Εύχομαι να τα καταφέρεις!
_______________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Είμαι 26 χρονων, πολύ πιεσμένη αυτόν τον καιρό. Χώρισα, μένω με γονείς και γενικά μου τα έχουν σκάσει όλα. Βρήκα το πρώτο μου σπίτι πριν λίγες μέρες. Ένα τουλάχιστον που να είναι βιώσιμο και όχι χρεπι. Την ίδια μέρα, δεν τα βρίσκουμε σε συμφωνία και χάνω την πρωινή μου δουλειά, επειδή ζήτησα περισσότερα και εκείνη μ είπε ένα ποσο π δεν είχα στ μυαλό μου. Η βασικη μ δουλειά μέχρι στιγμής θα συνεχίσει. Δουλεύω 2 χρονια τώρα 9-9 το βραδυ, κατι το οποιο με έχει γονατίσει. Για αυτό πριν την συμφωνια είπα πως θα ζητησω αυτά που θέλω και πως, αν δεν δεχτεί, δεν πειράζει θα ξεκουραστω !
Ωστόσο δεν ξέρω αν αρκεί η μια δουλειά για να τα βγάλω πέρα οικονομικά. Ενώ βρήκα σπίτι, 2 μέρες τώρα δεν κοιμάμαι από το άγχος. Να συμβιβαστώ ; Κάποιοι μ λένε ναι, κάποιοι ότι για κάποιο λόγο έγινε για να χαρω τ νέο μου σπίτι και να μην πηγαίνω μόνο για έναν ύπνο.
ΑΠΟ ΤΗΝ – θα τα βγάλω πέρα ;
______________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγαπητή φίλη, εύχομαι ειλικρινά να καταφέρεις να κάνεις την κατάσταση να βγει επωφελής ώστε να χαρείς το νεό σπίτι.
Ήθελα να ήξερα, αυτοί που σου λένε ότι “όλο αυτό έγινε για να χαρείς το νέο σου σπίτι”, θα είναι εκεί να σε βοηθήσουν οικονομικά άραγε όταν τα ενοίκια κι οι λογαριασμοί θα τρέχουν; Στα λόγια είναι όλα εύκολα, στις πράξεις είναι που το πράγμα κολλάει. Οι άλλοι πάλι που σου λένε να συμβιβαστείς, άραγε έχουν εργαστεί δωδεκάωρα (!) ώστε να ξέρουν για τι πράγμα μιλάνε; Δεν είναι παράλογο εφόσον δουλεύεις να αμείβεσαι αξιοπρεπώς. Δεν ήταν λάθος να ζητήσεις περισσότερα, εφόσον πιστεύεις ότι τα αξίζεις.
Η Ρένα απαντά: Μήπως δεν θα βρω ξανά τόσο καλή δουλειά σαν αυτήν που άφησα;
Κοινώς δεν προτείνω να ακούς καμμία από τις δυο ομάδες φίλων. Αντίθετα πρέπει να ενεργοποιηθείς ώστε να βρεις ευκαιρίες μέσα από τις γνωριμίες σου, δουλειά κι όχι πατ πατ στην πλάτη. Αν μπορούν να βοηθήσουν, αν έχουν κάποια πρόταση, αν έχουν κάποιο τηλέφωνο για να κανονίσεις συνεντεύξεις, τότε έχει καλώς. Αλλιώς…
Εύχομαι ειλικρινά να τα καταφέρεις! Στείλε μας update αν θέλεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Κορίτσι μου, από αυτά που διαβάζω μου φαίνεσαι πολύ άξια κι εργατική! Ειδικά αν μένεις στην Αθήνα, δεν είναι καθόλου εύκολο να συντηρείς μόνη σου ένα σπίτι. Για τον χωρισμό δε λες πολλά, αλλά φαντάζομαι σε έχει επιβαρύνει ψυχολογικά. Σου έπεσαν σίγουρα πολλά μαζεμένα, γι’ αυτό θα σου έλεγα να βάλεις σε προτεραιότητα την υγεία σου, ψυχική και σωματική. Έχει δίκιο η Ρένα, χρησιμοποίησε τις γνωριμίες σου για να βρεις μια δουλειά περισσότερο στα μέτρα σου. Πιστεύω ότι ένας άνθρωπος εργατικός όπως εσύ, δε χάνεται. Είσαι νέα, έχεις καταφέρει ήδη πολλά, μη φοβάσαι και μη διστάζεις να διεκδικήσεις περισσότερα. Καλή… Διαβάστε περισσότερα »
