Μου ήρθε αυτό το ερώτημα μόλις τώρα και θα’θελα τις απαντήσεις σας.
__________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γεια στην αμποπαρέα. Πολύ σύντομη ερώτηση.
Θα γινόσασταν φίλοι με αριστερό αν ήσασταν δεξιοί; ή με δεξιό αν ήσασταν αριστεροί;
Περιμένω με αγωνία τις απαντήσεις σας στο ερώτημα που μου ήρθε μόλις τώρα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – ερωτηματικό
____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Υπάρχουν ακόμη αυτοί οι όροι του 18ου αιώνα (της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης); Αριστερά-δεξιά; Δεν εννοώ κομματικές ταμπέλες, καθώς πλέον μου φαίνονται φαντάσματα μέσα σε πουκάμισα αδειανά, όπως έδειξε κι η πρόσφατη πολιτική μας ιστορία. Ούτε καν προοδευτικό-συντηρητικό υφίσταται με τις παλιές έννοιες, καθώς η αντίσταση στην αλλαγή εκφράζεται κυρίως από το πρώην προοδευτικό κομμάτι. Όπως γράφει ο καθηγητής Νικόλας Σεβαστάκης στο Lifo, «[την αίσθηση πολλών ότι] τα στρατόπεδα αριστεράς και δεξιάς έχουν γίνει, σε έναν βαθμό, υπόθεση αυτοσυντήρησης κάποιων πολιτικών οικοσυστημάτων. Ότι είναι θέματα για μαθήματα πολιτικής θεωρίας ή για μια σχετικά περιορισμένη πολιτικολογούσα αγορά χωρίς αντίκρισμα στην «αληθινή ζωή» των συνηθισμένων καθημερινών συζητήσεων». Είχε ξαναειπωθεί στο παρελθόν, όπως το διατύπωσε ο John Taylor των Duran Duran (οφ ολ πίπλ), «παλιά στα 80s μόνο αν ήσουν νεοναζί ακροδεξιός δεν μπορούσαμε να τα βρούμε με τίποτα, για όλα τα άλλα κάποιο τρόπο συνύπαρξης θα βρίσκαμε.»
Η φιλία κι η παρέα δεν κτίζονταν πάνω σε στενούς ιδεολογικούς ορισμούς, παρόλο που οι κοινές αξίες παίζουν πάντοτε το ρόλο τους. Τις πιο καλές κι ουσιαστικές, χρήσιμες συζητήσεις τις έχω κάνει με ιδεολογικά αντίθετους φίλους. Μεγαλώσαμε και ζούμε άλλωστε σε έναν κόσμο καπιταλισμού κι ελεύθερης αγοράς, πράγμα που επηρεάζει τις ζωές μας, δεν ζούμε ούτε σε λαϊκή δημοκρατία, ούτε σε αυταρχική δικτατορία ώστε να φιμώνεται η διαφορετική γνώμη. Επομένως οι παλιές διαχωριστικές γραμμές δεν υφίστανται ως τέτοιες, ως ζώνες αποκλεισμού της έκφρασης, επιτρέποντας επομένως την ανταλλαγή απόψεων και ιδεών.
