E;iμαι μια νέα γυναίκα και ψάχνω έναν κατάλληλο, ταιριαστό και συμβατό σύντροφο για να κανω οικογένεια. Θέλω να έχω άντρα στο πλευρο μου, δεν θέλω να είμαι μόνη σε αυτό.
_________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Πολυαγαπημενη μου Ρενα,
Φοβαμαι ότι θα σε ρωτησω κατι δυσκολο. Μελεταω τις απαντησεις σου και γνωριζω ότι θα διαφωνήσω με μια από τις πιο πάγιες θεσεις σου. Το κανω όμως καλοπροαιρετα γιατι διαπιστωνω μια μεγαλη αντιφαση επι της Αρχης και όχι επι του περιεχομενου (αναφερομαι δηλαδη σε επιπεδο αξιών).
Επειδη γενικα συμφωνω με την οπτικη σου και θαυμαζω την ικανοτητα σου να εντοπιζεις αντιφασεις, θα σε ρωτησω το εξης: Οταν μία γυναίκα συνειδητα ψαχνει τη συντροφικότητα και/για τη δημιουργία οικογενειας ,τοτε μαλλον εχει ερθει το πληρωμα του χρόνου για κατι τετοιο ,δηλ. σαν να εχει χτυπήσει το δικο της προσωπικο ξυπνητηρι. Γιατι να βγαλουμε την μπαταρια από το βιολογικο μας ρολοι, όταν αυτό δειχνει την σωστη ωρα;
Ας το αναλύσω , αγαπητη μου Ρενα και αγαπητα μελη του ΑΜΠΑ.
Καταρχας, ειμαι μια νεα γυναικα και ψαχνω έναν καταλληλο, ταιριαστο και συμβατο συντροφο για να κανω οικογενεια. Θελω να εχω αντρα στο πλευρο μου, δεν θελω να ειμαι μονη σε αυτο. Το προβλημα είναι ότι ακόμα και όταν δεν το λεω «φαινεται» ή δυστυχως λογω πατριαρχιας «εξυπακούεται» , δηλαδη σαν να διαισθανεται ο άλλος ότι ψαχνω να βρω αντρα για σπιτι. Και οντως ετσι είναι, γιατι αυτό ΘΕΛΩ! Ωστοσο, συμφωνα με πολλους/ες αυτό είναι λάθος και «απωθει» τους αντρες. Και νιωθω αμηχανια και αδικια γιατι αισθανομαι ότι μου φορτωνουν μια εξωθεν ντροπη, επειδη απλά λεω και δηλώνω αυτό που πραγματικα γουσταρω και αισθανομαι να με γεμιζει ως επιθυμια.
Και θελω να σας ερωτησω, γιατι είναι τοσο κακο αυτό; Εγω αισθανομαι μια χαρα με την επιθυμια μου! Ειδα σε άλλες επιστολες με την ιδια θεματικη ότι αυτό κατακρινεται με τα εξης επιχειρηματα: οι σχεσεις δεν είναι «προτζεκ» και ενεχουν ρισκο και ότι όταν η γυναικα βγαινει προς αγρα γαμπρου, λακιζουν ολοι, τρομαγμενοι και , ότι δεν είναι οι σχέσεις «ομολογα Δημοσιου κ επενδυση» ουτε μπορουμε να αξιώνουμε «εγγυησεις» κτλ. Γενικα μελετησα ολη την κριτικη για τις προγραμματικες δηλωσεις. Οκ, αυτά τα γνωριζουμε και εν μερει κατανοω την επιχειρηματολογια της επιφυλακτικότητας, της σαλαμοποιησης του ρισκου, του να μην ανοιγεις τα χαρτια σου με το καλημερα για λογους ασφαλειας στο γενικοτερο χαος των συγρονων σχεσεων.
Ωστοσο, δεν καταλαβαινω την ολη κρυψινοια επι του θεματος. Είναι σαν να συμβουλευουμε τη συγχρονη γυναικα να καταπιει την επιθυμία της και να ντρεπεται όταν ζηταει (οτιδηποτε). Καλυτερα να υποκρινεται ότι δεν την ενδιαφερει, μην τυχον και τρομαξει τον μούσκαρο. Θα ντρεπομαστε τωρα και για την επιθυμια μας για συντροφικοτητα; Θα απολογουμαστε στην κοινωνια επειδη θελουμε να κανουμε παιδια; Δηλαδη η γυναικα που θελει να κανει σχεση για οικογενεια και παιδια θα πρεπει οσο μπορει να το κρυβει; Να το αποσιωπει και να το παιζει ανεμελη πεταλουδιτσα και να κανει πως δεν πολυσκοτιζεται, γιατι ετσι η ζωη κυλα ωραια… (Για τους αντρες κυριως).
Ειλικρινά, δεν το καταλαβαίνω. Καμια λογικη γυναικα δεν ειπε ότι θα κανει οικογενεια με τον πρωτο τυχοντα, σαφως και θα τον γνωρισει πρωτα και θα δει αν ταιριαζουν και γουσταρονται και θελουν τα ιδια πραγματα. Όμως, η ενσταση μου, Ρενα, είναι ότι αυτό που υπονοειται είναι οτι όταν η γυναικα θελει συντροφικοτητα ή σχεση για οικογενεια είναι στρατηγικά προς το συμφερον της να το αποκρυψει, αλλιώς κανει «προγραμματικες δηλώσεις» . Δηλαδη, για να μην κοροιδευομαστε και μεταξυ μας τωρα, μηπως εννοουμε το κλασσικο τυλιγμα, το πατροπαραδοτο;
Δεν θα επρεπε δηλαδη ,Ρενα, να ζηταει μια γυναικα με θαρρος και χωρις περιστροφες ακριβως αυτό που θελει, για να ξερουνε ολοι οι συμμετεχοντες ποια είναι τα θελω τους;! Το ουσιαστικα φεμινιστικο και ισοτιμο θα ηταν να μπορει μια γυναικα να πει με παρρησια αυτό που επιθυμει. Και να το πει την στιγμη ακριβως που το επιθυμει, δηλαδη όταν η ιδια νιωσει ετοιμη για κατι τοσο σημαντικο. Όπως ακριβως λεει ενας αντρας χωρις ντροπη, τυψεις ή αυτολογοκρισια «να περναω καλα».
Αντιστοιχως για τη γυναικα, το επιδικο είναι εκει ακριβως: Να πει «Αυτό κι αυτό θελω, κυριε. Α,Β,Γ πχ. Σχεση, οικογενεια, παιδι, σεξ, συντροφικότητα, βολτες , κουβεντα, ένα κλαμπ σάντουιτς, παρεα για μπιριμπα κτλ. Κι αμα δε γουσταρεις, κανενα προβλημα, αλλά δεν ειμαστε συμβατοι!» Γιατι πρεπει να διαθεσει μια γυναικα χρονο, κοπο, συναισθηματα, σκεψεις, σεξουαλικη ενεργεια κτλ. για την παρτη του αλλου; Τι τον κανει τοσο σημαντικο; Αυτη τι θα κερδισει;
Κατά τα αλλα , εχω την αισθηση ότι ακομα κι εδώ που είναι ασφαλης χωρος, μας λενε «Σσσουτ… δεν τα λεμε αυτά. Κανε κρυοσυντηρηση για να μην αγχωνεσαι,γιατι αμα βγαινει στην οψη και στην συμπεριφορα απελπισια τοτε κλαφτα». Είναι σαν να ακούω την γιαγιά μου (που ηταν ομολογουμενως πολύ καταφερτζου) να ψιθυριζει συνωμοτικά : « Ο αντρας να σε γνωρίζει από τη μέση και κατω».
