Τι γίνεται με εμάς που εκ φύσεως δεν είμαστε έτσι κ δεν μπορούμε να γίνουμε; Που δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε, όχι γιατί ντρεπόμαστε ή φοβόμαστε αλλά γιατί πραγματικά δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε έτσι;
_________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρενα!
Σε διαβάζω εδώ και πολύ καιρό και εκτιμώ απίστευτα τη γνώμη σου…ωστόσο έχω μια αντίρρηση σε μια άποψη που εκφράζεις πολύ συχνά-η ίσως δεν είναι αντίρρηση ίσως δεν το έχω πιάσει σωστά το θέμα.λοιπόν γράφεις ότι η γυναίκα πρέπει να μάθει να επιθυμεί όχι ως αντικείμενο αλλά ως υποκείμενο δλδ να πηγαίνει η ίδια όπου την οδηγεί η επιθυμία της κ να διεκδικεί αντί να αφήνει να τη διεκδικήσουν κ να τη διαλέξουν.μεχρι εδώ καλά αλλά τι γίνεται με εμάς που εκ φύσεως δεν είμαστε έτσι κ δεν μπορούμε να γίνουμε?που δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε δηλαδή όχι γιατί ντρεπόμαστε ή φοβόμαστε αλλά γιατί πραγματικά δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε έτσι…δε μας φτιάχνει ρε παιδί μου πως να το πω?
εγω για παράδειγμα σε όλη μου τη ζωή μέχρι τώρα έτσι λειτουργώ μου είναι αδιανόητο αν κάποιος δεν μου εκδηλώσει ενδιαφέρον ή μου εκδηλώσει έστω κ πολύ χλιαρό ενδιαφέρον να σκεφτώ να κάνω κάτι μαζί του δεν με κ…..νέι για να το πω έτσι ωμά. Θελω τη διεκδίκηση, θέλω το πάθος, θέλω να με κυνηγήσει, να κάνει πράγματα για εμένα, να δείξει τελωσπαντων ενεργά οτι γουστάρει, γουστάρει εμένα και όχι κάποια οποιαδήποτε για καβάτζα να με κάνει να νιώθω μοναδική, μόνο έτσι μπορώ να πάρω μπρος.Ακιμα χειρότερα δεν μπορώ μα δεχτώ τη χαλαρότητα κ την ατάκα «να περνάμε καλά «@ που μεταξύ μας για να μην κοροϊδευόμαστε τη λένε κυρίως άντρες που δε πολύ ψήνονται, δε γουστάρουν αλλά δεν έχουν κάτι καλύτερο σε εκείνη τη φάση κ λένε «δε Γ……ται ας πάω «» (γιατί μόνο αυτό εννοούν, να λέμε την αλήθεια).εγώ λοιπόν σε μια τέτοια φάση θα ξενέρωνε όσο δεν πάει δε θα μου έβγαινε τίποτα, ούτε καν για ένα απλό σεξ (εκτός αν μιλάμε για αλλοδαπό που την άλλη μέρα επιστρέφει στη χώρα του εκεί το ακούω).
Λοιπόν?με κάνει αυτό τοοοσο last year?και «αφήνομαι να με διαλέξουν επειδή θέλω ο άλλος να με διεκδικήσει κ να με κάνει να νιώθω όμορφα?Αφου μόνο έτσι νιώθω άνετα κ μπορώ να κάνω το οτιδήποτε?Και γιατί να προσαρμοζόμαστε με αυτό επειδή είναι τάση της εποχής?θα παριστάνουμε δλδ κάτι που δεν είμαστε (όσες δεν είμαστε τελωσπαντων , γιατί δεν είμαι μόνο εγώ , στο διαβεβαιώνω) για να μην μείνουμε πίσω?
Θα χαρώ πολύ να διαβάσω την απάντηση σου-ξαναλέω ίσως από αυτά που λες κάτι ίσως να μην έχω πιάσει σωστά.
