Πέφτω συνέχεια σε βίντεο τικ τοκ και ινσταγκραμ για το θέμα. Κάπως έγινε μόδα να κράζουμε κλάμα μωρού και παιδιού και να λέμε με ευκολία ότι ας το άφηναν στην γιαγιά.
_________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα και παρέα του Α Μπα!
Σκέφτηκα 2-3 φορές πριν πατήσω το send αλλά θα το πατήσω.
Τι γνώμη έχετε για γάμους, εστιατόρια, παραλίες και αεροπλάνα χωρίς παιδιά;
Είναι θέμα φωτιά και ξέρω πως έχει πολλές και σωστές οπτικές και σίγουρα κάθε μέρος και περίσταση είναι διαφορετικό. Νιώθω κάπως ότι τον τελευταίο καιρό όλο και πέφτω συνέχεια σε βίντεο τικ τοκ και ινσταγκραμ για το θέμα. Και έχω μόνη καταλήξει, ενδεχομένως λανθασμένα, ότι κάπως έγινε λιγάκι μόδα να κράζουμε κλάμα μωρού και παιδιού και να λέμε με ευκολία ότι ας το άφηναν στην γιαγιά. Λέω ουσιαστικά πως νιώθω ότι τα σόσιαλ μίντια ενίσχυσαν μια κουλτούρα και την γιγάντωσαν, αλλά θα ήθελα και την γνώμη σας.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κ.
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Η αγορά απαντά πάντοτε σε niche ανάγκες: όταν ένα δημογραφικό παρουσιάζει “κενό”, έρχονται να το καλύψουν. Προφανώς σε χώρες πιο έντονα καπιταλιστικές από τη δική μας αυτό οργανώνεται καλύτερα και πιο αποδοτικά οικονομικά για άλλα αντίστοιχα δημογραφικά (τα άτομα φύλαξης) κι έτσι όλοι μοιάζουν μάλλον ευχαριστημένοι. Βέβαια αυτή είναι η μισή πραγματικότητα.
Ισχύει αυτό που έγραψες ότι πλέον δεν ανεχόμαστε εύκολα κλάμα μωρού και γκρίνια παιδιού. Ξένου μωρού και παιδιού, γιατί το δικό μας είναι αλλιώς βεβαίως. Εκεί έχουμε ευθύνη (και να μην ενοχλεί όσο γίνεται!) αλλά και αγάπη. Στο ξένο παιδί όμως δοκιμάζεται η κοινωνική ευαισθησία μας. Κάποτε το παιδί ήταν από μόνο του λόγος γιορτής, όχι ενόχλησης, επειδή υπήρχε μεγάλη βρεφική και παιδική θνησιμότητα, πόλεμοι και πείνα. Εκπροσωπούσε λοιπόν την ελπίδα για το μέλλον για όλη την κοινωνία. Σήμερα η κοινωνία, εδώ και λίγες δεκαετίες, είναι περίκλειστη στον εαυτό της, ασχολείται με την δική της καλοπέραση, τον παρτακισμό της, αν θες, και δεν είναι διατεθειμένη να χαλάσει τη βολή της για τα παιδιά των άλλων. Φυσικά με την υπογεννητικότητα που δέρνει τη δική μας κοινωνία αλλά και γενικά τον δυτικό κόσμο η κατάσταση θα αναστραφεί και πάλι, αλλά αυτή τη στιγμή δε γίνεται άμεσα αντιληπτό από τις γενιές της λεγόμενης παραγωγικής (για ποιόν;) ηλικίας. Κι είναι λίγο αναμενόμενο σαν φαύλος κύκλος αυτό που λέω. Αυτός που έχει παιδιά παράγει για να έχουν τα παιδιά και παράγει για το μέλλον, ώστε να έχει η αυριανή γενιά κι ανέχεται πολλά στο πλαίσιο αυτό (Κάνοντας παιδιά χάνεις για πάντα την ανεμελιά σου) Αυτός που δεν έχει παιδιά, σκέφτεται πως δεν θα τα πάρει μαζί του τα χρήματα, επομένως ξοδεύει για την καλοπέρασή του, άρα δεν ανέχεται και να χαλάσει αυτή από εξωτερικούς παράγοντες (εν προκειμένω αυτό που συζητάμε).
Επιπλέον νομίζω υπάρχει διαφοροποίηση ανάλογα με το μέσο. Άλλο το εστιατόριο και το ξενοδοχείο που είναι ιδιωτικές επιχειρήσεις με μαζεμένο ορίζοντα σε τόπο και χρόνο, οπότε εξυπηρετούν το συγκεκριμένο κοινό τους που μπορεί να απαιτήσει την καλοπέραση χωρίς διασπαστικούς παράγοντες. Κι άλλο το αεροπλάνο και οι παραλίες. Αυτά εξυπηρετούν μαζικά το κοινό, ακόμα κι αν ανήκουν σε ιδιώτη, κι ο αποκλεισμός μιας ομάδας επί αυτών των κριτηρίων αποτελεί διάκριση. Και για τα παιδιά αλλά και για τους γονείς με παιδιά. Ειδικά οι δημόσιες παραλίες είναι δημόσιο αγαθό. Κι είναι οξύμωρο ότι καμμιά φορά ακούω και διαβάζω αυτοί που δεν ανέχονται τα παιδιά να υπερασπίζονται αντίθετα τα σκυλιά στις παραλίες. Κανονικά και τα δυο έχουν θέση. Για τους γάμους… θα έλεγα καθένας αποφασίζει για τον δικό του, ειδικά αφού αυτός πληρώνει, έχει το δικαίωμα. Πάντως δεν είναι και πολύ αισιόδοξος οιωνός ένας γάμος χωρίς καθόλου παιδιά, σαν να μην πρόκειται ούτε το ζευγάρι να κάνει. Όχι πως είναι φυσικά απαραίτητο, ό,τι θέλει θα κάνει το ζευγάρι, απλά ως εξωτερική άσχετη παρατήρηση το επισημαίνω.
Όμως μη ψάχνεις κατανόηση. Καθένας βλέπει την κατάσταση από το δικό του οπτικό πρίσμα ανάλογα με τις προσωπικές εμπειρίες και τα βιώματά του. Κι εγώ πριν κάνω δικά μου παιδιά δεν καταλάβαινα. Μετά κατάλαβα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Προσωπικά το βλέπω σαν όαση.
Εστιατόρια , παραλίες , ξενοδοχεία χωρίς μωρά και παιδιά τα θεωρώ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ.
Φαντάσου να είσαι σε πτήση και να έχεις κλάματα για κανένα τρίωρο. ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ.
Ή να θες να κάνεις σεξ στο ξενοδοχείο και να ακούς κλάματα… shit …
Απ την άλλη δεν αντέχω και τους σκατοψυχους που θυμώνουν με μωρά που κλαίνε.