Προσοχη, δεν θελω αναλυση γιατι είναι κακες οι προγραμματικες δηλωσεις, εχεις εξηγησει τους λογους με απολυτη σαφηνεια πολλές φορές. Αλλα νιωθω αβολα όταν ερχονται ερωτησεις από πληθος γυναικων και διαβαζουμε στα σχολια το ιδιο τροπαρι, γιατι αισθανομαι ότι γινεται «shaming» στις γυναικες που ψαχνουν σχεση ή το ταιρι τους για οικογενεια. Νομιζω ότι φτασαμε σε βαθμο να ντρεπομαστε να ομολογησουμε ότι (θελουμε να) εχουμε συναισθηματικη ζωη και βλεψεις για γαμο και οικογενεια, λες και είναι ξερω γω εγκλημα ή βιτσιο. Εμενα μου ακουγεται προσβλητικο να μου λένε ότι η επιθυμια μου είναι κοινωνικη επιταγη ή αποτελεσμα πλυσης εγκεφάλου, λες και ειμαι ανόητη, θύμα, ή καημένη που δεν ξέρω τι μου γίνεται.
Δεν θα ηταν πιο ωφελιμο σε μια φεμινιστικη στηλη που αποβλεπει στην ενδυνάμωση, να υποστηρίζονται οι γυναικειες επιθυμιες και διεκδικήσεις; Για να επιτευχθεί η ισοτητα μεταξυ των διαφυλικων σχεσεων ,τοτε οφειλουμε να σεβομαστε εμπρακτα τις αρχες της ειλικρινειας, της ευθυτητας, της εντιμοτητας, της τολμης , της σταθεροτητας, του αυτοπροσδιορισμου. Αυτες οι αξιες αλλωστε αποδεικνυουν έμπρακτα την γυναικεια ενδυναμωση και αυτες θα επρεπε να επιζητουμε στις υγιεις σχεσεις.
Συνοψιζω το ερωτημα μου προς αποφυγη ασαφειων:
Για ποιο λογο (εμμεσα) συμβουλευουμε σε φεμινιστικη στηλη τη γυναικα να ΜΗΝ προβαινει σε προγραμματικες δηλωσεις, δηλαδη ουσιαστικα προτεινουμε στη γυναικα να -αποσιωπει,καταπιεζει ,κρύβει,υποβιβαζει, αναβαλλει ενωπιον του αντρα τις πραγματικες επιθυμιες της (για Σχεση, Οικογενεια, Τεκνοποιηση, ενώ αντιθετως για Σεξ ενθαρρυνονται αυτές οι επιθυμιες). Αυτό δεν τη θετει αυτοματως σε θεση υποτελειας; Μηπως ετσι διαιωνίζονται οι προβληματικες σχεσεις και τα στερεοτυπα;
ΥΓ. Μιλάω μονο για τις γυναικες που συνειδητα θελουν τα παραπανω (δηλ. σχεση, παιδια, γαμο κτλ), δεν αναφερομαι καθολου στην γνωστη πατριαρχικη κοινωνικη πιεση για Σχεση/Γαμο/Τεκνοποιηση σε γυναικες που δεν αισθανονται αυτην την επιθυμια.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αδιαφορη και κουλ;
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Διάβασα με πολλή προσοχή και αναπάντεχη ευχαρίστηση την επιστολή σου. Σημαίνει ότι θέτω το πράγμα σε μια βάση σκληρής αλήθειας. Η κριτική σου είναι όντως σοβαρή, έχει βάση και λογική, δεν θα πω πως δεν είναι. Και τ’ακούω αυτό που λες. Δεν είναι πιο απλό να ζητάμε ώστε να λάβουμε; Το ζήτημα είναι ότι είναι κάπως σαν τα ζητούμενα του κομμουνισμού: να πάρουμε στα χέρια μας τα μέσα παραγωγής ώστε να κατακτηθεί μελλοντικά η αταξική κοινωνία. Έλα που αυτό προϋποθέτει συθέμελη επανάσταση. Αυτή την επανάσταση δεν γίνεται να την κάνουν οι γυναίκες σήμερα, με το παρόν πλαίσιο, με τις παρούσες συνθήκες (την έκαναν κάποια στιγμή στην δεκαετία του ’70), επειδή έχει αλλάξει ο κόσμος άρδην τις τελευταίες δύο δεκαετίες προς το χειρότερο. Περιμένουμε να έρθει το κάτι διαφορετικό στη διεθνή συγκυρία κι ως τότε ενδυναμωνόμαστε για να αντιμετωπίσουμε το σήμερα με ορίζοντα το αύριο.
Ας ξεκινήσω με ένα disclaimer. ΔΕΝ κάνω shaming στις γυναίκες που αποζητούν συντροφικότητα κι οικογένεια. Το θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό να θέλει κάποιος τη συντροφικότητα. Το ένιωθα πολύ έντονα από τα 12. Όχι να ζευγαρώσω ερωτικά από τα 12, την συντροφικότητα, να έχω ένα έτερον ήμισυ. Έχω η ίδια οικογένεια, θα ήταν μεγάλη γαϊδουριά αν έκανα shaming. Ταυτόχρονα μου γίνεται κριτική ότι μιλώ από θέση ασφάλειας, κι ισχύει αυτή η κριτική, αναγκαστικά απ’αυτή τη θέση ομιλώ, δεν μιλώ από άλλη, αλλιώς δεν θα ήμουν αυτή που είμαι. Ωστόσο σκέψου ότι αυτό μου δίνει ένα πλεονέκτημα στη συζήτηση: γνωρίζω και από τις ΔΥΟ πλευρές τι συμβαίνει, και ως πρώην άγαμη, και ως νυν έγγαμη, και ως μη μητέρα και ως μητέρα. Και μπορώ επομένως να συγκρίνω βιωματικά, κάτι που δεν μπορεί να κάνει κάποια που δεν έχει ζήσει και τις δυο πλευρές, μόνο να φανταστεί μπορεί.
Ρωτάς: «Για ποιο λόγο (έμμεσα) συμβουλεύουμε σε φεμινιστική στήλη τη γυναίκα να ΜΗΝ προβαίνει σε προγραμματικες δηλώσεις, δηλαδη ουσιαστικά προτείνουμε στη γυναικα να -αποσιωπεί,καταπιέζει ,κρύβει,υποβιβάζει, αναβάλλει ενώπιον του άντρα τις πραγματικές επιθυμέες της (για Σχέση, Οικογένεια, Τεκνοποίηση, ενώ αντιθέτως για Σεξ ενθαρρύνονται αυτές οι επιθυμίες). Αυτό δεν τη θέτει αυτομάτως σε θέση υποτέλειας; Μηπως έτσι διαιωνίζονται οι προβληματικές σχέσεις και τα στερεότυπα;»
Και παρεμβάλεις ότι ίσως είναι «τύλιγμα» όπως έλεγαν οι καταφερτζούδες γιαγιάδες. Θα μπορούσε να το δει κάποιος έτσι. Βέβαια είναι μια μυωπική θεώρηση, καθώς δεν παραμυθιάζουμε κάποιον επίτηδες. Θα προσπαθήσω να σου απαντήσω επί της ουσίας.