P.S . Σε καμία περίπτωση δεν λέω ότι το παν είναι να γουστάρει μόνο αυτός κ εμείς ακολουθούμε, όχι.Το μόνο που λέω είναι ότι ακόμα κ σε περίπτωση που γουστάρουμε ο άλλος δεν κάνει κίνηση ή , ακόμα χειρότερα, το πάει στο χαλαρά κ ότι κάτσει, πολλές από εμάς ξενερώνουμε.οριστικά όμως.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Libelloula
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Απαντώ γρήγορα για να μην σε βασανίζει. Ναι, κάτι δεν κατανόησες ορθά μέσα στα υπόλοιπα που εξηγούμε. Να το αναλύσω πιο σαφώς. Δεν είναι θέμα last year και προχώ. Είναι θέμα νοοτροπίας. Αν το δεις δεν θα μπορείς να το ξεδείς κατόπιν.
Η ανάγκη επιβεβαίωσης («Θέλω τη διεκδίκηση, θέλω το πάθος, θέλω να με κυνηγήσει, να κάνει πράγματα για εμένα, να δείξει τελωσπαντων ενεργά ότι γουστάρει») δείχνει την παρουσία του Εγώ. Όλοι έχουμε Εγώ, είναι δομικό στοιχείο της προσωπικότητας. Ο άντρας πρέπει να τελέσει κλέα ανδρών, κατορθώματα με την Ομηρική έννοια, ώστε να επιδείξει την αξία του που αντανακλά πάνω σου. Επειδή το οικοδόμημα στηρίζεται πάνω στην τεχνητή αξία που αποδίδεται πατριαρχικά στο επιθυμητό γέρας (το πολεμικό λάφυρο). Οι μύθοι και τα παραμύθια δεν χτίζονται τυχαία. Είναι αυτό που έλεγε ο Γιουνγκ αρχέτυπα. Ας πούμε αυτά που εσύ λες αφορούν στο Lover (που αποζητά κυρίως σύνδεση κι οικειότητα) και το Innocent (που αποζητά κυρίως ασφάλεια). Για να ξαναγυρίσω όμως στην ανάλυση. Θα ήταν η ωραία Ελένη τόσο διάσημη αν δεν την διεκδικούσαν και δεν γινόταν υποτίθεται ολόκληρος πόλεμος για χάρη της; Η γυναίκα έτσι, ως λάφυρο, γίνεται αντικείμενο. Τι έκανε από μόνη της; Ήταν καλή στο πλέξιμο; Ανακαίνισε το ανάκτορο; Ζωγράφιζε μαζί με τους καλλιτέχνες των τοιχογραφιών; Τι στο καλό έκανε εκτός από το να έχει γεννηθεί από τύχη και μοίρα πολύ όμορφη; Είναι απόλυτα πατριαρχικό.
Η ανάγκη μοναδικότητας («να γουστάρει εμένα και όχι κάποια οποιαδήποτε για καβάτζα, να με κάνει να νιώθω μοναδική, μόνο έτσι μπορώ να πάρω μπρος») δείχνει στοιχεία Εγώ που βρίσκεται σε θέση ανασφάλειας. Βλέπει ότι υπάρχουν πολλά λάφυρα και πώς θα ξεχωρίσει; Όμως κανονικά η σκέψη ενός υποκειμένου, ενός Εγώ που έχει ατσαλωθεί από την παιδική ηλικία, που νιώθει ότι αξίζει, χωρίς να είναι καβαλημένο καλάμι, θα έπρεπε να είναι «μα πού θα βρει καλύτερα;». Ακόμα κι αν ο άλλος θέλει το χαλαρά, το καβάτζα, το δεν νιώθω κάτι, δεν έχει σημασία σε ένα τέτοιο Εγώ. Κατανοεί αυτό το Εγώ ότι η συνθήκη του άλλου ανθρώπου είναι ΕΞΩ από την ίδια. ΔΕΝ έχει σχέση με την ίδια, δεν είναι προσωπική απόρριψη της προσωπικότητάς της. Ο άλλος έχει κάποιο πολύ συγκεκριμένο κουτάκι που θέλει να τικάρει και αυτό έχει να κάνει με ΕΚΕΙΝΟΝ. Όχι με εμάς. Η αντίληψη αυτή είναι αντίληψη υποκειμένου, όχι αντικειμένου. Δεν κάνουμε σχεσιακά καλλιστεία, να μας επιλέξουν για την Σχέση (™). Αυτό εννοώ δεν περιμένουμε να μας διαλέξουν.
