Η μοναξιά είναι σαν να έχω μπει σε μια πελώρια καμπάνα που ηχεί ένα πράγμα..
_________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα και λοιπή αγαπημένη μου ομάδα,
Ισως εχεις εσυ το Φως.
Εχω έναν…. Καημό. Τι γίνεται με την αγκαλιά και το χάδι;
Δεν θα ηθελα να αναλωθω στο προβλημα δυσκολιας ευρεσης συντροφου. Εχω παρατησει εδώ και 7 χρονια αυτό το εγχειρημα. Ειμαι κι εγω σε ηλικια πρεσβυωπιας ,με πηγμενο κεφαλι και θελω να το δω ρεαλιστικα το ζητημα.
Η γκρινια και η αγανακτηση για το αντρικο φυλο δεν μας βγαζει πουθενα, κριμα που ερχονται οι επιστολες βροχη γι΄αυτό το θέμα. Αααχ , τα νιατα…. Εμεις οι σιτεμενες το εχουμε παρει αποφαση ότι θα μεινουμε μονες.
Στην δικη μου περιπτωση ,δεν εβρισκα συντροφο όταν ημουν σαν τα κρυα τα νερα (ακομα νοστιμη ειμαι) και όταν ημουν διατεθειμενη να βαλω λιγο κρασι στο νερο μου και να πινω αυτό το νερομπουλι σαν αμβροσια, τωρα θα τον βρω; Τοπο στα νιατα!
Το δικο μου ζητημα είναι άλλο. Και είναι αυτό της μοναξιας. Μπορει στις επιστολες να μην διευκρινιζεται αμεσα, αλλα νομιζω ότι στις επομενες δεκαετιες θα μας απασχολησει εντονα, όχι σε επιπεδο κοινωνικο μονο ,αλλα θα γινει ζητημα πολιτικο. Γιατι ο ανθρωπος είναι σχεσιακο ον και αγελαιο ον. Άλλες χωρες εχουν ηδη λαβει μετρα σε κοινωνικο κ πολιτικο επιπεδο.
Αλλα ας μιλησω για μενα. Είμαι (και παντα ημουν) ανεξαρτητη, αυτονομη, με πολλα ενδιαφεροντα και ανεκαθεν απολαμβανα και τη μοναξικοτητα και τη συντροφικοτητα και τις φιλιες. Με την παροδο του χρονου, η ανθρωπινη παρουσια στη ζωη μου λιγοστεψε από ολες τις μεριες. Δουλευω από το σπιτι (επαγγελματικες συναναστροφες γιοκ, ουτε μια χειραψια πλεον, ρε παιδι μου), οι φιλες κανανε παιδια και μοιραια αραιωσαν, αλλοι φιλοι μετοικησαν, μετακομισαν, μεταναστευσαν, αποδημησαν.
Εγω μονηρης και πολυσχιδης, αλλά η μοναξια είναι σαν να εχω μπει σε μια πελωρια καμπανα που ηχει ένα πραγμα: Την μοναξια μου. Η απουσια σωματικοτητας στην καθημερινοτητα, μου φερνει αισθημα ανημποριας, κενου, καταθλιψης και αποστερησης. Θελω μια αγκαλια, ένα ζεστο σωμα να με ακουμπαει, ένα χαδι, ένα βλεμμα, έναν ανθρωπο.
Με τους γονεις μου ποτε δεν μπορουσαμε να εχουμε μια σωματικη επαφη (αγκαλιασματα, φιλια, βλεμματικη επαφη) που να μην είναι καπως αβολη και να καλυπτει αυτην την αναγκη μου. Το να κυνηγαω τον προεφηβο ανηψιο μου για αγκαλιες και φιλια , είναι απρεπες και αναρμοστο. Ασε που παιδια, σκατα και συννεφα δεν πιανονται. Το να καλυψω την αναγκη μου για χαδια και αγκαλια με καζουαλ σεξ ,δεν θα το πω απλα ημιμετρο, αλλα οσες φορες το επιχειρησα μοιαζει με… ανεκδοτο. Κανω μερικες φορες και μασαζ, αλλά δεν είναι το ιδιο, ρε παιδια. Νιωθω όπως οι γεροντες, σκεβρωμενη, ανεπιθημητη και στερημενη από χαδια.