Οι άνθρωποι, οι άντρες για τον σκοπό της ερώτησης, νομίζουν πρώτον ότι τα δικαιούνται όλα (επειδή αυτό τους δίδαξε η ποπ κουλτούρα εδώ και 5 τουλάχιστον δεκαετίες) κι αφετέρου ότι έχουν άπειρες επιλογές (δεν είσαι εσύ, θα είναι μια άλλη, τόσες βλέπουν διαθέσιμες, επομένως δεν ζορίζονται ιδιαίτερα). Αυτό δημιουργεί ένα πλαίσιο που το έχω χοντρικά ονοματίσει, σύμφωνα με ρήση άντρα από τον κύκλο μου, «η εποχή των αντρών». Εκείνοι μοιράζουν το χαρτί. Καλώς κακώς, αυτό συμβαίνει, εξ ου κι οι πάμπολλες επιστολές για το φρικιαστικό σημερινό dating. Και το πιστεύω, δεν μας λένε ψέματα, έτσι είναι. Επομένως επί της αρχής, ναι, το σωστό και φεμινιστικό είναι να είμαστε ξεκάθαρες, αλλά πρακτικά, στην αγορά του dating αυτού του είδους, η ευθύτητα καταλήγει σε πανωλεθρία. Ή σε συνολική απόρριψη, ή ακόμη χειρότερα υποψήφιους που οι ίδιοι έχουν προσωπικό πρότζεκτ την οικογένεια και ψάχνουν αντίστοιχα όποια κάτσει η μπίλια.
Κι εδώ ερχόμαστε στο πάρα πολύ σημαντικό.
Αυτό το «όποια κάτσει η μπίλια» είναι η καταστροφή. Ταυτόχρονα, όχι μόνο όπως θα σου φαινόταν πάρα πολύ υποτιμητικό αν σου το έλεγαν εσένα («ψάχνω να κάνω οικογένεια, φαίνεσαι καρπερή και γυναίκα για σπίτι, έλα να ολοκληρώσουμε το πρότζεκτ»), έτσι φαίνεται και στον άλλον, αλλά και κάτι ακόμα. Λες ότι η γυναίκα έτσι αναβάλλει τις επιθυμίες της για χάρη του άντρα. Μα κι αν δεν τις αναβάλλει, και τις εκφράσει ευθέως, πάλι το ίδιο αποτέλεσμα εισπράττει! Αλλιώς δεν θα μας έγραφαν τόσο χολοσκασμένες οι γυναίκες που αυτό επιθυμούν, συντροφικότητα κι οικογένεια, τους το λένε ευθαρσώς κι οι άλλοι εξαφανίζονται. Μα γιατί δεν θέλουν αυτό που θέλω εγώ; Έλα ντε. Η Αρχή συγκρούεται μετωπικά με την Πραγματικότητα και μάντεψε ποια βγαίνει χαμένη.
Κυρίως όμως η δήλωση θέτει τη γυναίκα σε πάρα πολύ επικίνδυνη θέση. Η γυναίκα που εκφράζει την επιθυμία για δημιουργία οικογένειας είναι ευεπίφορη σε παραμύθιασμα, σε χρονοτριβή, σε βόλεμα εκ μέρους των αντρών επειδή πατούν πάνω στην αδυναμία της (την ανάγκη της) για να κάνουν την δουλειά τους. Πόσες δεν περίμεναν τον άντρα να αποφασίσει ότι είναι έτοιμος για παιδί και κατόπιν αυτές έφτασαν 40 κι εκείνος ακόμη δεν ήταν έτοιμος, δυσκολεύοντας τις μετέπειτα επιλογές τους. Δυστυχώς η βιολογική ικανότητα φυσικής τεκνοποίησης μας περιορίζει σε αυτό το θέμα. Γι’αυτό γιορτάζουμε τις εξελίξεις της τεχνολογίας που μας απελευθερώνουν από το βιολογικό άγχος.
Αλλά κι άπαξ και οι γυναίκες καταφέρουν να κάνουν οικογένεια, μετά το πράγμα δυσκολεύει φριχτά αν τυχόν δεν είναι το ταίριασμα το καλό και το βιώσιμο, επειδή δεν είναι και τόσο εύκολο να φύγεις από γάμο και παιδί. Είναι μια ολόκληρη διαδικασία κι όχι πάντα αποδεκτή από τον άλλο, από τον οποίο πλέον έχεις μια εξαρτητική σχέση για πάντα. Ενώ το να εκφράσεις επιθυμία για σεξ δεν εγείρει το ίδιο ρίσκο, είναι κάτι πιο απλό και χωρίς μακρόχρονη δέσμευση, γι’αυτό και δεν το σχολιάζουμε. Βέβαια εγείρει άλλους κινδύνους η επιθυμία για σεξ, το έχουμε συζητήσει κι αυτό, επειδή το πατριαρχικό αφήγημα τιμωρεί την γυναικεία σεξουαλική επιθυμία. Πάντως τουλάχιστον δεν βάζεις δερβέναγα στο κεφάλι σου για τα επόμενα 18 τουλάχιστον χρόνια.
Μου λες ότι το να μην λέει ανοιχτά η γυναίκα τις προτεραιότητές της και τις επιθυμίες της θέτει τη γυναίκα σε θέση υποτέλειας. Μα έτσι κι αλλιώς είναι σε θέση υποτέλειας εφόσον θέλει να κάνει οικογένεια με άντρα, αυτό που λες «Θέλω να έχω άντρα στο πλευρο μου, δεν θέλω να είμαι μόνη σε αυτό.» Σου έχω νέα και δεν είναι καλά. ΕΙΣΑΙ σε θέση υποτέλειας επειδή η επιθυμία σου, η ΑΝΑΓΚΗ σου εξαρτάται από τη θέληση κάποιου άλλου. Ελευθερία είναι να μην έχεις ανάγκες χωρίς την ικανοποίηση των οποίων δεν μπορείς αλλιώς, να μην έχεις δηλαδή εξάρτηση. Αν έκανες παιδί μόνη σου με σπέρμα δότη, δεν θα το λέγαμε αυτό. Πράγμα που παρεμπιπτόντως το θεωρώ φεμινιστικότατο επί της αρχής. Συζητιέται το λοιπό του θέματος, πάντως σίγουρα ξεπερνά τον σκόπελο της εξάρτησης.