Το γεγονός ότι δεν μπορείς να πάρεις μπροστά ερωτικά, εκτός αν κάποιος δείξει ενδιαφέρον και επιβεβαίωση προς το άτομό σου δείχνει ακριβώς ότι έχεις γαλουχηθεί (όπως όλες στο πατριαρχικό αφήγημα) ότι είσαι τρόπαιο, λάφυρο προς κλέος ανδρών. Κι αν δεν είσαι τρόπαιο, ποια είσαι τέλος πάντων; Η ερωτική ανταπόκριση των γυναικών είναι αυτοαναφορική. Έχεις ακούσει ποτέ να πάει να πάρει άντρας σέξυ εσώρουχα; Όχι. Γιατί όχι; Επειδή δεν θέλουμε οι γυναίκες να τους βλέπουμε σέξυ; Όχι. Επειδή ΕΜΕΙΣ θα φτιαχτούμε αν βλέπουμε τον εαυτό μας σέξυ μέσω των ματιών του άλλου που μας βλέπει σέξυ. Πες το από μέαα σου τρεις φορές αυτό. Φτιαχνόμαστε από το πώς αντανακλώμαστε μέσα από τη ματιά του άλλου! Αυτό είναι προβληματικό. Γιατί τι γίνεται αν ο άλλος αποσύρει τη ματιά του; Θα μας στεγνώσει το μνί μας για πάντα; Και βλέπεις κοπέλες σαν τα κρύα τα νερά και κλαίνε που δεν τις θέλει ο χλιμίντζουρας. Τι να πεις, πώς να τις ταρακουνήσεις.
Στην πατριαρχία μαθαίνουμε να ζούμε ΜΕΣΩ των αντρών. Να μας κανακέψει ο πατέρας μέσω της ματιάς του οποίου φτιάχνουμε την πρώτη γυναικεία ταυτότητα (κι αν λείπει, πρέπει να την δομήσουμε εμείς!), μετά να μας θέλουν, να μας διαλέξουν, να μας γονιμοποιήσουν, να μας αποκαταστήσουν, να μας προωθήσουν, να μας εξασφαλίσουν…ουφ κουράστηκα. ΕΜΕΙΣ τι κάνουμε για τον εαυτό μας; Γι’αυτό είναι σημαντικό να έχουμε δικά μας επιτεύγματα, δικές μας κατακτήσεις, μόρφωση, εξέλιξη επαγγελματική, οικονομικές επενδύσεις, δραστηριότητες, αθλητικές διακρίσεις που τις ελέγχουμε ΕΜΕΙΣ, δεν τις βιώνουμε μέσω ενός άντρα. Όταν συμβαίνει αυτό είσαι ελεύθερη να νιώσεις ερωτικά ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ από το πώς θα σε δουν. Σκέφτεσαι «αυτόν τον έβαζα κάτω άνετα!» κι αυτό από μόνο του σε φτιάχνει, αντί «θα υγρανθώ αν μου χτίσει την αυτοπεποίθηση που μου λείπει ο άλλος». Κατανοείς την διαφορά; Δεν είναι θέμα πράξης, όσο σκέψης. Επομένως δεν χρειάζεται να ριχτείς σε κάποιον, χρειάζεται να κοιταχτείς στον καθρέφτη (τον νοητικό) και να πεις φτου σου κοπελάρα μου, αξίζεις τα καλύτερα. Αυτό είναι η διεκδίκηση. Κάνεις φλερτ, νιώθεις η ίδια την κάψα, την επιθυμία, σαν να βλέπεις ένα νόστιμο προφιτερόλ. Είναι κακοί κι άγευστοι; Φεύγουμε. Είναι βλαμμένοι; Φεύγουμε. Είναι κατάλληλοι μόνο για ένα σεξ; Κάνουμε ένα σεξ κι έξω από την πόρτα! Δεν χρειάζεται να τους βάζουμε σε βάθρο, να τους κάνουμε μάγκες. Αυτό εννοώ επιλέγουμε, δεν μας επιλέγουν. Αν αλλάξεις νοοτροπία, όλα θα αλλάξουν. To είπαν κι οι En Vogue.