Φτάνει η στιγμή να σου πει ότι την έπεσε σε μια πελάτισσα στη δουλειά, εκείνη δεν ανταποκρίθηκε, αλλά εκείνος θέλει να χωρίσετε γιατί την θέλει.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Πέντε χρόνια σχέση, δεκαοκτώ χρόνια γάμου με δύο παιδιά δεκαπέντε και έντεκα ετών, κατά τη διάρκεια των οποίων το μόνο που έκανες ήταν να δουλεύεις και να έχεις όλα τα βάρη πάνω στους ώμους σου, δουλειά, σπίτι, παιδιά, δραστηριότητες, δάνεια, τα πάντα όμως (κερδίζοντας και έναν καρκίνο του μαστού, τον οποίο ξεπέρασες).
Ώσπου φτάνει η στιγμή να σου πει ότι την έπεσε σε μια πελάτισσα στη δουλειά, εκείνη δεν ανταποκρίθηκε, αλλά εκείνος θέλει να χωρίσετε γιατί την θέλει.
Πώς να σταθείς στα πόδια σου; Πώς να αυτομαστιγωθείς και να συνέλθεις που δεν μπορείς ούτε να κοιμηθείς, να φροντίσεις τα παιδιά σου, να μην έχεις θλίψη και να συνεχίσεις πώς;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Tisimasiaexei
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σιδερένια, μέσα από την καρδιά μου! Πάντα νικήτρια να είσαι, είσαι πολύ δυνατός άνθρωπος.
Κοίταξε, μετά από έναν καρκίνο, όλα επαναπροσδιορίζονται. Αξιολογείς τα πραγματικά σημαντικά και δεν ασχολείσαι με τα λιγότερο σημαντικά. Αλλάζει ολόκληρη η προοπτική σου για την ζωή κι αυτό είναι μέγιστο κέρδος. Όπως σωστά υπογράφεις «τι σημασία έχει» ΠΛΕΟΝ. Αυτός θα ήταν προβληματισμός μιας γυναίκας που δεν έχει κινδυνέψει να πεθάνει. Εσύ ξέρεις ότι η συμπεριφορά αυτή που έχεις λάβει είναι συμπεριφορά τενεκέ. Όχι επειδή θέλει να χωρίσει ή να βρει τον μεγάλο έρωτα όπου θέλει τέλος πάντων. Αυτό είναι ανθρώπινο, οι άνθρωποι δεν είναι ράβδοι χρυσού που μένουν αναλλοίωτοι στην κατοχή μας για πάντα. Οι άνθρωποι είναι δυναμικές οντότητες που μπορεί να εξελιχθούν διαφορετικά από μας ή απ’αυτό που περιμέναμε και προσδοκούσαμε. Ωστόσο η συμπεριφορά τενεκέ είναι εκείνα τα 23 (εικοσιτρία, ολογράφως) χρόνια που σε έκανε να επωμιστείς τα πάντα. Αυτό, όχι, δεν είναι δυναμική οντότητα, είναι ένας άνιωθος άνθρωπος που δεν του αξίζει σύντροφος ζωής.
Εικοσιτρία χρόνια είναι μια ολόκληρη ζωή. Είναι κυριολεκτικά σχεδόν όλη η ενήλικη ζωή σου -κατά πάσα πιθανότητα, εξαρτάται από την ηλικία σου. Κι επειδή τα παιδιά, όπως κατανοώ από την χρονική αλληλουχία, ήρθαν προγραμματισμένα κι ηθελημένα, αναρωτιέμαι αν δεν είχε δώσει σημάδια προηγουμένως για την τάση να σου επιρρίπτει όλες τις ευθύνες και τις δυσκολίες της σχέσης. Καταλαβαίνω ότι εκεί αναφέρεται το αυτομαστίγωμα: πώς δεν κατάλαβα σε τι σκουληκότρυπα μπαίνω; Δεν είσαι η μοναδική. Οι γυναίκες ταϊζόμαστε από παιδούλες τόσο ασφυκτικά το παραμύθι ότι ένας άντρας-σύντροφος κι η οικογένεια «μας ολοκληρώνει» που είναι εξαιρετικά εύκολο να την πατήσουμε. Δεν φταις λοιπόν εξ ολοκλήρου, σπρώχτηκες να εμπιστευτείς, να βασιστείς, να δώσεις πίστη.