Ε τα μωρά κλαίνε, πως να το κάνουμε ;
Ενας ανθρωπος, ειτε εχει παιδι ειτε οχι, πηγαινει σε ενα εστιατορια η μια καφετερια για να απολαυσει λιγο προσωπικο χρονο. Δεν γινεται να ακουει τσιριδες. Φταινε και οι αδιαφοροι γονεις που θεοποιουν τα παιδια. Δεν θα βαρεθω να αναφερω γεγονος που μικρο αγνωστο μου τερας πειραζε τον μικροσωμο σκυλο μου που καθοταν ησυχα ησυχα αγκαλια μου ενω ειχα κανει δυο παρατηρησεις στους γονεις του μεχρι που αναγκαστηκα να κανω στο ιδιο και να φυγω, γιατι αγριεψε τον σκυλο μου. Χαλασε ο καφες μου και βγηκα η στριμενη με τον σκυλο. Πολυ σωστο το σχολιο σας, γιατι φυσικα και τα μωρα… Διαβάστε περισσότερα »
Τέρας δεν είναι κανένα παιδί. Μόνο ανεπαρκείς γονείς.
Α! και σε εμένα έχει συμβεί αντίστοιχο. Το σκυλί μου είναι 30 κιλά βέβαια, αλλά είναι σε μόνιμη κατάσταση ζεν, μόνο κοιμάται και τρώει, πολύ ήρεμο. Όπου πάμε το δέχονται γιατί δεν ενοχλεί καθόλου. Μια φορά σε ταβέρνα ένα μικρό ήθελε να το χαιδέψει, της είπα 3 φόρες όχι γιατί κοιμάται, είναι γέρος, θα τρομάξει, γονιός δεν ήταν δίπλα. Σηκώθηκα να πω στους γονείς του να το μαζέψουν και μου την είπαν κι από πάνω. Το άφησαν εκεί να περαζει τον σκύλο, το μικρό συνέχισε, ο δικός μου ξύπνησε και της γαύγισε και τρόμαξε… Μετά θύμωσαν και μας έκραξαν. Παράνοια…
Μα κάποια παιδάκια δεν καταλαβαίνουν από ΟΧΙ! Παλιά είχαμε μικρό σκυλάκι το οποίο αναστατωνόταν και φώναζε αν το πλησίαζαν άγνωστοι. Το είχαμε λοιπόν πάντα κοντά μας περιορισμένο και τα παιδάκια δεν καταλάβαιναν το ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΧΑΙΔΕΨΕΙΣ ΤΟ ΣΚΥΛΑΚΙ. Προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να το προσεγγίσουν (ήταν περιορισμένο κάτω από το τραπέζι πάντα και εμείς τριγύρω) και αυτό επειδή κυρίως πλησίαζαν κι εμάς αρκετά κοντά και έσκυβαν κάτω από το τραπέζι γαύγιζε. Μια, δυο, τρεις απορώ οι γονείς των παιδιών δεν τα έβλεπαν που ήταν σε ξένο τραπέζι; Δηλαδή ήταν οκ να ενοχλούν ξένους ανθρώπους; Αν εγώ έκανα καμία… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω τί λες και πώς το λες.
Αλλά ξεκινάς από λανθασμένη παραδοχή.
Δε θα έπρεπε να επιτρέπονται ζώα σε χώρους συνάθροισης ανθρώπων.
Είναι στην απόλυτη ευθύνη αυτού που φέρει το ζώο η προστασία των υπολοίπων στο χώρο.
Είναι δυσδιάκριτα τα όρια.
Ας μη συγκρίνουμε παιδιά με ζώα.
Karol μου τι εννοείς δεν θα έπρεπε να επιτρέπονται ζώα ;
Λέγοντας ζώα αναφέρεσαι σε ανίκανους γονείς ή γενικότερα σε ηλίθιους που δεν σέβονται τους άλλους.
Οι «άνθρωποι» δημιουργούν προβλήματα·
Τα ζώα είναι κλάσης ανώτερα, πόσο μάλλον τα σκυλιά.
Θα μου επιτρέψεις να διαφωνήσω.
Μπορούμε να κατηγοριοποιήσουμε όπως θέλεις τους άλλους.
Αφού βγάλουμε από την εξίσωση σκυλιά, γατιά, δε φταίνε τίποτα.
Μα τα ζώα εξ ορισμού υπάρχουν σε εξωτερικούς χώρους συνάθροισης ανθρώπων (παραλίες, πάρκα, πεζοδρόμια, πλατείες κλπ). Απλά τα τελευταία χρόνια κάποια είναι κατοικίδια. Ασφαλώς και για το κατοικίδιο την ευθύνη την φέρει ο κάτοχός του και για το παιδί την ευθύνη τη φέρει ο γονέας του. Δε συγκρίνω ζώα με παιδιά, γιατί δεν είναι το ίδιο, ούτε τα ζώα μεταξύ τους είναι το ίδιο. Ατύχημα μπορεί να προκληθεί από όλους, εδώ έρχεται η υπευθυνότητα αυτών που έχουν την ευθύνη. Κάποιες φορές κι εμείς που έχουμε την ευθύνη μπορεί να προκαλέσουμε ατύχημα. Σε κάθε περίπτωση ο ενήλικας επωμίζεται την ζημιά που… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά. Είχα μια σκυλίτσα καποτε η οποια στην οψη ηταν μια γλυκα, αλλά στο χαρακτηρα ηταν αρκετα παραξενη δεν ηθελε με τιποτα να την χαιδευουν αγνωστοι, ε το ποσες φορες είχα τσακωθει στο δρομο γιατι δεν αφηνα να την πλησιασουν, εκεινη να γρυλιζει, ενω κατα τα αλλα καθοταν ησυχη δεν εδινε σημασια αλλα δεν ηθελε να την κατσιαζουν, δεν το φανταζεσαι. Σε μια κυρια δεν που χωρις να με ρωτησει εσκυψε και αρχισε να τις τραβαει τα μουσουδια ειχα κανει μεγαλο χαμο, οχι τιποτα αλλο θα την αρπαζε και θα ετρεχα εγω μετα. Ειχα παντα σκυλια και ξερω πως να… Διαβάστε περισσότερα »
Ούτε θέλω να φανταστώ τι περνάνε οι άνθρωποι με σκύλους οδηγούς που δουλεύουν εκείνη την ώρα.
Καλά εχω πεσει σε περιστατικό να προσπαθει ο τυφλος να εξηγησει οτι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να δινει κανείς σημασια στον σκυλο του οσο γλυκό και αν ειναι το Λαμπραντό αυτο, και να μην ακούνε. Και ας μη συζητησουμε για την αρνηση οδηγων ταξι ή airbnb να δεχτουν σκυλους οδηγους που ειναι και παρανομο.
Ε μα ναι! Αχ η γλυκούλα, δεν ζει ε; και εμένα έτσι ειναι, φάτσα ζουζούνι αλλά λίγο ιδιότροπο με ξένους ειδικά. Έχουν κι αυτά τον χαρακτήρα τους. Μα είναι ανοησια να αφήνεις το παιδί σου να πηγαίνει με τα μπούνια σε άγνωστο σκυλί… Ζώο είναι, είναι απρόβλεπτο για εσένα που δεν το ξέρεις και πολλά σκυλιά δεν τα πολυθέλουν τα μωρά κιόλας, τα ανασταώνουν.
Ναι δεν ζει χρονια τώρα, η καημενη εφυγε νωρις. Τελοσπαντων, ειναι μια γενικοτερη βλακεία πολλων που νομίζουν οτι επειδη ξερουν απο σκυλια και δεν τα φοβούνται μπορουν να τρεχουν καταπανω τους και να τα κατσιαζουν χωρις ο σκυλος να εχει δωσει το παραμκρο δικαιωμα.
