in ,

Η Ρένα απαντά: Θέλω να το ζήσω με τον συνάδελφο

Είμαστε κι οι δυο παντρεμένοι κι εκείνος το κρατά σε επίπεδο φλερτ

Είμαστε κι οι δυο παντρεμένοι κι εκείνος το κρατά σε επίπεδο φλερτ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

20 GL header superJumbo

Ανανεώνεται ο γάμος του ενός, θα καταστραφεί στο τέλος του αλλουνού…

H ιστορία της Άννα Μαρία Κ. όπως την ξεχώρισα σήμερα.

______________

Αγαπητή Ρένα καλή χρόνια με υγεία και προσωπική ευτυχία σου εύχομαι!
Έδω και περίπου δυο μήνες και κάτι έχει ξεκινήσει μια φάση στην δουλειά με έναν συνάδελφο…

Είμαστε και δυο παντρεμένοι, αυτός 21 χρόνια, εγώ 12 χρόνια.Εγώ τον τελευταίο χρόνο είμαι παραμελημένη από τον συζυγο, αλλά σε γενικές γραμμές είμαστε καλά!
Ούτε που κατάλαβα πως ξεκίνησε, το οποίο δεν προκάλεσα εγώ αλλά … τέλος πάντων κατι ολοκληρωμένο δεν έχει συμβεί.. αγκαλιες φιλία, πασπατεμένα και πάντα στη τουαλέτα της δουλειάς… τρεις φορές έχουμε βρεθεί εκτός, κι αυτό για μισή ώρα!

Μου είχε πει ο άνθρωπος ότι δεν μπορεί να πάει παρακάτω αυτό, κι ότι είμαι ένα καλό παιδι. και ότι με ερωτεύτηκε από την στιγμή που με είδε κτλ. Kι εγώ του είπα ότι δεν έχω σκοπό να διαλύσω κατι.. όμως στο μεταξύ διάστημα μου έχουν ξυπνήσει συναισθήματα για εκείνον ( όχι να χάνω το μυαλό μου, αλλά αισθάνομαι ότι τον έχω ερωτευτεί… φαντάσου ότι αν τον βλέπω να μιλάει με μια συγκεκριμένη συνάδελφο ζηλεύω..) Eχει σκαμπανεβάσματα αυτός ο άνθρωπος… Kαταλαβαίνω οτι μπορεί να καταπιέζεται καμία φορά στον γάμο του… και ίσως αυτά τα φλερτ ανανεώνουν την σχέση με την γυναίκα του!

Εγώ θέλω να ζήσω μαζί του αυτην την περιπετεια, αλλά ολοκληρωμένη.. μπορεί να ακούγεται πρόστυχο.. αλλά έτσι το βλέπω… Όλο αυτό με ενεργοποίησε, ξεκίνησα να προσέχω τον εαυτό μου παραπάνω..Δεν μπορώ να καταλάβω την συμπεριφορά του… την μια κυνηγάει στη δουλειά, και την άλλη είναι αδιάφορος…Εχθές στο διάλειμμα του είπα οτι συμπεριφέρεται σαν κακομαθημένος κτλ και μου απάντησε οτι ειναι που δεν μπορεί να βγαίνει… μου έκαψε τον εγκέφαλο!

Έχω θυμώσει μαζί του.. μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι, την ώρα που έφευγα είπα στον διευθυντή μου, που έχουμε μια άριστη συνεργασία, οτι θέλω μετάθεση για άλλο κατάστημα χωρίς να του εξηγήσω την κατάσταση γιατί… θα με πάρει και θα με σηκώσει… Παραλίγο εγκεφαλικό ο άνθρωπος, δεν θέλει να φύγω από εκεί γιατί είμαι παραγωγική, κι εγώ το μετάνιωσα που το είπα γιατί θα ειναι δύσκολο και για μένα να πάω σε άλλο περιβάλλον, τώρα στα 38 μου.. πως να χειριστώ την όλη κατάσταση με τον συνάδελφο ;;;

 – από την Αννα Μαρία Κ.

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Καλή χρονιά και σε σένα αντεύχομαι με υγεία και λιγότερα μπερδέματα για το 2022!

