Η απόγνωση του νέου που κοντράρεται με το παλιό σχετικά με τη θέση της γυναίκας. Κι ωιμέ, κι η σλατίνα μέσα.
____________________________
Η ιστορία της I don’t know what to do όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητή Ρένα,
Τελικά τι συμβαίνει με την θέση της γυναίκας σήμερα;
Από την μια χτίζεται ένα κοινωνικό πρότυπο ενός σύγχρονου girl boss/hustler, από την άλλη πλευρά σαν να αναζωπυρώνεται το αφήγημα της γυναίκας για σπίτι με culture trends “σλατινα”, gold digger, etc.
Ακούω πολύ συχνά από το οικογενειακό μου περιβάλλον ότι πρέπει να μπω στο δημόσιο, γιατί είναι το καλύτερο για μια γυναίκα που θα έχει μετά οικογένεια και χρειάζεται εργασιακή σταθερότητα.
Ακούω επίσης ότι η αγορά εργασίας στον ιδιωτικό τομέα είναι πάρα πολύ σκληρή, ρευστή και ότι με το παραμικρό μένεις στο δρόμο (αν ας πούμε μείνεις έγκυος). Ουσιαστικά δεν είναι μόνο ότι δε μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου σε 10 χρόνια επαγγελματικά, αλλά πρέπει να κάνω και τα κουμάντα μου για να βρω σταθερότητα, αν υπάρχει πριν 35ρισω και δε μπορώ να ζήσω την οικογένεια που θα κανω.
Δε λέω βέβαια το θέμα δημόσιο/ ιδιωτικός τομέας είναι κυρίως κλαδικο, όχι φυλετικό, αλλά νιώθω ότι καταπιέζομαι έξτρα επειδή είμαι γυναίκα. Όπως τα ακούω όλα αυτά, τόσο δύσκολα, έχω πελαγωσει.
Δε ξέρω τι θα κάνω αν δεν τα καταφέρω σε κανέναν τομέα. Ξέρω πως δεν υπάρχει συνταγή για την επιτυχία, αλλά με ενοχλεί που ενώ μόλις βρήκα δουλειά, πρέπει ήδη να αρχίσω να ψάχνω την επόμενη για να είμαι προετοιμασμένη ότι θα με διώξουν. Και άντε πες τώρα είμαι νέα, πως θα βιώνω αυτή την ανασφάλεια όταν θα γίνω η 35ρα που όλοι με προειδοποιούν ;
Όλες αυτές οι συζητήσεις για το μέλλον μου καταστρέφουν την ψυχολογία και ενώ θα ήθελα να δοκιμάσω τις δυνάμεις μου στην επιχειρηματικότητα, σκέφτομαι αν είναι καλύτερα να ασχοληθω να “δέσω τη γαιδουρα μου”. Ψυχικά δεν αντέχω να πατάω σε δύο βάρκες και στο βάθος να είναι η μητρότητα με το σφυρί στο χέρι.
Στη στήλη έχω διαβάσει απίστευτα κείμενα σου πάνω στο φεμινισμό, όμως όταν η πατριαρχία παντρεύεται με το άγχος για το μέλλον και τα λογικά επιχειρήματα του περίγυρου, νιώθω ότι έμεινα πίσω στο μάθημα και δε ξέρω με τι κριτήρια να συνεχίσω μπροστά.
ΑΠΟ ΤΗΝ – I don’t know what to do
___________________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Φίλη σε υπερευχαριστώ για τα όμορφα λόγια. Φιλιά!
Πάντοτε γελάω που η “γενιά ορθόδοξο ΠΑΣΟΚ” ανατρέφει παιδιά της gen Z και τους ενσταλάζει το όνειρο μιας ξεπερασμένης εποχής: Δημόσιο forevah (sic). Μιλάμε για πρόοδο, όχι αστεία!
