Η Ρένα απαντά: Τι δείχνουν οι συνεχείς αποτυχίες;

Έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι αν όντως, όταν όλες οι προσπάθειες αποβαίνουν άκαρπες, αυτό σημαίνει πως πρέπει να τα παρατήσω

___________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Το ερώτημά μου είναι περισσότερο φιλοσοφικό. Πάντα πίστευα ότι όποιος επιμένει νικά και ότι μπορούμε να πετύχουμε τους στόχους μας, αν αυτοί εντάσσονται σε λογικά πλαίσια. Δεν είχα ποτέ την άποψη ότι αν κάτι που επιδιώκω δεν γίνεται πραγματικότητα, τότε δεν είναι για μένα. Πλέον, όμως, μετά από αρκετά χρόνια και πολύ κόπο -μάταια- για να κατακτήσω ορισμένους στόχους μου, βλέπω πως ίσως έκανα λάθος.

Έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι αν όντως, όταν όλες οι προσπάθειες αποβαίνουν άκαρπες, αυτό σημαίνει πως πρέπει να τα παρατήσω. Η ερώτησή μου λοιπόν είναι η εξής : οι συνεχείς αποτυχίες σχετικά με έναν στόχο δείχνουν πως ο στόχος αυτός δεν είναι γραφτός για εμάς, ή όχι;

ΑΠΟ ΤHΝ – Άστοχη;

______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Φιλοσοφικά μιλώντας υπάρχουν δύο χονδρικά μεγάλες σχολές: αυτή που υποστηρίζει ότι υπάρχει ελεύθερη βούληση κι εκείνη που υποστηρίζει πως δεν υπάρχει (άρα υποκείμεθα σε πεπρωμένο, γραφτό, μοίρα, θεό, τύχη, χάος).

Όμως ποιά είναι η ελευθερία μας;
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί, η ιστορία ενός μάρτυρα της ελεύθερης σκέψης και βούλησης στα τέλη του 16ου αιώνα, του αναγεννησιακού φιλόσοφου Τζορντάνο Μπρούνο. Κάηκε ζωντανός στη Ρώμη πιστός στις ιδέες και στα ιδανικά του και όταν κρατούμενος σε άθλιες συνθήκες φυλάκισης, ο φύλακας του απευθύνθηκε, αποκαλώντας τον «φυλακισμένε», αυτός απάντησε: «εσείς είστε οι φυλακισμένοι!»

Αντιγράφω από Μιχάλη Βεριγάκη: “Μήπως η ελευθερία μας δεν βρίσκεται σ’ αυτά που μας έχουν μάθει να μας αρέσουν, δεν βρίσκεται στην άνεση, στις ευκολίες και στην κατάκτηση ολοένα και περισσότερων, αλλά κάπου αλλού; Γενικά σε κάθε περίπτωση είτε αποτυχαίνοντας, είτε κατακτώντας αυτά που θέτουμε ως στόχους στη ζωή, παρατηρούμε ότι πάντα κάτι μας λείπει. Γιατί μάλλον, στην αναζήτηση μας δεν βρίσκουμε αυτά που χρειαζόμαστε πραγματικά. Άλλες φορές πάλι επιβεβαιώνουμε ότι το χειρότερο που μπορεί να μας συμβεί είναι να πετύχουμε…! Επειδή ακριβώς αυτή η επιτυχία αποδεικνύεται ένα ψέμα, μπροστά στις αληθινές αξίες της ζωής. Διαπιστώνουμε επίσης, ότι καταφέρνουμε να ξεπερνάμε τις δύσκολες συγκυρίες και περιστάσεις, όταν πάρουμε την απόφαση να στηριχτούμε στις δικές μας δυνάμεις, να αναλάβουμε την ευθύνη, να οραματιστούμε το μέλλον καλύτερο, κάνοντας κάθε φορά μια νέα αρχή ή μαθαίνοντας να βλέπουμε τα πράγματα από ψηλά. […] Ο δρόμος ως πεπρωμένο υπάρχει, αλλά τον βαδίζουμε και εμείς κάθε στιγμή, σύμφωνα με την δική μας ελευθερία δράσης και απόφασης. Κάθε στιγμή καλούμαστε να επιλέξουμε. Είμαστε αναγκασμένοι να δράσουμε, διαφορετικά μπορούμε να φανταστούμε τον εαυτό μας, είτε να πέφτουμε στην ρουτίνα μια ανιαρής πραγματικότητας, είτε να σταματάμε μπροστά σε ένα αδιέξοδο. Όπως επίσης είμαστε αναγκασμένοι να αναλάβουμε την ευθύνη των δικών μας επιλογών, με απώτερο σκοπό, να είμαστε χρήσιμοι, χωρίς να μας δεσμεύουν οι δράσεις μας. Ένα πράγμα είναι να μας ανταμείψει η ζωή για τις καλές δράσεις μας και άλλη στάση πολύ διαφορετική να είμαστε εξαρτημένοι και δέσμιοι, αυτών που μας αντιστοιχούν, περιμένοντας ανταμοιβή για τα καλά που κάναμε. Και η τελευταία στάση είναι ένα χαρ/κο του ελεύθερου ανθρώπου. «Να ξεχωρίζουμε ως καλά και κακά, μόνο όσα εξαρτώνται από την δική μας βούληση», έλεγαν οι στωικοί φιλόσοφοι. Τότε δεν θα έχουμε κανένα λόγο να ρίξουμε το φταίξιμο στη μοίρα ή να κρατήσουμε εχθρική στάση απέναντι σε άνθρωπο!”

Επομένως το ερώτημα εξαρτάται από την προτεραιοποίηση και στοχοθέτηση που κάνεις. Εξαρτάται από την βούληση άλλου ανθρωπου; Είναι φιλοδοξία ή είναι στόχος; Διέπεται από το κριτήριο της εσωτερικής ελευθερίας ή είναι κυνήγι στόχων που έθεσε ένα αδυσώπητο σύστημα απ’έξω;
Αυτά θα σε βοηθήσουν να κατασταλάξεις για την δική σου περίπτωση.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News