Οι γείτονες και τα παιδιά προκαλούν έντονα σχόλια στις ιστορίες του Α Μπα.
____________
Η ιστορία της … όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα,
Έχω ενοχληθεί πολύ με τα σχόλια στην «Προσωπική ιστορία: Οι γείτονες ενοχλούνται με τα παιδιά μου» [σσ.στο σύνδεσμο]. Δυστυχώς υπάρχει κάποιο πρόβλημα σύνδεσης και δεν μπορώ να σχολιάσω, μετά όμως σκέφτηκα να το απευθύνω σε εσένα ως γενικότερο ερώτημα και προβληματισμό προς την ομάδα.
Η γράφουσα λέει πως είναι μόνος γονέας με τρία παιδιά, το μεγαλύτερο 6 χρονών στο φάσμα του αυτισμού, το δεύτερο 4,5 χρονών, το τρίτο 12 μηνών. Έχει πρόβλημα με τους γείτονες γιατί στις ώρες ΜΗ κοινής ησυχίας που παίζουν στην αυλή ενοχλούν. Πιθανώς η μητέρα αυτή έγραψε το πρόβλημά της λίγο άκομψα, θεωρώντας πως όλοι θα το συμμεριστούν. Από εκεί όμως, μέχρι τα σχόλια που διάβασα παρακάτω, ένα βαθύ κενό.
Κανείς δεν καταλαβαίνει τί σημαίνει να έχεις παιδί στο φάσμα του αυτισμού; Που αλληλεπιδρά και με άλλα δύο ανήλικα; Κανείς δεν καταλαβαίνει τί σημαίνει να έχεις 12μηνο μωρό (ποιά ώρα κοινής ησυχίας;) Κανείς (για να είμαι δίκαιη, ήταν κάποιοι ελάχιστοι στα σχόλια απ’ ό,τι είδα) δεν καταλαβαίνει τί σημαίνει να είσαι μόνος γονέας με αυτή την κατάσταση στο σπίτι; Το πιθανότερο κατάκοπος, με μια κουζίνα μονίμως δράμα από τα αλεσμένα στο μπλέντερ, πάνες, το πιθανότερο χρόνια έλλειψη ύπνου (ξυπνά το ένα, κοιμάται το άλλο, ξυπνά το τρίτο), πιθανά τρεξίματα σε αναπτυξιολόγους (που δεν βρίσκεις ραντεβού) και άλλους ειδικούς για τον αυτισμό, σέρνοντας και άλλα δυο μωρά μαζί (αν δεν υπάρχει βοήθεια, που και να υπάρχει, αν είναι ηλικιωμένος τουλάχιστον με την πρώτη ίωση φεύγει μακριά και τα παιδιά κολλούν συνεχώς ιώσεις μέχρι να τελειώσουν το νηπιαγωγείο και σχεδόν συνεχώς μέχρι να τελειώσουν το δημοτικό, δηλαδή καλά 11-12).
Προσωπικά αν ήμουν στη θέση της γράφουσας θα ήμουν το πιθανότερο στο σημείο που μπορεί κανείς να πηδήξει από κανένα μπαλκόνι. Εκείνη, το μόνο που λέει είναι ότι την βρίζουν οι γείτονες τις ώρες ΜΗ κοινής ησυχίας. Φυσικά και τα παιδιά κάνουν φασαρία και ειδικά τα μωρά. Τί κάνει ο γείτονας; Συγγνώμη που το λέω: υπομονή. Να μην πω ότι προσφέρεται να βοηθήσει καμια φορά ετοιμάζοντας κανένα φαϊ για να συνδράμει μία γυναίκα που παλεύει.
Με τα σχόλια, πολλά είναι τα προβλήματα που έχω:
1. Τί θα πει τα παιδάκια στη Σκανδιναβία δεν ακούγονται; Πρώτον, όλοι αυτοί που το λένε έχουν δει αυτά τα παιδιά συνήθως στην παραλία, όπου τα παιδιά απασχολούνται και ηρεμούν (και ναι, τα παιδιά στη θάλασσα δεν έχουν καμία σχέση με τα παιδιά που παίζουν στην αυλή). Αλλά και στο σπίτι τους να τα είδαν, είστε βέβαιοι πως αυτά τα μουγγά παιδιά μεγαλώνουν σωστά και χωρίς ψυχολογικά; Φυσικά δεν λέω για τις μαμάδες ελικόπτερα που τρέχουν πίσω απ΄τον Κωστάκη στην παραλία φωνάζοντας. Εδώ μιλάμε για τρία παιδιά καθημερινά μέσα σε ένα σπίτι με έναν φροντιστή και το ένα από αυτά μωρό. Σε νηπιακές ηλικίες που δύσκολα συνεννοείσαι και κάνουν και tantrum. Δεν μιλάμε για 10χρονα να τα συνετίσεις να παίζουν ήσυχα. Φυσικά θα τα μαζεύεις, θα τα καθοδηγείς, όλη την ώρα, αλλά και άλλη τόση θα ξεφεύγουν μέχρι να μεγαλώσουν, ενώ πολλές φορές λόγω εξάντλησης, δεν θα έχεις καν το κουράγιο να τα μαλώσεις. ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΤΕ;
2. Οι γονείς με ένα παιδί απέχουν από την εμπειρία του γονιού με δύο, πόσω μάλλον με τρία (πόσω μάλλον το ένα με αυτισμό). Το ένα παιδί φέρεται ως ένας μικρός μεγάλος, γιατί περιστοιχίζεται από ενήλικες και η διάδρασή του στο παιχνίδι δεν έχει καμία σχέση με τη διάδραση με τους συνομήλικούς του. Επομένως, δεν καταλαβαίνω γιατί γονείς με ένα παιδί κουνούν το δάχτυλο προσποιούμενοι ότι γνωρίζουν, ειδικά όταν το ένα παιδάκι σου λέει έχει αυτισμό.
