Το να αποκτήσει κάποιος παιδί δεν είναι θέμα του να το μετανιώσει…
____________________
Η ιστορία της Στεναχωρημένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητή Ρενα, Συγχαρητήρια καταρχάς για την όμορφη δουλειά που κάνετε , διαβάζω όλες σας σχεδόν τις απαντήσεις. Ήρθε ο καιρός να σας πω και την δική μου ιστορία, βρίσκομαι σε μεγάλη συναισθηματική φόρτιση και θα ήθελα την βοήθειά σου.
Μόλις χώρισα από μία σχέση τεσσάρων χρονών, πλέον είμαι 28 χρονών και εκείνος 15 χρόνια μεγαλύτερος μου (εδώ να σας πω ότι ήταν η πρώτη «κανονική σχέση της ζωής του και η πιο μακροχρόνια,σε όλες τις άλλες δεν ήθελε καν να κοιμούνται μαζί πέρα από μια μέρα) Η σχέση μας ήταν τα πιο ευτυχισμένα χρόνια της ζωής μου. Με αγαπούσε, με πρόσεχε σαν παιδί, έκανε τα πάντα για να είμαι καλά. Και εγώ το ίδιο όμως.
Στους δέκα μήνες, από την μια μέρα που ήταν όλα καλά με χώρισε λέγοντας μου ότι δε θέλει παραπάνω δέσμευση, και ότι είμαι κοπέλα που αξίζει το κάτι παραπάνω και δεν μπορεί να μου το δώσει. Τότε η σχέση μας ήταν πιο χαλαρή ,δεν μέναμε μαζί, μόνο τα ΣΚ, και ενώ δεν είχε γίνει καμία νύξη από την πλευρά μου για γάμους και παιδιά είπε ότι δεν είναι κάτι που επιθυμεί στη ζωή του. Εγώ στεναχωρήθηκα, πέθανα, αλλά το δέχτηκα και είπα στον εαυτό μου ότι καλώς έγινε, γιατί εγώ ήθελα μια σχέση με μέλλον, που να μπορώ να ονειρευτώ.
Τρεις μήνες μετά, με πήρε τηλέφωνο, γύρισε μετανιωμένος και κλαίγοντας, ότι με αγαπάει και τελικά δε θέλει αυτό από τη ζωή του και ότι ήθελε να είμαστε μαζί, με την προοπτική ότι όλα θα γίνουν. Εγώ επειδή τον αγαπούσα, δεν τον είχα ξεπεράσει, τον δέχτηκα πίσω.
Τα επόμενα χρόνια ήταν άλλος άνθρωπος. Αρχίσαμε να μένουμε μαζί, περνούσαμε υπέροχα , ένιωθα κάθε στιγμή την αγάπη του, ήταν πιο ανοιχτός και είχε ρίξει τις άμυνες του. Κάθε βράδυ μου έλεγε ποσό με αγαπάει και ήταν σαν μωρό μαζί μου.
Από πέρσι άρχισα να του εκφράζω την επιθυμία μου να κάνουμε ένα παιδί. Εκείνος είπε ναι ότι κάποια στιγμή θα γίνει απλά δεν είναι έτοιμος. Εντομεταξυ η συνέχιζε να επισκέπτεται την ψυχολογο του, λέγοντας μου ότι δουλεύει τον στόχο μας. Οι φίλοι μας άρχισαν να κάνουν παιδιά και εμένα η επιθυμία μου γινόταν ακόμα μεγαλύτερη , σκεπτόμενη κ τη δίκη του ηλικία , εκείνος με πήγαινε από μήνα σε μήνα.
Τον περασμένο μήνα του ξεκαθάρισα πως αν δεν κάνουμε παιδί, καλύτερα να χωρίσουμε και να πάρει ο καθένας τον δρόμο του. Εκείνος έκλαιγε και μου έλεγε ότι δεν μπορεί να με χάσει, ότι με αγαπάει και θα προσπαθήσει ακόμα περισσότερο. Επισκεπτόταν ακόμα πιο τακτικά την ψυχολογο και έλεγε ότι ήταν αποκλειστικά γ αυτό το θέμα. Τις τελευταίες δυο εβδομάδες φαινόταν ότι κάτι τον απασχολεί και όταν τον ρώταγα μ έλεγε ότι δουλεύει αυτό το θέμα. Τον ρώτησα αν πραγματικά το ήθελε, ή αν το κάνει μόνο για εμένα και να χαλαρώσουμε και όταν βγει .Εκείνος μ είπε ότι πρέπει να πιεστεί, ότι το θέλει γ αυτό το προσπαθεί και ότι το κάνει και για εμένα και για τον εαυτό του.
Την περασμένη Παρασκευή έφυγα για τον τόπο καταγωγής μου, που ήμουν καλεσμένη σε ένα γάμο. Από το Σάββατο σταμάτησε την τακτική επικοινωνία και την Κυριακή μου ανακοίνωσε ότι τελικά δε θέλει παιδιά, δεν θα θελήσει ποτέ, δεν θέλει γάμο, δε θέλει καμία είδους δεσμεύση και ότι ακόμα και η συγκατοίκηση τον πίεζε εν τέλη ,ότι δεν αξίζω να μου το κάνει αυτό από τη στιγμή που άλλαξε ο σκοπός του. Του είπα να το συζητήσουμε από κοντά και μ ειπε ότι δεν αντέχει να μου τα πει από κοντά, ότι όταν γυρίσω θα φροντίσει να λείπει, ωστε να μην με συναντήσει.