Θα μου πεις, και τι λύση προτείνεις; Και τότε τι κάνουμε; Είπα κάπως πιο ανοιχτά κάτι, αλλά ειπώθηκε ότι δημιουργώ απαισιοδοξία και απογοήτευση. Ίσως. Τι να κάνω όμως βρε κορίτσια, να σας πω ψέματα; Δεν μπορώ, δεν είναι του χαρακτήρα μου. Την ειλικρίνεια εκτιμάτε στη στήλη, αλλιώς πηγαίνατε κι αλλού, τόσοι χαϊδεύουν αυτιά. Συνεχίστε το ψάξιμο, πάρτε ό,τι χρήσιμο από την στήλη, πετάξτε το υπόλοιπο, προσπαθώ πραγματικά να σας δώσω βοηθητικά νοητικά εργαλεία, είστε έξυπνες γυναίκες, κάνετε τόσα πράγματα, τι να κάνουμε το πρότζεκτ «οικογένεια με άντρα σύντροφο» είναι σε κακό σημείο της ιστορίας αυτή τη στιγμή… Ψυχραιμία και κουράγιο, δεν μπορεί να στηριχτεί κανείς πάρα στον εαυτό του.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ νομίζω οτι λίγο τα έχεις μπερδέψει τα πράγματα. Οι προγραμματικές δηλώσεις είναι να πεις σε κάποιον απευθείας τι θέλεις από αυτόν, όχι να εκφράσεις τις επιθυμίες σου γενικά κι αόριστα (τουλάχιστον εγώ έτσι το έχω στο μυαλό μου). Τι εννοώ; Θα σου πω το δικό μου παράδειγμα για να γίνω πιο κατανοητή. Τον άντρα μου τον γνώρισα από dating app, εγώ έψαχνα σχέση αλλά είχα γνωρίσει άτομα με τα οποία εγώ δεν ήθελα κάτι σοβαρό. Ποτέ δεν είπα σε πρώτο ραντεβού εγώ ψάχνω σοβαρή σχέση γιατί θέλω παιδιά, σκυλιά και κάποιον να παίζω μπιρίμπα. Τα ήθελα; Ναι, όμως δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Το ίδιο λέει και η γράφουσα.
Πολλές φορές μπερδεύεται.
Το να μοιραστείς τις πεποιθήσεις σου και τις επιθυμίες σου είναι μέρος της γνωριμίας με τον άλλο.
( Κανείς δε λέει θέλω σχέση μαζί σου, θέλω το παιδί σου από τα πρώτα ραντεβού… )
Αυτό που αναζητούσες σε μια σχέση πριν τον / την γνωρίσεις δε μπορεί να αλλάξει επειδή τον / την γνώρισες και σου μπήκε η ιδέα για κάτι διαφορετικό από αυτό που ήθελες πριν ? Να είναι ο καταλύτης σου?
Μα και βέβαια.
Όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί.
Εξαρτάται πως τις μοιράζεσαι. Η γραφούσα λέει οτι δεν βρίσκει κακό να πει σε κάποιον που μόλις γνώρισε οτι θέλει σοβαρή σχέση για οικογένεια. Αυτό είναι προγραμματική δήλωση. Γιατί του λέει ευθέως οτι εχώ θέλω να σε γνωρίσω με σκοπό τον γάμο.
Δεν είμαι μπροστά, να γνωρίζω πώς φλερτάρει…
Καθόλου κακό δεν είναι να ψάχνεις για σχέση με προοπτική. Βασικά τίποτα, που θέλεις, δεν είναι κακό. Και ναι ο άνθρωπος που κάνει για σχέση και οικογένεια έχει χαρακτηριστικά. Δεν εννοώ τη δουλειά του η τα χόμπυ του. Εννοώ ποιοτικά χαρακτηριστικά, όπως συνέπεια, εντιμότητα, αντίληψη της πραγματικότητας, καλοσύνη κλπ. Όντως υπάρχει κρυφορατσισμος από μερίδα γυναικών, προς αυτές που ψάχνουν γαμπρό. Ότι είναι κατώτερου βαρομετρικου γυναίκες, όχι γυναικάρες που θέλουν να ζήσουν τη ζωή τους ελεύθερα κινηματογραφικα. Αλλά με το ρατσισμό δε βγάζεις άκρη, γιατί είναι παρανοϊκο κατασκεύασμα, ούτως ή άλλως. Απεξάρτησου από τη γνώμη των άλλων και ψάξε αυτό που… Διαβάστε περισσότερα »
Νομικέ, δεν το περίμενα ( για ακόμα μια φορά ).
Τι δεν περίμενες, για ακόμα μια φορά; Με γρίφους μιλάς γεροντα
Ρε συ.. Το να μην ταυτίζουμε έναν σχεδον αγνωστο ανθρωπο με το μελλον μας είναι ελευθερία. Όχι καταπιεση. Εγιναν αγωνες για να μην εχουμε τετοιες εξαρτησεις από το άλλο φύλο. Κατά τα άλλα.. Δεν είναι όλες οι επιθυμιες ιδιες. Το να δεις τον αλλον να μιλησετε λίγο να βγειτε ενδεχομενως καποιες φορες να αλληλο-κεντριστειτε τελοσπαντων, και να νιώσεις ότι θελεις να κανεις σεξ μαζί του, είναι όντως μια επιθυμια που προκύπτει σχετικα άμεσα, αβιαστα και σου την πυροδοτει ο άλλος. Το να δεις όμως τον άλλο να βγειτε 5 φορες να κανετε και λίγο ή πολύ σεξ και στη βδομαδα… Διαβάστε περισσότερα »
Ζήστε εσείς το ‘επί τόπου σας’ χωρίς απώτερο στόχο.
Κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις.
Το μέλλον άγνωστο.
Συμφωνώ φουλ σε όσα λες,κι εγώ είμαι αυτής της mentalité αλλά είμαι κατά του γάμου και των παιδιών από πάντα,έχω ίσως το προνόμιο να μην έχω μεγαλώσει με αυτές τις αναπαραστάσεις. Δεν μπορούμε να πείσουμε όμως μια γυναίκα αυτής της ηλικίας που έχει μεγαλώσει με άλλες επιταγές,καλώς ή κακώς ο γάμος συνεχίζει να είναι αυτοσκοπός και να μην αποδομείται. Νομίζω εκεί είναι η αιτία. Η γράφουσα θεωρεί ότι η παραδοσιακή οικογένεια όπως την ξέραμε μπορεί να υπάρξει στην σημερινή εποχή με τόσα διαζύγια και τέτοια αποδόμηση των σχέσεων και εν γένει του dating. Όχι μόνο να υπάρξει αλλά ίσως πιστεύει… Διαβάστε περισσότερα »
Κυνικότητα είναι να βλέπεις τον άλλο μόνο σα σάρκα, να μη σε ενδιαφέρει παρά το τώρα και ο εαυτός σου.
Να έχεις μόνο το σεξ και την απόλαυση σκοπό.
Η επιθυμία μπορεί να περιλαμβάνει πολλά κι όχι μόνο τις ηδονές της στιγμής.
Εδώ την πατησες lucid. Στην προσπαθεια σου να την πεις στην pretty mess, επεσες πανω στο μόνο σημείο των όσων εγραψα που εχει και ισχυρο θεωρητικό μπακγκραουντ (δεν το ανεφερα επειδη δεν είχα χρονο). Είναι όμως κεντρικό σημείο στη φεμινιστικη σκεψη (σε όλα τα μηκη και τα πλάτη της) η ανακτηση του ‘τωρα’, του ‘επι τοπου’ των γυναικων. Είναι μηχανισμός ελέγχου να σε (εγ)καλούν από 10 διαφορετικες μεριες να ζεις την προοπτική σου και όχι το τωρα σου. Η ζωη είναι μια (1). Και υπάρχουν μόνο δυο τρόποι να τη ζησεις: ή να τη ζησεις όντως, ή να την αφησεις… Διαβάστε περισσότερα »
Ζήσε τη ζωή σου, κοπέλα μου.
Μην την κάνεις όμως manual για τους άλλους.
Αυτό που περιγράφεις είναι όσο κυνικό είναι να βλεπεις τον άλλο (ή την αλλη) ως υποψηφιο γαμπρό και πατερα των παιδιών σου ενω δεν τον εχεις ακομη γνωρισει απλα γιατι εχεις αποφασησει πως αυτος ειναι ο δρομος που θα παρεις τωρα στη ζωη σου. Ειναι το ιδιο νομισμα απλα αλλη πλευρα. Παλι μονο ο εαυτός σου σε ενδιαφερει.