Aς ξεκινήσω από το λιγότερο ψυχολογικά φορτισμένο: η μετάθεση δεν προχωρά αν δεν επιβεβαιώσετε και γίνουν ενέργειες. Μπορείς να αποδώσεις την κουβέντα σε κακή στιγμή, κι αφού έχετε άριστη σχέση με το διευθυντή, να πάει παρακάτω σαν να μην έγινε. Βέβαια κάτι θα μείνει, θα το σκέφτεται αργότερα (τι σε παρακίνησε να το ζητήσεις), αλλά θέλω να φαντάζομαι ότι δεν θα τον απασχολήσει και πολύ, εφόσον συνεχίσεις να εργάζεσαι το ίδιο παραγωγικά.

Πάμε τώρα στο παρασύνθημα.

Το εξέθεσες μόνη σου πολύ διορατικά:

  • ίσως αυτά τα φλερτ ανανεώνουν την σχέση με την γυναίκα του
  • όλο αυτό σε ενεργοποίησε, ξεκίνησες να προσέχεις τον εαυτό σου παραπάνω.

Οι όποιες επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές έχουν κάποια οφέλη, αλλιώς παύουν.
Ο άνθρωπος αυτός νιώθει βαρεμάρα στη δουλειά του και καθίζηση στο γάμο του. Έτσι ένα ανάλαφρο φλερτ, με συνοδεία φιλιά και χουφτώματα, τον ανανεώνει καλύτερα από το να παίζει Farmville 3 στο PC μετά το πέρας της δουλειάς. Γυρνά με κέφι πίσω, επειδή “ξεδίνει”. Κι επειδή ακριβώς “δεν έγινε τίποτα”, δεν ρισκάρει ουσιαστικά και κάτι. Τα είπαμε, μην τα ξαναλέμε. Να δεις που η γυναίκα του νιώθει πάρα πολύ όμορφα που ο άντρας της της δίνει ξανά περισσότερη σημασία (από τύψεις, αλλά κι επειδή κυρίως νιώθει καλύτερα με τον εαυτό του!)

Εσύ πάλι είχες ανάγκη να ξεβαλτώσεις από κάποια παραμέληση του εαυτού που μας διηγείσαι ότι βίωσες. Τα 12 χρόνια είναι ένα σεβαστό διάστημα, άλλωστε. Προφανώς το άτομο που είναι σύντροφος θα μας δει κάποια στιγμή κι άλουστ@, και με πυτζάμες με φρέσκο λεκέ από την αματριτσιάνα, και με κρέμα νυχτός στη μούρη κλπ.  Όλα αυτά είναι φυσικά.
Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ανάγκη υπαγόρευσε την ανταπόκριση σε αυτό το φλερτ. Η εσωτερική σου ανάγκη να ξαναβρείς την γυναίκα Άννα-Μαρία που νιώθεις ότι παραμελήθηκε. Μαντεύω τώρα (μπορεί να κάνω λάθος) τι ήθελες: την θηλυκότητα, την επιθυμία, τον θαυμασμό, την εξουσία επί του άλλου, την αγωνία, την προσμονή. Ναι; Κι είναι όλα αυτά τόσο ανθρώπινα, τόσο κατανοητά, τόσο οικεία.

Οι απιστίες δεν ξεκινούν επειδή οι άνθρωποι δεν μπορούν να συγκρατήσουν τις ορμόνες τους, αλλά επειδή δεν τους επιτρέπεται να εξωτερικεύσουν τον πόνο της συναισθηματικής τους εγκατάλειψης -της αίσθησης ότι είναι πια δεδομένοι, ότι δεν τους ποθούν, δεν τους επιθυμούν, δεν πασχίζουν να τους κατακτήσουν ξανά και ξανά.

