Το πλάνο είναι να συνεχίσουμε να είμαστε χώρια για τα επόμενα 3 χρόνια και να πάω εγώ να τον βρω όταν αυτός σταθεροποιηθεί κάπου με μόνιμη θέση (κι εγώ να τα παρατησω όλα;)
___________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
καλησπέρα
είμαι 6 χρόνια σε σχέση τα μισά εξ αποστάσεως.. έχω γυρίσει και εργάζομαι στην οικογενειακή επιχείρηση ενώ ο σύντροφός μου ακαδημαική καριέρα στο εξωτερικό σε αντικείμενο που πρακτικά δεν υπάρχει στην ελλάδα και έχει φτάσει σε καλό επίπεδο. Υπάρχει μεγάλη αγάπη και φιλία και είναι δύσκολο όλον αυτό τον καιρό που είμαστε χωριστά. Δυστυχώς πια είναι η συνθήκη και των δυο. Το πλάνο είναι να συνεχίσουμε να είμαστε χώρια για τα επόμενα 3 χρόνια και να πάω εγώ κάποια στιγμή να τον βρω όταν αυτός σταθεροποιηθεί κάπου με μονιμη θέση (κι εγώ να τα παρατησω ολα?).
Όταν του λέω ότι έχει τόσα skills ότι σίγουρα θα έβρισκε κάτι καλό στην ελλάδα μου λέει ότι αν έρθει ελλάδα θα έρθει να διοριστεί στο δημόσιο σα γυμναστής σχολείου- τύπου τα παρατάω όλα, -του λέω γιατί να πάει στράφι ο κόπος σου και να μην βρεις κάτι άλλο. Μου λέει ή θα συνεχίσω να κάνω αυτό που κάνω στον τοπ βαθμό ή καλύτερα προτιμώ να μη το κάνω.. Νιώθω περίεργα που με φέρνει σε αυτό το σταυροδρόμι τύπου να του πω να παρατήσει αυτός αυτό που αγαπά. Έχω μπει σε αυτή τη σχέση εξ αποστάσεως γτ ακριβως δε θέλω να παρατήσει αυτό που αγαπά.. νιώθω όμως ότι είναι σα να μη θέλει να κάνει ένα μικρό συμβιβασμό για να είμαστε και μαζί.. όταν μιλάω για οικογένεια οκ – καμία επικοινωνία. Νιώθω ότι δε μπορώ να τον χωρίσω, είναι καλός και γλυκός αλλά καθόλου πρωτοβουλιακός και διεκδικητικός για μας.. δλδ αν του πω να χωρισουμε πιστεύω ότι απλά θα συμβεί. παρ όλα αυτά θα μου λέει φουλ ότι θέλει να ζήσουμε μαζί για πάντα κλπ κλπ..Και κάπου μέσα μου φοβάμαι να παραδεχτώ το χωρισμό, είμαι ήδη 33 πως γίνεται να κάθομαι σε κάτι τέτοιο? φοβάμαι πώς δε θέλω να τον χάσω.. τι πρέπει να δουλέψω ακριβώς μέσα μου?
ΑΠΟ ΤΗΝ – ελα μου ντε
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Πρέπει να δουλέψεις μέσα σου ότι έχεις στην παρούσα συνθήκη δύο μόνο επιλογές. Ή να αφήσεις την οικογενειακή επιχείρηση και να πας να τον βρεις ή να χωρίσετε. Τρίτη επιλογή δεν παίζει εξ όσων λέει, και για μια φορά θα (του) δώσω δίκιο.
Γράφεις «[φαίνεται] να μη θέλει να κάνει ένα μικρό συμβιβασμό για να είμαστε και μαζί» και «[κάνει] ακαδημαική καριέρα στο εξωτερικό σε αντικείμενο που πρακτικά δεν υπάρχει στην ελλάδα και έχει φτάσει σε καλό επίπεδο.» Πώς να αφήσει κάτι για το οποίο έχει φτύσει αίμα να το φτάσει σε καλό επίπεδο και που δεν υπάρχει στην Ελλάδα; Δεν είναι μικρός ο συμβιβασμός, είναι τεράστιος. Η ακαδημαϊκή καριέρα δεν είναι κάτι που το πιάνεις και το αφήνεις, έτσι εύκολα. Πιο εύκολο είναι να αλλάξεις εσύ δουλειά, εδώ που τα λέμε. Εξ όσων γράφεις καταλαβαίνω ότι γνωριστήκατε στις σπουδές στο εξωτερικό, εσύ τις ολοκλήρωσες και «γύρισες και εργάζεσαι στην οικογενειακή επιχείρηση», ενώ εκείνος έμεινε. Αν είσαι όπως οι περισσότερες κοπέλες στην Ελλάδα με γονείς που έχουν επιχείρηση, το πλάνο ήταν εξαρχής να ενσωματωθείς και οι σπουδές διάλειμμα.
