Μπορεί κάποιος άνθρωπος ο οποίος έχει περάσει από αγχώδη διαταραχή να γίνει ο ίδιος ψυχολόγος;
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα Ρένα! Καλή χρονιά.
Μπορεί κάποιος άνθρωπος ο οποίος έχει περάσει από αγχώδη διαταραχή να γίνει ο ίδιος ψυχολόγος; Μιλάω για εμένα, όπου έκανα πολλά χρόνια συνεδρίες και με ψυχίατρο και μετά με ψυχολόγο. Τα τελευταία 3-4 χρόνια νιώθω αρκετά καλά. Κυρίως ότι ξέρω πως να αντιμετωπίσω τα άγχη και τους φόβους μου.
Είμαι δασκάλα και θα ήθελα να δώσω κατατακτήριες για ψυχολογία. Δεν θα ήθελα το 2ο πτυχίο μου για τα μόρια, αλλά γιατί νιώθω ότι θα ήθελα αν είναι η δουλειά μου πλέον και να το ασκήσω είτε σε σχολείο αλλά και ιδιωτικά είναι η σκέψη μου.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Νέα φοιτήτρια;
_____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ρωτάς αν μπορείς να γίνεις και να ασκείς το επάγγελμα του ψυχολόγου ως μια εναλλακτική επαγγελματική διέξοδο στην τωρινή σου. Θέλω λίγο να σκεφτείς κάτι άσχετο από το ψυχικό παρελθόν σου της αγχώδους διαταραχής. Πιστεύεις ότι αν δεν μπορείς να διαχειριστείς ικανοποιητικά (για σένα) το επάγγελμα της δασκάλας, όπου τα άγχη είναι περιορισμένα, θα μπορούσες να ανταπεξέλθεις με ανθρώπους ενήλικες αγχωμένους; Αυτό δεν το λέω ως ρητορικό ερώτημα, το διατυπώνω ως πραγματικό, όπου καλείσαι να απαντήσεις.
Φυσικά αναφέρεις και την δυνατότητα της ενσωμάτωσης της ψυχολόγου σε σχολικό περιβάλλον. Και μάλιστα με διδασκαλική εμπειρία που θα ήταν καλύτερα. Ωστόσο πόσες είναι αυτές οι θέσεις και πώς προτιμούνται υποψήφιοι; Δεν γνωρίζω, επομένως δεν θα σου το παίξω έξυπνη. Αυτό που σίγουρα γνωρίζω είναι ότι επειδή το πλαίσιο στην Ελλάδα για την ψυχολογία είναι κάπως θολό, θεωρητικά μπορεί να ανοίξει γραφείο κάποιος απλώς απόφοιτος του τμήματος Ψυχολογίας, πρακτικά όμως ποιά θα είναι η ποιότητα των υπηρεσιών που θα προσφέρει; Συνήθως χρειάζονται επιπλέον ψυχοθεραπευτικές σπουδές, συνεχής ενημέρωση/επιμόρφωση, συνεδρίες με άλλους πιστοποιημένους επαγγελματίες. Είσαι διατεθειμένη για όλα αυτά; Μόνο εσύ μπορείς να απαντήσεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Συνδέθηκα μόνο και μόνο γιατί είδα αρκετές ανακρίβειες στα σχόλια. Πρώτα τα νομικά: Στην Ελλάδα ΔΥΣΤΥΧΩΣ το επάγγελμά μας, του ψυχολόγου, είναι εντελώς αρρυθμιστο. Άδεια άσκησης επαγγέλματος βγάζεις με το απλό πτυχίο για την απόκτηση του οποίου έχεις κάνει απλώς μια μικρή πρακτική. Αυτό έχει ανοίξει τον δρόμο σε πολύ μη κατάλληλα εκπαιδευμένο κόσμο να καλουν τους εαυτούς τους ψυχοθεραπευτές. Η ψυχοθεραπευτική προσέγγιση προσφέρεται ως επί το πλείστον από ιδιωτικά ινστιτούτα. Επισης, ενα μεταπτυχιακό στην κλινική ψυχολογία μπορει να περιλαμβάνει και κάποια ψυχοθεραπευτική εκπαίδευση αλλά όχι πάντα. Οι περισσότεροι ψυχολόγοι που θελουν να ασχοληθουν με την θεραπεία (γιατί δεν ειναι… Διαβάστε περισσότερα »
Που λέει η κοπέλα ότι δεν μπορεί να διαχειριστεί τα άγχη της διδασκαλίας; Η αγχώδης διαταραχή που αντιμετωπισε μπορείς να μην είχε καμία σχέση με το επάγγελμά της. Κι από ποτέ το επάγγελμα του δασκάλου θεωρείτε με περιορισμένο άγχος; Έχεις μπει σε τάξη Ρένα; Έχεις επιτηρήσει ποτέ παιδιά που δεν είναι δικά σου, να έχεις εσύ όλη την ευθύνη; Έχεις έρθει σε επαφή με γονείς και με ιδιαιτερότητες του κάθε παιδιού; Άσε που στην εποχή μας οι περισσότεροι δάσκαλοι ζούνε σαν νομάδες περιπλανώμενοι από νόμο σε νόμο χωρίς καμία σταθερότητα στη ζωή τους. Περίμενα άλλη απάντηση. Φαντάζομαι η κοπέλα δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Και όμως, έχω διδάξει.