Ταυτόχρονα το ζήτημα της πολιτικής τείνει να γίνει σήμερα, όπως όλα τα πράγματα στις εξαιρετικά πολωμένες μέρες μας, ταυτοτικό. Η πολιτική των ταυτοτήτων ξεπερνάει τις κομματικές γραμμές, τις εμπλέκει ενίοτε (πχ. με το γάμο ομόφυλων ζευγαριών) κι ο πολιτικός λόγος συνολικά έχει ξεπέσει από τις πολιτισμένες και διαβασμένες μέρες του ΚΚΕ Εσωτερικού… Κι έτσι μαλλιοτραβιόμαστε στα σόσιαλ κάνοντας την τρίχα τριχιά και μαλώνοντας επιφανειακά επί όνου σκιάς, ενώ το επικίνδυνο γεωπολιτικό παιχνίδι κι η τεχνητή νοημοσύνη αλλάζουν τα σύνορα του γνωστού μας κόσμου κι οι βεβαιότητές μας πρόκειται να δοκιμαστούν σε όλα τα επίπεδα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Αν θες την προσωπική μου γνώμη, σε γενικές γραμμές δε γίνεται να κάνεις μια καλή φιλία με ένα άτομο που οι βάσεις σας δεν είναι οι ίδιες. Δε λέω ότι είναι ακατόρθωτο, ούτε ότι ένα πολιτικό γεγονός αρκεί για να αποξενώσει δύο ανθρώπους, αλλά η πολιτική είναι αντικατοπτρισμός της κοσμοθεωρίας του κάθε ατόμου, οπότε πρόκειται για μια πιο βαθιά σύγκρουση αξιών. Για πολλούς ανθρώπους, το θέμα είναι καθαρά ταξικό, είχε δίκιο άλλωστε ο γερο Μαρξ, η κοινωνία δεν είναι ενιαία και αδιάσπαστη και προφανώς δεν έχουν όλοι τα ίδια συμφέροντα. Το ερώτημα είναι, εσύ, μπορείς να κάνεις μια τετοια φιλία;… Διαβάστε περισσότερα »
Θα θελα να πω επίσης, οτι σε αυτές τις συζητήσεις και σε αυτό το δίπολο, παντα ξεχναμε το κέντρο. Το οποίο υπάρχει, εκφράζει μι απολυ μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, κατά καιρούς αυτό καθορίζει τις κυβερνήσεις και είναι και η πιο αδικημένη ομάδα κατ εμέ, καθώς για τους αριστερούς οι κεντρώοι είναι δεξιοί και για τους δεξιούς είναι αριστεροί. Α και συνήθως δεν κανουν φασαρία.
Μα τι εννοείς: Εννοείται ότι για έναν αριστερό ο κεντρόως είναι δεξιός (αφού βρίσκεται στα δεξιά του) ενώ για ένα δεξιό αριστερός (αφού βρίσκεται στα αριστερά του). Σχετικά είναι όλα…
Δεν το εννοώ κυριολεκτικά. Δες ομως και την ερώτηση εδώ. Αναφερεται σε δεξια-αριστερά λες και δεν υπαρχει το κεντρο. Και σε ενα γενικοτερο πλαίσιο, οι ακραίοι των δυο πλευρων, αυτοι που ειναι φανατικοί και παραλληλα πολιτικα και κοινωνικα αμορφωτοι (οσο και να πιστευουν το αντιθετο), δεν βλεπουν κατι αλλο περα απο το δίπολο. Και όχι μόνο οι φανατικοί. Ειναι στη μοιρα του κεντρου απο τους μεν να κατατασεται στη δεξιά και απο τους δε στην αριστερά. Δεν ειναι τιποτα σχετικό. Ειναι αλλες ιδεολογίες. Εδω ακομη και στη δεξια και στην αριστερα υπαρχει (εσωτερικός) διαχωρισμός.
Βρε συ τα πιστεύεις αυτά που λες; κανένας εκ του κέντρου δεν αγωνίστηκε για τα κεκτημένα του σήμερα.. οχι και να λεμέ βολική θέση το να έχεις πολιτική άποψη.. αλλωστε ξέρουμε οι βολεψάκιδες όλα αυτά τα χρόνια απο που προέρχονται… είναι αυτοί που δεν ακούγονται! δουλεύουν υπογείως..
Για να το γράφω το πιστεύω. Η απάντηση σου επιβεβαιώνει θεωρώ αυτό που γράφω, αν και φαντάζομαι οτι δεν είχες αυτή τη πρόθεση.
Καλέ ναι συμφωνώ! Ειρωνικό ήταν το σχόλιό μου.
χαχαχαχα Πολύ ωραίο!
Δεν πάει ακριβώς έτσι όμως. Ένας συνειδητοποιημένος “αριστερός” πχ αντιλαμβάνεται ότι είναι αριστερός οπότε ό,τι βρίσκεται “δεξιά” του δεν είναι απαραίτητα “δεξιό”. Βέβαια στην Ελλάδα (και όχι μόνο) μας αρέσουν τα δίπολα για να μαλώνουμε πιο εύκολα.
Και για να μην πολυπαιδευόμαστε θα προσθέσω. Τα δίπολα είναι ευκολία (οχι μονο στη πολιτική, γενικά)
Ειρωνικό ηταν το σχόλιό μου. Πάντως, εγώ έτσι όπως τα έχω μάθει από αυτά που έχω διαβάσει (που σίγουρα δεν είμαι και ειδικός οπότε μπορεί να τα έχω μάθει και λάθος), το πολιτικό φάσμα είναι όπως λέει και η λέξη, ένα φάσμα. Από την μία πλευρά η άκρα αριστερά και από την αντιδιαμετρική η άκρα δεξιά (δεν είναι δίπολο δηλαδή). Οπότε αναλόγως το που βρίσκεται ο καθένας κρίνει τους άλλους αναλογικά με το δικό τους σημείο αναφοράς. πχ ο Αμερικανός αριστερός, στα δικά μου τα μάτια δεξιός φαίνεται.
