Προβοκατόρικο ερώτημα, ρεαλιστική απάντηση.
_____________
Η ιστορία της Παπαρούνας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Καλημέρα!
Έχω μια απορία. Αν το βράδυ φορέσω μια κοντή φούστα και πάρω ένα τσαντάκι και βγω στην Ομόνοια. Κινδυνεύω να με κλέψουν ή να με βιάσουν; Θα φταίω εγώ, η κοινωνία ή όλοι μαζί αν κάτι συμβεί;
Όταν επιλέγω για άντρα έναν που χειραγωγεί και κακοποιεί. Φταίω εγώ; αυτός; οι γονείς μας; η κοινωνία που δεν προστατεύει;;
Θέλω μια απάντηση.
Ευχαριστώ.
ΑΠΟ – Παπαρούνα
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Είναι συχνό ερώτημα, αλλά εμπίπτει στα όρια του victim blaming, του να κατηγορούμε δηλαδή το θύμα.
Η ευθύνη σε ζητήματα στα οποία πρέπει να λειτουργεί κάποιος με βάση ανθρώπινους νόμους βαρύνει το θύτη. Όχι το θύμα. Με την ίδια λογική που μια ιερόδουλη έχει το δικαίωμα να αρνηθεί επαφή, εφόσον κρίνει ότι δεν είναι ασφαλής, με τον ίδιο τρόπο μια γυναίκα στην Ομόνοια έχει δικαίωμα να φορέσει μίνι και να μην περιμένει ότι θα την βιάσουν. Άλλωστε, όπως έχει δειχθεί πολλές φορές, τα ρούχα δεν είναι αυτά που επιφέρουν τον βιασμό, βιασμός γίνεται και σακί για πατάτες να φοράς! (Οι φωτογραφίες των ρούχων από την έκθεση στον σύνδεσμο είναι συγκλονιστικές)
Στις έμφυλες σχέσεις κακοποίησης, πάλι, οπωσδήποτε ούτε το θύμα, αλλά ούτε κι ο θύτης, ούτε η κοινωνία, βοηθιούνται με το να πούμε “ναι, αλλά δεν έβλεπε πού έμπλεκε;” Πώς αυτό θα βελτιώσει την ζωή της κακοποιημένης; Πώς θα κάνει τον θύτη να συμμορφωθεί και να σωφρονιστεί; Πώς θα ευαισθητοποιήσει την κοινωνία; Μια τέτοια στάση απλώς ξεπλένει τους θύτες. Γι’αυτό φωνάζουμε.
Τώρα, από κει, το θεωρητικό υπόβαθρο, μέχρι την ρεαλιστική πρακτική του να αποφεύγεις τις κακοτοπιές, είναι ένα άλλο ζήτημα. Ναι, θα λάβουμε μερικές στοιχειώδεις προφυλάξεις, από ένστικτο αυτοεπιβίωσης, όμως δεν νοείται αυτό να είναι η πρώτη γραμμή άμυνας, για έναν απλούστατο λόγο. Επειδή όσο αυτοπεριοριζόμαστε εμείς, τόσο αποθρασύνονται οι θρασείς που παραβιάζουν τα δικαιώματά μας. Πού τελειώνει αυτό; Στους Ταλιμπάν;
Και σε αυτό η κοινωνική ευαισθητοποίηση βοηθάει πάρα πολύ, επομένως όχι, δεν φταίει το θύμα. Το θύμα “πλήρωσε” με το να γίνει θύμα, δεν θα του πετάξουμε επιπλέον βρωμιά πάνω του για να νιώσουμε εμείς καλύτερα με τον εαυτό μας που “τα κάνουμε όλα σωστά κι όπως πρέπει”.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Πλυντηριακι κι άγιος ο Θεός από μερικούς χρήστες, έρχεται και άνοιξη και στεγνώνουν γρήγορα τα πλυμένα 😁
Ωραία απάντηση, ευθύνη φέρει οποίος έκανε την πράξη, δε γίνεται αλλιώς. Διαφορετικά είναι σαν η πράξη να γίνεται οκ υπό συνθήκες.
Από κει και πέρα, στο θέμα της προστασίας, αποφυγή κινδύνων.
Νομίζω αυτό που καλώς διαχωρίζει η Ρένα είναι η διαφορά της ευθύνης ( νομικής, ηθικής κ.α. ) με το αν γίνεται κάπως να αποφευχθεί ένας κίνδυνος. Δε γίνεται το δεύτερο να ορίζει το πρώτο.