Btw, παρένθεση: για όσους δεν ήξεραν τον όρο σλατίνα, να εξηγήσουμε ότι το εξήγησε ο ράπερ Thug Slime σε βίντεο στο Tik Tok (όπου ο όρος ενδημεί): οι σλατίνες βγήκαν από την παρέα των slimes (οι γκρούπις του) και μοιάζουν με λατίνες. Άρα, slimes + λατίνες = slατίνες (ελληνιστί σλατίνες). Ο Thug Slime δεν το ανέφερε -λέει- για κακό αλλά ως προτίμηση κι ότι αν δε θέλεις κάποια να την αποκαλέσεις αλήτισσα, μπορείς να την πεις και απλώς σλατίνα. (σσ. Περί ορέξεως στο μισογυνικό Καιάδα… κολοκυθόπιτα!)
Πάμε στο κυρίως ερώτημα όμως.
Όλος σου ο προβληματισμός είναι εντελώς στέρεος λογικά, καθώς συγκρούεται το πατριαρχικό αφήγημα της αμέσως περασμένης εποχής για τις γυναίκες (σπουδές-δουλειά-μητρότητα), με μια άρδην διαφορετική πραγματικότητα, όπου όλα όσα ήξεραν οι περασμένες γενιές έχουν ανατραπεί. To girl power έρχεται ως σανίδα σωτηρίας, μόνο που δεν έχει εύκολη πρακτική εφαρμογή.
Ούτε η φοιτητική ζωή είναι πλέον “ζωάρα” ελέω οικονομικής κρίσης κι υγειονομικής/πολεμικής ανασφάλειας, ούτε η δουλειά είναι κάτι που προκύπτει φυσικά μετά το τέλος των σπουδών (άλλαξαν πάρα πολύ και τα επαγγέλματα κι οι απαιτήσεις, κι η κινητικότητά τους, σύντομα θα μας αντικαταστήσει η AI) και φυσικά η μητρότητα δεν έρχεται έτσι απλά στο πλαίσιο της καθαγιασμένης οικογένειας. Δεν έρχεται αφενός επειδή στους περισσότερους δεν υπάρχουν τα χρήματα να στηθεί μια νέα οικογένεια λόγω των παραπάνω (εκτός αν τσοντάρουν οι γονείς), αφετέρου δεν υπάρχουν αρκετοί διαθέσιμοι άντρες να την στήσουν πια. Αυτοί που σου λένε να μπεις δημόσιο για να γίνεις μάνα αύριο μεθαύριο δεν υπολογίζουν αυτόν τον τελευταίο παράγοντα, επειδή δεν είναι εκεί έξω στην πιάτσα του dating να δουν τι εστί βερύκοκο. Δεν νομίζω ότι ονειρεύονται να γίνεις single mother και στα λένε, το στάνταρ πακετάκι ονειρεύονται… Άσε που δεν είναι αναγκαίο να γίνουμε όλες μάνες. Μόνο όσες θέλουμε.
Ούτε οι δουλειές είναι κάτι το σταθερό και το βέβαιο, αλλά αλίμονο, αν 10.000.000 Έλληνες μπουν στο Δημόσιο, ποιός θα εργάζεται για να τους πληρώνει; Είδες, λείπουν βασικές γνώσεις οικονομικών σε όσους στα συμβουλεύουν αυτά. Ή κοιτούν μόνο την πάρτη τους, βασική αιτία που ήρθε η γενιά σου εδώ που ήρθε…
Επειδή όμως κάθε εποχή μαζί με τα κακά της έχει και τα καλά της, η δική μας έχει την τεχνολογία και προσφέρει την δυνατότητα να κρυοσυντηρήσουμε τα ωάριά μας! Να τα έχουμε φρέσκα φρέσκα για όταν θα έχουμε εξασφαλίσει τις προϋποθέσεις να μεγαλώσουμε παιδιά μαζί με σύντροφο και με αναγκαία οικονομική εξασφάλιση. Βέβαια είναι μια διαδικασία κι αυτό που θέλει τον κόπο και το χρήμα της, αλλά στο λέω έστω κι ως επιχείρημα στο διανοητικό οπλοστάσιο, ώστε να μπορείς να απαντάς στην κοινωνική πίεση και προσδοκία με επιχείρημα. “Δεν έχω ανάγκη την βιασύνη που είχατε παλιά, γιατί μπορώ να καταψύξω τα ωάριά μου”. Αυτό θα σου προσφέρει τουλάχιστον μια αίσθηση ελέγχου στις συζητήσεις ώστε να μην νιώθεις αποστερημένη από μια τελευταία γραμμή άμυνας.