Δεν θυμώνω με τα μωρά που κλαίνε, αλλά πέρασα πτήση Μόναχο Θεσσαλονίκη φριχτά άρρωστη με ατελή ειλεό και οικογένεια με μικρό παιδί πίσω μου που φώναζε και κλωτσούσε το κάθισμα στην πτήση. Παρακάλεσα να αλλάξουν θέση και να έρθει άλλος πίσω μου (στη μέση ) και μου είπαν ότι θέλουν να το προσέχουν και κλαίει χειρότερα αν το βαλουν στη διπλανή θέση. Fun times
Άλλο μωρά και άλλο μικρά παιδιά. Ανεπαρκείς γονείς ΠΑΝΤΟΥ.
Δεν είναι όλοι ικανοί ή άξιοι για γονείς.
Εξαρτάται το τι περιμένει κι ο άλλος όμως. Σίγουρα υπάρχουν γονείς που δεν οριοθετούν τα παιδιά τους, αλλά υπάρχουν κι ανθρωποι που θεωρούν πως το όριο είναι “δεν ακούγεται, δεν υπάρχει”. Κι επιπλέον,όπως θα τονίζω πάντα, ο δημόσιος χώρος είναι για όλους. Με σεβασμό στους αλλούς βέβαια, αλλά για όλους. Και ηλικιωμένους, και μωρά και παιδιά και σκυλιά κι εφήβους κι ενήλικες.
Έχω περάσει την εμπειρία και με έγνοια στο 2χρονο μου. Γεμάτο τι αεροπλάνο. Φυσικά και δεν ζήτησα να αλλάξει θέση το παιδί διότι όπου και να πήγαινε κάποιον άλλο θα ενοχλούσε. Γύρισα και του έκανα παρατήρηση για το κλωτσίδι στην πλάτη και ευτυχώς έκανε διαλείμματα. Η μαμά πετούσε μόνη με μωρό και νήπιο. Ήταν διαλυμένη αλλά έκανε ό,τι μπορούσε για να καθίσει ήσυχο το νήπιο. Το κλάμα του μωρού δεν μπορούσε να το περιορίσει. Και είχε δώσει και σταγόνες στη μύτη πριν την απογέιωση και το θήλαζε κατά τη διάρκεια της πτήσης. Τίποτα δεν έπιανε. Η ενσυναίσθηση μου ήταν λιγοτερη… Διαβάστε περισσότερα »
Μου εχεοιυν σπασει ετσι οθονη απο το λαπτοπ μου, το ειχα στο τραπεζακι και τσουπ ο αλλος έκανε αποτομα το καθισμα πισω και λυγισε η οθονη. Ασε το ποσε; μελανιες εχω αποκτησει στα γονατα απο αυτη τη κινηση. Εντωμεταξυ οι κανονες καλησ συμπεριφορας οριζουν οτι ρωτάς πριν κατεβασεις το καθισμα και αν σε αφησουν τοτε και μονο το κατεβαζεις. Εγω το κατεβαζω σπανια και παντα ρωταω αφου εχω δει και αν με παιρνει με βασει τη σωματικη διαπλαση του απο πισω.
Αυτό πρώτη φορά το ακούω. Στις εκατοντάδες πτήσεις που έχω πάρει στην ζωή μου ποτέ μα ποτέ δεν με έχουν ρωτήσει πριν κατεβάσουν το κάθισμα. Σε κάποιο φόρουμ πριν κάνα δυο χρόνια έμαθα για πρώτη φορά αυτό το debate μεταξύ του κατεβάζουμε η όχι τις θέσεις. Πάντα θεωρούσα ότι αφού υπάρχει αυτή η δυνατότητα όλοι έχουν το δικαίωμα να το κάνουν. Προσωπικά αν ο πίσω μου ζητήσει να γυρίσω την θέση μου στην κανονική θέση δεν υπάρχει περίπτωση να το κάνω αν ο μπροστινός μου έχει την δικιά του κατεβασμένη. Αλλιώς τρωω στην μούρη το τραπεζάκι (είμαι και κοντή). Μια… Διαβάστε περισσότερα »
Ρε συ δεν εννοω οτι ειναι γραπτός κανόνας αλλά μου φαίνεται λάθος εμενα ως συμπεριφορά να μη ρωτήσεις τον πίσω αν είναι οκ με το να τον στριμώξεις. Ναι τα καθίσματα πάνε πίσω άρα σου δίνεται αυτή η δυνατότητα αλλά άμα ενοχλείς τον άλλο; Πλεον που οι θέσεις είναι πολύ πιο στενές εγω αμα ο άλλος παει πισω το καθισμα το πιθανότερο είναι να ακουμπήσει στα γόνατα μου. Ε δεν μπορώ να βγάλω την πτήση έτσι για να βολευτεί ο μπροστινός μου. Και με αυτη τη λογική καταλαβαίνω πως ούτε ο απο πισω μου μπορεί να είναι οκ οποτε παντα… Διαβάστε περισσότερα »
Θέλω να πω ότι ποτέ μου δεν είχα ακούσει το ότι το να ρωτάς τον πίσω συγκαταλέγεται στους κανόνες καλής συμπεριφοράς. Προφανώς και δεν μου έχει τύχει (μιας και όσο στενές και να είναι οι θέσεις τα δικά μου τα γόνατα δεν πρόκειται να πιεστούνε διότι είμαι κοντή) ώστε να το σκεφτώ διαισθητικά. Αν ο μπροστινός κατεβάσει την θέση και μου έρθει στην μούρη το τραπεζάκι απλά κατεβάζω και την δικιά μου.
Ε δεν ειναι καλη συμπεριφορά το να ρωτήσεις πρωτα καποιον πριν του καταλάβεις δικό του ζωτικό χώρο; Εγω και στα ασανσερ αν ειναι σχετικά γεμάτα ρωτάω πριν μπω ή αν δεν θελω να πιασω κουβεντα δεν μπαινω καν, περιμενω το επομενο. (καλα αυτο το κανω και για οτν δικό μου ζωτικό χώρο).
P.s Το ξέρω οτι οι περισσότεροι δεν το κάνουν, και σιγουρα δεν ειναι ολοι γαιδουρια, επειδη υπαρχει η επιλογη να πας πισω το καθισμα πολλοι δεν σκεφτονται οτι αυτο σημαινει πως θα περιορίσουν τον αλλον.
Μα δεν μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό (μέχρι που το διάβασα κάπου πριν κανά δυο χρόνια) ότι κατεβαζοντας το κάθισμα μπορεί να περιορίσω τον χώρο του άλλου. Είχα την εντύπωση ότι είναι η standard πρακτική να κατεβαίνουν οι θέσεις μετά την απογείωση και ότι οι θέσεις στα αεροπλάνα είναι σχεδιασμένες ώστε να υπάρχει επαρκής χώρος όταν είναι κατεβασμένες. Στο ανσανέρ αναγράφεται μέγιστος αριθμός ατόμων. Επίσης δεν μου έχει περάσει ποτέ από το μυαλό να μην μπω αν δεν ξεπερνιέται.