σε ενα ιδεατο κόσμο ομως, το στηθος μου και ο πισινός μου δεν θα επρεπε να θεωρούνται κομμάτια κρέας, που αν τα βγαλω στη φόρα, ενας τύπος θα σκανδαλιστει τόσο πολύ, που θα μου την πέσει. Δλδ εγώ δεν την εχω πέσει σε αρνί που το σουβλίζουν, αμα μου μυρίσει καθομαι κ το παραγγέλνω. Τόσο δύσκολο ειναι;
Υπάρχει κόσμος που είναι sociopath και δε σέβεται τίποτα, κόσμος που δε σέβεται ειδικά τις γυναίκες, και πόσα άλλα. Μέχρι να πάνε όλοι αυτοί στη φυλακή ( αν πιαστούνε και καταδικαστούν όλοι και δε βγούνε μετά ) ο κίνδυνος παραμένει, χωρίς αυτό να αλλάζει το ότι το θύμα δε φέρει ευθύνη.
Τώρα αφορά ειδικά τις γυναίκες στους ενήλικες και δίκιο έχεις στο γιατί να συμβαίνει. Έτσι πάει και για τα παιδιά χρειάζεται να προσέχουμε, όχι γιατί ευθύνη θα έχουν τα παιδιά, αλλά γιατί ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και όταν εμφανιστεί δε θα μπορούν να αντιδράσουν.
Ρεαλιστική απάντηση : Ευθύνονται όλοι όσοι αναφέρεις καθώς και άλλοι που δεν αναφέρεις, σε διαφορετικό βαθμό και με διαφορετικό τρόπο. Το ζητούμενο είναι από ποια οπτική γωνία θέλεις να το δεις. Υπάρχουν τόσες πολλές παράμετροι και αντίστοιχες οπτικές που η ερώτηση καταλήγει να μην έχει νόημα. Στο τέλος , ο καθένας βλέπει αυτό που θέλει να δει.
στο πλαίσιο του ρεαλισμού σου, ελπίζω το θύμα να εξαιρείται από “ολους όλους αυτους”
Οχι, δεν εξαιρείται. Στο παράδειγμα που αναφέρει η Μαρία πιο πάνω , έχει και το θύμα το δικό του μερίδιο ευθύνης στον βαθμό που αμέλησε να προστατεύσει επαρκώς το πορτοφόλι του. Η αμέλεια είναι παθητική ευθύνη.
Άλλο ενα πλυντήριο για τους θύτες! Μπράβο σου πουλί
βαλε κ λιγη χλωρινη μανα μου, δεν φευγουν οι λεκεδες
Η εγκληματική αμέλεια χρησιμοποιείται σε εντελώς άλλο context. Πχ για καποι@ που παραμελεί το παιδί τ@ και αυτό πέφτει και χτυπάει, εκεί είναι που η αμέλεια συνεπάγεται ευθύνη.
Το να μην προστατεύσει το θύμα επαρκώς το πορτοφόλι του δε συνεπάγεται ευθύνη. Ούτε δίνουν ελαφρυντικά σε ληστές όταν δεν είχαν βάλει τα θύματα συναγερμό.
αν πάρει κάποιος ακριβό αμάξι και του το σπάσουν, ας πρόσεχε γιαί δεν πήρε φτηνό;;;
Ο κλέφτης γιατί κλέβει; Αν έπαιρνε ένα μισθό με τον οποίο μπορούσε να καλύψει τις ανάγκες του, θα έμπαινε στη διαδικασία να κλέψει; Δεν είναι ευθύνη όλης της κοινωνίας να μπορεί κάθε μέλος της να καλύψει τις ανάγκες του;
η ευθύνη των πράξεων είναι ατομική, αλλιώς για όλα θα φταίει η ρημαδα η κοινωνία.
εννοείς οτι σε ενα βιασμό, υπάρχει ευθυνη πράξεων του θύματος; δλδ ποιά ευθύνη εχει που οδηγησε στο βιασμό του;
εκτός αν αναφέρεσαι στην ευθύνη του θύτη
Εννοώ ότι την ευθύνη για εγκληματική πράξη την έχει αυτ@ που την κάνει, όχι η κοινωνία και όπου αλλού μπορούν να διαχυθούν οι ευθύνες ( σε ενηλίκους ).
Το context ήταν στην ερώτηση που απάντησα, αν έχει ευθύνη ο κλέφτης ή η κοινωνία. Άρα, στην περίπτωση του βιασμού ευθύνη έχει ο βιαστής.
να χρησιμοποιήσει το χεράκι του για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του