Γύρισα αρον αρον, να πάω να τον βρω και είχε φύγει για να μη με δει. Μου είπε ότι θα φροντίσει τα πάντα από θέμα σπιτιού και ότι άλλο χρειαστώ. Γενικά η στάση του είναι ΑΚΡΙΒΩΣ ίδια, και ο λογος , με την πρώτη φορά που χωρίσαμε.
Του είπα πως φαντάζεται το μέλλον του και είπε οτι δεν ξέρει, δε ξέρει τι θέλει, ξέρει μόνο πλέον τι δε θέλει. Είμαι πολύ στεναχωρημένη, σκέφτομαι αν έκανα καλά που του είπα τι θέλω, ότι τον πίεσα, οτι δε θέλω να τον χάσω και νιωθω οτι δε θα ξανά αγαπήσω κανένα τόσο πολύ ποτέ.
Το ξέρω οτι δεν πρέπει να σκέφτομαι υποθετικά σενάρια, αλλά πιστεύετε οτι θα το μετανιώσει όπως την πρώτη φορά;
Ρενα μου περιμένω τη απάντηση σου το συντομότερο … ευχαριστώ για το χρόνο σας.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Στεναχωρημένη
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ωραία η απάντηση. Ήθελα να σχολιάσω το
” οι φιλοι μας άρχισαν να κάνουν παιδιά και εμένα η επιθυμία μου γινόταν ακόμα μεγαλύτερη”.Το να φέρεις στον κόσμο έναν νέο άνθρωπο είναι πολύ σημαντική απόφαση.
– Δεν είναι τα παιδιά αφορμή να ασκήσουμε peer pressure στον εαυτό μας.
– Δεν είναι τα παιδιά ένα ακόμα κουτάκι στο τσεκλιστ οποιασδήποτε μακροχρόνιας σχέσης
– Δεν μπορούμε να οδηγήσουμε κάποιον (συναισθηματικά? Με επιχειρήματα?)στο να πάρει αυτή την πολυ σοβαρή απόφαση,όταν έχει δηλώσει ότι δεν θέλει.
Δεν δήλωσε ποτέ οτι δεν θέλει. Ποτε όμως. Το αντίθετο.
Γεια, εσύ ξέρεις την ιστορία σου οπότε αν λες το είπε έτσι είναι. Όμως η συμπεριφορά του όπως τη περιγραφεις δείχνει όχι μόνο ότι δεν ήθελε αλλά δείχνει έναν άνθρωπο που πιθανα είναι ακατάλληλος για κηδεμόνας. Πέρα από αυτό είχατε και καλές στιγμές και είναι λογικό να τις αναπολείς και να είσαι φορτισμένη. Όσο περνάει ο καιρός γεμίζοντας τον εαυτό σου και το χρόνο σου με ότι σε κάνει ευτυχισμένη θα το ξεπεράσεις. Επουδενί αν γυρίσει μην ασχοληθείς μαζί του. Αυτά τα πήγαινε-ελα , τα μνμτ για να σου δηλώσει ότι τελειώσατε από μακριά οσο διασκεδάζεις , η μη ξεκάθαρες… Διαβάστε περισσότερα »
Εγώ πάλι το εξέλαβα ως εξής: “Υπήρχε ήδη μέσα μου η επιθυμία να κάνω παιδιά, στεναχωριομουν που δεν έκανα, και το να βλεπω τους φίλους και γνωστούς να κάνουν οικογένεια, μου έβαζε πιο βαθιά το μαχαίρι στην καρδιά”
Όπως και να το εκλαβεις η απάντηση είναι ίδια . Η ευτυχία και τα παιδιά των αλλων δεν είναι αιτία και αφορμή ούτε για να πάρουμε ούτε για να ενισχύσουμε τη δική μας απόφαση.Τα παιδιά ούτε μπιζέλια είναι όπως ωραια ειπωθηκε μια αλλη φορά ούτε παγωτό, για να πούμε ζήλεψα τους φίλους μου που έτρωγαν και τώρα θέλω πιο πολύ.
Eγω τον πιστεύω. Πήγε ψυχολόγο για να δει αν θέλει παιδί. Η πίεση του πρέπει να θέλεις παιδί υπάρχει και στους άντρες. Εγγονάκια θέλουν και οι μανες των αντρών -εκτός από τις συντρόφους. Ο άνθρωπος πήγε εκεί νομίζοντας πως αλλάζει αυτό που θέλει για να ικανοποιήσει την κοπέλα και για να νιωσει φυσιολογικός. Κατάλαβε πως είναι φυσιολογικός αλλά αυτό δεν ικανοποιεί την κοπέλα. Υπέυθυνο το βρίσκω.