Μα λογικό δεν είναι να περιορίζεις τον χώρι του αλλου αν κανεις το καθισμα πίσω; Αν δεν το κανεις εχει συγκεκριμένο χώρο, αν το κάνεις ο χωρος του (αν δεν παει και αυτος πισω) μειώνεται. Επισης αν το κάνεις απροειδοποίητα μπορεί απο το να του ρίξεις το ποτήρι έως να του χτυπήσεις τα γόνατα ή να του τσακίσεις την οθόνη του λαπτοπ (προσωπικά μου έχουν συμβεί και τα δύο, τα γονατα απειρες φορες). Τωρα σχετικά με το ασανσερ ο αριθμος εχει να κανει με το βαρος. Ναι μπορει να χωραει 10 ατομα πχ, στα 7 ομως ειναι στριμωχτα, σε τετοιες… Διαβάστε περισσότερα »
Βρε ναι, απλά είχα την εντύπωση ότι όλοι πάνε πίσω τα καθίσματα μετά την απογείωση οπότε είναι σχεδιασμένα με αυτή την λογική. Ότι όλοι θα πάνε πίσω τα καθίσματα οπότε ο χώρος του καθενός θα παραμείνει ανάλογος. Αλλά αυτό είναι από την προσωπική μου παρατήρηση στις πτήσεις που έχω πάρει (δεν φημίζομαι βέβαια για την παρατηριτικότητά μου). Μετά την απογείωση οι μπροστινοί κατεβάζουν το κάθισμα το κατεβάζω και εγώ και οι άλλοι στην σειρά μου. Την ώρα του γεύματος περνάνε οι αεροσυνοδοί μία μία τις σειρές και ενημερώνουν να σηκώσουμε τα καθήσματα. Με το που μαζέυουν τα πιάτα ξανακατεβαίνουν τα… Διαβάστε περισσότερα »
Τα μωρά κλαίνε φυσικά αλλά όταν υπάρχει η λύση, ανάλογα την περίπτωση, να πάει το παιδί κάπου αλλού για να το ηρεμήσει και να μην ενοχλεί, ο γονιός οφείλει να το κάνει. Δεν είναι υποχρεωμένοι οι υπόλοιποι να ακούνε τα κλάματα ενός μωρού όταν θέλουν να περάσουν καλά. Μου έχει τύχει οι γονείς να μην καταλαβαίνουν ότι το μωρό ενοχλεί και όλοι οι υπόλοιποι γύρω να υποφέρουν
Αυτό σίγουρα σε κάποιο εστιατόριο ή κάποιον άλλον τέτοιου είδους χώρο ,αλλά σε ένα πάρκο, μια πλατεία ,μια παραλία δε μπορούν να τα παίρνουν και να τα πηγαίνουν αλλού. Σε αυτά τα μέρη δηλαδή θα πρέπει να υπάρχει και ανοχή.
Νομίζω είναι σχετικό και αυτό. Δηλαδή σε μια παραλία προφανώς τα παιδάκια θα φωνάξουν παραπάνω, θα τρέξουν κλπ. Αν όμως κλωτσάνε καταλάθος άμμο στην κυρία Μαρία, είναι ευθύνη του γονιού να τα σταματήσει. Επίσης πολύ λογικό να κλαίει ένα παιδί αλλά αν πχ βαρέσει tandrum που δεν μπορείς να σταματήσεις, το παίρνεις και πας λίγο πιο εκεί. Δεν χρειάζεται να ουρλιάζει ένα μισάωρο πάνω από το κεφάλι του διπλανού. Κοινή λογική ότι όταν προκαλείς κάποια φασαρία, προσπαθείς να την περιορίσεις όσο γίνεται.
Ως συνήθως αβίαστα κυρίως αναπαράγονται οι ανεγκέφαλοι.
Οι σκεπτόμενοι άνθρωποι διστάζουν αρκετά.
Τα αποτελέσματα δυστυχώς τα πληρώνουμε όλοι.
Ο ηλίθιος γονιός που δεν καταλαβαίνει ή δεν ενδιαφέρεται για την ενόχληση που προκαλεί το κλάμα θα προκαλέσει πολλά προβλήματα σε αυτό το παιδί , με μαθηματική ακρίβεια.
Φαντάζομαι βέβαια για αυτού του είδους τη φασαρία αναφερόμαστε στα συγκεκριμένα μέρη , εστιατόρια, καφέ , ξενοδοχεία, αεροπλάνα. Γιατί πχ σε μια πλατεία με 15 παιδιά που θα παίζουν , ησυχία δε θα υπάρχει, θα φωνάξουν ,θα τρέξουν, θα γελάσουν δυνατά, κάποιο θα κλάψει , κάποιο θα γκρινιάξει. Το ίδιο και στα υπόλοιπα μέρη , τα δημόσια όπου εξ ορισμού πηγαίνουν ολοι. Δε μιλάω να πετάνε πέτρες κι άμμο στους λουόμενους φυσικά, αλλά τα παιδιά δεν είναι και ρομπότ,είναι κατά βάση θορυβώδη, όχι όλα, όχι πάντα (πχ στη παραλία θα παίξουν και με την άμμο ήσυχα) αλλά γενικά θα ακούγονται.… Διαβάστε περισσότερα »
Άσε κι εγώ εγκεφαλικό παθαίνω όταν έχω κλάματα για κανά τρίωρο στην πτήση, λέω πού είναι η μαμά του να το μαζέψει και μετά συνειδητοποιώ ότι εγώ είμαι η μαμά.
Επειδή ακούω πολύ συχνά σχόλια για όλους εμάς που ενοχλούμαστε από παιδιά πρέπει να πω ότι η πλειοψηφία των ατόμων που ενοχλούνται δεν είναι λόγω των παιδιών που φωνάζουν και χαλάνε τον κόσμο αλλά λόγω των γονιών που αδιαφορούν! Δεν γίνεται να προσπαθώ να ευχαριστηθώ το γεύμα μου στο εστιατόριο κ το παιδί σου να τρέχει και να φωνάζει γύρω από την καρέκλα μου ενώ εσύ απολαμβάνεις ήσυχα το δικό σου γεύμα πόσα τραπέζια πιο πέρα(true story).Πιστεύω ότι ο βασικός λόγος που παλιά τα παιδιά ήταν χαρά ενώ τώρα είναι ενόχληση είναι επειδή έχουν χαλαρώσει υπερβολικά τα όρια τα οποία… Διαβάστε περισσότερα »
Θέμα φωτιά! Οταν εγώ ήμουν παιδί δεκαετίες 70 80, η κοινωνία στην Ελλάδα δεν ήταν ακόμα τόσο παιδοκεντρική. Ήμασταν τρία αδέλφια και οι γονείς εννοείτε μας έπαιρναν παντού, χωρίς να υπάρχει πάντα πρόβλεψη για παιδιά. Εμείς είχαμε τότε διαταγές να είμαστε στρατιωτάκια και να μην ενοχλούμε. Από την άλλη από μικρή ηλικία είμασταν αυτάρκεις και δεν ζητούσαμε την βοήθεια των γονιών π.χ. στη παραλία δε φωνάζαμε τί έχει να φάμε αλλά ανοίγαμε μόνοι μας ήσυχοι τα ταπεράκια και σαβουριάζαμε ότι είχε. Σήμερα η κοινωνία είναι παιδοκεντρική και για πολλούς γονείς τα παιδιά έχουν παντού προτεραιότητα αλλά λανθασμένα και την αίσθηση… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστά! Όταν μεγαλώναμε μπορούσαμε να απασχολήσουμε τον εαυτό μας μόνοι χωρίς να χρειαζόμαστε entertainer στο γάμο ή στο σπίτι ή στην παιδική χαρά. Τί γινεται πια; Αυτό παίζει μεγάλο ρόλο στον ψυχισμό του γονιού.
