Η βαλτωμένη ζωή πώς μπορεί να ξεβαλτώσει άραγε;
____________
Η ιστορία της Ηλιάνας όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα σε όλη την παρέα! Σας διαβάζω και σας αγαπώ!
Το θέμα μου είναι το εξής: έχω βαλτώσει και δεν έχω κίνητρο για τίποτα. Είμαι 25 χρονών, τελειώνω φέτος το μεταπτυχιακό μου και εργάζομαι σε μια εταιρεία 8+ ώρες την ημέρα (στανταρακι αυτό, δεν κάνουμε ποτέ 8ωρο). Είμαι μόνο σπίτι- δουλειά, δουλειά – σπίτι και καμιά βόλτα με φίλες τα σαββατοκύριακα. Αισθάνομαι κάθε μέρα όλο και πιο κουρασμένη, γυρίζω σπίτι και με το ζόρι μαγειρεύω για την επόμενη μέρα ή συμμαζευω λίγο αν χρειάζεται. Θέλω πολύ να ξεκινήσω ένα χόμπι, να βρω έστω κάτι να δίνει ένα νόημα σε αυτή την καθημερινότητα, αλλά διαρκως το αναβάλλω. Είναι και το οικονομικό στη μέση, τα περισσότερα χόμπι δυστυχώς στοιχίζουν αρκετά και ο μισθός με ενοίκιο κλπ δεν φτάνει και το χόμπι είναι πολυτέλεια.
Και σε πολύ απλά πράγματα δεν έχω κίνητρο. Μπορεί να θέλω να βγω για ψώνια πχ ή να πρέπει να πάω σε μια δημόσια υπηρεσία για κάποιο θέμα και το κάνω με το ζόρι.
Η δουλειά μου, είναι η κλασσική ελληνική μικρομεσαία επιχείρηση. Υποστελέχωση, υπερεργασία και μηδαμινές προοπτικές εξέλιξης. Ο όγκος εργασίας μου δεν αναγνωρίζεται, ούτε μισθολογικά, ούτε σε επίπεδο επιβράβευσης.
Όσον αφορά το μεταπτυχιακό μου, μου έχει μείνει η διπλωματική μου εργασία την οποία ξεκίνησα πέρυσι κ ακόμα δεν έχω ολοκληρώσει. Ο λόγος; Αναβολή. Σκέφτομαι ότι πρέπει να κάτσω να γράψω και έχω άρνηση, το αναβάλλω συνέχεια.
Πιέζω πολύ τον εαυτό μου ακόμα και για τα απλά πλέον. Τα ερωτικά μου δεν διαφέρουν από όσα διαβάζω κατά κόρον εδώ: γνωριμίες που δεν προχωράνε, άντρες που έχουν σχέσεις και κερατωνουν, που κάνουν κακό σεξ και τους νοιάζει η παρταρα τους και μόνο, κακομοίρηδες που δεν ξέρουν να σε προσεγγίσουν και καταλήγεις να βγαίνεις 1-2 ραντεβού και να εξαφανιζεσαι επειδή βαρέθηκες..
Μπορεί ένα έντονο συναίσθημα να έσπαγε αυτόν τον φαύλο κύκλο, δεν ξέρω. Μπορεί και όχι, αναγνωρίζω ότι αυτό ξεκινάει από εμένα.
Η ερώτηση μου είναι: πως βγαίνουμε από τον βάλτο; είναι μια φάση ή έτσι θα είναι για πάντα και πρέπει να το πάρω απόφαση;
Ευχαριστώ προκαταβολικά για το χρόνο και τις απαντήσεις!
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ηλιάνα
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ευχαριστούμε για την προτίμηση Ηλιάνα, να’σαι καλά!
To ζήτημα που περιγράφεις δεν είναι ασυνήθιστο, αρκετός κόσμος είναι σε παρόμοια θέση, όμως δεν είναι κι ακριβώς για εφησυχασμό. Μοιάζει να μην αντλείς ευχαρίστηση από τις δραστηριότητές σου, όσο και να μην βρίσκεις κίνητρο για να τις συνεχίσεις -κι αυτό σε όλα τα επίπεδα: προσωπικό, κοινωνικό, επαγγελματικό. Το περιγράφεις ως βάλτωμα, η λέξη που μου έρχεται στο μυαλό είναι ανηδονία.