Συμφωνώ. Εγώ κεντρώα αυτοπροσδιορίζομαι, με την έννοια ότι πολιτικα δεν ανήκω σε κάποια ομάδα, ούτε μπορώ απόλυτες γνώμες και φανατισμο. Θα μπορούσες να με πεις αριστεριζουσα με την έννοια ότι συμφωνω με τη στήριξη στις αδύναμες ομάδες και τη φορολογία αναλόγως εισοδήματος αλλά μέχρι εκεί. Δε θέλω τα ακρα, είμαι ρεαλιστρια, και γενικά θέλω όσο γίνεται ισορροπίες. Σπάνια μπορώ να συζητήσω με άτομα που υπερασπίζονται με πάθος τη μια ή την άλλη θέση. Και δε δίνουν και πολύ σημασία σε αυτά που λέω γιατί συνήθως είναι η μέση λύση.
Εγω είμαι φιλη με ατομα που δεν εχουμε τις ιδιες πολιτικές απόψεις και ιδεολογία. Πολλές φορές έχουμε και αντίθετη. Και είμαι ατομο που εχω ισχυρή πολιτική άποψη, με ενδιαφέρει το θεμα και μου αρέσει να συζητάω. Δεν εχω κανενα θεμα να συζητάω και να ειμαι και φιλη με ατομα που δεν συμφωνουμε. Αυτους που δεν αντεχω, και αυτό δεν εχει κομματικό ουτε ιδαιολογικό πρόσιμο είναι τους φανατισμένους. Με αυτους δεν μπορω να κανω διάλογο, και στις 9 στις 10 περιπτώσεις λένε και βλακίες.
Εγώ συμφωνώ με αυτό που είπε ο John Taylor των Duran Duran.
Κι αυτό ενω ανήκω ιδεολογικα στην αριστερα,και νομιζω οτι ο όρος αυτός εξακολουθει να έχει περιεχόμενο.
Τι είπε; Δεν το ξέρω.
Το γράφει μέσα στην απάντηση.
Και νομίζω όλοι συμφωνούμε με αυτό που είπε!
Ούπς.. δεν το πρόσεξα, ζητώ συγνωμη. Ναι, εγω δεν συμφωνώ. Δηλαδή με αυτό που λεει σχετικά με τους νεοναζί συμφωνώ, αλλά εγω θα εβαζα και αλλους σε αυτη τη κατηγορία και γι αυτό μίλησα για φανατισμό γενικά και όχι ειδικά.
Έκανα πέρα οριστικά φίλη όταν έμαθα πως ψήφισε τα σκουπίδια χ.α
Επίσης αρκεί να σε μισήσω αν δω πως είσαι ακροδεξιός γενικά.
Πέφτει αυτόματα τοίχος δε πα να σαι και ο Στάνκογλου
“The people on the right make me hate the right, the people on the left make me hate the left. In fact, with a man of the right, I am on the left; with a man of the left, I am on the right.”
Emil Cioran
μα ναι ρε…
τι να πεις με έναν που ψηφίσε χα….τ ρ α γ ι κ ο .
ειδικά με αυτούς,ουτε στο ίδιο τραπέζι δεν μπορώ να καθίσω.
εμετός.
και μου είπαν και από πάνω: μα καλά έκανες πέρα φίλη σου γι αυτό που ψήφισε;
Συμφωνώ. Ούτε καλημέρα. Ακροδεξιός σημαίνει συγκεκριμένες επικίνδυνες για τους άλλους αντιλήψεις, συγκεκριμένη στάση ζωής.