Λάθος τα λες.
Θα τον γνωρίσεις πρώτα.
( Επιμένετε όλοι σε αυτό, γιατί; )
( Υπάρχει μια τάση να πολεμηθεί ο γάμος, τα παιδιά, η οικογένεια. )
Δε βγάζεις άκρη.. μάλλον ακούγεται πιο ιντριγκαριστικο (και ευκαιρία να κριτικάρουν) να θεωρούν ότι η γράφουσα με το καλημέρα ζητάει από τον άλλο γάμο και παιδιά.
Συμφωνω. Το κακο ειναι οτι οι περισσοτεροι ρωτανε απο την αρχη. “Τι ψαχνεις;” “what are you looking for?” Ειναι τοσο ξενερωτικη αυτη η ερωτηση. Εχω υπαρξει πολυ εφευρετικη με διαφορες απαντησεις απο καιρου εις καιρον αλλα η αληθεια ειναι οτι α) ξενερωνω απιστευτα με αυτην την ερωτηση και β) αν πεις “ειμαι ανοιχτη για πολλα πραγματα” (που ισχυει ομως γενικως, οχι ειδικως, γιατι ο καθενας μου εμπνεει κατι αλλο), αυτοι ακουν το ενα και το αυτο και ξερεις ποιο ειναι αυτο. Εχω καταληξει οτι για μενα αυτη η ερωτηση απο την αρχη καταστρεφει τα παντα, ειναι δλδ η αρχη του… Διαβάστε περισσότερα »
Η απάντηση στο τί ψάχνεις είναι η εξής απλή : “Προς το παρόν τίποτα , απλά σε γνωρίζω”. Αν τώρα η ερώτηση αναφέρεται γενικά στη ζωή η απάντηση πάλι είναι : “Αν μπορούσα να πω ή να γράψω σε μία φράση (κι αν φυσικά ήμουν μονίμως στάσιμη), το τι ψάχνω δεν θα βρισκόμουν εδώ να μιλάω μαζί σου, θα ήμουν στο Cern και θα έκανα έρευνα στην φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων”. Πανύβλακα. Επίσης ο λόγος που δηλώνουν σε σένα από την αρχή ότι θέλουν να κάνουν οικογένεια κάποια στιγμή , είναι γιατί είσαι “ακίνδυνη” ως προς αυτό το κομμάτι. Βέβαια… Διαβάστε περισσότερα »
Κραταω το “πανυβλακα”. Και το CERN. Μπα, τις ιδιες παπαριές λενε παντου, δεν εχει να κανει με το αν ειμαι “ακινδυνη”. Εχω καταληξει στο οτι γενικως ναι, θελουν να διαιωνισουν το DNA τους, και το παιζουν “δυσκολοι” για αλλους λογους στην καθε περιπτωση.
Πολύ καλή απάντηση αυτή θα τη λέω! Κι εγώ μπλοκάρω εντελώς με το τι ψάχνεις.
(χαχα αυτό με το τσιγαρο πιανει, ούτε κι εγω είμαι καπνίστηρια, αλλά όσες φορες εχει τύχει να τους καπνίσω το τσιγαρο τους, πήρα ό,τι -μα ό,τι- ήθελα, και μαλιστα χωρις να χρειαστει να το ζητησω συνηθως)
Κι εγώ το ίδιο,δεν έχω γνωρίσει ούτε έναν που να μη θέλει να κάνει οικογένεια.
Ακόμα κι αν δε θέλουν οικογένεια (συχνά έρχονται ερωτήσεις γυναικών που λένε ότι ο συντροφος δεν ήθελε παιδί κι έχασαν τον χρόνο τους) ΟΛΟΙ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΘΕΛΟΥΝ ΣΟΒΑΡΗ ΣΧΕΣΗ. Έχω βαρεθεί να ακούω α εγώ δεν ψάχνω κάτι μόνιμο. Εννοούν το ένα λεπτό που μιλάμε. Δηλαδή όλοι αυτοί οι άντρες ελεύθερα πουλιά συνεχίζουν τα ons και να πηγαίνουν από τη μια στην άλλη για μια ζωή; Μέχρι τα γέραματα; Οχι προφανώς. Κάποια στιγμή βαριέσαι τα dating apps και το χαλαρό σεξ και τις επιφανειακες ιστορίες και να κυκλοφορείς πάντα ασυνόδευτος ή κάθε φορά με άλλη σύνοδο κι αναζητάς κάτι πιο… Διαβάστε περισσότερα »
Κοιτάξτε και μένα το καλοκαίρι ένας μου είπε θελει να συζήσουμε μελλοντικά στο 3 ραντεβού και άρχισα να τρέχω.
Μου έκοψε και την φόρα και τον ενθουσιασμό.
Το μελλοντικά το είδα τόσο κοντά που με έπνιξε.
Εσείς βγαίνετε με σκοπό τον γάμο, αυτό οχι μόνο το βγάζετε αλλά και το λέτε,είναι αποτρεπτικό και δείχνει αδυναμία.
Ένα ένα τα βήματα,τα άλματα αφήστε τα για τον Τέντογλου…
Δε λέει πουθενά ότι βγαίνει με σκοπό το γάμο. Αυτό θέλει μελλοντικά για τη ζωή της. Δε μπορεί να είναι με κάποιον που θέλει άλλα. Είναι χάσιμο ενέργειας, διαφορετική κοσμοθεωρία.
( Καλά έκανες κι έφυγες, αφού δε σε εξέφραζε ο ρυθμός. )
Λέει όμως,”ακόμα και αν δεν το λέω φαίνεται,το διαισθάνεται ο άλλος”.
Το εκπέμπει,αναβοσβήνουν λαμπάκια alarm,αυτό τρομάζει τον καθένα νομίζω εξ αρχής.
Ίσα ίσα, γίνεται το ξεσκαρτάρισμα από νωρίς. Σιγά μην τρομάξει.
Απλά, θα ξέρει ο άλλος ότι δεν είσαι για να περάσει την ώρα του…
Οι περισσότερες στη θέση σου νομίζω θα τρομαζαμε από τη συγκεκριμένη πρόταση. Μου συνέβη στα 21 και έπαθα σοκ.
Καλά κάνεις και έχεις αυτή την επιθυμία και δεν είπε κανείς να την καταπιέζεις ή να την κρύβεις. Αλλά πραγματικά τι νομίζεις ότι θα καταφέρεις πρακτικά με το να την εκδηλώσεις από την αρχή σε κάθε υποψήφιο; Έκει είναι η διαφωνία μας. Εσύ πιστεύεις ότι έτσι ξεσκαρταρεις. Εγω δεν το πιστεύω καθόλου. Ξέρεις από το πρώτο ραντεβού αν θες παιδιά από τον άλλον; Σίγουρα όχι. Δεν το ξέρεις ούτε στους τρεις μήνες συνήθως. Ο άλλος λοιπόν γιατί να ξέρει τι θέλει από σένα; Εγω και το «θέλω μόνο σεξ» ή «θέλω να περασω καλά» προβληματικό το βρίσκω. Τουλάχιστον αυτοί μιλούν… Διαβάστε περισσότερα »
Ξέρεις πού κάνεις λάθος;
Στη συζήτηση θα πεις πώς βλέπεις και θέλεις τη ζωή σου στο μέλλον, δεν τα ζητάς από αυτόν που έχεις απέναντί σου.