Οι περισσότεροι άνθρωποι καταλαβαίνουν πώς είναι η απόλαυση. Περιμένουν ορισμένα πράγματα στη ζωή να τους κάνουν ευτυχισμένους ή έστω χαρούμενους. Ίσως αυτό είναι το κολύμπι στη θάλασσα, να κρατάς το χέρι κάποιου αγαπημένου, να απολαμβάνεις την αγαπημένη σου πάστα ή ένα ωραίο αφρόλουτρο. Όμως μερικοί άνθρωποι χάνουν την ικανότητα να νιώθουν χαρά. Τα πράγματα που κάποτε τους έκαναν ικανοποιημένους δεν είναι πλέον διασκεδαστικά ή ευχάριστα. Αυτό είναι ανηδονία.
Η κατάσταση αυτή μπορεί να επιβαρύνει τις σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με φίλους και μέλη της οικογένειας. Καθώς η ανταμοιβή της απόλαυσης έχει φύγει, είναι δύσκολο να αποκτήσετε κίνητρο για να περάσετε ουσιαστικό χρόνο με άλλους. Μπορεί να απορρίψετε προσκλήσεις και να παραλείψετε εκδηλώσεις όπως συναυλίες, πάρτι, ακόμη και συναντήσεις ένας προς έναν, επειδή δεν πιστεύετε πλέον ότι υπάρχει κανένα όφελος από τη συμμετοχή. Μπορεί να αποτελεί εκδήλωση καταθλιπτικών συμπτωμάτων ή κοινωνικό άγχος. Νιώθεις ότι δεν ταιριάζεις, ειδικά όταν συναντάς νέους ανθρώπους. Οι σχέσεις ευδοκιμούν με θετικά σχόλια και χωρίς αυτά μπορούν να μαραθούν.
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι ορισμένοι επιστήμονες πιστεύουν ότι η ανηδονία δεν είναι πάντα ένα ξεκάθαρο δίπολο. Μπορεί να μην αισθάνεσαι καθόλου χαρά ή να διαπιστώσεις ότι τα θετικά συναισθήματά είναι κάπως “θαμπωμένα”. Μπορεί να σε ευχαριστεί ακόμη ένα πιάτο καλή πίτσα ή ένα καλό σεξ, απλά δεν σου αρέσουν αυτά τα πράγματα σχεδόν όσο παλιά για λόγους που δεν μπορείς να εξηγήσεις.
Τι συνέβη; Τέτοια κατάσταση συνδέεται με αλλαγές στην εγκεφαλική δραστηριότητα. Ο εγκέφαλός παράγει ή ανταποκρίνεται στην ντοπαμίνη, μια χημική ουσία της καλής διάθεσης. Κάποιες πρώτες έρευνες (σε αρουραίους) υποδηλώνουν ότι οι νευρώνες ντοπαμίνης σε μια περιοχή του εγκεφάλου που ονομάζεται προμετωπιαίος φλοιός μπορεί να είναι υπερδραστήριοι σε άτομα με ανηδονία. Αυτό κατά κάποιο τρόπο παρεμβαίνει σε μονοπάτια που ελέγχουν τον τρόπο με τον οποίο αναζητούμε ανταμοιβές και τις βιώνουμε.
Τι μπορείς να κάνεις;
Αν ο μη γένοιτο η ανηδονία συνδέεται με καταθλιπτικά συμπτώματα ή άλλη συναιθηματική διαταραχή (πράγμα που μόνο γιατρός μπορεί να διαγνώσει) τότε θα σε κατευθύνουν κατάλληλα. Η ψυχοθεραπεία βοηθάει, βοηθάει επίσης η συζήτηση με άτομα εμπιστοσύνης που δεν σε κρίνουν, ούτε προβάλλουν την δική τους κατάσταση εν είδει άτυπου διαγωνισμού, ή ακόμη το να κρατάς ένα κάποιο “ψυχικό” ημερολόγιο.