Ωστόσο έχεις δίκιο αναρωτώμενη «γιατί εγώ κι όχι αυτός;» Εμ όμως αυτά τα αποφασίζουν πριν γίνει η συμφωνία για σχέση από απόσταση! Τώρα έχετε ήδη παγιώσει μια κατάσταση στην απόσταση, χωρίς πλάνο για δημιουργία κάτι άλλου άμεσα: αναφέρεις ότι «το πλάνο είναι να συνεχίσουμε να είμαστε χώρια για τα επόμενα 3 χρόνια». Σε ικανοποιεί αυτό; Έχετε την τόσο στενή επικοινωνία κι οικειότητα ώστε μετά από 6 χρόνια σε απόσταση (το διπλάσιο απ’ όσο ήσασταν από κοντά) να είσαι εντάξει να μετακομίσεις σε άλλη χώρα, σε άλλη δουλειά, σε άλλο περιβάλλον; Είναι δεδομένο ότι επειδή είσαι 33 σου φαίνεται δύσκολο να χωρίσεις αλλά και όλα τα υπόλοιπα δύσκολα είναι κι αυτά. Γράφεις «όταν μιλάω για οικογένεια οκ – καμία επικοινωνία», επομένως δεν υπάρχει πλάνο να κάνετε παιδί στα επόμενα λίγα χρόνια κι ο χρόνος τρέχει. Η δουλειά στην οικογενειακή επιχείρηση είναι άραγε τόσο καλή ώστε άξιζε να γυρίσεις γι’αυτήν; Τόσο επικερδής; Τόσο ασφαλής; Τι θα θυσίαζες αν έφευγες όχι σε 3 χρόνια αλλά αύριο; Θέσε του το ερώτημα έτσι; όχι σε 3 χρόνια, αλλά αύριο. Αν διστάζει, «δεν είναι έτοιμος», «χρειάζεται χρόνο» κι όλα αυτά και παιδί δεν θα θελήσει για τα επόμενα λίγα χρόνια, θα έχεις την απάντησή σου και το δίλημμα της αρχής δεν θα είναι πια δίλημμα αλλά μονόδρομος. Δεν αρκεί να είναι κάποιος καλός και γλυκός για να μείνουμε μαζί σε σχέση. Η σχέση είναι διαπραγμάτευση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν συμβαδίζετε, δεν υπάρχει κοινό έδαφος, ούτε κοινός στόχος στο άμεσο μέλλον.
Προτεραιότητά του είναι η δουλειά του και στο έχει κάνει σαφές.
Παρ’ όλα αυτά, αν θες να σου γίνουν όλα πιο ξεκάθαρα, θα μπορούσες, αφού έχεις την ασφάλεια της δουλειάς εδώ, να πας εσύ στο εξωτερικό για ένα διάστημα να δεις τι μπορείς να κάνεις εκεί και πως κυλάει και το μεταξύ σας στο καθημερινό, γιατί το εξ’ αποστάσεως εγώ δεν το θεωρώ ακριβώς σχέση.
Επίσης, αν εσύ θέλεις σίγουρα να κάνεις οικογένεια κι αυτός όχι, αυτό από μόνο του είναι dealbreaker.
Αυτό που ζητάς δεν είναι ένας μικρός συμβιβασμός. Κ στην τελική γτ δν κάνεις εσύ τον “μικρό συμβιβασμό” να πας εκεί που είναι.