Είμαι η γράφουσα της ιστορίας και ναι είμαι σε αρκετα δύσκολη ψυχολογικη κατάσταση λόγω τ χωρισμού που δεν μπορώ να ξεπεράσω. Έχω χάσει όλες μου τις σταθερές και δνε μπορώ να χαρω ούτε να συνειδητοποιήσω το νέο μου ξεκίνημα. Που από ότι βλέπω και από τα αλλα σχόλια δεν είναι αρκετά βιώσιμο
Το καταλαβαίνω, είναι πολύ ζόρικο αυτό που περνάς και μου φαίνεται πολύ λογικό να μην μπορείς να χαρείς το νέο σου σπίτι. Σιγά-σιγά όμως, θα περάσει και αυτό. Κάνε πράγματα που σου αρέσουν, προσπάθησε να έχεις μια όμορφη και ήρεμη καθημερινότητα, κανε ο,τι μπορείς για να νιώσεις εσυ καλά. Ταυτόχρονα, μην εγκαταλείπεις την προσπάθεια να βρεις πιο καλά αμοιβομενη δουλειά ή να κερδίσεις περισσότερα εκεί που ήδη είσαι. Εστίασε εκεί το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς σου. Οι εργοδότες θέλουν εργατικά άτομα σαν κι εσένα. Όσον αφορά τα τρέχοντα έξοδα, μην ντραπεις να ζητήσεις από τους γονείς σου αν χρειαστεί. Μπορείς… Διαβάστε περισσότερα »
Με έχει καταβάλει πολύ το κομμάτι του χωρισμού και αυτό το γεγονός στάθηκε η αφορμή να μείνω μόνη μου με παρότρυνση των γύρω μου για να ορθοποδήσω .. ωστόσο μου λείπει πολύ και έχω ματαιωθεί που δεν πιάνει τόπο καμία μου προσπάθεια ακόμα και μια τόσο ραγδαία αλλαγή στη ζωή μου και νιώθω τόσο απαθής και το μόνο συναίσθημα είναι μόνο όταν σκέφτομαι αυτόν… έχουν γίνει έντονες όλες μου οι ασφάλειες.. εχασα σύντροφο, εργασία και τώρα παλευω να παλέψω μόνη μου ενώ δεν έχω το σθένος ούτε την οικονομική «άνεση» . Φοβάμαι τα πάντα
Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ερμηνεύσουμε αυτά που μας συμβαίνουν…όταν είμαστε θολωμένοι, βλέπουμε μόνο τα αρνητικά, όμως εγώ που είμαι εντελώς έξω από την κατάσταση που βιώνεις, μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι βλέπω και κάποια θετικά! Ας πούμε, αναφέρεις το ότι χώρισες, στάθηκε η αφορμή για να βρεις το δικό σου σπίτι… αυτό θα σε οδηγήσει σε άλλα μονοπάτια, ενδεχομένως σε έναν τρόπο ζωής όπου θα είσαι η ίδια περισσότερο κύρια του εαυτού σου και θα μπορείς να αποφασίσεις με μεγαλύτερη ελευθερία πώς θες να ζεις. Επίσης, δεν έχασες ακριβώς την εργασία σου -άλλωστε, αν κατάλαβα καλά, έχεις ακόμα την… Διαβάστε περισσότερα »
Δυστυχώς εαν μένεις Αθήνα Θεσσαλονίη, αλλά και σε άλλες πόλεις πχ Χανιά, είναι πλέον αδύνατο να συντηρείς ένα σπίτι μόνη σου, όπως συμβαίνει εδώ και πάρα πολλά χρόνια σε όλες τις μεγάλες ευρωπαικές πόλεις. Είτε θα συγκατοικήσεις, είτε θα μείνεις με γονείς, είτε με σύντροφο. Οσο καλή δουλειά και να έχει κάποιος, είναι υπέρογκα τα έξοδα. Η ευμάρεια των 90 ies, με τους υψηλούς μισθούς και τα σχετικώς χαμηλά έξοδα έχει παρέλεθει ανεπιστρεπτεί-όσο κράτησε κράτησε. Πλέον όπως και παλαιότερα (πριν το 85), χρειάζεσαι ομάδα-δίχτυ επιβίωσης. Πρέπει όλοι να το συνειδητοποιήσουμε αυτό. Οπότε εγώ θα πορευόμουν με αυτή τη λογική (το… Διαβάστε περισσότερα »
Μένω Αθήνα… οι γονείς μου ειναι πρόθυμοι να βοηθήσουν αλλά εγώ δυσκολεύομαι και ζοριζομαι να τους βαλω σε αυτή τη διαδικασία..