Κρατώντας Ημερολόγιο: 5 Θεραπευτικές Κινήσεις για την Ψυχική Υγεία
H στοχοθέτηση αλλαγών στη ζωή σου, η ενασχόληση με κάτι που σου φαίνεται “βουνό” σε αυτή τη φάση ίσως να μπορούσε να είναι το ερέθισμα που θα βοηθήσει να κάνεις το βήμα για μια ουσιαστικά διαφορετική διάθεση μεσομακροπρόθεσμα. Θέλει όμως σχέδιο και υπομονή.
Η τακτική άσκηση -οποιουδήποτε είδους ευχαριστεί, ώστε να τηρείται- επίσης έχει αποδειχθεί ότι βοηθά στην επαναδιαχείριση του συστήματος ντοπαμίνης: απελευθερώνει χημικές ουσίες στον εγκέφαλό σας που σε κάνουν να νιώθεις καλά, βελτιώνουν τη διάθεσή και μειώνουν την ευαισθησία στον πόνο (ενδορφίνες). Αν και η σωματική δραστηριότητα από μόνη της δεν θεραπεύει την ανηδονία ή την κατάθλιψη, μπορεί να βοηθήσει μακροπρόθεσμα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Καταρχήν κοίτα να αλλάξεις τη μιζέρια της δουλειάς γιατί έτσι η ζωή δε βγαίνει. Πρέπει έστω μέχρι ένα βαθμό να μας αρέσει η δουλειά μας και κακά τα ψέματα τα λεφτά είναι σημαντικά για την ευτυχία
Ίσως υπάρχουν θέματα να λυθούν με ψυχοθεραπεία (και Βιοχημείας εγκεφάλου όπως πχ αντικαταθλιπτικα) γιατί είσαι μικρή για τόση ματαιοτητα και έλλειψη ενδιαφεροντων και κινήτρων
Αναφορικά με χόμπι, δες στο δήμο σου για μαθήματα χορού, γυμναστικής ή πιλατες. Εγω πήγαινα χορό 2 φορές την εβδομάδα και πλήρωνα 5 ευρώ το μήνα! Έκανα φίλους, χόρεψα, έχασα δέκα κιλά και πέρασα φανταστικά. Στο συστήνω ανεπιφύλακτα και συμφωνώ ότι πρέπει να βρεις χρόνο για εσένα όσο κουρασμένη και αν επιστρέφεις από τη δουλειά.
Ή ίσως τρέξιμο, αν έχεις κανένα πάρκο κοντα; καλά παπουτσια θες μόνο για αρχή, κ ένα πρόγραμμα μηπως σε βοηθήσει να το κρατήσεις (Googlαρε from couch to 5k in 7 weeks).
Ωραίο θέμα έφερες Ηλιάνα και πολύ ωραία η απάντηση της Ρένας. Τον όρο ανηδονία τον είχα μόνο ακουστά και για να πω την αλήθεια μπήκα και έψαξα πληροφορίες και επιστημονικά άρθρα γιατί μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον. Στο θέμα μας τώρα, δεν ξέρω κατά πόσο αυτό που θα προτείνω θα σε βοηθήσει, όμως από προσωπική εμπειρία έχω δει αποτελέσματα με την άσκηση. Επιδρά πολύ θετικά σε μένα και μου φτιάχνει τη διάθεση οπότε όλο αυτό με επηρεάζει θετικά συνολικά. Επειδή και εγώ πολλές φορές λόγω οικονομικών ή περιορισμένου χρόνου δεν μπορώ να ακολουθήσω κάποιο χόμπυ που θα ήθελα αυτό που έκανα… Διαβάστε περισσότερα »
Τα οφέλη της ασκησης ειναι πολλαπλα, θα συμφωνησω απολυτα, ειναι το πιο ευκολο που μπορει να κανει η γραφουσα για να δραστηριοποιηθεί. Και μπορει να ειναι και δωρεαν. Σε στιγμες δυσκολες, μαυρες, κι ανιαρες, το περπατημα (χωρις προορισμο και χωρις στοχο , απλα επαιρνα τους δρομους) ηταν σωτηριο.
