Προβληματισμοί που μιλούν σε μεγάλη μερίδα γυναικών.
__________
Η ιστορία της Σκιάς όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Ρενα, μου αρεσει πολυ ο λογος και ο τροπος σου και για καποιον λογο με αγγιζουν οι απαντησεις σου. Δεν εχω ερωτηση, αλλα θα ηθελα να σου μεταφερω καποιους προβληματισμους μου.
Ειμαι στα 33 και ανυπαντρη. Γενικα η ολη καραντινα με εχει επηρεασει πολυ, οπως βλεπω και αλλους εδω. Δεν ζω την ελευθερη ζωη ουτε εχω σχεση οπως θα ηθελα. Εχω κλειστει πολυ στον εαυτο μου, δεν ειμαι ανοιχτη σε εξοδους και γνωριμιες, δεν εχω αλλωστε μεγαλο κυκλο. Εχω μελαγχολησει, ειμαι συνεχως με ενα βιβλιο ή ταμπλετ αγκαλια. Η καραντινα μου στερησε ταξιδια που θα μπορουσα να κανω. Τωρα σκεφτομαι πως αν κανω σχεση, θελω να κανω παιδι, αρα παλι θα εγκλωβιστω. Ξεκιναω δηλαδη πως θελω οικογενεια, δεν θελω κατι χαλαρο, δεν με παιρνει ηλικιακα, αλλα δεν ειναι και του χαρακτηρα μου. Μην γελιομαστε, θελω να κανω παιδια, αλλα ξερω πως θα ειναι η ζωη μου μετα αν δεν εχεις βοηθεια η νταντα η λεφτα. Νιωθω πως αν τα ειχα κανει ηδη, θα ειχε φυγει το αχαρο μερος και θα ημουν ακομα νεα να χαρω και τα παιδια και την ιδια τη ζωη. Βλεπω και ολους τους πρωην μου να εχουν ηδη οικογενεια, εκτος απο αυτον που χωρισαμε πριν εναν χρονο. Φοβαμαι μην το δω κι αυτο, δεν παντρευτηκε εμενα, αλλα ισως το κανει με αλλη.
Ανησυχω και για τη δουλεια μου, γιατι δεν ειναι κατι σταθερο, δουλευω με συμβασεις. Εχω παραιτηθει, μετραω συνεχως πως θα βγαλω τον μηνα, στερουμαι παρα πολλα, νιωθω τρομερα μονη και δεν μπορω να ξεπερασω τον χωρισμο μου. Σκεφτομαι ποσο αλλιως θα ηταν η ζωη μου, αν δεν τα εφερνε η ζωη να χωρισω. Βλεπω επισης πως ετοιμαζουν οι γονεις τον αδερφο μου για γαμο, απο τον ιδιο τον γαμο μεχρι σπιτι δικο του, ενω για εμενα τιποτα αφου δεν παντρευομαι (μενω στο πατρικο) και εχουν βγει πολυ ασχημα αισθηματα στην επιφανεια. Μονιμως σκυθρωπη, μονιμως με νευρα, μονιμως κλαμενη και αυπνη, εχω γινει σκια του εαυτου μου.
Δεν θελω να αποδεκτω την κατασταση, θελω να την αλλαξω, αλλα εχω παραιτηθει και νιωθω μονη μου. Ηθελα καποιον να με βοηθησει να βγω απο τη δυσκολη θεση. Να μου κανουν μια γνωριμια η να με βοηθησουν με τη δουλεια, δεν ξερω αν πιανεις το μουντ. Θελω λιγο να με βοηθησει το συμπαν του τυπου να περασει ο αλλος ενα στοπ και εκει που ανταλλασσουμε στοιχεια για το τρακαρισμα, να με ερωτευτει ο αλλος και να τον ερωτευτω. Ξερω πως αυτα ειναι για τα κοριτσακια, αλλα κουραστηκα να παλευω μονη μου για ολα. Επισης, ειμαι της αποψης πως οι παντρεμενοι θελουν να ειναι ελευθεροι και οι ελευθεροι παντρεμενοι(οχι ολοι, αλλα ετσι λενε και κατι τετοιο πιστευω) αλλα δεν κανω κατι ως ελευθερη, κατι η καραντινα κατι τα λεφτα. Εγω δεν σηκωνα μυγα στο σπαθι μου και τωρα εχω γινει ενα μιζερο πλασματακι. Ο χωρισμος με τσακισε και δεν θελω να κανω ξανα σχεση και δεν μπορω να τα αποδεκτω ολα αυτα. Σε ευχαριστω που με ακουσες.
-από την Σκιά
__________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Σε ευχαριστώ πολύ για όσα λες για τη δουλειά μου. Το κατά δύναμιν. Εφόσον παρακολουθείς τη στήλη, έχεις λίγο πολύ προβλέψει τι θα σου πω.