Ακριβώς. Εχω δει σε μαγαζιά να απαγορεύουν ηλικιωμένους κ σμεα να καθίσουν, φυσικα με αλλες δικαιολογίες. παλιότερα θυμάμαι τα κλαμπ στην Αθήνα ειχαν πορτιέρηδες που έκαναν face control, αν δεν τους άρεσε η φάτσα σου δε σε άφηναν να μπεις. Και το χειρότερο ειναι οτι υπάρχουν ατομα που ειναι υπερ των διακρίσεων σε φεμινιστικη σε φεμινιστικό σαιτ. Αλήθεια το βρίσκω τραγικό.
Ακόμα κανουν face control. Το είδα προσφατα σε κλαμπακι σε δημοφιλή τουριστικό προορισμό. Όταν ρώτησα τον πορτιέρη που είναι φίλος μου γιατί τους έδιωξε που είπε ότι φαινόντουσαν για καγκουρες και ότι θα χάλαγαν το image του μαγαζιού αν άρχιζαν να την πέφτουν σε όποιο θυλικό κυκλοφορούσε.
Εγώ έχω την αντίθετη εντύπωση. Ναι δεν ήταν τόσο παιδοκεντρική η κοινωνία σε εκεινες τις δεκαετίες αλλά δεν ήταν και τόσο διαδεδομένο να υπερασπιζόμαστε την ησυχία μας και θεωρούσαν πιο νορμαλ παιδιά να ουρλιάζουν σε δημόσιους χώρους. Γενικά ήταν πιο ελαστικοί οι κανονες. Τωρα αν ενοχλούν παιδιά σε εστιατόριο θα γυρίσουν να τα αγριοκοιταξουν τότε μπορεί και να μην τους έδιναν σημασία
Ακριβως, ουρλιαζαμε και ειμασταν ανεξελεκτα. Κοιμομασταν σε τρεις καρεκλες στα μπουζουκια, πιναμε κρασια και μπύρες κρυφα οταν δεν μας έβλεπαν οι ενηλικες που διασκεδαζανε ή μαλωναν για τα πολιτικα , τρωγαμε τις τούρτες με τα χερια κρυφα μεσα στην κουζινα , ανοιγαμε συρταρια, και ειμασταν πολλά, παραπολλα παιδακια.
Με εχασες Ρενα στο οτι δεν ειναι αισιοδοξο σημαδι ενας γαμος χωρις παιδια! Αν εσυ ηθελες να τρεχουν, να φωναζουν, να αναστατωνουν τον κοσμο ολο λες και ειναι παιδικη χαρα δικαιωμα σου! Η εισαι τοσο τυχερη και ο περιγυρος σου αποτελειται απο ησυχα παιδακια που ακουνε τους γονεις τους. Ατυχες το σχολιο σου και κακετρεχες.
Οσον αφορα την ερωτηση, εγω ειμαι υπερ των σκυλων παντου σε αντιθεση νε τα παιδακια. Ειδικα σε αεροπλανα, παραδεισος να ταξιδευεις χωρις κλαματα! Ειμαι φουλ υπερ! Ο καθενας δικαιωμα του βεβαια, αλλα θα ηθελα την επιλογη.
Για το γάμο χωρίς παιδί το αναφέρει ως “εξωτερική άσχετη παρατήρηση” σαν αυτές που γίνονται αφορμή για επιστολές στη στήλη της. Λολ. Οι άλλοι είσαι εσύ. Τελεία.
Έλα ντε! Από που έσκασε αυτό; Γιατί είναι η απουσία παιδιών απαισιόδοξη; Μπορεί το ζευγάρι να μην θέλει καν παιδιά!
Γιατί είναι.
Είτε το βλέπεις είτε όχι.
Όποιον και να ρωτήσεις, όσα επιτεύγματα κι αν έχει, θα σου πει ότι τα παιδιά του ήταν το σημαντικότερο.
Το να μη θέλουν οι νέοι σήμερα να κάνουν παιδιά είναι απαισιόδοξο, για τους ίδιους, για το νόημα που δίνουν στη ζωή τους.
Είναι κρίμα, να ψάχνουν σε ψυχολόγους να γεμίσουν τα κενά και να βρουν νόημα.
Είναι επειδή το λες εσυ; Γιατί η δική μου απάντηση σε αυτά με τη σειρά ειναι: όχι, όχι, και όχι.
Τα παιδιά είναι το μέλλον, η ζωή.
Παράδεισος, χωρίς ζωή;
Όσοι έχουν σκυλιά, έχουν μεγαλύτερη υποχρέωση να τα προσέχουν.
Υπάρχουν καφέ, που είναι pet friendly.
Αλλά μεγάλη μάστιγα κι αυτή.
Θα έπρεπε να απαγορεύονται.
Πρόσφατα σε luxury εμπορικό κέντρο.
Όλοι είχαν βγάλει βόλτα τα σκυλιά τους.
Χαριτωμένο, όσο και άβολο σε κάποιο σημείο.
Μέσα σε κατάστημα σκύλος, τεράστιος, άνω του μέτρου και δίπλα του να περνάει παιδάκι πιο κοντό.
Όχι, γιατί να είναι επιτρεπτό;
Το λιγότερο θα έπρεπε να φορούν φίμωτρο.
Έχουν γίνει τόσα ατυχήματα.
Συμφωνώ με το φίμωτρο.
Ποιο ακριβώς ήταν το πρόβλημα σου με τα σκυλιά ; Στο luxury mall 😂
Δεν είναι τυχαίο, ότι αυτά τα συναντάς στα luxury malls.
Άνεση και δικαιωματισμός μαζί.
Το πρόβλημα το ανέφερα.
Έτοιμη ήμουν να κάνω παρατήρηση.
Δεν έχει σημασία πόσο όμορφο, καλοσυνάτο, χαριτωμένο φαίνεται ένα σκυλί.
Είναι ασύμβατο να είναι σε ένα χώρο με μεγάλη πυκνότητα , που υπάρχουν παιδιά, είτε είναι σκυλί-αρκούδα είτε μινιόν, αυτά δαγκώνουν χειρότερα.
Θα έπρεπε να υπάρχουν όρια.
“Πάντως δεν είναι και πολύ αισιόδοξος οιωνός ένας γάμος χωρίς καθόλου παιδιά, σαν να μην πρόκειται ούτε το ζευγάρι να κάνει.” What?
Στο γάμο σου ρίχνουν ρύζι, συμβολισμός για τα παιδιά.
Το να θέλουμε να ακολουθούμε κάποια έθιμα και να μην ξέρουμε τί σημαίνουν.
Είναι θλιβερό να κάνεις γάμο χωρίς παιδιά.
Θλιβερές είναι τέτοιες απόψεις in my humble opinion. Και καλό είναι να προσέχουμε τι λέμε γιατί η απουσία παιδιών δεν είναι πάντα επιλογή. Αυτό δεν κάνει τις οικογένειες των ανθρώπων “θλιβερές”. Επίσης δεν πετάμε όλοι ρύζι αλλά αυτό είναι ψιλά γράμματα μπροστά στα υπόλοιπα.