Αν ταυτίζονται τα θέλω και στα λόγια και στις πράξεις και υπάρχουν και όλα τα υπόλοιπα, προχωράς.
από το πρώτο ραντεβού?
Όχι βέβαια, όπως έρθει…
Κοίτα εμένα που μου αρέσει να μιλάω για τον εαυτό μου, με το καλημέρα σας θα παραθέσω τις επιθυμίες και τα όνειρά μου με την πρώτη ευκαιρία (είτε είναι εν δυνάμη γκόμενος, είτε καινούριος φίλος, είτε ο περιπτεράς της γειτονιάς). ΜΟΥ όμως! Ο άλλος δεν βρίσκεται πουθενά στο προσκήνιο σε εκείνη την φάση. Είναι απλά ακροατής.
Μα αυτή είναι η πραγματικότητα όλων των δηλώσεων, στην αρχή τουλάχιστον.
Όταν το ΜΟΥ γίνεται ΜΑΣ ξεκινάνε τα σπριντς.
υπάρχει και η εξωλεκτικη επικοινωνία που μια χαρά καταλαβαίνεις από το πρώτο ραντεβού κάποια πράγματα.
το να μου τα σκάει ο άλλος στα μούτρα στο πρώτο ραντεβού με βάζει σε θέση άμυνας..και τελειώνει εκεί.
Εγώ πιστεύω και αν δεν είναι από το πρώτο ραντεβού, πρέπει να το έχεις διευκρινήσει μέσα σε ένα μήνα, τι θέλει από την ζωή του! Δε θα του πεις εγώ θέλω γαμο και παιδιά, τον ρωτάς τι θες εσυ στη ζωή σου, πως σκέφτεσαι τον εαυτό σου σε μερικά χρόνια και εάν ερωτηθείς εσύ, να μην το κρύψεις εννοείται! Να πεις θα ήθελα κάποια στιγμή να βρω τον άνθρωπο μου και να κάνω οικογένεια! Αυτό δε σημαίνει ότι λες στον απέναντι ότι θέλεις αυτόν! Δεν γίνεται να αφήνεις μήνες στο φλου όπως διάβασα παραπάνω, χωρίς να ξέρεις τι σκατα έχει… Διαβάστε περισσότερα »
Και γιατί να το πεις από την πρώτη στιγμή; Ποιος ο λόγος; Συμφωνώ με την babydoll παραπάνω. Δημιουργεί ένα έξτρα αγχος στον άλλον και αυξάνει τις προσδοκίες. Το λες όταν έχεις γνωρίσει κάπως καλύτερα τον άλλον και προχωρά η γνωριμία.
Μπορεί να έρθει στη συζήτηση, μπορεί να σε ρωτήσει κι ο άλλος.
Δεν θα το πεις επί τούτου.
Αυτο ακριβως!
Μήπως να αρχίσουμε να λέμε “θέλω σοβαρή σχέση, συντροφικότητα, οικογενεια κλπ αλλά τώρα που σε γνωρίζω καλύτερα, μάλλον όχι μαζί σου..” Χιούμορ κάνω φυσικά αλλά τι να πω; είναι πολύ μπερδεμένο θέμα και το ότι επανέρχονται ξανά και ξανά παρόμοια ερωτήματα, μάλλον αποδεικνύει ότι οι γυναίκες δε βρίσκουμε λύση. Γιατί μάλλον δεν υπάρχει.. έχουμε δρόμο ακόμα.
Συνοπτικά εάν είχα έναν άντρα μπροστά μου να μου κάνει τις ίδιες δηλώσεις δεν θα υπήρχε καν επόμενο ραντεβού.
Νομίζω ότι έχεις εστιάσει ιδιαίτερα στο φύλο ενώ οι προγραμματικές δηλώσεις από μόνες τους είναι το πρόβλημα.
Νομίζω έχει διαφορά στα πλαίσια μια πρώτης γνωριμίας και στο context που γνωρίζονται με τον άλλον να πει ότι “κάποια στιγμή στην ζωή μου, και αν τύχει και γνωρίσω κάποιον που θα μου το βγάλει, δεν θα απέρριπτα την προοπτική να κάνω παιδιά και οικογένεια μαζί του” από το να του πει “ψάχνω άντρα για παιδί και οικογένεια, ψήνεσαι;”
Τα θεωρώ και τα δύο περιττά. Δεν μου άρεσε ποτέ η συγκεκριμένη ερώτηση… τι ψάχνεις, τι θέλεις κτλ.
Ο,τι και να θέλω ρε φίλε που ξέρεις αν το θέλω μαζί σου; Που το ξέρω κι εγώ η ίδια αν δεν περάσει λίγος καιρός.
Ας δούμε στην αρχή αν περνάμε καλά μεταξύ μας οι άνθρωποι και βλέπουμε για το παρακάτω.
Εγώ πάντως ένα πράγμα δεν μπορώ να καταλάβω με τις προγραμματικές δηλώσεις από όπου κι αν προέρχονται. Πώς μπορεί κάποιος να είναι τόσο σίγουρος; Και δεν μιλάω για αυτά που θέλει το ίδιο το άτομο (που κι αυτά αλλάζουν από τη μία μέρα στην άλλη). Αλλά εντάξει, εσύ ξέρεις τι θέλεις. Μιλάω για τον απέναντι. Ο οποίος μπορεί να σου πει ακριβώς αυτά που θέλεις να ακούσεις. Και τελικά να χάσεις χρόνο/χρόνια. Και μετά τι θα κάνεις; Θα του κάνεις μήνυση δι’ αθέτηση υποσχέσεως γάμου; Κι άντε και του την κάνεις. Και πες πως την κερδίζεις.Τα χρόνια σου θα έρθουν… Διαβάστε περισσότερα »
Όταν γνωρίζεις τον άλλο, θέλεις να μάθεις ποιά είναι η φιλοσοφία ζωής του.
Αν είναι αντιδιαμετρικά αντίθετες, εφόσον υπάρχει ειλικρίνεια, δεν έχει νόημα για περαιτέρω.
Αν υπάρχει ωριμότητα δε χάνεις χρόνο.
Αν συμφωνούν θα υπάρξει κλιμάκωση, δε θα βάλουν δεκαετές χρονοδιάγραμμα.
Έλα ντε. Την ίδια απορία έχω κι εγώ. Και να το ειπε θα υπογράψει συμβόλαιο; Εδώ εμείς μπορεί να αλλάξουμε γνώμη.
Αν όμως ο άλλος είναι κατασταλαγμένος στο τι θέλει και τι δεν θέλει από την ζωή του ανεξαρτήτως από το άτομο που έχει απέναντί του (πχ δεν θέλει ποτέ του να κάνει παιδιά, έχει κάνει βαζεκτομή, σκοπεύει να γίνει Βουδιστής μοναχός στα Ιμαλάια κλπ), δεν θα πρέπει να το λέει στα πλαίσιο μιας καινούριας γνωριμίας; Δηλαδή οκ, δεν μπορούμε να ξέρουμε από την αρχή πως θα εξελιχθεί μια καινούρια γνωριμία, αν όμως ο ένας από τους δύο έχει εξ αρχής προδιαγεγραμμένη στο μυαλό του αυτή την εξέλιξη (για τους δικούς του προσωπικούς λόγους και ανεξάρτητα από το άτομο που έχει… Διαβάστε περισσότερα »
Προσωπικά θα ένιωθα περισσότερη ηλιθια, αν ήμουν μήνες ή χρόνια με κάποιον, να μην έχω ρωτήσει τι θελει, για να ξυπνήσω μια μέρα και να μάθω ότι δε σκοπευει να κανει οικογενεια. Και να σου πουν οι γύρω: καλά δεν τα είχατε συζητήσει?