Δεν είσαι η μόνη, δεν είσαι μόνη σου. Είναι ένα πολύ επίκαιρο θέμα το ζήτημα που θέτεις.
Γυναίκες της γενιάς των millenials που αγωνίζονται με την μοναξιά, τις δύσκολες ερωτικές σχέσεις, το μεταίχμιο μεταξύ δουλειάς κι ανεργίας, το πιεστικό ακόμη δίλημμα παιδιά ή αυτοπραγμάτωση.
Να τα πιάσουμε λίγο ένα ένα, να πω μερικές σκέψεις και κρατάς ό,τι σου κάνει κλικ;
H καραντίνα ήταν για όλους, όλοι λίγο πολύ περιοριστήκαμε, αλλά μοιάζει να τελειώνει αυτή η κατάσταση. Αν καταφέρουμε να μην καταπιεί τον πλανήτη κάποια μεγαλύτερη δυστυχία με όσα γίνονται, ίσως την σκαπουλάρουμε τελικώς.
Για τη δουλειά, δυστυχώς η εποχή του διαλέγω ένα επάγγελμα που αντιστοιχεί στις σπουδές μου και μένω εκεί μέχρι να πάρω σύνταξη έχει περάσει προ πολλού. Η εποχή είναι αυτή της κινητικότητας και της προσαρμοστικότητας. Θα πρέπει να εμπλουτίσεις το βιογραφικό σου με πρόσθετες ικανότητες (όχι απαραίτητα κοστοβόρες ν’αποκτηθούν) και να βρεις δημιουργικές διεξόδους που μπορεί ν’ανοίξουν δραστηριότητες που δεν θα είναι ατόφια της εξαρτούμενης εργασίας. Σκέψου τα χόμπυ σου, τις γλώσσες, τις ικανότητές σου, τον εθελοντισμό σου, όλα κάπου μπορεί να “χωθούν” και να βγάλουν κάτι νέο.
Για τον χωρισμό, έτσι πάνε οι χωρισμοί. Μένει να σε τρώει το γιατί, το πώς, το μήπως…Κάποια στιγμή θα το ξεπεράσεις, αλλά παίρνει το χρόνο του. Σε καταλαβαίνω όμως, οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ένα δύσκολο αίνιγμα, δεν υπάρχει σωστή και λάθος λύση.
Όμως νομίζω ότι είναι λάθος μονοπάτι σκέψης το “αν δεν χώριζα, τώρα θα είχα παιδιά, και θα ζούσα σε λίγα χρόνια”.
Κατ’αρχάς η σκέψη “θα κάνω κάποτε παιδιά” είναι μάλλον άτοπη. Παιδιά πρέπει να κάνει κάποι@ (ιδιαίτερα αν μιλάμε για γυναίκα) όταν θέλει να κάνει τα παιδιά του συντρόφου του. Όχι γενικώς κι αορίστως. Γιατί κατόπιν άμα στραβώσει το πράγμα, μένουν οι γονείς να διεκδικούν καθένας τα παιδιά για τον εαυτό του…
Όύτε οι παντρεμένοι θέλουν να είναι ελεύθεροι κι οι ελεύθεροι παντρεμένοι. Η μεγάλη αλλαγή στη ζωή έρχεται κυρίως με τον ερχομό του πρώτου παιδιού. Είναι το σημείο Χ απο το οποίο η ζωή πλέον παίρνει οριστικά κι αμετάκλητα διαφορετική πορεία, όταν πια δεν υπάρχουν πολλές εναλλακτικές, αλλά μόνο συγκεκριμένες. Επειδή υπάρχει παιδί.
Ούτε ο γάμος, ούτε η απόκτηση δεύτερου παιδιού, ή τρίτου, κλπ. επηρεάζουν τόσο την πορεία ζωής όσο ο ερχομός του πρώτου παιδιού.
Πρέπει να είσαι επομένως πάρα πολύ σίγουρη για την επιλογή σου. Και διατεθειμένη να τα βγάλεις πέρα με αυτή.
Επειδή, τι γίνεται, αν ο μη γένοιτο, το παιδί δεν σου βγει όπως το ονειρεύεσαι, λχ. με κάποια αναπηρία (χτύπα ξύλο, καταλαβαίνεις πώς το λέω); Θεωρείς δεδομένο ότι “θα κάνω ένα παιδί, θα μου πάρει 5-6 χρόνια να ξεπεταχτεί και μετά θα ζω νορμάλ όπως θέλω και θα έχω και το παιδί δεδομένο”. Καθημερινά βλέπουμε ότι δεν πηγαίνουν έτσι τα πράγματα.