Χωρίς για άλλη μια φορά να φαίνονται πολλά για τη σχέση-εσυ μας λες ότι είναι υπεροχα όλα-δε νομίζω ότι υπάρχει επιστροφή.. Μ´αυτά και μ’αυτα πέρασαν κάποια χρόνια..τέσσερα λες συνολικά.. τωρα είσαι 28, άρα από τα τα 25 σκεφτόσουν για παιδί; Για κάποιους θεωρείται νωρίς, ακόμα και τώρα, εσυ ομως το ήθελες έτσι..το ήθελες ή επειδή έτσι πρέπει; Άλλη μεγάλη κουβέντα… Την πρώτη φορά που έφυγε θεωρώ ότι προσπάθησε να πράξει το σωστό. Δεν το κράτησε ομως. Στους τρεις μήνες γύρισε και το δέχτηκες γιατί δεν τον είχες ξεπεράσει, σαφώς δεν ξεπερνάμε έτσι γρήγορα μια σχέση, το θέμα είναι ότι ικανοποιήθηκε… Διαβάστε περισσότερα »
Θέλατε αλλά πράγματα. Εσύ πιέζες απ την αρχή για πολλά, (στους 10 μήνες ήξερες ότι τον βλέπεις σοβαρα; Κάτι σημαίνει κι εκείνος ο χωρισμος, μάλλον ένιωσε πίεση) κι αυτός πήγαινε με τα νερά σου για να μη σε χάσει. Το “πάω στην ψυχολογο και το δουλεύω” είναι αστεία πράγματα. Τι είναι το παιδί; Πρόβλημα που πρέπει να σε πείσει κάποιος να κάνεις αν δεν θες; Δεν γίνεται με το ζόρι να κάνεις με παιδί. Μάλλον υπεκφυγές δικές του ήταν αυτά. Κι αν δεν θες δε σημαίνει πως πρέπει να σου αλλάξουν γνωμη. Εσυ θα ήθελες για πατέρα του παιδιού σου… Διαβάστε περισσότερα »
Καλησπέρα και ευχαριστώ για την απάντηση. Θα ήθελα να διευκρινίσω οτι τον πρώτο καιρό που ήμασταν μαζί, στους δέκα μήνες, δεν είχα σκεφτεί καν κατι το παραπάνω λόγω το οτι ήμουν μόλις 25. Δεν υπήρχε σε εμένα καν σαν υπόνοια. Εκεινος οταν μου ζήτησε να χωρίσουμε, μου είπε οτι κάποια στιγμή θα θελήσεις κάτι παραπάνω . Και οταν γύρισε ΠΑΛΙ ο ίδιος μου είπε οτι τελικά αποφάσισε οτι απο τη ζωή του θελεί να κάνει οικογένεια μαζί μου, και το κατάλαβε όταν με έχασε. Εγώ δεν το είχα στο μυαλό μου μέχρι τότε. Εγώ τον δεχτηκα πίσω, πρώτον επειδή δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Καλά έκανες που ξεκαθάρισες τι θέλεις. Τουλάχιστον προσπαθήσατε να κάνετε χωριό. Δώσατε μια δεύτερη ευκαιρία με αμοιβαίους συμβιβασμούς. Πιστεύω πως προσπάθησε να αλλάξει για να μη σε χάσει αλλά δεν του βγήκε. Όμως επειδή δεν πρόκειται για 18χρονο αλλά για 40άρη, δίνω μηδαμηνές πιθανότητες να μπορέσει να αλλάξει αφού δε μπόρεσε ως τώρα. Δεν είναι μια κακιά συνήθεια πλέον, είναι ο διαμορφωμένος του χαρακτήρας. Ακόμα και να τα κατάφερνε θα καταπιεζόταν και δε θα ήταν αφοσιωμένος πατέρας, οπότε θα ήταν lose-lose. Αλλά ούτε κι εσύ πιστεύω θα ήθελες δίπλα σου κάποιον που έχασε τον εαυτό του για να είναι μαζί σου.… Διαβάστε περισσότερα »
«Με το στανιό δεν γίνεται κι αν τυχόν γίνει, δυστυχούν όλοι, με πρώτο το παιδί.»
Η πιο σωστή φράση στην απάντηση.
Δες τη θετική πλευρά, ότι μια τόσο σοβαρή κατάσταση ξεκαθαρίστηκε νωρίς (!) -για την αναπαραγωγική σου ηλικία. Μην μπεις στο τρυπάκι που μπήκαν άλλες γυναίκες περιμένοντας να αλλάξει γνώμη ο σύντροφος τους. Ακόμη κι αν σου παρουσιαστεί εδώ και τώρα λέγοντας πως άλλαξε γνώμη, να ξέρεις πως θα το θεωρεί ως «θυσία» για να κρατήσει τη σχέση σας και προφανώς έτσι παιδιά καλό είναι να μην κάνουμε.
Μπορεί όντως να πηγαινε σε ψυχολόγο, δεν ήταν προφανώς αυτό το θέμα που δουλευε (ή ετσι οπως μας το περιγράφει)
Τι δειλός άνθρωπος! Γλιτωσες!