Μέσα σου δούλεψε τον χωρισμό ή τον μικρό συμβιβασμό από μεριάς σου
Καταρχήν για να τα ξεμπερδέψεις λίγο στο κεφάλι σου, δεν υπάρχει μικρός συμβιβασμός σε αυτή τη συνθήκη. Είναι ένας τεράστιος συμβιβασμός που ένας από τους δύο καλείται να κάνει. Και αν δεν το κάνει με χαρά (ή αυτός ή εσύ) καλύτερα να μην τον κάνετε καθόλου. Καμιά φορά υπάρχει και το εγώ είμαι ευτυχισμένη εδώ και εσύ εκεί, οπότε οι δρόμοι μας χωρίζουν. Δυσάρεστο αλλά αληθινό.
Πρώτον, δε σε πήραν τα χρόνια και πρέπει να κάνετε τη σοβαρή συζήτηση. Για παράδειγμα εσύ θέλεις παιδί σε 3 χρόνια, εκείνος που βρίσκεται σε αυτό το θέμα?
Δεύτερον, γιατί να μην πας κι εσύ πάλι στη χώρα που είναι? Η Ελλάδα είναι ένα μπάχαλο. Εκτός κι αν η επιχείρηση είναι μεγάλη και κερδοφόρα και είσαι διάδοχος. Όμως είναι αυτό που θέλεις ή αυτό που θέλουν οι γονείς
Είμαι ακαδημαικός και θα σου πω ότι αυτή την καριέρα δεν την αφήνει κανένας. Είναι μεράκι, αγάπη, τρόπος ζωής.
Γιατί δεν αφήνεις εσύ την οικογενειακή επιχείρηση να πας να τον βρεις; Τον συμβιβασμό τον περιμένεις μόνο από εκείνον; Στο κάτω κάτω ο άνθρωπος κάνει πανεπιστημιακή καριέρα που δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο, ενώ εσύ δουλεύεις σε μία δουλειά που θα είναι εκεί ακόμα και αν δεν σου κάτσει καλά το εξωτερικό. Περιμένεις από εκείνον να αφήσει ό,τι έχει χτίσει με τόσο κόπο για τον γελοίο μισθό που θα παίρνει στην Ελλάδα για να εργάζεσαι εσύ στην οικογενειακή επιχείρηση. Από εμένα είναι όχι.
αυτό που πρέπει να δουλέψεις μέσα σου είναι πως δεν θέλετε τα ίδια πράγματα,.
1.το θέμα οικογένεια είναι από τα πιο βασικά.
2.το θέμα διαμονής επίσης.
η απόφαση του χωρισμού στην ουσία πάρθηκε όταν επέστρεψες στην πόλη σου.
τώρα απλά τρεναρετε μια φάση γιατί ειστε και οι δυο καλοί και γλυκακια.
υγ1.κ μόνο που γράφεις πως αν του πρότεινες χωρισμό απλά θα το δεχόταν ,έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την 3ετια που έχετε στο μυαλο σας.Ειστε νέοι και σας φαίνεται αρκετά μακρινό,δεν είναι όμως.
υγ2.δεν είναι μικρή παραχώρηση να αφήσει πίσω κάποιος του καριέρα και τόπο διαμονής.
Από αυτά που γράφεις το σημαντικότερο για μένα έιναι αυτο που λες οτι αμα του πεις να χωρήσετε πιστεύεις οτι απλά θα συμβεί. Δεν ειναι και πολυ καλη σκέψη με προοπτική αυτή πάντως. Εχετε ενα ζήτημα να αντιμετωπισετε που ενας από τους δύο πρεπει να κανει πίσω, δεν γινεται να κανουν και οι δυο σε αυτό. Ή αυτός θα διεκδικήσει ακαδημαική καριέρα στην Ελλάδα (αλήθεια γίνεται; αυτος λεει οχι, δεν λες αντικειμενο οποτε δνε μπορουμε και να ξέρουμε) με ό,τι αυτό σημαινει για την προσωπική του εξέλιξη, ή εσυ θα αφήσεις την οικογενειακή επιχείρηση και θα πας στο εξωτερικό να… Διαβάστε περισσότερα »
Ειπώθηκε όχι για τις κόρες τις ίδιες, αλλά για τους γονείς που έχουν μανία ελέγχου πάνω στις κόρες. Επειδή πατριαρχία. Αυτό που λες δηλαδή.
Οχι δεν λεω αυτό.