Και τέλος, κατανοώ και πώς το λες να βρεθεί ο σύντροφος-Σωτήρας-Μεσσίας ως μάννα εξ ουρανού (πολλές οι βιβλικές αναλογίες, αλλά ‘σχώρα με) αλλά ούτε αυτό πάει έτσι. Είναι κοριτσίστικο, όπως το λες. Σ’έχει πάρει λίγο από κάτω, γι’αυτό. Δεν είναι καθόλου κακή ιδέα να συζητήσεις με γυναίκες σε παρόμοια θέση, καθώς και με κάποιον πιο ειδικό. Θα σε ανακουφίσει.
Αυτό που εγώ θέλω να τονίσω είναι ότι αυτή τη στιγμή πρέπει να την προσέξεις. Γιατί είσαι πολύ ευάλωτη, να έρθει ο τύπος ο χειριστικός, ο έτσι-γιουβέτσι, να σε τραβήξει απο το τέλμα, και να την πατήσεις και να πιστέψεις ότι αυτό ήταν, βρέθηκε ο Μεσσίας. Και να κάνεις κι ένα παιδί, επειδή τα χρόνια περνούν. Και μετά…
Είσαι έξυπνο κορίτσι, θα την βρεις την άκρη. Καθένας μόνος του σώζει τον εαυτό του, στο τέλος. Πιστεύω σε σένα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γιατί δεν μπορείς να ζεις “την ελεύθερη ζωή” όπως λες; Ούτε καν περιορισμό στα ωράρια δεν έχουμε πλέον. Μπορείς να βγεις, να πιεις, να φλερτάρεις, να πάρεις αεροπλάνο, καράβι, τρένο, αερόστατο και να πας όπου θες (από άποψη περιορισμών τουλάχιστον, όλα αυτά μπορείς να τα κάνεις). Παρατηρώ γενικά ότι πολλοί άνθρωποι συνεχίζουν να ζουν σαν να έχουμε ακόμα καραντίνα. Είμαι 25 χρονών και οι περισσότεροι φίλοι μου δεν βγαίνουν ή βγαίνουν σπάνια και αυτό μέχρι τις 10 το βράδυ. Προσπαθώ να μην το κρίνω (κι ας έχω αγανακτήσει) γιατί καταλαβαίνω ότι έχει αφήσει κατάλοιπα όλη αυτή η κατάσταση, αλλά είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ τις έχω αγαπήσει αυτές τις γιαγιαδίστικες απαντήσεις της Ρένας. Μόνο το “την ευχή μου να χεις τσούπρα μου” έλειπε. Εγώ θα προσέθετα κι ένα “ζακέτα να βάλεις” αγαπητή Σκιά. Ειδικά όσο περιμένεις το κοεαλιακό πεπρωμένο θα σου χρειαστεί.
Την ευχή μου να’χει η τσούπρα! Α, κι ας πάρει ζακετούλα, είναι ξανά hip και trendy! 😀
Συμφωνώ, πιο πολύ “μαμαδίστικες” θα έλεγα, και αυτό είναι θετικό. Ο πιο συγκαταβατικός τόνος είναι +, τι πιο εύκολο από το να έπαιρνε position of authority, ειδικά έχοντας τριπλό ρόλο επιλογής ερώτησης, παράθεσης “επίσιμης” απάντησης και έγγρισης σχολίων.
Αυτοπεποίθηση βγάζει σαν στάση και φαίνεται ότι πάντα δίνει το χρόνο να κάνει empathise τις γράφουσες/γράφοντες και να δει τα ειδικά του καθενός, αντί να μείνει σε γενικού επιπέδου συμβουλές.
Έτσι είμαστε αρκετοί λίγο-πολύ. δύσκολα τα πράγματα σε οικονομικό επίπεδο ειδικά. Και με τη σειρά του επηρεάζει τα πάντα. Δεν είναι τυχαίο το ότι ο κόσμος γνωρίζεται πια μέσω εφαρμογών. (που αρνούμαι να κάνω) Προτιμώ να πάω σε ένα μπαρ μόνη, να ακούσω και μουσική, όμως με τίποτα δε μου βγαίνει οικονομικά το ποτό , ούτε τα πήγαινε έλα. Καλά ,για ταξίδια δεν το συζητώ , έχω ξεχάσει τι θα πει διακοπές. Κι εγώ σαν εσενα, σκέφτομαι μια στο τόσο ότι ήμουν καλύτερα με τον πρώην, αλλά συνέρχομαι γρήγορα. Η απόφαση που πήραμε σε εκείνη τη φάση ήταν η σωστή,… Διαβάστε περισσότερα »
Από τη δύσκολη θέση δε θα σε βγάλει κανένας άλλος από εσένα την ίδια. Αφού πρώτα κάνεις τη δουλειά σε εσένα προκειμένου να είσαι καλά, μετά θα κάνεις και μια πολύ ωραία ισότιμη σχέση και όλα καλά να σου πάνε.