Ήμουν και ζευγάρι. Δεν δουλεψε. Άλλο ένα άτομο που δεν συμφωνείτε σε όλα αλλά υπάρχει μια κοινή βάση έστω, άλλο ένα άτομο που είναι αντίθετο. Παρέα θα μπορούσα να κάνω, ΙΣΩΣ. Φίλη όχι. Κάποια πραγματα ρατσιστικά, σεξιστικά κλπ στη βάση τους δεν τα χρειάζομαι στο στενό κυκλο και στο safe space μου, αρκετη σκατιλα υπάρχει ήδη εκεί έξω. Edit to add: Στο μεταξύ αυτός που ήμουν ζευγάρι με έλεγε απόλυτη και ότι “εσείς οι αριστεροί κρίνετε με βάση το φρόνημα”, προσπαθουσα να του εξηγήσω ότι για εμενα είναι σημαντικό να υπάρχει μια συμπνοια στις αξίες, μέχρι που κάποια στιγμή βαρέθηκα… Διαβάστε περισσότερα »
Θα έκανα παρέα με οποιονδήποτε έχει απόψεις εντός λογικής πραγματικότητας και η έκφραση της σκέψης του οδηγεί στο καλό και έχει κέντρο το σεβασμό στα όντα. Στα 80’s υπήρχε αυστηρός διαχωρισμός στο δίπολο αριστερά – δεξιά, παιδαριώδης θα έλεγα μετά από πολλά χρόνια. Αν συμπαθούσες κανέναν/καμία δεξιό/α ένιωθες ενοχές…όπως και με τα λαϊκά τραγούδια. Σήμερα, που όλα αυτά έχουν αποκαλυφθεί περίτρανα, μόνο έναν φανατικό δεν θα έκανα παρέα, επειδή τον θεωρώ βλάκα
Σήμερα, που όλα αυτά έχουν αποκαλυφθεί περίτρανα, μόνο έναν φανατικό δεν θα έκανα παρέα, επειδή τον θεωρώ βλάκα
μπράβο
Καταρχήν το δίπολο αριστερά-δεξιά που εκφράζεις, αν και υπαρκτό, είναι υπεραπλουστευμένο.Και από εκεί ξεκινάει το πρόβλημα. Βάζεις (και βάζει ο κόσμος γενικά) μια ταμπέλα λες και διαλέγεις ομάδα στο δημοτικό και αναγκάζεις όλες τις συζητήσεις να περιστρέφονται γύρω από αυτόν τον άξονα. Πάρε πχ το σχετικά πρόσφατο νομοσχέδιο για το γάμο ομόφυλων ζευγαριών. Είδες διαχωρισμό αριστεράς vs δεξιάς; Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ένα μείγμα ιδεών, άλλες πιο προοδευτικές, άλλες πιο συντηριτικές. Αυτό μας έλειπε, να περιτριγυριζόμαστε από ανθρώπους με τους οποίους συμφωνούμε 100%. Τι θα μας προσέφερε μια τέτοια συναναστροφή; Από την άλλη φυσικά και υπάρχουν κόκινες γραμμές για όλους.… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω κολλητή φίλη που όχι απλά υποστηρίζει αλλά είναι και στέλεχος κόμματος με αρκετές γραμμές του οποίου δεν είμαι ιδιαίτερα φιλικά προσκείμενη για να το πω κομψά. Όμως καμία από τις δυο μας δεν είναι φανατισμένη και γνωριζόμαστε από παιδιά, οπότε προσωπικά βλέπω τον άνθρωπο πίσω από τον πολιτικό. Οπότε κατά την γνώμη μου ναι, γίνεται.
Τώρα βέβαια αν εσύ εννοείς να είναι ο ‘ένας φανατικός ΚΚΕ και ο άλλος βαμμένος χρυσαυγήτης, ε εκεί τα βλέπω λίγο δύσκολα τα πράγματα…
Η χρυσή αυγή ηταν κατ επίφαση μόνον κόμμα. Στην πραγματικότητα ήταν εγκληματική οργάνωση. Με τα χαρακτηριστικά της αυτά, βρίσκεται απέναντι σε όλα τα κόμματα, και ευρύτερα σε όλους τους δημοκράτες, και όχι απέναντι από το ΚΚΕ μόνον.
Ναι νομίζω πως αυτό το έλυσε η δικαιοσύνη το 2020.
Καλά δεν βλέπεις τι γίνεται σε παγκόσμιο επίπεδο; και σαν μπήκαν φυλακή θεωρείς οτι το πρόβλημα λύθηκε; αρχίζω να ανησυχώ..
Εγω αρχίζω και ανησυχώ οτι δεν τα γράφω κατανοητά. Εγραψα πουθενά πως το πρόβλημα λύθηκε; Οχι. Εγραψα, ως απαντηση σε αλλο σχόλιο, οτι αυτό, το οτι η ΧΑ είναι εγκληματική οργάνωση, το έλυσε η δικαιοσύνη το 2020.