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Προσωπικά δεν μου αρέσει το ”κυνήγι”. Μου φαίνεται πιεστικό κι ο άλλος εμμονικός και περίεργος, λες και με έχει βάλει σαν στόχο στο μυαλό του που πρέπει να κατακτήσει, σαν στοίχημα. Συνήθως δε, βασίζεται καθαρά στην εμφάνιση ή στην εικόνα που έχει πλάσει ο άλλος για εσένα, κάνοντας προβολές. Μικρότερη κολακευόμουν, πλέον το θεωρώ επίφοβο οριακά να με κυνηγήσει έντονα κάποιος.
Μια μέση κατάσταση, όπου και οι δύο πλευρές δείχνουν αμοιβαίο ενδιαφέρον και προωθούν την γνωριμία, καθένας με τον τρόπο του κι ανάλογα με τον χαρακτήρα του.
Επίσης, οι άντρες δε σε θέλουν πάντα για’σένα. Πολλές φορές, κυνηγούν την εικόνα που θα βλέπουν οι άλλοι, δηλαδή ΑΥΤΟΝ με μια τέτοια γυναικάρα δίπλα του. Trophy wife που λένε!
Ναι. Εγώ σε πολλούς έχω πει για να τους ξεφορτωθώ: ναι εσύ βλέπεις μια κοπέλα που σου αρέσει, αλλά έχω και χαρακτήρα ξέρεις και είμαι πολύ δύσκολη. Δεν πολύ-πτοούνταν βέβαια, γιατί κολλημένα άτομα…
Εσείς που δεν μπορείτε να λειτουργήσετε έτσι, να κάθεστε φρόνιμα στη γωνίτσα σας μέχρι να σας διαλέξουν.
Εμείς από την άλλη, θα πιάνουμε τον ταύρο απ’τα κέρατα
“To make oneself object, to make oneself passive, is very different from being a passive object.” Simone de Beauvoir Αγαπητή μου Λιβελούλα, πιστευω πως η επιθυμία σου να σε επιθυμούν και η αυτενέργεια δεν είναι αλληλοαποκλειόμενες καταστάσεις . Δεν είναι απλά ωραίο – είναι μπριζωτικό, εξιταριστικό, σε κάνει τούρμπο να σε θέλει διεκδικιτικά, παθιασμένα και ενθουσιωδώς αυτός που θέλεις κι εσύ εξίσου ενερητικά, ενθουσιωδως και παθιασμένα. Ή το να εισπράττεις έναν πόθο που να ρίχνει λάδι στην φωτιά και ανατροφοδοτεί τον δικό σου. Το λες και εθιστικό αυτό το συναίσθημα, μακάρι να μπορούσαμε να το κλείσουμε σε μπουκάλι για να το… Διαβάστε περισσότερα »
Se faire objet, se faire passive, c’est tout autre chose qu’être un objet passif.-
Στο ορίτζιναλ της deBeauvoir διαβάζεται πολύ καλύτερα.
Αχα.