Κανείς γάμο χωρίς ρύζι και problem solved! Και δεν γκρινιάζει και ο παπάς.
Ή, ακόμα καλύτερα, κάνεις γάμο χωρίς παπά!
Όταν είπα γάμο χωρίς παιδιά, εννοούσα καλεσμένα παιδιά.
Το αν ένα ζευγάρι θελήσει να κάνει παιδιά, είναι επιλογή του. Υπάρχουν φορές που υπάρχει και δυσκολία.
Οικογένεια, από την ετυμολογία της λέξης, είναι γένος στον οίκο.
Οικογένεια γίνεται το ζευγάρι όταν αποκτήσει παιδί.
Το να θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται οικογένεια είναι δικαίωμά τους, αλλά για ιδία χρήση.
Το ρύζι συμβολίζει την ευφορία, την γονιμότητα, τον πολλαπλασιασμό.
Βέβαια, κι αυτό, όπως θέλει ο καθένας μπορεί να το χρησιμοποιήσει.
1. Και καλεσμένα παιδιά μπορεί να μην υπάρχουν. Εμένα πριν γνωρίσω τον τωρινό σύντροφο μου κανένας στο κύκλο μου δεν είχε παιδιά. Αν παντρευόμουν τον πρώην τι θα κάναμε; Παιδομάζομα;
2. Δηλαδή ένα μάτσο βακτήρια είναι οικογένεια αλλά ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά δεν είναι; Πολύ λογικό. Και ποιος θα βάλει το όριο στην ιδία χρήση; You;
3. Όπως λες, τους συμβολισμούς τους ορίζουμε εμείς. Άρα δεν έχει καμία σημασία γιατί πετάει ο καθένας ρύζι και φυσικά δεν είναι υποχρεωτικό.
Νομίζω ότι έχει παρεκτραπεί η συζήτηση.
Δεν είπε κανείς ότι θα πρέπει να υπάρχουν παιδιά σε ένα γάμο.
Είναι διαφορετικό από το να απαγορευτούν εκ προοιμίου, ενώ λογικά είναι κάτι θετικό.
Την ένωση των γονιδίων που δημιουργούν τη νέα ζωή, το να τα χαρακτηρίζουμε ένα μάτσο βακτήρια…
Το ότι κάποιος θα γινόταν offended on behalf of βακτήρια δεν το περίμενα 😂 Κάτι προσπαθείς να τραβήξεις από τα μαλλιά για να δικαιολογήσεις τα αδικαιολόγητα μου φαίνεται.
Επιστημονικά τα βακτήρια ταξινομούνται ως οικογένειες.
Δεν καταλαβαίινω τι εννοεις με το “ιδία χρήση” γιατι παντως και το κράτος (και κατ επεκταση και ολα τα κρατη του κόσμου) ως οικογενεια προσδιορίζει ενα παντρεμενο αλλά άτεκνο ζευγάρι.
Με μια μικρή αναζήτηση που έκανα, δεν ορίζεται κάπου η οικογένεια στο οικογενειακό, αστικό δίκαιο.
Ορίζει απλά τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα στις δυαδικές σχέσεις, ξεκινώντας από τους συζύγους, κατόπιν γονέας-παιδί κοκ
Ναι, αλλά τι ακριβώς θες να πεις με αυτό; Ένα παντρεμένο ζευγάρι έχει τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις μεταξύ των συζύγων, είτε έχει παιδιά είτε όχι. Αν αποκτήσει παιδιά, προκύπτουν επιπλέον δικαιώματα και υποχρεώσεις ως προς τα τέκνα, όχι ως προς το αν αποτελεί ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Ανοίγει ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ μερίδα είτε υπάρχουν τέκνα είτε όχι, αντιμετωπίζεται ως ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ σε διάφορες διοικητικές διαδικασίες (π.χ. ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ κατάσταση σε αιτήσεις, κοινή φορολογική δήλωση – με δυνατότητα πλέον και χωριστής δήλωσης, κάτι που είναι άσχετο με την ύπαρξη παιδιών) και οι σχέσεις μεταξύ των συζύγων ρυθμίζονται από το ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ δίκαιο. Εξάλλου, το γεγονός ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Το θεωρείτε θλιβερό. Δεν είναι θλιβερό. Είναι καθαρά προσωπική σας προβολή.
Σε ψάχνει το 1950. Είπε να το καλέσεις.
Το ρύζι είναι για να ριζώσει το ζευγάρι
Δεν έχει να κάνει με την γονιμότητα
Που εδώ που τα λέμε, θα έπρεπε να πετάμε ρίζες. Βέβαια δεν ξέρω πόσο θα χαιρόταν το ζευγάρι αν έτρωγε κανα παστινάκι στο κεφάλι.
Χαχαχαχ! Η καλυτερα σελινόριζα που ειναι και μεγαλη μεγαλη.
Παντως οντως το ρυζι στο γαμο συμβολιζει και την γονιμότητα (τα αλλά ειναι αυθονία και ευημερία). Λογω ακουστικής ομοιότητας περασε στα χρονια το να ριζώσουν, αλλα στην πραγματικοτητα το εθιμο αυτο ειναι παναρχαιο απο την Ανατολή και την Αρχαια Ρώμη (Οι Ρωμαιοι πετουσαν καρύδια).
Εμενα μου αρεσει αυτο το εθιμο καθως είναι παγανιστικό και οχι Χριστιανικο, και λατρευω πως αυτα μπερδευονται.
Τα οσπρια στους γαμους εχουν να κανουν με τη γονιμοτητα , εξ απ ανεκαθεν
Δεν το γνώριζα
Δηλ ξέρω πως το ρύζι είναι για να ριζώσει το ζευγάρι
Και για την γονιμότητα είναι τα κουφέτα..σχήμα αυγού κτλ
Εχεις ακούσει κάτι που λέγεται πολιτικός γάμος;
Εννοείται. Και σύμφωνο συμβίωσης.
Απλά εδώ εννοήθηκε glamour θρησκευτικός, εξ ού και τα παιδιά που θα ενοχλούν.
Το ρύζι το γλιτώνεις;
Μάλλον είναι ανάλογα το δημαρχείο.
που εννοήθηκε ότι μιλάμε για θρησκευτικό?
Σε πολιτικό γάμο είναι ελάχιστοι οι καλεσμένοι. Δεν τίθεται θέμα για παιδιά.
Φιλη μου πριν λιγους μηνες εκανε πολιτικο με λιγα ατομα και την επομενη μερα παρτυ με 300 ατομα. Παρτυ γάμου θεωρήθηκε και αυτό. Είχε παιδιά και στο δημαρχείο και στο πάρτυ.
Είχε και ρύζι στο δημαρχείο (απ έξω). Το ρύζι είναι παγανιστικό έθιμο όχι χριστιανικό.
Υπάρχουν όλοι οι συνδυασμοί κι αυτό είναι το επιθυμητό.