Από δω και πέρα όμως το κόπρανο έφτασε στην κάλτσα. Πιθανώς κι ο άντρας σου έχει περάσει ματαιώσεις κι αυτός και έχω την διάθεση να δω και την δική του πλευρά. Ο καρκίνος σίγουρα τον τρόμαξε. Σύζυγοι που δεν φεύγουν όσο δίνεται η μάχη με τον καρκίνο (κατάσταση πάρα πολύ συνηθισμένη), φεύγουν κατόπιν. Είναι αρκετά συνηθισμένο, δυστυχώς.
Επειδή λοιπόν τους ανθρώπους δεν τους κατέχουμε ως ράβδους χρυσού, τους αφήνουμε να φύγουν. Άνοιξε την πόρτα και πες του «ώρα σου καλή κι ο δρόμος σου γυαλί». (Δεν λέω το υπόλοιπο της παροιμίας μην μας κόψει το ραδιοτηλεοπτικό, που λένε.) Δείξε του ότι είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι νομίζει εφόσον ξέρει ότι η πόρτα έτσι κι ανοίξει θα μείνει κατόπιν κλειστή. Αυτό πρέπει να το γνωρίζει πέραν πάσης αμφιβολίας. Γιατί τώρα πιστεύει ότι θα κάνει το προσωπικό του πείραμα χωρίς συνέπειες. Αν κάτσει, του’κατσε η μπίλια, αν δεν κάτσει γυρνάμε στα παλιά. Δεν πάει έτσι.
Σου εγγυώμαι ότι μέσα σε ένα εξάμηνο ο σύζυγος θα μετανιώσει πικρά την απόφαση του χωρισμού, ιδιαίτερα επειδή η πελάτισσα μάλλον δεν κωλύεται επειδή βλέπει το γάμο σας ως εμπόδιο (είναι, αλλά η συμπεριφορά του είναι το κατεξοχήν εμπόδιο). Έχει κι αυτή τους λόγους της, βλέπει, καταλαβαίνει, δεν θα’ναι καμμιά χθεσινή. Το θέμα είναι να μην τον δεχτείς εσύ πίσω τότε που θα έρθει ωσάν μετανοημένη Μαγδαληνή. Γιατί τότε είναι σίγουρο ότι θα δυσκολευτείς πάρα πολύ να προχωρήσεις και να συγχωρήσεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Κι αυτό είναι πολύ σκληρό!
Ως τότε, αφοσιώσου σε πράγματα που σε βοηθούν σε προσωπικό επίπεδο: κάποιο χόμπυ, κάποιο σύλλογο ή κοινότητα να κοινωνικοποιηθείς με νέο κόσμο, αθλήσου όσο μπορείς καθώς προκαλεί βιοχημικές μεταβολές στον εγκέφαλο που θα σε βοηθήσουν και μίλησε στα παιδιά σου (με σεβασμό αλλά κι αλήθειες) μιας και θα πέσουν από τα σύννεφα με τα όσα γίνονται. Στο τέλος της μέρας τα παιδιά σου και τον εαυτό σου έχεις μόνο. Αυτό είναι η προτεραιότητά σου πλέον.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Μπράβο ρε Ρένα για την απάντηση!
Nαι, συμφωνώ! Εξαιρετική απάντηση από τη Ρένα.
Συγγνώμη, θα πω την άποψή μου, κι ας είναι η unpopular opinion. Τι θα πει είναι ανθρώπινο να ερωτευτεί άλλη; Τί είναι ο έρωτας; Κάτι που μας βρίσκει κατακούτελα και μας σέρνει ερμαια; Αυτό που μας βρίσκει είναι η έλξη και αυτή μας συμβαίνει καθημερινά για πολλούς ανθρώπους που βλέπουμε ακόμα και στο δρόμο. Ο έρωτας είναι ένα αίσθημα που καλλιεργείται (ή αφήνεται να μαραθεί). Ε, ο άντρας σου, γράφουσα, άφησε ακαλλιεργητο το συναίσθημα του για σένα, μαζί με όλα τα υπόλοιπα, διότι πού να τρέχει μωρέ να θυμίζει στον εαυτό του καθημερινά τους λόγους που ήσουν και είσαι η… Διαβάστε περισσότερα »
Διαφωνώ,κάθε μέρα δεν ενθουσιαζόμαστε ούτε ερωτευόμαστε.
Είναι έντονο,ορμητικό και μαγικό ταυτόχρονα.
Αν μπορείς να το δαμάσεις για τους χ,ψ,λόγους σου βγάζω το καπέλο.