Βρε κοπέλα μου, κριτήρια εσύ έχεις? Σου αρέσει ποτέ κάποιος πριν σου την πέσει? Ή πρέπει πρώτα να εκδηλώσει κάποιος το ενδιαφέρον του για να ξυπνήσεις κι εσύ και να ενεργοποιηθείς ? Έχεις πει ποτέ “πώς αραγε θα γνωρίσω αυτόν, γιατί νομίζω μου αρέσει” ή απλά περιμένεις σαν ταπεινό χαμομηλακι να σε διαλέξουν? Άσε το σεξ για μετά, αλλά τα βασικά μπορείς να πάρεις μια πρωτοβουλία και μια απόφαση για τον εαυτό σου ή είσαι έρμαιο του ανδρικών αποφάσεων?
Βρε συ! Μου το πήγες καλά εκεί που έλεγες πως : να περνάμε καλά = σεξ και fun και δεν πολυ γουστάρω. Το παραμύθι με το κυνήγι και την διεκδίκηση είναι τρελό ψέμα. Θα μου πεις, όλα ένα ψέμα δεν είναι ; Ιδίως στα ερωτικά. Ναι , ε δεν μπορώ να θυμηθώ με τίποτα που είχα διαβάσει κάτι γαματο που το ανέλυε αυτό. Είμαι πρώτη μέρα περιόδου και έχω κενά μνήμης. Αν μου έρθει θα στο πασάρω εδώ. BTW ήμουν έτσι μέχρι τα 25 ; Νομίζω. Θα σου δώσω 2-3 παραδείγματα τώρα. Ή που θα αφήνω τον άλλο να κάνει… Διαβάστε περισσότερα »
Οι χορτασμένοι, ακομπλεξάριστοι άντρες τη βρίσκουν πολύ με γυναίκες που έχουν αυτοπεποίθηση. Και η αυτοπεποίθηση φαίνεται
Καλέ ναι! Βέβαια άλλο χορτασμένος , άλλος ακομπλεξάριστος. Κάποιοι φοβούνται τις δυναμικές. Μην κρυβόμαστε. Πρέπει να έχει μεγάλες μπάλες ο άλλος για να δεχτεί δίπλα του γυναίκα με μεγάλες ωοθήκες.
Αν δει δε πως δεν μπορεί να σε χειριστεί / δουλέψει / κλπ κλπ
Γεια σου 😂
Σκέψου πως αυτός που μου είπε πως είμαι άγρια , έχει πάει σίγουρα με πάνω από 500. Και είναι και απ έξω και από μέσα πολύ δυνατός. Φαντάσου άλλοι δηλαδή..
la katastation tres apelpistik!
Ivon De Ksenerouar …
Χορτασμένος από ζωή εννοούσα, όχι από σεξ
Βασικά ούτε κυρίαρχο άντρα θες παπί. Χωρίς ειρωνία ,πραγματικά ομως, αλλά καταλαβαίνω γιατί φεύγουν. Και δεν είναι ο λόγος ότι σε φοβούνται , ούτε επειδή έχουν κόμπλεξ. Κι εγώ θα έφευγα αν ο άλλος μου έλεγε ” θέλω να βάλεις δερμάτινα και να με τάξεις στα χαστούκια. Τι με πέρασε? Καμμία μηχανή χαστουκωματος( αντικείμενο) ? Topping from bottom κάνεις. Ο κυρίαρχος δεν θα μπει στη διαδικασία να του πεις εσύ τι πρέπει να κάνει. Δε παίζεται έτσι το παιχνίδι και αυτός είναι κυρίαρχος για. Εντολές για το τι να σου κάνει θα δεχόταν ο υποτακτικός. Εσύ όμως δε τον θες… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως εκτός από τις doms και subs, υπάρχουν και οι brats, οι ανυπάκουες υποτακτικές, νομιζω σε τετοια δυναμικη αναφεροταν το παπι, ας με διορθωσει αμα κανω λαθος
Αχαχα.Ειχα στα νιάτα μου έναν ατίθασο μπρατη αλλά αυτός το έκανε για τις ευφάνταστες τιμωρίες.