3. Η εμπειρία του ενός γονιού από τον άλλο διαφέρει. Ήμουν έγκυος σε δίδυμα σε προχωρημένο μήνα και περίμενα στην ουρά μίας τράπεζας. Ζήτησα να πάρω προτεραιότητα και μία γυναίκα μου έκανε shaming γιατί στην δική της εγκυμοσύνη, μου είπε, δεν το είχε κάνει αυτό ποτέ. Πού ήξερε εκείνη αν εγώ ζαλιζόμουν, αν δούλευα σαν τρελή, αν ήμουν έγκυος με δίδυμα, αν είχα σιδηροπενία ή διαβήτη εγκυμοσύνης; Γενικώς πότε και πώς γίναμε τόσο άκαρδοι, τόσο αγνωστικιστές στις εμπειρίες των άλλων, τόσο απασχολούμενοι μόνο με το τομάρι μας; Θεωρώ πως ως κοινωνία θρέφουμε ατομικιστές που κλείνουν τα αυτιά στις δυσκολίες των άλλων. Τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι, έχουν και ζόρι, και φωνές, και σάλια που στάζουν και ξεσκατίσματα και χίλια δυο. Είμαστε ΟΚ αν γίνονται πίσω από κλειστές πόρτες άλλων;
4. Το κυριότερο και αυτό που με ενοχλεί εξαιρετικά, είναι η έλλειψη ενημέρωσης και παιδείας σε σχέση με τη γονεϊκότητα και τα καθήκοντα που περιλαμβάνει. Όσοι δεν έχουν παιδιά, διακατέχονται από βαθιά και αθεράπευτη άγνοια για τον φόρτο και τη δυσκολία του εγχειρήματος. Το ίδιο μου συνέβαινε και μένα πριν κάνω παιδιά και το πιθανότερο αν έβλεπα τότε αυτό το post να έμπαινα και να έγραφα κι εγώ ένα επικριτικό σχόλιο. Αλλά η γυναικεία εμπειρία πριν και μετά τα παιδιά είναι η μέρα με τη νύχτα, θεωρώ πως τα επιτεύγματα του φεμινισμού σχεδόν φτάνουν ως τη μέρα του γάμου, ούτε δευτερόλεπτο μετά. Οι «γυναίκες πριν» ζουν ένα είδος ζωής που δεν φαντάζονται καν πώς καταστρατηγείται μετά. Και αντί να δείχνουν αλληλεγγύη για αυτή την άλλη θηλυκότητα, την κατακρεουργημένη και ρημαγμένη από τα καθήκοντα του φροντιστή (που αυθαίρετα εξακολουθούν να ανατίθενται μόνο στις γυναίκες/μητέρες, ασχέτως αν έχουν κλίση προς αυτή τη ζωή ή όχι, και αυτός είναι -και δικαίως- ένας από τους λόγους που τόσες επιλέγουν να μην κάνουν παιδιά). Αντί να προβληματιστούν έστω, τί μπορεί να συμβαίνει σε αυτή τη γυναίκα, έρχεται η επίκριση.