Για να γίνει έντονο, ορμητικό, μαγικό θα πρέπει να ανοίξεις κάποια πόρτα, παράθυρο έστω
Κι όμως δαμαζεται άμα σκεφτείς με λογικη ότι είναι ένα παιχνίδι του μυαλού. Άμα δεν το καλλιεργείς ξεφτιζει.
Συμφωνώ, Orangenblüte! Ενώ, γενικά, ενστερνίζομαι την ελευθερία εντός της σχέσης και την εξέλιξη του ατόμου με το πέρασμα του χρόνου, εδώ έχουμε την περίπτωση ενός ανεύθυνου και επιφανειακού ανθρώπου. Καθώς διάβαζα το κείμενο, αναρωτιόμουν αν ήταν λιγότερο παρτάκιας πριν τον γάμο. Όπως και να ‘χει, η στάση του είναι επιλογή ξεκάθαρη. Ο λόγος χωρισμού είναι ένδειξη ατόμου που δεν κατάφερε να συνδεθεί με την οικογένειά του. Αυτό δεν είναι εξέλιξη. Είναι σκέτη ανωριμότητα. Και το λέω επειδή έχω συναναστραφεί ή σχετιστεί με τέτοιους άνδρες. Τους έχω γύρω μου: ο αδελφός μου, ο πατέρας μου, πρώην σύντροφοι. Όχι, από φίλες φίλων… Διαβάστε περισσότερα »
Είσαι νικήτρια της ζωης ,είσαι η απόλυτη νικήτρια της ζωής . Ο άντρας σου είναι ανθρώπινο να ερωτευτεί μια άλλη .Το να σε παρατήσει όμως μετά από καρκίνο και παιδιά στο έλεος δείχνει μικροψυχο,κακό άνθρωπο . Μπορεί να σου συμπαρασταθεί ανθρώπινα και ας μένει άλλου και ας ερωτευτει άλλη .Με τα παιδιά είναι υποχρεωμένος να σου σταθεί όμως . Συνεχίζουν τα γράμματα με ακατάλληλους άντρες,σαν τις κατσαρίδες βγαίνουν από τα λουκια…Δεν έχει σταματημό η αθρόα συμμετοχή κακων αντρών στον ήδη γεμάτο βούρκο…Από προχθές προστέθηκε και ο πρώην μου .Δε δε ξέρω …Δεν πίστευα το 2010 ότι 15 χρόνια αργότερα θα… Διαβάστε περισσότερα »
Καλέ σιγά. Έχεις καταφέρει όλα αυτά και θα σε ρίξει κάτω ένας χωρισμός; Περνάει ο χρόνος, αλλάζουν οι άνθρωποι, ξενερώνουν, ψάχνουν το διαφορετικό, το exciting… Δεν πειράζει. Θα το ξεπεράσεις και θα βρεις μια νέα ισορροπία.
ΣΙΔΕΡΈΝΙΑ! Φαντάζομαι πως είστε από πολύ μικροί μαζί, οπότε δεν είχες την ευκαιρία να γνωρίσεις άλλους (ούτε αυτός λογικά-ελπίζω). Κοίτα. Τόσα χρόνια έχεις στερηθεί κάτι πολύ βασικό. Χρόνο. Λόγω απεριόριστων υποχρεώσεων, μιας και ως εργαζόμενη ανέλαβες πλήρως σπίτι και παιδιά. Όμως υπάρχει ένα βασικό δεδομένο έτσι όπως τα λες. Δεν χρειάζεσαι τον άνδρα σου, αυτός σε χρειάζεται. Αυτός είναι βάρος στην πραγματικότητα. Άσε τον να ζήσει αλλού, όπου θέλει με όποια θέλει. Είναι υποχρεωμένος να στηρίζει οικονομικά την οικογένεια. Θα έχει και κάποιες μέρες τα παιδιά στο σπίτι του. Κι εσύ για πρώτη φορά μετά από χρόνια θα έχεις καθαρό… Διαβάστε περισσότερα »
« Ο καρκίνος σίγουρα τον τρόμαξε. Σύζυγοι που δεν φεύγουν όσο δίνεται η μάχη με τον καρκίνο (κατάσταση πάρα πολύ συνηθισμένη), φεύγουν κατόπιν.»
Λοιπόν,
δεν μπορώ. Μόνιμα τέτοια αισχρά πράγματα διαβάζω.