Με συγκίνησες παλιόπαιδο 😂
Δεν μπορώ να καυλώσω με έναν άντρα που απλώς «επιβάλλεται». Θέλω έναν άντρα που μπορεί να σταθεί απέναντι μου. Με ελκύουν οι κυρίαρχοι άντρες και περιγράφω μια δυναμική ερωτικής σχέσης, όχι BDSM. Τον θέλω πολύ δυναμικό. Κάποιες φορές παίρνω κι εγώ τα ηνία στο παιχνίδι. Εσύ το μετέφρασες σε «topping from bottom». Το ότι, για να με κουμαντάρει κάποιος, πρέπει να είναι θηριοδαμαστής, μου το έχουν πει δύο πρώην, οπότε ναι, σε αυτό έπεσες μέσα. Κατά τ’ άλλα… wtf; Θέλω ο άλλος να είναι πιο δυνατός από εμένα ή τουλάχιστον ίσος μου. Δεν μπορώ αλλιώς. Δίνω μπερδεμένα σήματα; Ναι. Είμαι… Διαβάστε περισσότερα »
Α όχι δε σε κατηγορώ. Κατανοω γιατί φεύγουν. Και δεν είναι επειδή φοβούνται. Αυτοί δεν θα έκαναν πίσω επειδή φοβήθηκαν μια δυναμική γυναίκα όπως λες, λόγω μεγαλύτερης σεξουαλικής ελευθερίας που έχουν γενικα . Φεύγουν επειδή κάτι τους κλωτσαει κι επειδή μπορουν. Επειδή το βλέπω συχνά να ερμηνεύεται σε φόβο και δειλία. Επιτρέψτε μου να έχω τις αμφιβολίες μου. Το γυναικείο όργανο και τη γυναικεία σεξουαλικότητα ναι το φοβούνται καποιοι , αλλά για άλλους λόγους που τους γνωριζουμε . Όχι το γυναικείο δυναμισμό ομως. Σε αυτό το ποστ δε σου τη λέω. Σε άλλα σου την έχω πει ναι . Μη… Διαβάστε περισσότερα »
Χαχα
Λες και με ξέρεις ή τους ξέρεις ξέρω γω.
Anyway ! Ό,τι πιστεύεις. Δεν θέλω να στο χαλάσω
Α όχι , δεν είπα ότι σε ξέρω ή ότι τους ξέρω. Λέω τι μπορεί να σκεφτεί κάποιος που δε σε ξέρει. Όταν σε μάθει και καταλάβει ότι τον προκαλείς για να γίνει τζερτζελο ( αυτό δηλαδή με το θηρίο και το θηριοδαμαστη) ναι στο είπα και παρακάτω θα παιχτεί τέτοιο παιχνίδι και γιατί όχι θα προκύψει και έρωτας μεγάλος. Βασικά , ο,τι έγραψες με επιβεβαιωσες. Το ίδιο δηλαδή σου είπαν και αυτοί. ” Το σε φοβάμαι εσένα” δεν το ακούω ότι όντως σε φοβούνται , εκεί έχω αμφιβολίες. Περισσότερο σε γατα- ποντίκι μου βγάζει .Αν πραγματικά φοβάσαι κάποιον ή… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί να σε διεκδικήσει; Εσύ θα κάνεις και λίγο τη δύσκολη δηλαδή, αυτός θα πεισμώνει γιατί θα θέλει να ρίξει το οχυρό και έτσι θα λες από μέσα σου “αχ ευτυχώς πέρασα τη φάση γιατί αν με έφτυνε αυτό θα σήμαινε ότι είμαι για τα μπάζα – ούτε στο bootcamp δεν μπήκα…” Μάλιστα. Το να βγαίνεις με έναν άνθρωπο που σε ρωτάει πράγματα για σένα και τον ρωτάς κι εσύ, που σου προτείνει να κάνετε πράγματα παρέα και του προτείνεις κι εσύ, αυτά σε ξενερώνουν να υποθέσω; Γιατί αυτό που σου περιγράφω δεν έχει μέσα διεκδίκηση, έχει την ηρεμία 2… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν έιναι αρκετά ξεκάθαρο από την επιστολή με το τι εννοεί διεκδίκηση, εγώ κατάλαβα ότι δεν της αρκεί μια χλιαρή και ψιλο-αδιάφορη