Και τι πιο συνηθισμένο, όταν δεν μας δίνει ο κατάλληλος την επιβεβαίωση που χρειαζόμαστε, είμαστε διατεθειμέν@ να την λάβουμε από αλλού, από οπουδήποτε, από ακατάλληλους. Έχει κι αλλού πορτοκαλιές, σωστά; 🙂

Θαυμάσια όλα αυτά αλλά ΣΤΑΣΟΥ ΕΔΩ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ. Την επιβεβαίωση την έλαβες ήδη. Ο άλλος άνδρας είδε αυτό που δεν βλέπει εδώ και κάποιο (πόσο;) καιρό ο σύζυγός σου. Κι η λύση στο να ικανοποιηθείς, δεν είναι να προβείς σε μια απιστία, που θα σε αφήσει πιο άδεια απ’ ότι ξεκίνησες (γιατί δεν βλέπω να υπάρχει διάθεση να προχωρήσει από την άλλη πλευρά σε κάτι θυελλώδες και παθιασμένο που θα σας έκαιγε και τους δυο και θα έδινε μια δραματική λύση κάθαρσης). Η λύση είναι να πεις “ΟΚ, μέχρι εδώ ήταν, ας συγκεντρωθώ τώρα να σώσω ό,τι μπορώ από έναν γάμο που δεν έχει ουσιαστικά προβλήματα”.

Πώς το κάνεις όμως; Πώς μπαλατζάρεις την αγάπη και τον πόθο; Είναι αντιθετικές δυνάμεις.

Το ένα είναι δημιουργικό, λέει “έχω”. Το άλλο είναι καταστροφικό, λέει “θέλω”. Το ένα δημιουργεί οικειότητα κι ασφάλεια. Το άλλο δημιουργεί ανασφάλεια κι έξαψη. Το ένα σε κάνει φίλο. Το άλλο σε κρατά λιγουλάκι ξένο.

Όμως οποιαδήποτε αποκλειστική ερωτική σχέση για να μακροημερεύσει και να φέρει πλήρωση κι ευτυχία πρέπει να περικλείει και τα δύο, σε κάποιο ποσοστό. Κι οι περισσότεροι γάμοι εκεί αποτυγχάνουν. Ή παραγνωρίζονται και γίνονται αδερφάκια, ή ποτέ δεν γνωρίζονται, ούτε νοιάζονται ουσιαστικά και τρώνε τα λυσσακά τους σε κακούς χωρισμούς.

Δεδομένου ότι έχετε αγαπητική σχέση με το σύζυγο, επικοινωνείτε δηλαδή, νοιάζεστε (εξ όσων αφήνεις να εννοηθεί), πρέπει να αντιληφθεί εκείνος κάπως ότι δεν σε κατέχει. Πρέπει να βάλεις ξανά τον εαυτό σου (κι εκείνον) σε μια θέση μυστηρίου, δέους, απόστασης. Όπως έλεγε κι ο Καντ στην αισθητική αγωγή, το δέος δημιουργεί αίσθηση μεγαλείου. Ο συνάδελφος μοιάζει πιο μεγαλειώδης στα μάτια σου, ακριβώς επειδή δεν τον έχεις.
Ο θυμός σου δεν είναι παρά αντανάκλαση του αντεστραμμένου πόθου σου: αφού δεν τον έχω, θέλω να τον καταστρέψω, να τον διώξω από το οπτικό μου πεδίο, να ασκήσω παρουσία με την απουσία μου… Κι αντίστροφα, με τον σύζυγο, επειδή θελήσατε αγάπη και σύνδεσμο ασφάλειας, ήσασταν διατεθειμένοι να δώσετε ένα κομμάτι της ελευθερίας σας, του μυστηρίου σας, του Ξένου, για να κρατήσετε ο ένας τον άλλον. Όμως το κατέχω, αναιρεί το θέλω

Δεν ξέρω πρακτικά τι θα βοηθήσει να βελτιώσεις το γάμο σου, καθώς εσύ ξέρεις το γάμο σου καλύτερα από μένα, και πώς θα μπορέσεις να επανεισάγεις το δέος και το μυστήριο στη σχέση σας. Στον έρωτα, ο παράγοντας που κάνει τη διαφορά είναι η φαντασία μας, όχι απαραιτήτως το άλλο άτομο.

Ο σύντροφός σου δεν είναι δικός σου: είναι ένα δάνειο που ανανεώνεται. Καθημερινά.