Οι οικογένειες είναι για να αλληλουποστηρίζονται. Δέξου τη βοήθεια, και προσέφερε απλόχερα τη δική σου. Θα είστε όλοι πιο άνετα οικονομικά, δεν θα ζορίζεσαι να βγάλεις το μήνα και θα έχουν και αυτοί ένα χέρι βοήθειας και έναν δικό τους άνθρωπο για ότιδήποτε. Ταυτόχρονα αποταμιεύσε και ψάξε πιο επαγγελματικό βήμα θα σε φέρει πιο κοντά στο στόχο σου.Ισως εαν είσαι πιο χαλαρή στην πορεία ξεπεράσεις το χωρισμό και βρεις και εναν νέο συντροφο για να προχωρήσετε μαζί. Πάρε μιαν ανάσα τελοσπάντων, δεν είμαστε υπερήρωες, όλοι άνθρωποι είμαστε.
Το σπιτι που μένεις είναι δυάρι; αν ναι, έχεις σκεφτεί μήπως βάλεις στο airbnb απλά τον καναπέ σου σε μια χαμηλή τιμή; εξωτερικό συνηθίζεται πολύ να βάζουν καναπέδες. Αν μπορείς να έχεις κ έναν που να γίνεται διπλό κρεβάτι ακόμα καλύτερα. Μετά για πρόχειρη δουλειά σκέψου στυλ διανομή φυλλαδίων, μέχρι να βρεις κάτι πιο μόνιμο κ πιο ενδιαφέρον για σένα. Αν θες πες μας σε τι τομέα προσανατολιζεσαι, μήπως υπάρχει κάποιο άτομο εδώ να σε βοηθήσει πιο πολύ. Μια άλλη επιλογή ίσως να είναι να συγκατοικισεις με κάποια φίλη σου; Προσπάθησε να μην απογοητευεσαι. Υπάρχουν φορές που όλα πέφτουν μαζεμένα,… Διαβάστε περισσότερα »
Φαντάζομαι μένεις στην Αθήνα γιατί εκεί κυρίως τα ενοίκια είναι στο Θεό πλέον. Όχι μόνο το να δουλέυεις 12ωρα είναι εξουθενωτικό αλλά και απαγορευτικό για τον οργανισμό σου και την ψυχική σου υγεία. Αλλά κατανοώ πως δεν γίνεται αλλιώς. Ενόσω δουλεύεις συνέχισε να ψάχνεις για κάτι που θα είναι λιγότερες ώρες και με μεγαλύτερο μισθό. Ξέρω δύσκολο αλλά ποτέ δεν ξέρεις.
Γράφεις ότι οι γονείς είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν να δεχτείς τη βοήθεια τους. Οι γονείς ακόμα και όταν λένε μια κουβέντα παραπάνω την λένε από ενδιαφέρον. Είναι χαρά τους να σε βοηθήσουν, είμαι σίγουρη! Δέξου τη βοήθεια μέχρι να βρεις τα πατήματα σου! Όλα καλά θα πάνε, υπομονή!
Η διαδικασία με το σπίτι προχωράει και θα γίνει … το θέμα είναι οτι δεν έχω ενσυναισθηση του τι μου συμβαίνει καθώς είμαι τόσο άσχημα ψυχολογικά και το ότι εχασα δουλειά κ βρήκα σπίτι έγιναν αμέσως μετά και νιώθω πως δεν εχω καταλαβει τι μου γίνεται. Δε θέλω να δράσω ανώριμα και παρορμητικά , αν και όλοι υποστηρίζουν πως μόνο καλό θα μου κάνει όλο αυτό . Νιώθω να είμαι σε αδιέξοδο και όλο γύρω μου να τρέχουν να με εγκαταλείπουν να αλλάζουν και τα έχω χαμένα
Ποπο… Μανιώδης καπνήστρια κι εγώ! Η συνθήκη του να μου τελειώσουν όλοι οι αναπτήρες ταυτόχρονα και να μην έχω την δυνατότητα να πάρω άλλον για ώρες μου φαίνεται άκρος πιο τρομακτική από το να μείνω χωρίς δουλειά και σπίτι… Για αυτό μάλλον φροντίζω πάντα πριν νοικιάσω σπίτι να τσεκάρω αν υπάρχει 24ωρο περίπτερο σε κοντική απόσταση και να έχω πάντα στοκ με αχρησημοποίητους αναπτήρες στο συρτάρι μου.
Το θέμα μου είναι ότι αυτό το «περίπτερο» βλέπω να μην ανοίγει… καθώς κάθε μου ημέρα είναι και πιο ματαιωτικη ψυχολογικα …μέρα με τη μέρα αν και έχει περάσει τόσος καιρος νιωθω τόση έντονη μοναξιά που το νέο σπίτι δεν μου κάνει καμία αίσθηση, αντιθέτως θέλω τις στιγμες σπίτι μαζί του… μήπως βιάζομαι για μια τέτοια κίνηση και δρω έτσι γιατί απλά έχω μπει στον αυτόματο ;