Και θεωρείς τη διδασκαλία, ειδικά σε μικρά παιδιά, τόση εύκολη και χαλαρή δουλειά;
Έχοντας δουλέψει σε διάφορα πόστα έχω να παρατηρήσω ότι μόνο οι εκπαιδευτικοί πιστεύουν ότι μόνο η δική τους η δουλειά έχει δυσκολίες. Άλλες επαγγελματικές ομάδες δεν το πιστεύουν (ή δεν το λένε με τόση άνεση)
BTW, δεν υπαινίχθηκα ότι η διδασκαλία της προκάλεσε αγχώδη διαταραχή, αυτό που λέω σαφώς είναι ότι αφού ψάχνεται να αλλάξει επάγγελμα σημαίνει δεν είναι ευχαριστημένη από το τωρινό.
Όλες οι δουλειές έχουν δυσκολίες αλλά μόνο για τους εκπαιδευτικούς ακούμε συνέχεια ότι ουσιαστικά κάθονται και πληρώνονται.
Προφανώς και δεν ειναι ευχαριστημένη με το επάγγελμά της αλλά γιατί να την αποθαρρύνουμε να κάνει κάτι διαφορετικό; Μπορεί να μην το λες ευθέως αλλά η αίσθηση που αφήνει σε εμένα η απάντηση είναι το ” κάτσε εκεί που είσαι, στα ευκολα, και άσε τα όνειρα για αλλαγή στην άκρη, θέλουν κόπο”.
Δεν έχω ευθύνη γι’αυτό που ακούγεται, εγώ δεν το λέω.
Αν την αποθαρρύνω εμμέσως -αν αυτό κατανοείς- θα ήταν ίσως επειδή έχουμε γεμίσει ανεπαρκείς ψυχολόγους. Θεωρώ ότι αν θέλει να κάνει ικανοποιητικά κι επαρκώς τη δουλειά αυτή πρέπει να ιδρώσει και να τριφτεί. Δεδομένης της δυσκολίας που πέρασε, έχει τα κότσια να το περάσει; Αν ναι, μπράβο της και να το κάνει βέβαια.
το “έχει τα κότσια να το περάσει” δεν είναι αποθάρρυνση?
κότσια είναι να αντιμετωπίζεις τη δυσκολία,οχι να μην έχεις.
μια χαρά αδύναμοι είναι στην προσωπική τους ζωή και οι ψυ.Εξαλλου συνιστάται να κάνουν και οι ίδιοι παράλληλα ψυχοθεραπεία.
οι γιατροί δηλ δεν αρρωσταίνουν? ή δεν κάνουν βλαβερά πράγματα για την υγεία τους?
“Εξαλλου συνιστάται να κάνουν και οι ίδιοι παράλληλα ψυχοθεραπεία.” Τι εννοείς συνιστάται; Δεν είναι υποχρεωτικό να έχουν, έστω, επιβλέποντα;
Είναι σωστά και τα 2, απλώς μιλάτε για διαφορετικές ενέργειες. Η ψυχοθεραπεία των ίδιων των θεραπευτών συνιστάται – υποχρεωτικό είναι ένα μικρό μέρος που πρέπει να ολοκληρωθεί κατά τη διάρκεια των ετών όπου κάποιος είναι εκπαιδευόμενος σε κάποια απο τις θεραπευτικές προσεγγίσεις στην ψυχοθεραπεία (πχ συστημική, ψυχοδυναμική κτλ). Η “εποπτεία” (έτσι ονομάζεται το να καθοδηγεί/ελέγχει ένας επιβλέποντας – συνήθως πεπειραμένος θεραπευτής – τον νεότερο ψυχοθεραπευτή) όμως, επιβάλλεται. Δυστυχώς όμως, πρέπει να δούμε καθαρά το πρόβλημα, το οποίο είναι πως ΤΙΠΟΤΕ από τα 2 δεν είναι υποχρεωτικό για τις στρατιές των 21 χρόνων παιδιών που τελειώνουν τις σχολές Ψυχολογίας στα διάφορα… Διαβάστε περισσότερα »
Για να πω την αλήθεια δεν γνωρίζω κανέναν ψυχολόγο που να μην έχει κάνει κάποια ειδίκευση. Ούτε και κανέναν να πηγαίνει σε ψυχολόγο χωρίς ειδίκευση. Αυτό όμως, ότι στην Ελλάδα ο επόπτης δεν είναι υποχρεωτικός με ξεπερνάει.