Η θέση της γυναίκας λοιπόν, σε γενικότερο πλαίσιο, είναι ότι έχει το δικαίωμα και τη δυνατότητα να καθορίσει την πορεία της καλύτερα από κάθε προηγούμενη γενιά ως προς τα εργαλεία. Αυτό που της λείπει όμως είναι οι συνθήκες, κι εκεί πρέπει να εστιάσουμε να αλλάξουμε. Να διεκδικήσουμε καλύτερες θέσεις κι απολαβές, καλύτερη πρόσβαση σε αναπαραγωγικό έλεγχο (χάπι επόμενης μέρας κι αντισύλληψη δωρεάν), καλύτερη κοινωνική υποστήριξη της μητρότητας. Το νεοπουριτανικό αφήγημα που ανακύπτει ως προϊόν της alt right δεν είναι κάτι το ελληνικά περιορισμένο -πρόκειται για διεθνή μάστιγα η οποία ανθίζει επειδή κι οι άντρες έχουν ματαιωθεί από την παρούσα κατάσταση. Μέσα στην μαύρη απελπισία των incels, τα ανθρωποειδή αυτά φαντάζονται την προσωπική τους παραδουλεύτρα και σεξουαλική σκλάβα ως κάτι που δικαιούνται. Μην τσιμπάς!
Εξυπακούεται ότι θα σε προτρέψω να δοκιμαστείς στην επιχειρηματικότητα, εφόσον πρώτα βέβαια φτιάξεις πλάνο και οργανωθείς με ρεαλισμό. Βάλε κάτω γνωστούς, χορηγίες, επιδοτήσεις, αιτήσεις, πληροφορίες κι ό,τι μπορείς να βρεις στο διαδίκτυο, ώστε να έχεις μια σφαιρική ενημέρωση. Ζήτα βοήθεια κι επαγγελματία επιχειρηματικού συμβούλου, αν μπορείς. Η χώρα αλλά κι η γενιά σου χρειάζονται καινοτόμες ιδέες, start ups, φρέσκες προτάσεις, παραγωγή έργου -κι όχι δεσίματα γαϊδάρας και σμπρώξιμο χαρτιών. Υπάρχουν συστημικά προβλήματα, υπάρχουν κι ατομικές επιλογές.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Αλίμονο αν ζήσεις και στήσεις τη ζωή σου γύρω από το πότε θα γίνεις μάνα. Αυτοί που σου λένε αυτά δεν σε θέλουν ούτε δυναμική, ούτε αυτάρκη, σε θέλουν νοικοκυρά και μάνα, άντε και με μια δουλίτσα που να μην σου τρώει χρόνο και κόπο από τους παραπάνω 2 ρόλους. Στα 35 είσαι νεότατη, ακμαία και μπορείς να κάνεις ό,τι θες. Δεν είναι ταβάνι για τίποτα. Δενακούσαμε τους πατριάρχες πριν από 30 χρόνια. Μην ψαρώνετε τώρα εσείς, νέα κορίτσια.
Να προετοιμαστεις στη ζωή σου όχι για να δεσεις το γάιδαρο σου,αλλά για να έχεις την οικονομική σταθερότητα να αντιμετωπισεις οποία αναποδιά σου συμβεί.
Ο άντρας υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να φύγει,στις μέρες μας είναι πολύ κοινό στα δύσκολα να την κάνουν…
Εσύ πρέπει να έχεις κάνει τα κουμαντα σου μόνη σου.
Δηλαδή κάποια λεφτά έστω και λίγα στην άκρη για παν ενδεχόμενο, το σπίτι δικό σου όπως και το αμάξι.
Τα υπόλοιπα προς το παρόν να μην σε απασχολούν.