Οποτε; Τι γίνεται με την αγκαλιά και το χάδι; τι κανουμε για αυτην μας την αναγκη;
Υπαρχουν υπηρεσιες αγκαλιας; Μηπως να εφευρουμε;
( Βεβαια για να είναι η αγκαλια ανακουφιστικη πρεπει να εχει αληθινο νοιαξιμο και αγαπη).
Είναι κι αλλ@ που νιωθουνε ετσι αραγε, ή ειμαι μονη μου; Τι κανετε εσεις για αυτό;
ΥΓ. Μην μου πειτε σας παρακαλω για κατοικιδια. Εχω έναν σκυλο και δυο γατουλες – της διπλανης μου -που φροντιζω και τα λατρευω. Ό, τι μπορουν κανουν τα χρυσουλια μου και δειχνουν την αγαπη τους, αλλα δεν το βρισκω σωστο να τους δινω ως σκοπο υπαρξης να καλυπτουν αυτην μου την αναγκη.
ΑΠΟ ΤHΝ – Μόνη μου ,μες στο σαλόνι μου
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Η επιδημία της μοναξιάς είναι πράγματι ένα πάρα πολύ έντονο φαινόμενο ήδη και θα γιγαντωθεί κι άλλο. Η διείσδυση της τεχνολογίας σε κάθε τομέα, η αντικατάσταση του δια ζώσης με το ψηφιακό, η κυριαρχία του φαίνεσθαι, η υποτίμηση των ανθρώπινων κι ερωτικών σχέσεων σε επίπεδο σούπερ μάρκετ ατελείωτης αγοράς «προϊόντων» έχουν φέρει τα αποτελέσματά τους. H πανδημία της Covid-19 ήρθε και το γιγάντωσε. Eίναι ένα ζήτημα που ερευνάται από κοινωνιολόγους αλλά και επαγγελματίες της υγείας. Ο Robert S. Weiss εντόπισε έξι κοινωνικές ανάγκες που, εάν δεν ικανοποιηθούν, συμβάλλουν στο αίσθημα μοναξιάς. Αυτές οι ανάγκες είναι: η προσκόλληση, η κοινωνική ένταξη, η φροντίδα, η επιβεβαίωση της αξίας, το αίσθημα αξιόπιστης συμμαχίας και η καθοδήγηση σε αγχωτικές καταστάσεις.
Η μοναξιά είναι μια κοινή εμπειρία. Δεν είσαι δηλαδή καθόλου μόνη. Έως και το 80% των ατόμων κάτω των 18 ετών και το 40% των ενηλίκων άνω των 65 ετών αναφέρουν ότι νιώθουν μοναξιά τουλάχιστον μερικές φορές, με τα επίπεδα μοναξιάς να μειώνονται σταδιακά κατά τη διάρκεια των μέσων ενήλικων χρόνων και στη συνέχεια να αυξάνονται στην τρίτη ηλικία (δηλαδή, ≥70 ετών).
Με συγκλόνισε αυτό που έγραψες «η απουσια σωματικοτητας στην καθημερινότητα, μου φέρνει αίσθημα ανημπόριας, κενού, κατάθλιψης και αποστέρησης.» Όσο και το «νομίζω ότι στις επόμενες δεκαετίες θα μας απασχολήσει έντονα, όχι σε επιπεδο κοινωνικό μόνο ,αλλα θα γίνει ζήτημα πολιτικό». Πράγματι, έχεις δίκιο.