Τα έλεγε και η Κούκα, άγγελοι δεν..
Δε θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Σκιά περνάς μια φάση που όλα σου φαίνονται δύσκολα γιατί έχεις πολλά “χτυπήματα” από παντού. Δυστυχώς, όμως, κανένας πρίγκηπας του παραμυθιού δε θα έρθει να μας σώσει από όσα ζούμε. Οπότε, πάρε βαθιές ανάσες, πάρε όσο χρόνο θες για να προετοιμαστείς ψυχολογικά, κάτσε σκέψου τι μπορείς εσύ να κάνεις για να αλλάξεις τις καταστάσεις στις οποίες έχεις τον έλεγχο ή κάποιον έλεγχο και προχώρα μπροστά. Δυσκολίες θα υπάρχουν πάντα, το θέμα είναι πώς τις διαχειριζόμαστε και πόσο τις αφήνουμε να ορίζουν τις ζωές μας. Και αυτό που λέει η Ρένα να συζητήσεις με γυναίκες… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ ήμουν ακριβώς στην ίδια θέση.. κι ακόμα είμαι στα περισσότερα δλδ, μιας κι ούτε ταξίδια κάνω ούτε σχέση έχω, ούτε φαίνεται κάποια προοπτική για οικογένεια (κι είμαι και 36-στα 33 νόμιζα η χαζή πως είχα ακόμα χρόνο, πως θα έκανα και κάποτε παιδιά μιας και ήμουν σε πολύχρονη σχέση..). Για την δουλειά η αλήθεια είναι πως δεν αγχώνομαι, αν και επίσης εδώ είμαστε παρόμοια, αλλά αυτό είναι στο χέρι μας πως θα πάει -δεν αφορά κάποιον άλλον, αν θα μας ερωτευτεί, αν θα ταιριάξουμε, αν θ’ αγαπηθούμε.. Πολύ πιο απλά τα πράγματα, παρά την γενικότερη οικονομική κατάσταση. Τώρα,… Διαβάστε περισσότερα »
Συγνώμη αλλά και εγώ 36 είμαι , δεν έχω όμως θρηνήσει όπως λες το γεγονός ότι δε θα κάνω παιδιά γιατί δεν σταματάει εδω η αναπαραγωγική μου ηλικία . Οκ έχουμε λιγότερες πιθανότητες αλλά όχι και έτσι!
Συνδέθηκα για να σου απαντήσω, εγώ είμαι στα 35 χωρίς παιδιά ακόμα, αν κ πολύ θα ήθελα κάποια στιγμή. Οι εποχές δεν είναι πια όπως παλιά, οι γυναίκες μπορούμε να κάνουμε παιδιά κ σε πιο μεγάλες ηλικίες πλέον. Ναι, δεν είναι το ίδιο εύκολο με το να τα κανείς στα 25 πχ, δεν είναι κ ακατόρθωτο όμως. Στο περιβάλλον μου εχω πολλά παραδείγματα ‘ώριμης’ μητρότητας. Κάποια φυσιολογικά, κάποια με εξωσωματική. Ενδεικτικά, έχω πρώτη ξαδέλφη που ενώ την είχαν ξεγραμμένη γεροντοκόρη (με τα μυαλά που κουβαλάει η ελληνική επαρχία) παντρεύτηκε στα 38 κ ένα χρόνο μετά γέννησε δίδυμα – χωρίς εξωσωματική.… Διαβάστε περισσότερα »
Θέλω πολύ να σου απαντήσω και δεν ξέρω απο που να αρχίσω. Θα ξεκινήσω από εδώ: είσαι νέα! Είσαι πάρα πολύ νέα ακόμα. Έχεις τουλάχιστον τον ίδιο χρόνο στη γη όσο έχεις ζήσει ήδη, αλλά σαράντα χρόνια τουλάχιστον αν όλα πάνε καλά. Είναι πραγματικά πάρα πολλά χρόνια ακόμα. Και τα ταξίδια, και η δουλειά και η οικογένεια μπορεί να έρθει αν τα θες ακόμα.Η μια ζωή που έχεις και σου έτυχε δεν είναι ζωούλα που θα περάσει, ούτε όλες σου οι επιθυμίες ματαιώθηκαν. Βλέπω μια επιθυμία που ματαιώθηκε, αυτή της οικογένειας ( που κατά τη γνώμη μου εχεις χρονο). Οι… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι ακριβώς στην ίδια κατάσταση … θες να κάνουμε παρέα;;