στάση από τον άλλον, με τον οποίον ήδη υπάρχει ένα χ στάδιο επικοινωνίας, για να μπει και η ίδια στον κόπο να ασχοληθεί περαιτέρω. Το οποίο για μένα είναι μια πολύ valid θέση. Πάντως συμφωνώ 100% σε αυτά που λες για το πως εξελίσσεται μια γνωριμία με αμοιβαίο ενδιαφέρον. Ίσως απλά εγώ να δίνω μια πιο ευρεία έννοια στην λέξη “διεκδίκηση”. Όταν είσαι 30φεύγα και η ζωή σου είναι δουλειά, σουπερ μάρκετ, γυμναστήρια και υποχρεώσεις, το “πες μου… Διαβάστε περισσότερα »
Γεια σου Dusk:) Όντως δεν το λέει ξεκάθαρα. Όμως η δική μου ανάγνωση είναι ότι περιμένει να της διαμορφώσει την αυτοεικόνα της ο άλλος. Η επιστολή της αυτό μου έβγαλε, παρά τα 50 disclaimers που είχε. Προσωπικά, τη διεκδίκηση τη διαχωρίζω από το ενδιαφέρον. Διεκδικώ μια θέση στην αγορά εργασίας, γιατί εκεί όντως πρέπει να αποδείξω ότι είμαι η καλύτερη, η πιο κατάλληλη για αυτήν. Η διεκδίκηση έχει αυτό το “πρέπει να αποδείξω” που δεν μου αρέσει σαν νοοτροπία σε αυτό που συζητάμε. Δεν θέλω να μου αποδείξει ο άλλος ότι είναι ο καλύτερος, δεν θέλω να βάζει τον εαυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνούμε ναι 😁
Δεν υπάρχει πιο επικίνδυνο ζώο από τον άνθρωπο, άντρα ή γυναίκα, που νιώθει entitled στη συντροφικότητα ή στο σεξ Όχι που την επιθυμεί, όχι που την προσδοκά, όχι που εργάζεται για να την αποκτήσει. Που νιώθει entitled. Υπάρχει πολύ μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να επιθυμείς κάποιον ή κάτι και στο να νιώθεις entitled σε αυτό. Στην πρώτη περίπτωση η απόρριψη σου δημιουργεί λυπη, στη δεύτερη μίσος. Ακόμα τρώμε στη μούρη γενιές αντρών που μεγάλωσαν με μητέρες που δεν είχαν την επιλογη να επιθυμούν ή όχι τον άντρα τους. Που δεν είχαν καν την επιλογή να μην έχουν άντρα καθόλου Οι… Διαβάστε περισσότερα »
Bρε,βρε καλώς το κορίτσι! Λοιπόν στα νιάτα μου,ήμουν ακριβώς μία από τα ίδια. Μεγαλώνοντας τόψαξα λίγο και συνειδητοποίησα πως το να μην κάνω εγώ πρώτη κίνηση οφειλόταν κυρίως στην νοοτροπία που είχε εγγεγραφεί στο σκληρό μου, ότι τα ‘καλά κορίτσια,από σπίτι’ δεν την πέφτουν ποτέ πρώτα στους αρσενικούς,αυτά τα κάνουν οι άλλες, οι’εύκολες’ Υπήρξα ευνοημένη απο τη φύση,και έτσι και έμπαινα σε οπτικό πεδίο αρσενικών γύρναγαν κεφάλια,trophy girlfriend,trophy wife κλπ..κλπ…. Από αυτούς που εμφανώς γούσταραν επέλεγα εκείνον που μου έκανε το μεγαλύτερο κλικ. Ετσι πορεύτηκα ως ενήλικο σεξουαλικά ενεργό άτομο. Υπήρξε δε περίοδος της ζωής μου,οπου έζησα εντελώς ελευθεριακά σε… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχουν βέβαια και άνθρωποι που όντως φτιάχνονται με την αντικείμενοποίηση, εκεί όμως μιλάμε για κινκ και υποτακτικοτητα. Δεν νομίζω βεβαια ότι είναι αυτη η περίπτωση της γραφουσας.