Ειναι τρομερα αδικό να θεωρείται οτι παρα την πατριαρχεια οι κορες που πανε στις οικογενειακες επιχειρησεις δεν το κανουν απο επιλογή, αλλά ειναι θυματα ελέγχου των γονιων τους. Και οι σπουδες διάλειμμα; Οτι δηαδη δεν χρειαζονται γιατι αλλωστε ποτε δεν θα φτασουν σε ανωτερο επιπεδο ιεραρχικα (ειδικα αν υπαρχει ενας άντρας της οικογενειας).
Η συγκεκριμενη προφανως δεν ξερω γιατι το εκανε. Αλλα ουτε εσυ ξέρεις.
Σιγουρα με τριγκαρε αυτό, και ο λογος ειναι οτι αυτη την αποψη ολη μου τη ζωή απο αντρες.
Αυτό που προσωπικά δεν καταλαβαίνω είναι γιατί να περιμένετε άλλα τρία χρόνια. Αν πραγματικά θέλετε να δώσετε μια ευκαιρία στη σχέση, για μένα η δοκιμή πρέπει να γίνει τώρα και όχι όταν θα έχετε επενδύσει άλλα τρία χρόνια σε μια υπόσχεση. Και ναι, αν έπρεπε να διαλέξω ποιος από τους δύο θα μετακινηθεί, θα έγερνα προς το να πας εσύ. Όχι επειδή η δική σου ζωή μετράει λιγότερο ή επειδή είσαι γυναίκα και “πρέπει να ακολουθήσεις”. Αλλά επειδή, από όσα γράφεις, το ρίσκο δεν είναι συμμετρικό. Αν αφήσεις την οικογενειακή επιχείρηση και πάτε στραβά, το πιθανότερο είναι ότι θα έχεις… Διαβάστε περισσότερα »
Όσο διάβαζα την επιστολή σου αναρωτιόμουν πόσο συχνά βρίσκεστε και γιατί σε 3 χρονια και όχι σήμερα; λες πως θέλει πρώτα να βρει μόνιμη θέση. Αν έχεις κι εσύ δουλειά τί τον εμποδίζει να είστε μαζί εκεί; Σκοπεύει να αλλάξει πόλη ή χώρα με την μονιμοποίηση; Έχει ένα πλάνο που να το μοιράστηκε μαζί σου; Που να σε συμπεριλαμβάνει σαν άνθρωπο και όχι σαν βολική συγκάτοικο για τις ανάγκες του; Ποιές θα είναι οι προοπτικές εργασίας για σένα; Είστε προφανώς και οι δυο στα 30ς σας. Κάποιες πόλεις στο εξωτερικό σου δίνουν την αίσθηση πως θα ζήσεις για πάντα και… Διαβάστε περισσότερα »
λες “Λογικό στα 30ς να μην συζητάει για οικογένεια στο σήμερα” ..είναι όμως 6 χρόνια μαζί…δεν τον γνώρισε τώρα.
θα πρέπει να ξέρει αν θέλει να κάνει μαζί της..
δεν θεωρώ πως έχουν κάνει σοβαρή κουβέντα.
Εμένα με θλίβουν αυτές οι ερωτήσεις… Εσένα ποια είναι τα όνειρα σου, οι επαγγελματικοί σου στόχοι πέρα από το να περιμένεις αυτόν τι θα αποφασίσει (που μάλλον έχει ήδη αποφασίσει); Αυτά να κυνηγήσεις! Mε τα λόγια χτίζεις ανώγεια και κατώγεια! Ειδικά εξ αποστάσεως τα λόγια είναι εύκολα, οι πράξεις μετράνε! Ο ακαδημαϊκός χώρος είναι δύσκολος, οι περισσότεροι είναι με συμβάσεις και κυνηγάνε τις χρηματοδοτήσεις και τα ερευνητικά προγράμματα, η μόνιμη εγκατάσταση όπως τη φαντάζεσαι είναι δύσκολη. Εσύ που χωράς σε όλο αυτό; Στο μόνο που συμφωνώ με την Ρένα είναι πήγαινε τώρα! Βρες δουλειά ή μεταπτυχιακό (γιατί όχι;) και πήγαινε… Διαβάστε περισσότερα »