Στο πρακτικό του θέματος για την αντιμετώπιση της μοναξιάς, πρέπει αναγκαστικά να επικεντρωθείς στην ενδυνάμωση των υπαρχουσών σχέσεων με φίλους και συγγενείς (έστω κι αν νιώθεις ότι έχουν άλλες έγνοιες στην καθημερινότητα, μην αποτραβιέσαι τελείως, ίσως κι εκείνοι να νοσταλγούν τις σχέσεις σας), στην οικοδόμηση νέων δεσμών και στην ενασχόληση με δραστηριότητες που ενισχύουν το αίσθημα του ανήκειν. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την ένταξη σε συλλόγους ή ομάδες, τον εθελοντισμό ή την ενασχόληση με χόμπι που ενθαρρύνουν την αλληλεπίδραση. Η αίσθηση της προσφοράς σε τέτοιες δράσεις, ιδιαίτερα του εθελοντισμού, ενθαρρύνει την κοινωνική αλληλεπίδραση, επειδή δημιουργεί αισθήματα αυταξίας κι επομένως ανοιχτότερης διάθεσης προς τα έξω: είναι ευκολότερο να δημιουργήσεις κοινωνικές επαφές. Η ενσυνειδητότητα, η αυτοφροντίδα και η αναζήτηση επαγγελματικής υποστήριξης μπορούν επίσης να είναι χρήσιμες στη διαχείριση των συναισθημάτων μοναξιάς. Στο εξωτερικό υπάρχουν επαγγελματικές υπηρεσίες αγκαλιάς. Αν μπορέσει κάποιος να τις φέρει κι εδώ (υπάρχουν υπό μορφή θεραπειών κάποια υποκατάστατα εργοθεραπευτικά) πιστεύω κάθεται πάνω σε έναν ανεκμετάλλευτο Πακτωλό.
Η Ρένα απαντά: Τι φταίει επιτέλους γι’ αυτό το συναισθηματικό κενό;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Γεια σου βρε “μόνη μες το σαλόνι” με την ευαισθησία και την αναλυτική σου σκέψη τα είπες όλα τόσο ωραία. Η επόμενη ερώτηση εφόσον είμαστε τόσο πολλοί αυτοί που χρειαζόμαστε την επαφή πως γίνεται και δε συναντιόμαστε ποτέ; Πως γίνεται να μη συναντάμε τον άλλο άνθρωπο ή τους άλλους ανθρώπους που μας μοιάζουν; Είναι δύσκολος δρόμος αυτός που βαδίζεις όμως φαίνεσαι τόσο γλυκύτατο και συνειδητοποιημένο άτομο που αν παρουσιαστεί μια λύση μπροστά σου είμαι σίγουρη ότι θα την αναγνωρίσεις και θα την αξιοποιήσεις άμεσα. Τις ευχές μου για καλή τύχη λοιπόν και η απάντηση της Ρένας είναι αξιόλογη στο εξής,… Διαβάστε περισσότερα »
Με πρόλαβε το υστερόγραφό σου αλλά θα το πω. Γιατί θεωρείς ότι ένα σκυλάκι ή ένα γατάκι, δικό σου ολοδικο σου, και όχι της γειτόνισσας που σου τα αφήνει όταν πάει διακοπές, πιστεύεις ότι δεν θα βοηθήσουν; Προχθές είδα ένα ντοκυμαντέρ για τους σκύλους και εντυπωσιάστηκα επειδή έλεγε πράγματα που δεν τα ήξερα. Ας πούμε το οτι το βλέμμα τους περιέχει αυτό το λευκό όπως και το δικό μας, μας κάνει να δενομαστε μαζι τους τόσο πολύ όπως κι το αντίστροφο. Βρίσκουμε κάτι κοινό. Είχα να μπω σε σταθερή αμοιβαία συναισθηματικά σχέση περίπου 10 χρόνια. Και σήμερα είμαστε αύριο δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Ισχύει αυτό για τα κατοικίδια. Εγώ όταν είχε προβλήματα με τον πρώην είχα σκεφτεί ότι θα αρχίσω να κάνω πράγματα για τη ζωή μου και ήθελα να πάρω γάτες, και να που προέκυψε πανευκολα, οπότε όταν ήταν να φύγω έφυγα ευκολότερα γιατί αν είναι να μένω μόνο για τις αγκαλίτσες και να απογοητεύομαι για όλα τα άλλα ας τις έχω τις αγκαλίτσες από τα γατονια και να έχω την ησυχία μου μετά, είχα κουραστεί πολύ. Σίγουρα δεν μπορουν να αντικαταστήσουν τις ανθρώπινες σχέσεις, αλλά μειώνουν κατά πολύ την μοναξιά θα έλεγα ειδικά αν ζεις μόνος σου, έχεις φύγει για δουλειά… Διαβάστε περισσότερα »