Ναι ίσως ήταν ατυχής παράδειγμα όμως ήταν το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό σκεφτόμενη ένα κόμμα με τόσο ακραία δεξιά ιδεολογία.
Όλες οι ιδεολογίες έχουν δύο πλευρές. Καμία δεν είναι απόλυτα σωστή ή λάθος, ειδικά όταν μιλάμε για την οικονομική πολιτική. Άλλες τονίζουν την κοινωνική προστασία, άλλες την ελευθερία της αγοράς, άλλες την ατομική πρωτοβουλία. Όλες έχουν λογική, και όλες έχουν τα όριά τους. Το ζήτημα όμως δεν είναι μόνο οικονομικό. Η πολιτική αγγίζει και κοινωνικά θέματα: ισότητα, δικαιώματα, παιδεία, δικαιοσύνη, περιβάλλον, ελευθερία λόγου, σεβασμό στη διαφορετικότητα. Εκεί τα πράγματα γίνονται πιο περίπλοκα – γιατί εκεί δεν μιλάμε πια για θεωρίες, αλλά για αξίες. Για το πώς βλέπουμε τον άνθρωπο. Κι εκεί είναι που για μένα χαράζονται οι πραγματικές διαχωριστικές γραμμές.… Διαβάστε περισσότερα »
εξαρταται πώς αντιλαμβανεται κανείς τη φίλια: άλλο να την βιώνεις ως τοπο συνάντησης, και άλλο ας πούμε ως υπερβαση. Εγω την αντιλαμβανομαι και με τους δυο τρόπους. Αλλοι φίλοι οι μεν, αλλοι οι δε. Αλλα γενικώς εχει να κανει με το αν για να συνευρεθείς σου χρειάζεται να υπάρχει πρότερο κοινό έδαφος, ή αν μπορείς π.χ. και να το δημιουργείς από το μηδεν. Αν δηλ σου χρειάζεται μια ‘ετοιμη’ οικειότητα για να συνδεθείς ή αν μπορείς και να τη φαντάζεσαι, να δημιουργείς γεφυρες εννοώ. Εχει ένα ενδιαφερον και το δεύτερο. Εδώ ουσιαστικά η φιλία λειτουργεί μεταξυ άλλων ως αφορμη για… Διαβάστε περισσότερα »
το πρωτο που σκεφτηκα ειναι οτι η ερωτηση δεν μπορει να απαντηθει, αν δεν συμφωνηθεί ο ορισμός της φιλίας. (κλασικη σημειολογία δηλαδη. Τι είναι Θεός; για να απαντηθει πρεπει να ορισουμε τι ειναι το τι, τι το είναι και τι το Θεός). Έχω απο χρονια αποφασισει να απανταω με βαση τον ορισμό των εννοιών του συνομιλητή μου.
Έτσι αν ρωταει αντρας αν εχω φιλους απανταω, πολλους , αν ρωταει γυναικα απανταω, κανεναν
ΥΓ αυτο που μου προσαπτεται ως προκαταληψη, ειναι απλά η δικια μου θεμελιωμενη αποψη για τον κόσμο
Έτσι αν ρωταει αντρας αν εχω φιλους απανταω, πολλους , αν ρωταει γυναικα απανταω, κανεναν
γιατί; θα ήθελα πολύ να μου πεις.
Γιατί άλλο αυτό που θεωρούν φιλία οι άντρες και διαφορετικό οι γυναίκες.
Δε θέλει σκέψη.
ναι ρε αγάπη, τι θεωρεί ανδρική φιλία και τι γυναικεία θέλω να μου πει.
Αντ’ αυτού.
Ανδρική, θα πούμε μερικές μλκς, θα πιούμε καμία μπύρα, θα καυλαντίσουμε και οκ.
Γυναικεία, θα πούμε τα σώψυχά μας, θα αναλύσουμε τα πάντα, θα λύσουμε προβληματα και not ok ever.
δεν ψήνεται ν απαντήσει.
Ναι απλα μπορεί η δική σου θεμελιωμένη (απο που και με ποιον τρόπο;) αποψη να είναι γεμάτη στερεότυπα και αρα κάποιος να σε θεωρήσει προκατελημένο βάσει πάντα της δικήσ του θεμελιωμένης άποψης για τον κόσμο.