Κράτα αυτό μόνο και καλή επιτυχία.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

6 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
Wolfcry
Wolfcry
4 χρόνια πριν

“Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ ανάγκη υπαγόρευσε την ανταπόκριση σε αυτό το φλερτ.” “Ο συνάδελφος μοιάζει πιο μεγαλειώδης στα μάτια σου, ακριβώς επειδή δεν τον έχεις.” “Ο σύντροφός σου δεν είναι δικός σου: είναι ένα δάνειο που ανανεώνεται. Καθημερινά.” Πολύ ωραίες φράσεις-απαντήσεις Θα συμφωνήσω απόλυτα. Θεωρώ πως στην πλειονότητα των περιπτώσεων αυτών, είναι η περιπέτεια που εξιτάρει τους ανθρώπους και το… απαγορευτικό. Και όχι ο ίδιος ο άνθρωπος. Αν κάποια από αυτές τις περιπέτειες καταλήξει σε κάτι σταθερό και… επίσημο(που πιστεύω δε συμβαίνει συχνά), πολλές φορές έρχεται και η απομυθοποίηση (όχι πάντα). Και το μεγαλείο που νιώθει κανείς στην αρχή, φεύγει. “Ο… Διαβάστε περισσότερα »

Pocahontas
Pocahontas
4 χρόνια πριν

Ουφ…σε καταλαβαινω και δε σε καταλαβαίνω.Η μονογαμια είναι τόσο δύσκολη ,τόσο καταπιεστική ,τόσο αφόρητη .Όταν δεν υπάρχουν λεφτά,σεξ ,και ελευθερία .Όταν υπάρχουν αυτά ,είναι απολαυστική.Για μένα το σεξ ,τα λεφτά και η ελευθερία είναι οι “λεπτομέρειες”που κάνουν τη διαφορά .Αλλά ως ρομαντική ψυχή ,με ανάγκη για βαθειά συναισθήματα ,μπορω να σε καταλάβω.Την ανάγκη να ερωτευτείς ,να σε ερωτευτούν,να σε διεκδικήσουν …να ζήσεις το ονειρο.Και όλα αυτά καταπνίγονται εννιά στις δέκα φορες από την ρουτίνα ,και την καθημερινότητα μιας σχέσης ή ενός γάμου .Χωρίς να λέω ότι όλοι οι γάμοι είναι το ίδιο ή οι σχέσεις.Παρολαυτα αξίζει πολλές φορές να παλεύουμε… Διαβάστε περισσότερα »

Wolfcry
Wolfcry
4 χρόνια πριν
Απάντηση σε  Pocahontas

Έχετε προβεί σε κάποιο “ακραίο” τρόπο με το σύντροφό σας με σκοπό την ανανέωσή σας ως ζευγάρι; Και αν ναι, ποιος ήταν αυτός και τι αποτέλεσμα είχε;

Pocahontas
Pocahontas
4 χρόνια πριν
Απάντηση σε  Wolfcry

Καλημέρα 🙂 εγω είχα μια μεγαλη σχέση και τα υπόλοιπα μικρές συναισθηματικές ιστορίες ,όμως εγώ προσωπικά δε θα έβαζα πχ τρίτο άτομο ανάμεσα μας γιατί είμαι ζηλιάρα .Και ανασφαλής.Και ψώνιο .Θεωρώ ότι φτάνω και περίσσευω ,από πίσω μου ας με απατάει ,μήπως μπορώ να το μάθω;Αλλά “πείραζα” την ερωτική μου ζωή με τον πρώην αλλιώς .Χορούς αισθησιακους…στριπτίζ… προκαταρκτικά σε εξωτερικούς χώρους …

Wolfcry
Wolfcry
4 χρόνια πριν
Απάντηση σε  Pocahontas

Κατάλαβα… όποτε προσθέτοντας λίγο… “αλατοπίπερο” στο ερωτικό κομμάτι, φρόντιζες να γίνεται μία ανανέωση. Θα συμφωνήσω κι εγώ ότι διάφορες “προσθήκες” μπορεί να βοηθήσουν. Αρκεί να τις θέλουν και οι δύο πλευρές βέβαια.

Harry
Harry
4 χρόνια πριν

Η εποχή μας δεν παύει να με εκπλήσσει. Εμφανίστηκαν άντρες που κάνουν ότι έκαναν οι γυναίκες (κάποιες ενδεχομένως). Φλερτ, επιβεβαίωση και μέχρι εκεί. Δεν έχω κάτι μ’ αυτό. Γέλασα όμως, να πω την αλήθεια. Προχώρα παρακάτω κοπελιά!