((παρενθετικά)):
Οι γάτες πάντως (επειδή αναφέρετε ειδικα αυτές) (και επειδή και το στερεότυπο τις γουστάρει τις γάτες) ‘αγαπούν’ πολύ διαφορετικά. Δεν αγαπούν με ούτε με όρους ανταπόδοσης ούτε φυσικά σκοτίζονται για τις προσδοκίες των γύρω τους (ανθρώπινων και μη). They take what they can / …they give nothing back. Εγω τουλάχιστον αυτά έμαθα παρατηρώντας τα αδέσποτα γατιά. Και το βρίσκω φοβερό μάθημα. Πολύ πιο ενδιαφέρον ο δικός τους τρόπος
Τι να σου πω, οι γνώμες διαφερουν. Σίγουρα δεν είναι τόσο “εκπαιδευτικές” όσο οι σκύλοι και δεν έχουν το ίδιο παρελθόν breeding. Οπότε ναι αν πάρεις μια γάτα από το δρόμο δε ξέρεις πως θα σου βγει. Εγώ πήρα πολύ αργά γάτα (γάτες), και έπρεπε να τις να Ω και το body language τους ως ενήλικας. Τα δικά μου συμπεράσματα είναι ότι η γάτα έχει κάποια δικά της όρια, η κάθε μία τη δική της προσωπικοτητα. Και πρέπει να τα μάθεις αν δε θες να σε σκίσει. Όλες όσες έχω γνωρίσει μέχρι τώρα (προσωπικά, σε δικό μου περιβάλλον, όχι άλλονων… Διαβάστε περισσότερα »
*εκπαιδευσιμες
Ψαράκια = χαδακια
Σας παρακαλώ δώστε μας την επιλογή να επεξεργαζόμαστε το κείμενο μας όταν έχει ανέβει. Δε γίνεται αυτό το πράγμα κάθε φορά που στέλνω από το κινητό.
Έχει επιλογή να το επεξεργαστείς. Εκεί στη ροδελα κάτω δεξιά. Συνήθως σου δίνουν χρόνο πριν ανέβει οριστικά. Ότι είναι σπαστικός ο κορεκτορας εδώ είναι πάρα πολυυυ.. γελάω κάποιες φορές με το τι έχει γραφτεί από μόνο του πριν το ανεβάσω. Οι γάτες είναι πολύ ιδιαίτερα πλάσματα. Αγαπάνε δυνατά τους φροντιστές τους και το δείχνουν. Εμένα δύο έχουν περάσει από τα χέρια μου (που να ζω μαζί τους εννοώ) και είναι πολύ εκδηλωτικά πλάσματα και θέλουν καθημερινά να αφήνουν πάνω μου τις φερορμόνες τους. Με περιμένουν πίσω από τη πόρτα σαν σκυλιά, ξαπλώνουν κάτω και κάνουν τούμπες, μου δείχνουν τη κοιλιά… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα με ακολούθουν στο μπάνιο και κάθονται φυλακές καμιά φορά. Δε ξέρω τη φάση και η θηλυκή μου γάτα ερχοτανε και άραζε καμιά φορά, και άλλες φορές και πάνω μου όσο ήμουν απασχολημένη. Πολύ αστείο φαινόμενο.
Πιστεύω ότι για τη γράφουσα ένα σκυλί θα τη βοηθούσε περισσότερο ώστε να βγαίνει από το σπίτι και να κοινωνικοποιηθεί. Μπορεί να πάει σε ομάδες θεάτρου, ζωγραφικής στον δήμο της. Αν και υπάρχουν περισσότερες γυναίκες σε αυτά. Έχω πάει ανά τα χρόνια οι άνδρες πάντα είναι ελάχιστοι. Αλλά η φιλία μια χαρά μπορεί να αναπτυχθεί και στα δύο φύλλα. Πεζοπορικές εκδρομές με συλλόγους, πολιτιστικές εκδρομές με group. Εκεί να δεις πόσοι μόνοι και μόνες υπάρχουν που δεν το βάζουν κάτω, ούτε έχουν παραιτηθεί. Μακάρι να σε βοηθήσαμε και από βδομάδα ,από τον άλλο μήνα, από Σεπτέμβριο να τη δεις πιο… Διαβάστε περισσότερα »
Αφού στην πραγματικότητα θα θέλατε ένα σύντροφο, γιατί παραιτηθήκατε από την ιδέα ότι θα βρείτε, έναν καλό βέβαια εννοω, και σηκώσατε τα χέρια ψηλά; Οι άνθρωποι κάθε ηλικίας πρέπει αυτό που θέλουν να το επιδιώκουν, να έχουν πίστη στον εαυτό τους ( άσε τι λένε οι άλλοι για τη δική τους ζωή) να κάνουν σχέδια. Δεν τα λέω θεωρητικά, τα λέω ως τη μόνη ενδεδειγμένη για μενα στάση ζωής.