Βλέποντας γνωστούς συνομήλικούς σου και κάπως μεγαλύτερους να ζορίζονται οικονομικά εάν η οικογένεια δεν τους έχει εξασφαλίσει σπίτι, διαπιστώνω ότι έχουν καταφέρει να ξετρυπώσουν ένα πλήθος δραστηριότητες/εκδηλώσεις/χόμπι/προβολές, κλπ, είτε δωρεάν, είτε με συμβολικό έως χαμηλό τίμημα. Ψάξε λιγάκι γύρω σου σε συλλόγους, αυτοδιοίκηση, κι οπουδήποτε αλλού.
Ηλιανα αν θες δοκιμασε και την ορειβασια. Το μονο εξοδο που θα χρειαστει να κανεις ειναι ενα σοβαρο παπουτσι, απο εκει και περα η Παρνηθα και ο Υμηττος εχουν πολυ καλα σηματοδοτημενα και πανεμορφα μονοπατια, και αν σου αρεσει μπορεις να γραφτεις στη συνεχεια και σε εναν ορειβατικο συλλογο, το κοστος ειναι στα 25 ευρω για ολο το χρονο και οι ημερησιες εκδρομες εκτος Αθηνας γυρω στα 20 ευρω. Αν εισαι γραμμενη σε εναν μπορεις με την ορειβατικη σου ταυτοτητα να πας σε εκδρομη με οποιοδηποτε συλλογο, οχι μονο με τον δικο σου. Επισης υπαρχουν γραφεια που δεν ειναι συλλογοι… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβο σπορ η ορειβασια.
Οι εκδρομες που ειναι και συχνες, καταληγουν και σε ταβερνες
οχι παντα, οχι ολες, δεν ειναι αναγκη να πηγαινεις σε ολες τις εκδρομες (εγω παω καθε βδομαδα ορειβασια αλλα με το συλλογο εχω να παω απο το Νοεμβρη) και μπορεις να εχεις το φαγητο σου μαζι και να αποφυγεις την ταβερνα μια χαρα, και αυτο το εχω κανει οταν ηταν σφιχτο το μπατζετ. Ξεκινησα την ορειβασια σε φαση που ημουν παντελως αφραγκη και ενας απο τους λογους ηταν ακριβως αυτος.
Εγω θα σε συμβουλευα να έχεις εναλλαγες στην μέρα σου. Να μην είναι κάθε μέρα η ίδια. Εννοώ μετά την δουλειά,βάλε μία δραστηριότητα διαφορετικη πχ μια μέρα γυμναστική,μία μέρα καφέ και κουβέντα με φίλη, μία άλλη έστω βόλτα στα μαγαζιά…θέατρο,σινεμά έστω και μόνη…θα ενεργοποιηθείς σιγά σιγά έτσι
Σίγουρα το οικονομικό είναι πρόβλημα επειδή σου στερεί την ελευθερία να κάνεις πράγματα που προσφέρουν χαλάρωση/ηρεμία/χαρά.
Όμως υπάρχουν δραστηριότητες που μπορείς να κάνεις για να ξεφύγεις από την ρουτίνα της καθημερινότητας που είναι είτε δωρεάν είτε με χαμηλό κόστος. Αυτό αν μένεις σε μεγάλη πόλη , αν μένεις σε μικρή σίγουρα δεν είναι τόσο εύκολο.
Δυστυχώς όσο δεν σπρώχνουμε λίγο τον ευατό μας να κάνει πράγματα τόσο επαναπάυετε σε αυτή την αέναη ρουτίνα. Η ρουτίνα/οι υποχρεώσεις είναι πιο δύσκολο να αλλάξουν, από το να βάλεις κάποιες σφήνες ευχαρίστησης μέσα σε αυτήν.
Ειμαι σιγουρη οτι ολες αυτες τις ενοχες που περιέγραψες, τις έχει σφηνωσει στο κεφάλι της καποιος απο τους δυο γονείς της.
Χμμ 🤔