Αφού είναι το επιθυμητό να υπάρχουν όλοι οι συνδυασμοί γιατί εξανίστασαι καλή μου;
Τα έχεις μπερδέψει και μάλλον ο κύκλος σου είναι πολύ περιορισμενος. Πολιτικούς γάμους δεν κάνουν μόνο όσοι δεν θέλουν να καλέσουν πολύ κόσμο. Πολιτικούς γάμους κάνουν και οι άθεοι και όσοι τέλος πάντων δεν υποστηρίζουν το συγκεκριμένο μυστήριο για τον οποιονδήποτε λόγο. Επίσης σε χώρες που οι child free γάμοι είναι πολύ πιο συνηθισμένοι από ότι στην Ελλάδα, οι θρησκευτικοί γάμοι δεν είναι ιδιαίτερα διαδεδομένοι.
Εγω θα έκανα πολιτικό γάμο μόνο και μόνο για΄τι μου αρέσει πάρα πολύ η αιθουσα τελετών στο δημαρχείο της Αθήνας.
Με την παρούσα δημοτική αρχή βέβαια το αποκλείω (άσχετο).
Όσο μεγαλώνω τόσο πιο πολύ με ενοχλούν οι ΈΦΗΒΟΙ και οι νέεοι ενήλικες. Παίρνω πολύ συχνά πλοία και αερολάνα και δε θυμάμαι σε ποια ταξίδια έκλαιγε παιδί αλλά θυμάμαι σε ποιά μου πήρε τα αυτιά μία παρέα 20χρονων. Το παιδικό κλάμα ή η φασαρία του γέρου με άνοια είναι κατανοητή γιατί είναι μη ελεγχόμενη, γενικά όσο πιο κοντά είναι κάποιος στην αρχή ή στο τέλος της ζωής του έχει την αποδοχή μου. Το θέμα είναι με τους ενήλικες που δεν δείχνουν κανένα σεβασμό, αν οι γονείς του μωρού που κλαίει τσιρίζουν και οι ίδιοι, όπως σε ένα φαράγγι που πήγα… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό ξαναπεστο. Χειρότεροι από αυτούς δεν υπάρχουν. Θα κάνουν απίστευτη φασαρία πολύ χειρότερη από των παιδιών, πλέον έχουν μαζί τους ηχεία για να ακούν και μουσική δυνατά, και το χειρότερο, σε παρατήρηση θα σε κοροϊδέψουν και δε θα δώσουν σημασία. Στα παιδιά το ανεχεσαι, το δικαιολογεις και μπορείς και να το οριοθετήσεις, με τους μεγάλους τι γίνεται;
ξέχασα το ανεκδιήγητο συνήθειο του ηχείου στις παραλίες! πήγα για μπάνιο με μια παρέα που δεν ήξερα σε μεγάλη πολυσύχναστη αλλά μη οργανωμένη παραλία και προς έκπληξή μου είχαν μαζί τους ηχείο σε μέγεθος κομοδίνου! Αλλά με ρώτησαν αν μου αρέσει αυτή η μουσική, γλυκέ μου τους διπλανούς ρώτα όχι εμένα!!! Συν άλλη ιστορία στο πλοίο όπως είπα και παραπάνω που μία γυναίκα είπε σε μια παρέα να ησυχάσουν και της απάντησαν “και σένα τι σε νοιάζει”, λέει αυτή ‘με ενοχλεί ο θόρυβος που κάνεις” και της απαντάει 25 χρονώ μαντράχαλος “και μένα με ενοχλεί η φάτσα που έχεις αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Αχχχ σε νοιωθω. Στην χώρα που ζω όλοι κουβαλάνε και ένα ηχείο σε μέγεθος κομοδίνου μαζί τους σε όλες τις παραλίες (που να δεις μια φορά σε ερημικη παραλία στην μέση του πουθενά που πας μόνο δια θαλασσς που εμφανίστηκε ξαφνικά ένα ζευγάρι με τζετ σκι που βγήκαν εξω κολυμπώντας με αδιάβροχη ηχιαρα στη διαπασών, μην και ησυχάσουμε λίγακι). Και δυστυχώς από ότι φαίνεται η μόνη που ενοχλούμαι είμαι εγώ.
εγώ βάζω μπρος την 9ετη εμπειρία της δασκάλας και με το ύφος που τους το λέω μαζεύονται 😂
Εμ από που προκύπτουν αυτοί οι ενήλικες όμως; Το να σέβεσαι τον διπλανό σου είναι ένα μάθημα που ζημώνεται σιγά σιγά. Το ανορίοτο παιδί, θα γίνει ανορίοτος έφηβος, και ανορίοτος ενήλικας. Δεν έρχεται η επιφοίτηση ξαφνικά στα 12 ούτε στα 18.
Ε μα… αν αφήσουμε στην άκρη τα μωρά που δεν καταλαβαίνουν, τα παιδιά από μικρά θα έπρεπε να μαθαίνουν τρόπους για να μην τα συναντήσεις έφηβους βάρβαρους…
Ναι!!
Αυτο. Σπάνια έχω συναντήσει ενοχλητικά παιδάκια. Αντίθετα εχω δει πολλές φορές παρέες εφήβων ή νεαρών να κανουν φασαρία ή να ενοχλούν άλλους ανθρώπους για “πλάκα”.
Ρένα διαφωνώ με το διαχωρισμό που έκανες για τους γονείς που παράγουν για το μέλλον και τους άτεκνους που παράγουν για την καλοπέραση. Παρτάκηδες μπορεί να είναι και οι γονείς γιατί νοιάζονται μόνο για το δικό τους παιδί επειδή είναι η προέκτασή τους και να μην νοιάζονται για κανένα μέλλον της κοινωνίας και του τόπου που ζουν. Μη σου πω ότι αυτό είναι και το πιο συχνό στην Ελλάδα. Αντίθετα συναντάς άτεκνους που τρέχουν για το περιβάλλον (χωρίς αυτό δεν υπάρχει μέλλον), να τρέχουν εθελοντές στις πυρκαγιές, να προσπαθούν για ένα καλύτερο αύριο (όχι ότι είναι και πολλοί). Θεωρώ ηλικιακό… Διαβάστε περισσότερα »
Ολοσωστη, γενικά πρέπει κάπου να σταματήσει αυτό με τον “παρτακισμο” των child free (κάτι τέτοια μου λέει και η θεία μου 🥲), ενώ εν τω μεταξύ δεν υπάρχει ενας λογος ΜΗ εγωιστικος για να κάνεις παιδιά.