Αποδεχόμαστε αρχικά την πραγματικότητα. Τωρα το χάδι που αναφέρετε στην αρχή συνοδεύεται με αγάπη και νοιαξιμο στο τέλος. Τουτέστιν θέλουμε την συντροφικότητα. Σας διαβεβαιώνω είναι πολλές που νιώθουν έτσι. Είτε τα στάνταρ μας αλλάξανε γιατί μεγαλώνοντας αλλαζουν και οι ανάγκες μας, ειτε λόγο της ιντερνετικής επικοινωνίας οι γνωριμίες γίνονται αόρατες και με μπόλικη τύχη να βρεις κάποιον με κοινά “θέλω”. Το σεξ δεν το αναφέρω καν γιατί νιώθω ότι δεν είναι και δικαίως προτεραιότητα. Στην περίπτωση μου βοηθάει η δουλειά μου και οι παρέες μου που διατηρώ χρόνια. Οι στιγμές μοναξιάς πάντα χτυπάνε την πόρτα αλλά με το πρώτο φως… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάλι νομίζω ότι αν κάνεις καλό σεξ (και σκέτο fuck να είναι) δεν γίνεται να νιώθεις “σκεβρωμενη, ανεπιθημητη και στερημενη από χαδια”. Αλλά εγώ είμαι εγώ, εσύ είσαι εσύ, οπότε μπορεί και να κάνω λάθος. Επίσης ρε συ, νομίζω ότι όταν κάτι το έχουμε πραγματικά ανάγκη, ε φέρνουμε τον κόσμο τούμπα και το παίρνουμε. Δηλ ή που δεν πεινάς και τόσο ή που κάπου/ καπως χορταίνεις και δεν το παίρνεις χαμπάρι. Πάντως το να πεινάς αλλά να μην ξέρεις πώς να χορτάσεις… δύσκολο να συμβεί στην πράξη… σε πάει από μόνο του δηλ το πράγμα. Τώρα πιο πρακτικά, εγώ την… Διαβάστε περισσότερα »
Συναντήθηκα με οποιονδήποτε από εφαρμογές (δεν είχα καν κριτήρια, όποιος δεν είχε πρόβλημα με την εμφάνισή μου, πήγαινα – κι ας έφαγα τόσα στησίματα), αποδεχόμενη αυτά που ήθελαν, ενώ εγώ δεν τα ήθελα, για αντάλλαγμα την αγκαλιά, για να πάρω αυτό που λες. Και ξέρω πως ήταν μια ψευδαίσθηση, αλλά ο ένας δέχτηκε να περνάμε και κάποιο χρόνο με αγκαλιά και όντως ένιωσα την αγκαλιά, αν και ήταν ψέμα, ή να το πω καλύτερα, transactional. Ήταν πολύ όμορφες στιγμές (μέσα στην ψευδαίσθηση), αλλά τις πλήρωσα πάρα πολύ ακριβά … γιατί δεν ήθελα τίποτα άλλο, αλλά έλεγα “σου κάνουν χάρη”. Ε,… Διαβάστε περισσότερα »
Ε ποτέ ρε φίλη!!
Χίλιες φορές μόνη σαν το λεμόνι!