Στη περίπτωση που σε εξαπατά ο άλλος, οκ εσύ έκανες ότι μπορούσες από το χέρι σου, φταίει ο άλλος.
Στη περίπτωση που δεν ρωτάς και δεν ζητάς εσύ αυτό που θέλεις, φέρεις η ίδια την ευθύνη και ο άλλος νιπτει της χείρας του.
Καθόλου κακό να ξέρεις τι θέλεις. Το να θέλεις συντροφική σχέση και οικογένεια και να το δηλώνεις, δεν είναι περίεργο. Το να μπαίνεις σε κάθε σχέση λέγοντας ‘λοιπον εγώ θέλω αυτό και αυτό από εσένα’ είναι ριψοκίνδυνο, όχι για να μην τρομάξει ο γαμπρός και το βάλει στα πόδια και πωπω που θα βρούμε άλλο κελεπούρι, αλλά γιατί εσύ δεν μπορείς να είσαι σίγουρη ότι τον θέλεις για αυτόν τον σκοπό. Οπότε αυτές οι συζητήσεις γίνονται όταν είμαστε σίγουρες για τον άλλον. Και συνήθως χρειάζεται να έχει περάσει ένα διάστημα για να καταλάβεις αν είστε συμβατοί.
Υπάρχει μια παρανόηση, ηθελημένα;, που επαναλαμβάνεται σε πολλά σχόλια.
Εννοείται πως δε θα πεις στον απέναντί σου ότι θέλεις κάτι από αυτόν.
Θα πεις, στο πλαίσιο της γνωριμίας, ποια είναι η φιλοσοφία σου, πώς ονειρεύεσαι το μέλλον…όχι με αυτόν τον άνθρωπο, γενικά.
Αν εσύ θέλεις οικογένεια και δύο παιδάκια, τί να κάνεις με τον ορκισμένο εργένη;
( Όπως αν ο άλλος είναι κάθε βδομάδα στα μπουζούκια κι εσύ είσαι ροκού, χωριό δε γίνεται… )
Εχω κανει σχεση, στα 20 μου, με έναν τυπο αρχιτεκτονα. Εγω τότε πανκιο-φρικιο, ψιλοντάρκ (σκισμενα καλσόν, τσόκερ στο λαιμο, bikini kill, 4 διαφορετικες μπάντες, μεσα σε όλες τις καταλήψεις, δανεικα σπίτια κτλ). Εκεινος αστός τερμα (με τη δουλεια του στο πανεπιστημιο, το γραφείο στο κεντρο, την οικογενεια του, το σπίτι στα προάστεια κτλ). Γνωριστηκαμε με αφορμη ένα κοινό πρότζεκτ που αναλαβαμε. Εγω τραβουσα φωτογραφίες τότε (ερασιτεχνικα, για να ξεχνίεμαι). Σχεδον αποκλειστικα αστικό τοπιο. Και ένα φεγγαρι μου την είχε βαρεσει και φωτογραφιζα συνθηματα, και σημείωνα ημερομηνια/ωρα και τοποθεσια που τα φωτογραφισα. Όταν είχα πια μαζεψει αρκετο υλικο, το είχα και… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ όμορφο χάος αχ πάλι βρήκες τρόπο κι αφορμή να μιλήσεις για τον εαυτό σου με τρόπο που λίγη σχεση εχει με το ερώτημα. Δε νομιζω οτι εννοούσε αυτό ακριβώς ο/η lucid dream οταν ειπε για ροκούδες και μπουζούκια. Θεωρώ αυτο ηταν απλως μια εκφραση για να περιγράψει ατομα με διαφορετικό όραμα ζωης. Είχε πει η Λένα αν δεν κανω εντελώς λαθος παράφραση, οτι για να πετύχει η σχεση πρεπει το ζευγαρι να μοιράζεται, να εχει τον ίδιο ορισμό και το ιδιο οραμα για το τί σημαίνει ευτυχία και επιτυχία. Μακροπρόθεσμα δηλαδις να προσβλέπουν στα ίδια πράγματα. Να εχουν τις… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτά όμως, το κοινό όραμα και ορισμός της ευτυχίας, ισχύει περισσότερο σε πιο μεγάλες ηλικίες που οι άνθρωποι είναι πλέον δομημένοι και κατασταλαγμένοι. Σε νεαρές ηλικίες αυτά είναι ακόμα ρευστά και ένα ζευγάρι μπορεί να τα εξερευνήσει και χτίσει μαζί.
Τι όραμα ζωης μωρε να ειχα στα 20? Εκείνος που ηταν μεγαλύτερος και πιο κατασταλαγμενος είχε (το χαλασε βεβαια όταν με γνωρισε, άλλο αυτό). Αλλα αυτό που λες ηθελα να δειξω, ότι οι διαφορες δεν εχουν τοσο μεγαλη σημασια απαραίτητα. Πάντως με τον τυπο μας χώριζε χαος. Δεν ήταν το δικο μου το τσόκερ ή το δικό του το πουκαμισο. Αυτα ηταν απλως το ‘συμβολικο προηγουμενο’, που στη δικη μας περιπτωση ηταν σχεδον αρχετυπο σντιστιξης (γι αυτό και η απόστασή μας καθαυτη μας επετρεπε να χρησιμοποιούμε ο ενας την άλλη ως φετιχ). Μας χωριζαν όμως πολύ ουσιαστικοτερα τα σχεδον 20… Διαβάστε περισσότερα »
Παντρεμένος, χώρισε.
Επιτελείται κοινωνικό έργο…
Συνέχισέ έτσι Pretty! Σε κάποιους από εμάς, μας αρέσει η αυτοαναφορικότητά σου. Είναι ωραίο να διαβάζουμε τις ιστορίες άλλων ανθρώπων και χρήσιμο να τροφοδοτούμαστε με καινούριες οπτικές γωνίες που δεν είχαμε αντιληφθεί πιο πριν στις ζωές μας. υ.γ. Με μια υποσημείωση μόνο σχετικά με την αυτοαναφορικότητα χωρίς συνάφεια που δεν αφορά συγκεκριμένα εσένα αλλά γενικά τις σχολιάστριες που το κάνουμε (και εμένα μαζί). Καμιά φορά, ειδικά όταν το θέμα μιας επιστολής είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο, μπορεί η αυτοαναφοριότητα χωρίς συνάφεια να “παίρνει” το spotlight από τις γραφούσες και τον προβληματισμό τους (ειδικά όταν τα υπόλοιπα σχόλια επικεντρώνονται στα αυτοαναφορικά σχόλια αντί… Διαβάστε περισσότερα »
Έχει σχέση με το ποσο μπορει, θελει κτλ ο αλλος να συμπάσχει και να μπει στα παπούτσια αλλου προσωπου. Δεν ειναι υποχρεωτικό οτι πρεπει να το κάνει ντε και η αληθεια ειναι. Η αυτοαναφορικοτητα ομως ως μοτιβο και οχι ως περιστασιακό συμβαν, κυριως εξυπηρετει το ατομο που αναφέρεται στον εαυτό του.
