν σαν το σύντροφό σου, δεν ήθελα γάμο και έλεγα περίπου τις ίδιες ατάκες στο δικό μου. Στα αλήθεια ο γάμος με τρόμαζε για την περίπτωση που δεν θες να είσαι με τον άλλο και πρέπει να πληρώσεις και ένα σκασμό λεφτά για να χωρίσεις, πιο παλιά, να αποφασίσει ένας δικαστής για την προσωπική σου ζωή! Με τον καλό μου είμασταν σχεδόν 20 χρόνια μαζί όταν, μεσήλικες πια, ήρθε ο κόβιντ και συνειδητοποιήσαμε αυτό που αναφέρει η Ρένα με τα νοσοκομεία. Ευτυχώς πλέον υπάρχει το σύμφωνο συμβίωσης που έχει όλες τις εξασφαλίσεις του γάμου αλλά λύνεται εύκολα και αβασάνιστα. Μετά… Διαβάστε περισσότερα »
μια χαρά το δουλεύει ο τύπος και σου έριξε ένα gaslighting όλο δικό σου!
όχι να μην κανείς παιδί μαζί του,εκτος αν έχεις τοοοοσα χρήματα και βοήθεια από οικογένεια.
το θέμα είναι πρακτικό,μην αρχίζεις να λες και εσύ για νυφικά και πέπλα.Σε παρακαλώ!
Αν στα 35 του δεν ξέρει τί ακριβώς παρέχει ένας γάμος,δεν ξέρω πόσο υπεύθυνος θα είναι και ως μπαμπάς..ωσ συντροφος φαίνεται.
Δέχομαι να μην θέλει τις φαμφάρες. Γι αυτό υπάρχει ο πολιτικός γάμος και το σύμφωνο. Εάν αύριο πρωί σε πατήσει νταλίκα, ο άντρας σου ούτε να σε αναγνωρίσει δεν θα μπορεί να έρθει. Σε ένα χειρουργείο κρίσιμο, δεν θα μπορείς να υπογράψεις εσύ γι αυτόν. Δεν βάζω τα περιουσιακά στη μέση. Εάν για ένα διάστημα μείνει κάποιος άνεργος από τους δύο σας, πώς θα ασφαλίζεται; Ο γάμος σου προσφέρει ασφάλεια σε σημεία που δεν μπορείς καν να φανταστείς. Υπογράψτε εκεί πέρα με δύο φίλους σας και γεια σας. Συμπληρώνω δε τις ευκολίες στις υπηρεσίες κτλ, που λες είμαι ο/η σύζυγος… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστά τα λέει η Ρένα. Το σύμφωνο συμβίωσης όπως και ο γάμος, εξασφαλίζει νομικά τα παιδιά, αναγνωρίζοντάς τα ως κοινά τέκνα των δύο γονέων, και διασφαλίζει την πλήρη νομική προστασία τους. Οπότε είναι σημαντικό για το παιδί, γιατί μετά θα τρέχετε για διαδικασίες αναγνώρισης εκ των υστέρων.
Αυτό το
Δεν χρειάζεται το κράτος να έρθει να μας επιβάλει κανόνες εφόσον είμαστε ώριμοι κι υπεύθυνοι άνθρωποι…
δείχνει ακριβώς αυτό…ότι ο σύντροφός σου δεν είναι ώριμος κι υπεύθυνος άνθρωπος.
Σκέψου το.
( Κάνε τις κατάλληλες ερωτήσεις για να δεις με ποιόν έχεις να κάνεις. )
Ένα συύμφωνω συμβίωσης σας παρέχει δικαιώματα περιουσιακά και σας εξασφαλίζει εν μέρη μια διεκδίκηση περιουσίας στο μέλλον αν κάτι στραβώσει.
Το χύμα στο κύμα εμπεριέχει κινδύνους μην το αψηφίσετε.
Τώρα είστε στα μέλια αύριο μπορεί όλα αυτά που πιστεύατε να ανατραπούν.
Κοιτάξτε να θωρακίσετε τον εαυτό σας!
Επίσης θωρακιζει και τον άλλον έναντι της.