Idiots gonna be idiots …
Συμφωνώ για τους γάμους, ο καθένας έχει το δικαίωμα να κάνει τον γάμο του όπως γουστάρει. Αν κάποιος δυσανασχετεί με το όχι παιδιά σε γάμο, ας μην πάει στον γάμο. Επισης,, καταλαβαίνω απόλυτα να υπάρχουν και ξενοδοχεία και εστιατόρια που δε δέχονται παιδιά. Ειναι ιδιωτικές επιχειρήσεις, επίσης μπορούν να θέσουν τους κανόνες τους. Κι οι οικογένειες να επιλέξουν άλλους χώρους. Διαφωνώ κάθετα όμως με τις παραλίες. Η παραλία είναι δημόσιος χώρος, πρέπει να είναι ανοιχτή σε όλους. Αν σε ενοχλούν τα παιδιά στην παραλία, πας σε άλλη, πιο ερημική. Ακόμα κι αυτό που γίνεται που κλείνουν τις παραλίες επιχειρήσεις και… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ειναι ημιπαρανομο, είναι τερμα παράνομο, τουλάχιστον σύμφωνα με το ελληνικό σύνταγμα
Τέρμα παράνομο είναι να εμποδίζεται η πλήρης πρόσβαση στην παραλία. Όμως υπάρχουν παραθυράκια, δεν απαγορεύεται να εκμεταλλεύονται την άκτη βάζοντας εισιτήριο υποτίθεται για τις υπηρεσίες τους. Γι αυτό υπάρχουν τόσες οργανωμένες παραλίες στην Αττική φάτσα φόρα, δεν κρύβονται και υποτίθεται έχουν άδεια. Μια χαρά απαγορεύουν όμως την πρόσβαση στην παραλία. Για πήγαινε να βάλεις πετσέτα δίπλα σε ξαπλώστρα ή να μπεις χωρίς εισιτήριο
Βασικά πάντα την είχα αυτή την απορία. Αν βάλεις πετσέτα δίπλα στην ξαπλώστρα, σε σηκώσουν και τους πας δικαστικός τι θα γίνει; Σε θεωρητικό επίπεδο βέβαια διότι στην πράξη θα σε φάνε τα ψάρια πολύ πριν προλάβεις να φτάσεις στην αίθουσα του δικαστηρίου.
Εξαρτάται πού και πώς θα βάλεις την πετσέτα. Αν καθίσεις με τρόπο που να παρεμποδίζει τη λειτουργία της επιχείρησης (π.χ. κλείνοντας διαδρόμους ή εμποδίζοντας τη νόμιμη χρήση του παραχωρημένου χώρου), μπορούν να ζητήσουν να μετακινηθείς. Αν όμως κάθεσαι χωρίς να παρεμποδίζεις τη λειτουργία της επιχείρησης, ειδικά σε ελεύθερο κοινόχρηστο χώρο της παραλίας (ο οποίος από τον νόμο πρέπει να υπάρχει, έστω κι αν στην πράξη δεν υπάρχει παντού), δεν μπορούν νόμιμα να σε διώξουν. Οπότε θεωρητικά θα δικαιωνόσουν. Στη. πράξη θα σε έτρωγαν τα ψάρια οπότε δεν θα το πρότεινα.
Νομίζω ότι στην πράξη παίζει να σου χαράξουν το αυτοκίνητο. Το’χω ακούσει αρκετά σαν πρακτική αυτό.
Λοιπόν τωρα που το λες αυτο, πριν χρονια μου εχει συμβει το εξής. Μενω σε περιοχη του κεντρου που εχει ελεγχομενη στάθμευση με παρκομετρο (λευκες γραμμες) και θεσεις κατοικων. Εγω πληρωνω για θεση κατοικων (μπλε γραμμες). Ενα βραδυ νωρις αφου ειχα κανει γυρους και δεν εβρισκα να παρκαρω περναω απο ενα μπαρ-εστιατοριο που μπροστα του εχει μπλε γραμμες και συνειδητοποιω οτι εχουν ξεχασει να βαλουν τους κώνους για να κρατησουν τη θεση στο αφεντικουλι τους (παρανομα φυσικα) οποτε παω και παρκαρω, και ερχονται δυο βουνά να μου πουν να φυγω. Εγω δεν ξερω καν πως μου ηρθε ημουν 22 χρονων… Διαβάστε περισσότερα »
Αν σου χαραξουν μόνο το αυτοκίνητο κι οχι και σένα. Λέμε για το νόμο, οχι για την πράξη. Δεν εχει δικαίωμα καποιος να βάζει εισιτήρια κλείνοντας εντελώς την πρόσβαση στην ακτή. Του παραχωρήθηκε ενας χωρίς όπου μπορεί να τοποθετήσει ξαπλώστρες επί ορισμένου ποσοστού του χώρου αυτού και σε ορισμένη απόσταση απο το νερό. Το οτι το δέχεσαι ο κόσμος για να μην φαει ξυλο απο τους μπραβους δε σημαίνει οτι είναι και νόμιμο.
Δεν ξέρω αλλά έχω μια αρκετά αστεία ιστορία. Μια φίλη μεγαλύτερης ηλικίας 50+ πάει με τον άντρα της με πετσέτα, ταπεράκια κλπ δίπλα σε beach bar ελληνικού νησιού. Τους κάνουν μανούρα για αρκετή ώρα αλλά αυτοί εκεί… βράχοι. Τελικά έρχεται ο υπεύθυνος και τους λέει, δεν πειράζει, καθήστε σε αυτό το τραπέζι να σας κεράσουμε ένα καφέ. Σου λέει δεν ξεκουμπίζεστε που δεν ξεκουμπίζεστε, πιείτε τουλάχιστον ένα φρέντο καπουτσίνο να μην μας χαλάτε τη μόστρα με τα ταπεράκια σας πλέμπες. 😂
Εγώ να σου πω σπάνια ενοχλούμαι από τα παιδιά. Βέβαια σε μέρη που συχνάζουν πολλά μαζεμένα σε συμμορίες δε πάω. Ευτυχώς υπάρχουν επιλογές για παιδιά και χωρίς παιδιά στη διασκεδαση. Εκεί που δε μπορώ να το αποφύγω , όπως στη παραλία πχ δε με πειράζουν, ίσα ίσα τα κάνω και χάζι. Ο σύζυγος δε, δεν ενοχλείται καθόλου . Το αντίθετο θα τα προκαλέσει να στραφούν πάνω του ,αν μας ενοχλεί κάποιο. Προχτές ήταν ένα με ένα νερόπιστολο, ερχόταν , έκανε ότι μας πιτσιλαει , δε μας πιτσιλουσε , έφευγε , ξαναρχοταν. Η μητέρα του είχε ένα μωρό που το θήλαζε.… Διαβάστε περισσότερα »
Το αεροπλανο ειναι δυσκολη συνθηκη για όλους. Και ενα μωρό ή ενα μικρο παιδι μπορει να ειναι αρρωστο, να εχει ταντρουμς (πως λεγεται αυτό τελοσπαντων) να πονανε τα αυτακια του κτλ. Και δεν ειναι το ιδιο με ενα οποιοδηποτε μερος, που να το παω ο γονιος να το ηρεμισει; Αυτο θα επρεπε να ειναι κατανοητο απο όλους. Αλλα μου εχει τυχει σε πτήση 4 ωρες να εχω απο πισω μου ενα νηπιο το οποιο μου κλωτσουσε το καθισμα συνεχομενα και δεν σταματουσε, να το λεω στη μαμα του να αδιαφορει, της έκανε και παρατηρηση η αεροσυνοδός παλι τίποτα, δεν μπορουσα… Διαβάστε περισσότερα »
Εμ στο ινσταγκραμ και τικ τοκ τι περιμένατε να δείτε παιδιά να μυξοκλαίνε και ξεσκατίζονται.
Ολα υπέροχα…ζωάρα.
Τώρα με αυτό που λες, θυμήθηκα…
…η άνεση έχει πάει σε άλλο level.
Δε γίνεται να κάθομαι στο καφέ, στο εστιατόριο και ο γονιός, πατέρας συνήθως, να αλλάζει πάνα στο μωρό, δίπλα μας.
Είπαμε, αλλά λίγη ενσυναίσθηση.
Το ακόμα χειροτερο να είσαι σερβιτόρα και ο γονιός να αλλάζει την πανα και να την αφήνει πανω στο τραπέζι.