Ταυτίζομαι σε μεγάλο βαθμό μαζί σου. Έχει γίνει τρομερά δύσκολο να βρούμε έναν σύντροφο. Ήταν πάντα έτσι; Ή όταν ήμασταν μικρές δεν δίναμε σημασία σε τίποτα και ήταν πιο εύκολο; Όμως δεν καταλαβαίνω αυτό που λες για το casual sex. Ναι είναι μια λύση κι αυτό όταν νιώθεις έτσι, όπως λέει κι η pretty mess σε άλλο σχόλιο. Ναι είναι ημίμετρο αλλά όταν διψάς κι οι σταγονες καλες είναι, δεν περιμένεις τη βροχή. Τι θα πει ότι είναι ανέκδοτο για σένα το χαλαρό σεξ; Εδώ θα ήθελα μια επεξήγηση. Περιμένεις το τέλειο σεξ ή τον τέλειο εραστή για να κάνεις;… Διαβάστε περισσότερα »
εδώ είχαμε επιστολή της προάλλες που έλεγε πως δεν θέλουν αγκαλιές και φιλια σε καζουαλ σχέσεις για να μην δεθούν…
Νομίζω ότι εννοεί πως το κάζουαλ σεξ δεν καλύπτει αυτή την ανάγκη. Και την καταλαβαίνω. Μια χαρά το καζουαλ σεξ αλλά για εμένα είναι πιο πολυ μια εκτόνωση. Δεν συγκρίνεται με την αγκαλιά από ένα σύντροφο. Δεν είναι η αγκαλιά καθεαυτή, είναι το αίσθημα ότι κάποιος σε νοιάζεται. Ε αυτό από καζουαλ σχέση, πρέπει να κοροϊδεύεις τον εαυτό σου για να το καλύψεις.
Είχα διαβάσει κάπου ότι τελικά οι άνθρωποι κάνουν σεξ για τις αγκαλιές και τα φιλάκια μετά το σεξ.
Ναι σίγουρα δεν καλύπτεται και δεν συγκρίνεται σε καμία περίπτωση . Αλλά από το τίποτα και την στέρηση που περιγράφει; Εγώ αν δεν έκανα και casual sex πότε πότε νομίζω θα είχα λαλήσει. Όπως λέει κι η cookie πολλοί άνθρωποι ψάχνουν την ανάγκη για το άγγιγμα στο σεξ. Επίσης, πότε δεν ξέρεις. Μπορεί κάποιο χαλαρό σεξ να εξελιχθεί σε σχέση.
Το σεξ μεσω συντροφικότητας όχι μέσω dating apps.
Εκεί ειδικά θα φάει το ξενέρωμα του αιώνα.
Αν έλεγε μου λείπει το σεξ, οκ.
Αλλού εστιάζει.
Αν θέλεις μπορούμε να γίνουμε φίλες και να αγκαλιαζόμαστε!
Αγαπητή, Θίγεις ένα θέμα που έχει αρχίσει να συζητιέται ακόμη και από επιστήμονες τα τελευταία έτη. Όχι, δεν είσαι μοναδική! Υπάρχουν πολλοί που είναι μόνοι τους και άλλοι τόσοι που νιώθουν μόνοι τους μέσα σε σχέση ή/και στην οικογένειά τους. Ωστόσο, αν μου επιτρέπεις θα ήθελα να παρατηρήσω κάτι: αυτά που αναζητάς (αγκαλιά, ζεστό σώμα, ένα βλέμμα, έναν άνθρωπο) αποτελούν στιγμές μέσα σε μια καθημερινότητα. Που σημαίνει ότι πάνε πακέτο και με πολλές άλλες στιγμές ή με πολλούς άλλους παράγοντες. Όταν λες ‘έναν άνθρωπο’, να είσαι έτοιμη ότι αυτός έρχεται μαζί με τις πεποιθήσεις του πάνω σε διάφορα ζητήματα, τις… Διαβάστε περισσότερα »
Η μοναξιά ειναι μάστιγα της εποχής μας…αλλά εντοπίζω γύρω μας δράσεις για να ξεπεραστεί. Διακοπές με κρουαζιέρες ή οργανωμένες για singles. Ομάδες εθελοντικές που χτίζουν δεσμούς κ ενώνουν άνθρωπους. Βρείτε κάτι που σας αρεσει λέσχη ανάγνωσης βιβλίων, κάποιο άθλημα ίσως χορό κ ο εθελοντισμός…
Νιώθω οτι μετά τον covid τα μέτρα ασφαλείας γίνανε μόνιμα κ η remote εργασία καθεστώς, που οδηγούν στη χαλάρωση των κοινωνικών δεξιοτήτων μας.