μόνο στην πρακτική είναι υποχρεωτικό.
μετά νομικά δεν υπάρχει καμία υποχρέωση,μονο δεοντολογικά και αυτό όχι σε μόνιμη βάση.
οι εκπαιδευτικοί όμως κάθονται τόσες μέρες και πληρώνονται κανονικά,τι να κάνουμε?
αλήθεια είναι αυτό.
Οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί, η κοπέλα δεν ξέρουμε αν είναι μόνιμη αλλά ακόμα κι αν είναι έχει κάθε δικαίωμα να δυσανασχετεί με τη δουλειά της. Το τι είναι κουραστικό και αγχώδες για τον κάθε άνθρωπο το κρίνει αυτός, όχι εμείς. Επειδή έχουν περισσότερες μέρες διακοπές οι δάσκαλοι θα μπορούσαν να το κάνουν όλοι το επάγγελμα κι όποιος το κάνει δεν έχει δικαίωμα να το αλλάξει γιατί έχει καλομάθει και δεν έχει τα κότσια να κάνει κάτι άλλο; Και δεν μιλώ από προνομιακή θέση, είμαι εκπαιδευτικός στον ιδιωτικό τομέα, με 10 διδακτικές ώρες καθημερινά. Το προτιμώ από το διοριστώ, να έχω τις… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορεί απλά να μην της αρέσει τελικά η διδασκαλία
Ρωτάει όμως συγκεκριμένα:
Θα μπορούσε κάποιος με αγχώδη διαταραχή να γίνει ψυχολόγος?
Αυτό μόνο η ψυχίατρος της θα μπορούσε να το πει με βάση το ιστορικό της.
όπως είπα και παραπάνω, η αγχώδης διαταραχή που έχει δουλευτεί και έχει ξεπεραστεί δεν αποτελεί εμπόδιο για τίποτα. Η κοπέλα λέει ότι είναι μια χαρά, αυτό μόνο η ίδια και η ψυχίατρος της το ξέρουν.
Μπορεί.
Αφήστε να το κρίνουν οι ειδικοί αυτό.
Μια χαρά.
Κατά βάση, οι περισσότεροι ψυχολόγοι, ψυχίατροι είχαν κι έχουν οι ίδιοι θέματα να διαχειριστούν.
Σχεδόν κανείς δεν επιλέγει αυτό το δρόμο για το prestige.
Προχώρα κι όλα καλά θα πάνε.
Θα αισθανθείς αν υπάρχει κάποια αδυναμία άσκησης του επαγγέλματος στο μέλλον.
σωστά..οι περισσοτεροι έχουν και προσωπική εμπειρία.
ναι,να το κανεις.
καλή επιτυχία!
Το ερώτημα που γεννιέται είναι για ποιό λόγο επιθυμείτε αλλαγή επαγγέλματος?
Είναι και αυτό ένα εύλογο ερώτημα εφόσον και πάλι για σχολικό περιβάλλον μιλάει..
Έχω δύο πολύ κοντινές φίλες που είναι ψυχολόγοι (η μία μάλιστα κλινική). Και οι δύο έχουν αγχωδη διαταραχή.
Η διαταραχή δεν έχει (μεγάλη) σημασία. Μια-δυό σκόρπιες σκέψεις:
– Αν θέλετε να γίνετε ψυχοθεραπεύτρια, θα πρέπει να διδαχθείτε μια ψυχοθεραπεία. Μια καλή εκπαίδευση προστατεύει τόσο εσάς όσο και τις/τους ασθενείς. Δυστυχώς στην Ελλάδα το τοπίο είναι… φαρ γουέστ.
– Έχει μεγάλη σημασία να μπορείτε να τηρήσετε όρια και να διαχωρίζετε εαυτό και άλλον. Και εδώ βοηθάει η καλή εκπαίδευση.