Μορφώσου,και κάνε ό,τι περνά από το χέρι σου να αποκτήσεις οικονομική ανεξαρτησία.Και σαν ελεύθερος άνθρωπος, ζήσε με τον τρόπο εκείνο που σε κάνει χαρούμενη και σε εμπνέει.
Η θέση της γυναίκας σήμερα είναι εκείνη που η κάθε μία επιφυλάσσει για τον εαυτό της.Ακολούθησε τον δρόμο εκείνο που σου δίνει ευχαρίστηση και συνάδει με την δημιουργικότητά σου.
Και αν δεν υπακούει στο κυρίαρχο πατριαρχικό αφήγημα..ε..τόσο το χειρότερο για το αφήγημα!
“Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία”-Αντρέας Κάλβος
Πολύ στεναχωριέμαι όταν ακούω νέα παιδιά με όνειρα να σταθούν στα πόδια τους, να σκέφτονται, λόγω γονεϊκής προτροπής κυρίως, το δημόσιο. Κορίτσι μου το δημόσιο ναι σου δίνει σταθερότητα και αίσθημα ασφάλειας και ναι, αρκετό χρόνο άδεια μητρότητας κτλ. ΑΛΛΑ σου έχει πει κανείς για τις παθογένειες του? Για τη γραφειοκρατεία, τον βάλτο, τον έναν που δουλεύει για τους εννιά που το ξύνουν, συγνώμη, για τη διαφθορά, για προσωπικό πόλεμο, ακόμα και κομματικό, την συνήθως μηδενική εξέλιξη μισθολογικά και ιεραρχικά? Όλα πρέπει να τα βάλεις στη ζυγαριά και να αποφασίσεις τι σου ταιριάζει. Γνωρίζω ανθρώπους στο δημόσιο που υποφέρουν καθημερινά… Διαβάστε περισσότερα »
Τι ωραιο, κατι τετοια δινουν πολυ κουραγιο! Ευγε! Αγαπητη I dont know what to do, μη μασας! Εννοειται θα δικιμασεις να πραγματοποιησεις το ονειρο σου. Μην ακους κανεναν που σε ριχνει ψυχολογικα, τους περιοριζεις/αποφευγεις με συνοπτικες διαδικασιες. Αντι να αγχωνεσαι για το μελλον, just do it. Καθε μερα ενα βημα. Κανε και καμια yoga και κανα meditation να μην επηρεαζεσαι τοσο πολυ. Μεσα σου βαθια ξερεις τι θελεις. Υπαρχουν τοσα πολλα διαφορετικα σεναρια στη ζωη! Μπορει στη ζωη σου να παιξουν διαφοροι παραγοντες που ισως δεν τους σκεφτεσαι τωρα: εξωτερικο, ενας μεγαλος ερωτας, ενας δευτερος μεγαλος ερωτας, πρωτη οικογενεια, δευτερη… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ ωραία απάντηση! Να οργανωθείς, να ενημερωθείς και να τολμήσεις τα όνειρα σου! Και στο δημόσιο να μπεις δεν υπάρχουν εγγυήσεις για ένα εξασφαλισμένο μέλλον… Τουλάχιστον κάνε αυτό που θες εσύ. Όσο για την οικογένεια και τα παιδιά εγώ κάθε φορά που προγραμματιζα το σύμπαν γελούσε μαζί μου… Όταν έμεινα έγκυος την κόρη μου επαγγελματικά δεν ήταν και οι ιδανικές συνθήκες όμως τα πράγματα πήγαν ανέλπιστα καλά. Σημασία έχει να είσαι ανεξάρτητη, να είσαι συνειδητοποιημένη ότι θες οικογένεια και κυρίως με ποιον θες να την δημιουργήσεις. Ευτυχώς έπεσε επεξήγηση για τις Σλατινες… Κ εγώ που νιώθω ακόμα νέα διαβάζω κάτι… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαιρετικά! Είχα καιρό να διαβάσω τόσο αισιόδοξη ιστορία για νέα γυναίκα! Ευχαριστώ σε για το χαμόγελο που μου έδωσες.