Πάντα κάνουν τα χειρότερα και πάντα μα πάντα κρίνονται τόσο ελλειπείς σε σχέση με τις γυναίκες. Βλέπεις σύγχρονες, αρχαίες,μεσαιωνικές κλπ γυναίκες και βλέπεις δίπλα τους ,παρά δίπλα και σε κάθε γωνιά άνδρες κουβάδες, απερίγραπτα απαράδεκτους- ΚΟΥΒΑΔΕΣ λμε.
Τόσο ελλειπείς. Ποιος τους μεγαλώνει τόσο σκ@τενιους; Σκέφτομαι,ότι είναι λάθος της φύσης. Όλη η αλληλουχία απο x και στο τέλος μόνο ένα “κακό” Χ θα μετατραπεί στο κακοποιό στοιχείο του ψ.
Δεν είναι έτσι ,απλά συνήθως ξεχωρίζουν οι μ@λ@κες. Σε διαβεβαιω τουλάχιστον από την προσωπική μου εμπειρία, ότι υπάρχουν άντρες που αγαπούν , στηρίζουν, είναι σωστοί άνθρωποι. Αλίμονο, αν ήταν όλοι σαν τον άντρα της γραφουσας.
Βγάζει μια αξιοπρέπεια και μια δύναμη η επιστολή σου.
Πάλεψες και βγήκες πιο δυνατή.
Φρόντισε τα παιδιά σου, από αυτά θα πάρεις δύναμη.
Ο σύζυγος κιότεψε, δεν περίμενε…, πιθανόν είναι και στην κρίση των ήντα…
Πονάει…πονάει πολύ…
Εσύ είσαι εκεί…
Όλα στη ζωή είναι, θα δείξει πώς θα πάει…
Και θλίψη και πόνος και οργή…
όλα σιγά σιγά θα καταλαγιάσουν.
Φρόντισε τον εαυτό σου.
Πάντα γερή!
Έχεις τα δίκαια σου αλλά…δες τον σαν τον όγκο που ήταν όλα αυτά τα χρόνια, και πακέταρε τον στον αγύριστο μαζί με τον καρκίνο. Μακριά σου!
Πολλές φορές οι άνδρες βρίσκουν αλλού ενδιαφέρον και έρωτες διότι έχουν άπλετο χρόνο στη διάθεσή τους ενώ εμείς τρέχουμε σαν Βέγγος!
23 χρόνια έκανες τα πάντα! Αν λύσετε το οικονομικό, να δεις που θα συνειδητοποιήσεις ότι και καλύτερα θα είσαι χωρίς τα άπλυτά του, και περισσότερο χρόνο θα έχεις!
Εύχομαι τα καλύτερα για σένα και τα παιδάκια σου!
Δύναμη καλή μου, να πάρεις δύναμη. Έχω ξαδέρφη με έξι παιδιά και αυτός την παράτησε για άλλη και ήθελε να της την βάλει και μέσα στο σπίτι μαζί με το παιδί της. Έγινε χώμα, αλλά σιγά σιγά άρχισε να στέκεται στα πόδια της. Την κατηγορεί η πεθερά της ότι βρήκε άλλον, ενώ αυτή δεν έχει κάποιον στη ζωή της.
Ε τον γιο δεν μπορεί να τον κατηγορήσει, γιατί αυτή τον μεγάλωσε. Της είπε κ κανενα: “εσύ φταις που σε παράτησε ο γιόκας μου?” Ειναι old time classic ατακα απο πεθερα. Πόσοι βλαμμενοι πια σε αυτόν τον πλανήτη… (με την πεθερά της γιατί στα κομματια μιλάει, κ δεν της το κλείνει στην μούρη?)
Όχι πουλάκι μου, να μην αυτομαστιγωθεις!! Το θέμα της υγείας σου είναι το πιο σημαντικό θέμα. Εσύ να είσαι καλά!!! Έχουμε βρεθεί όλες στην θέση σου γιατί έτσι είμαστε προγραμματισμενες…Κ να τα κάνουμε όλα κ να ανεχόμαστε πολλα κ να μας αρέσει κιολας. Παρηγορησε τον εαυτό σου, σαν το μικρό παιδί που κλαίει αγκάλιασε κ μίλησε με γλυκά λόγια σε εσένα “όλα θα πάνε καλά, θα περάσει κ αυτή η θλίψη κτλ” Η απογοήτευση που νιώθεις είναι γιατί είχες προσδοκίες. Τώρα όμως βλέπεις καθαρά ποσο καραγκιόζης μπορεί να γίνει ο άντρας σου!! Αν μπορούσα να σου προτείνω κάτι…μην του δείξεις… Διαβάστε περισσότερα »