Προσωπικά δεν με απασχολεί γιατί κάποιος κάνει κάτι. Με ενδιαφέρει το αποτέλεσμα και όχι η πρόθεση. Το ιδανικό είναι κάτι να εξυπηρετεί και το άτομο που το κάνει και το άτομο που το λαμβάνει. Προφανώς και δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν όλοι. Ο καθένας συμμετέχει στο site για διαφορετικούς λόγους και τον εξυπηρετούν διαφορετικά πράγματα. Όπως λοιπόν είμαστε όλοι διαφορετικές προσωπικότητες και ζητάμε διαφορετικά πράγματα, ο καθένας μας μπορεί να επιλέξει με ποιον θα αλληλεπιδράσει ανάλογα με το τι τον εξυπηρετεί. Αλλά σίγουρα δεν μπορούμε να προσφέρουμε τίποτα και σε κανέναν (και εδώ και παντού) αν δεν λειτουργούμε σύμφωνα με το… Διαβάστε περισσότερα »
Ούτε η πρόθεση είναι πάντα ξεκάθαρη ούτε το αποτέλεσμα είναι πάντα αυτό που νομίζουμε.
Ο όρος εξυπηρετεί είναι ωμός.
Μικρή παρατήρηση, γιατι λογω εργασίας τα χω δει ολα και δεν μπαίνω στο σαιτ όσο θα θελα. Μην εισαι τόσο σίγουρη οτι γίνεσαι φορτική για “καποιες”. Αν οντως γινεσαι. Σου το εχω ξαναπει πως δίνεις την εντύπωση οτι βλεπεις τις γυναικες σαν ενα γκρουπ που βρίσκεται απέναντί σου. Δεν διαφέρουμε σε τίποτα η μια απο την αλλη μεσα στο πατριαρχικο πλαισιο. Κι οποία δεν θέλει να το δει αυτο με γεια της με χαρα της απλως θα πρέπει να αναρωτηθεί τι ειναι αυτο που την κανει να πιστεύει οτι ξεχωρίζει απο τις αλλες, ή θα εχει/εχει αλλη μεταχείριση απο τους… Διαβάστε περισσότερα »
Σκοτλαντ, μιλησα για “καποιες” επειδη η συντριπτικη πλειοψηφια εδώ μεσα είμαστε γυναίκες. Όχι επειδη θεωρω ότι είμαι “εξ ορισμου αρεστη στους αντρες”. Φυσικα γίνομαι κουραστική ΕΞΙΣΟΥ για αντρες και γυναίκες. Αλίμονο. Εχω ταλέντο αλλωστε στο να καταστρεφω τις πρωτες εντυπωσεις. Είμαι όμως πολύ καλή στο να τις ανακτώ. (always coming second best) Ούτε σας βλεπω τις γυναικες μονομπλόκ απέναντι. Αλίμονο. Εχω εισπραξει εδώ σχόλια και χαρακτηρισμούς που ούτε ανταποκρίνονται στο τι ‘ειμαι’ (ουτε κατά διανοια δηλ), ούτε μου αξιζαν, ούτε προκυπτουν οργανικά από αυτά που λεω. Μου εχουν πει ότι “γεμιζω το φορουμ με σκουπιδια”, με εχουν πει “ασχετη” ακομη… Διαβάστε περισσότερα »
Οι ενήλικες αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους.
Εσείς λογοδοτείτε μόνο στον εαυτό σας.
Θα σας συμπονέσουν αλλά δε θα πάρουν την ευθύνη των πράξεών σας.
Οκ τότες. Οντως η πλειοψηφία ειναι γυναικες. Ευχαριστώ για τη διευκρίνιση.
καλά το που βρίσκεται κάποιος πολιτικά,δεν είναι επιφανειακό.
αξία είναι αυτό.
Που βρισκεται πολιτικα ο αλλος λιγη σημασια εχει, είπα, αν τους συνδεουν αλλα πιο καθοριστικά πραγματα. Οχι οτι ειναι επιφανειακο. Αλλα εστω. Θεωρητικά ισχύει αυτο που λες και θα συμφωνήσω. Στην πραξη ομως τα μεγάλα κόμματα στην Ελλάδα επι της ουσίας εχουν κοινή οπτική σε οτι αφορα ιδιωτικοποίηση, κοινωνικο κράτος, πλανο (;) για αντιμετώπιση κρίσεων, ευθυγράμμιση με την ΕΕ κτλ. Οι περιπτώσεις που δεν λειτουργεί η σχεση λογω διαφορετικών πεποιθήσεων ειναι οταν υπαρχουν εκ διαμέτρου και εξοφθλαμα αντίθετες στασεις ζωης. Πχ ρατσιστής vs ανθρωπιστης. Γιατί αυτο δεν αντικατοπτριζεται απλως στην ψηφο του αλλου αλλα στις καθημερινές συμπεριφορες. Στο πώς είμαστε… Διαβάστε περισσότερα »
discourse analyst 🩷
Αν επιτρέπεται να πεταχτώ, δεν είναι παρανόηση. Είναι ότι αν πεις στον απέναντί σου ότι θέλεις κάτι στο μέλλον σου, ο απέναντι θα ακούσει (θα προβάλει, θα φανταστεί) ότι το θέλεις αυτό το κάτι από αυτόν (ή από τον οποιοδήποτε αρσενικό). Εκεί γίνεται η παρανόηση. Και η βάση για αυτή την παρανόηση βρίσκεται στις πατριαρχικές αφηγήσεις, από τις οποίες, δυστυχώς, είναι δύσκολο να απαλλαγούμε από τη μία μέρα στην άλλη.
Δεν αμφιβάλλω. Εξαρτάται ο τρόπος και το timing, ο τρόπος που γίνεται η γνωριμία και το φλερτ.
Εξαρτάται και από τον χαρακτήρα και τα επιμέρους.
Απλά, αν τα επιθυμείς δεν υπάρχει λόγος να το κρύψεις σε μια ειλικρινή συζήτηση.
Αυτό είναι κι επιλογή τακτικής, αν επιθυμεί κάποιος να έχει τέτοια.
Μα γιατί να κρύψω αυτά που θέλω γενικά και ειδικά από τη ζωή μου έτσι; Άμα ο άλλος έχει τη μύγα, ε πρόβλημά του! Άμα γουστάρει και δεν έχουμε εκ διαμέτρου αντίθετες οπτικές, θα κάτσει και θα τα βρούμε (ή μπορεί και όχι, αλλά ευκαιρία θα δώσει), αν όχι θα φύγει και καλά θα κάνει. Θα μας άρεσε δηλαδή να βγούμε δέκα ραντεβού και ο άλλος να μην μας πει τίποτα για τον τρόπο που σκέφτεται; Για τις ιδέες του; Για τα όνειρά του; Δηλαδή βγήκες που βγήκες με κάποιον που δε ξέρεις, να κάνετε και αγώνα να μην γνωριστείτε… Διαβάστε περισσότερα »
Έλα, πες μου…
Νομίζω είσαι η μόνη ρεαλιστρια εδώ μέσα.
Μαζί σου.
Ένα δίκιο πάντως η γιαγιά το είχε…
Ο άντρας να ξέρει το κορμί σου, όχι την ψυχή σου.