υ.γ. Εγώ πάντως βάζω σεξυ εσώρουχα και με κοιτάζω στον καθρέφτη και καυλωνω με την πάρτη μου και ας μην υπάρχει άντρας ούτε τριγυρο ούτε στην φαντασία μου. Να πάω να κοιταχτω;
υ.γ.2 Εγώ γραφουσα μου έχω ακριβώς το αντίθετο πρόβλημα από το δικό σου. Αν υποψιαστώ ότι ο άλλος γουστάρει πριν τον ποθησω πρώτη εγώ, έχω ξενερώσει την ζωή μου και δεν πρόκειται να τον ποθησω ποτέ.
Α αυτο με τα εσωρουχα το κανω κι εγω και το εχω τερματισει κιολας. Παω στο σουπερ και περπαταω με αλλον αερα. Ετσι απο μονη μου. Σκυβω να παρω μακαρονια και νιωθω πώς ακουμπαει το εσωρουχο πανω μου και χαμογελαω στο ασχετο. Ποιος ξερει ποσοι θα με εχουν δει και θα με εχουν περασει για τρελη (χ@στηκα).
Επισης εχω το ιδιο προβλημα που αναφερεις στο υ.γ.2.
Πωωω το ρ το εχω και εγω
Τι ειναι καλε το ρ; Συγγνωμη δεν κρατηθηκα, το βλεπω τοση ωρα και στιβω το μυαλο μου τι μπορει να εννοεις.
Λογικά τυπογραφικό και ήθελε να γραψει το 2, αλλά κάτσε να μας το επιβεβαιώσει.
Ναι συγνωμη τωρα το ειδα. Το 2 εννοούσα.
Και ερωτώ, υπάρχει εξήγηση σε αυτό;
Απο μικρή αν κάποιος με γούσταρε (πριν να εχω επιλεξει να τον γουσταρω εγώ) κρίντζαρα. Και αμα μπορεσω να περιγραψω την αισθηση που είχα ήταν κάτι “ποιος είσαι εσυ που με γουστάρεις πρωτου σου δώσω την άδεια να με γουστάρεις”.
Εγω νιωθω οτι δεν εχω τον χρονο που χρειαζομαι ωστε να δω αν τον γουσταρω εγω. Ειδικα αν ερχεται με τα μπουνια, οπως καταλαβαινω οτι το εννοει η γραφουσα, η πρωτη μου ενστικτωδης αντιδραση ειναι να οποσθοχωρισω. Οταν σε κυνηγουν, αρχιζεις να τρεχεις συνηθως. Τουλαχιστον αυτο συμβαινει με εμενα.
Εγώ έχω καταλήξει ότι, σε εμένα τουλάχιστον, είναι θέμα ελέγχου, μιας και έχω γενικότερα ένα θεματακι με τον έλεγχο.
Αφού όπως το παρουσιάζεις δε σε χαλάει ο τρόπος που λειτουργείς, προς τί η ερώτηση? Για να σου πούμε μπράβο καλά κάνεις? Δεν είναι ούτε τάση της εποχής ούτε μόδα. Είναι η επιβεβαίωση του αυτονόητου. Εγώ λειτουργούσα έτσι από πάντα, και θυμάμαι άντρες να μου λένε ότι ξενερώνουν όταν η γυναίκα παίρνει πρωτοβουλίες και γυναίκες να με ρωτάνε “μα πως το κάνεις αυτό αφού το καμάκι είναι αντρική υπόθεση”. Εμένα δε με ένοιαζε ποιανού ρόλος είναι αφού έτσι το ήθελα κι έτσι μου έβγαινε. Ούτε πιεστική ήμουν ούτε τίποτα, απλά αν κάποιος μου άρεσε δεν περίμενα να κάνει κίνηση για… Διαβάστε περισσότερα »