– Το “(μόνο) όποια/όποιος το έχει περάσει μπορεί να το καταλάβει” είναι μια, συγχωρέστε με, χαζομάρα. Και εδώ η καλή εκπαίδευση, με εποπτεία, θα βοηθήσει.
– Σας εκλιπαρώ, μην πάρετε πτυχίο ψυχολογίας και ανοίξετε γραφείο. Εκπαιδευθείτε.
Καλή επιτυχία.
Ως άτομο που μάλλον πέρασε από αγχωδη διαταραχή κατά τη διάρκεια της διατριβής του, σου προτείνω να σκεφτείς κάποια πράγματα πριν μπεις στη διαδικασία αυτή. Αντέχεις τις εξετάσεις; Δεν σε αγχώνουν; Αντέχεις ένα φοιτητικό περιβάλλον που ο ένας θα ανταγωνίζεται τον άλλον; Δεν το λέω με κακία, απλά έκανα πολλές σπουδές και στη διατριβή κατέρρευσα. Δεν άντεχα τα κακεντρεχή σχόλια συμφοιτητών. Είχα συμφοιτητή που μου τον έβαλαν σε ομαδική εργασία σε μεταπτυχιακό και θυμήθηκε χρόνια αργότερα να μου στείλει μήνυμα γεμάτο χολή. Αντέχεις να μπεις σε αυτό το λούκι ξανά; Δίνω έμφαση στο άγχος και λιγότερο στο επαγγελματικό πλαίσιο επειδή… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, θεωρητικά μπορείς. Τι νομίζεις ότι είναι οι ψυχολόγοι, υπεράνθρωποι που επειδή αναλαμβάνουν τα ψυχολογικά των άλλων δεν έχουν δικά τους; Θα ήταν πχ σαν να απαγορεύεται ένας γιατρός να έχει ο ίδιος ζάχαρο η χοληστερίνη. Έτσι και οι ψυχολόγοι, ο καθένας έχει τα θεματακια του, από απλά μεχρι και διαταραχές. Ίσα ίσα που θα σε βοηθήσει να κατανοήσεις καλύτερα τους θεραπευόμενους. Και φυσικά να αντέχεις την πίεση. Πρακτικά όμως, αν θέλεις πράγματι να το ασκήσεις, να είσαι προετοιμασμένη ότι εκτός κι αν έχεις πολλές γνωριμίες η γερό μπάτζετ να κάνεις κάτι μόνη σου και να το υποστηρίξεις, η ψυχολογία… Διαβάστε περισσότερα »
Εχω πολλούς γνωστούς ψυχολόγους, με κάποιους έχουμε πιο φιλική σχέση και τα λέμε που και που. Οι δύο γυναίκες είναι χρόνια στο επάγγελμα εκτός από το πτυχίο έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν επιμορφώσεις, μεταπτυχιακα κλπ και πριν ξεκινήσουν να κάνουν ψυχοθεραπεία σε άλλους έκαναν και οι ίδιες-και κάνουν ακόμα. Ο τρίτος είχε σπουδάσει κάτι με οικονομικά, δεν του άρεσε ομως σαν δουλειά, έδωσε κατατακτηριες ψυχολογία, τελείωσε και τωρα κάνει την μεταπτυχιακή ειδίκευση στην ψυχοθεραπεία. Μια άλλη κοπέλα που την ξέρω από παιδί επίσης με κατατακτηριες αρχικά γιατί πίστευε οτι θα ηταν χρήσιμο στη δουλειά της, και μετά παραιτήθηκε από εκεί… Διαβάστε περισσότερα »
Αγαπητή γραφουσα θα σου απαντήσω ως απόφοιτη ψυχολογίας, που αυτή τη στιγμή κάνω και μεταπτυχιακό πάνω στη σχολική ψυχολογία και εκπαίδευση για ψυχοθεραπευτρια(μιας και η Ρένα δεν έχει αναφέρει κάποια βασικά πράγματα που δικαίως δεν γνωρίζει). Έχω σχεδόν τρία χρόνια που έχω τελειώσει το βασικό μου πτυχίο. Παρατηρώ ότι υπάρχει μια τεράστια θέληση από πάρα πολύ κόσμο εκτός του κλάδου, να μπει στον κλάδο της ψυχολογίας θεωρώντας τον πάρα πολύ ενδιαφέρον και ένα επάγγελμα του μέλλοντος. Χωρίς να θέλω να σου κόψω τα φτερά έρχομαι για να σου πω μια αλήθεια. Στη Ελλάδα ο τομέας είναι ΥΠΕΡκορεσμενος και δυστυχώς καθόλου… Διαβάστε περισσότερα »