5. Τέλος, θεωρώ πως πρέπει πάση θυσία να γραφτούν βιβλία, δοθούν διαλέξεις, ενημερωθούν οι νέες γυναίκες και όσοι δεν είναι γονείς (αν το θέλουν φυσικά) για το τί ακριβώς συνεπάγεται πρακτικά η μητρότητα και η πατρότητα. Μόνο που οι άνθρωποι που είναι γονείς είναι απελπισμένα υπερ-απασχολούμενοι όταν τα παιδιά είναι μικρά για να αρχίσουν π.χ. ένα μπλογκ μ’ αυτό το θέμα ή -καλή ώρα- μία στήλη. Καλή δουλειά στο συγκεκριμένο κομμάτι κάνει η Δέσποινα Τριβόλη στη lifo (https://www.lifo.gr/
Επειδή έγραψα ήδη πάρα πολλά, να πω καταληκτικά το εξής. Η μητέρα που έγραψε το ποστ που ανέφερα στην αρχή (και υπήρξε στην πραγματικότητα αφορμή και για άλλες σκέψεις σχετικά με τη μητρότητα) μάλλον θεώρησε ως δεδομένο ότι θα καταλάβουν όλοι την κατάστασή της. Ίσως να είναι και πραγματικά αδιάφορη για τους γείτονες ή να μην καταφέρνει να φέρει βόλτα τα παιδιά της ή ακόμη και να θεωρεί ότι είναι εντάξει να φωνάζουν. Αλλά όσοι το διάβασαν, πώς συνέβη να μην σκέφτηκαν πρώτα την δική της κατάσταση, που ακούγεται εξαιρετικά δύσκολη; Μήπως λόγω παντελούς άγνοιας; Εγώ το παραδέχομαι, δεν είχα ιδέα τί σημαίνει να έχεις παιδιά πριν τα αποκτήσω. Και αν σαν κοινωνία έχουμε τόση άγνοια για τον τρόπο ζωής ενός μεγάλου τμήματος του πληθυσμού (που καλύπτεται και από ένα πέπλο καθαγίασης Παρθένος Μαρία κλπ, κοινώς λογοκρισίας και αυτολογοκρισίας) ποιός φταίει γι’ αυτό; Και κυρίως (γιατί είναι, στην τελική, αδιάφορο ποιός φταίει): Τί μπορεί να γίνει για να αλλάξει;
Μέχρι τότε ας έχουμε όλοι λίγο πιο ανοιχτή καρδιά και μεγαλύτερη συμπόνια. Και για τους γείτονες, αλλά και για την ίδια.
ΑΠΟ ΤΗΝ- …
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σε ευχαριστώ για τον προβληματισμό που μας έστειλες κι εύχομαι και πιστεύω θα γίνει ένας γόνιμος διάλογος στα σχόλια.
Η αρχική ιστορία δημοσιεύτηκε εδώ.
Η δική μου τοποθέτηση πάει ως εξής. Το Α Μπα δεν υπήρξε ιδιαίτερα θετικά προσκείμενο στα παιδιά στο παρελθόν, σιγά σιγά αυτό αλλάζει. Πράγμα που είναι μεν εξηγήσιμο, από το γεγονός του δημογραφικού κοινού που προσήλκυε, ωστόσο η μητρότητα (όσο κι η μη μητρότητα από επιλογή ή λόγω δυσκολιών) αποτελεί βασικό πυλώνα της ιστοσελίδας στη παρούσα μορφή και ειδικά η δυσκολία στην ανατροφή παιδιών, και δη με δυσκολίες/αναπηρίες αποτελεί επείγον κοινωνικό θέμα στον κόσμο που ζούμε. Επομένως θέλω κι εγώ να γίνεται διάλογος που διέπεται από ενσυναίσθηση και πνεύμα ορθολογισμού.
Στο δια ταύτα, αυτό που λες είναι μια τεράστια αλήθεια. Την επαναλαμβάνω για να την τονίσω:
” Όσοι δεν έχουν παιδιά, διακατέχονται από βαθιά και αθεράπευτη άγνοια για τον φόρτο και τη δυσκολία του εγχειρήματος. Το ίδιο μου συνέβαινε και μένα πριν κάνω παιδιά και το πιθανότερο αν έβλεπα τότε αυτό το post να έμπαινα και να έγραφα κι εγώ ένα επικριτικό σχόλιο. Αλλά η γυναικεία εμπειρία πριν και μετά τα παιδιά είναι η μέρα με τη νύχτα, θεωρώ πως τα επιτεύγματα του φεμινισμού σχεδόν φτάνουν ως τη μέρα του γάμου, ούτε δευτερόλεπτο μετά. Οι «γυναίκες πριν» ζουν ένα είδος ζωής που δεν φαντάζονται καν πώς καταστρατηγείται μετά. Και αντί να δείχνουν αλληλεγγύη για αυτή την άλλη θηλυκότητα, την κατακρεουργημένη και ρημαγμένη από τα καθήκοντα του φροντιστή (που αυθαίρετα εξακολουθούν να ανατίθενται μόνο στις γυναίκες/μητέρες, ασχέτως αν έχουν κλίση προς αυτή τη ζωή ή όχι, και αυτός είναι -και δικαίως- ένας από τους λόγους που τόσες επιλέγουν να μην κάνουν παιδιά). Αντί να προβληματιστούν έστω, τί μπορεί να συμβαίνει σε αυτή τη γυναίκα, έρχεται η επίκριση“.
Mπορώ να επιβεβαιώσω ότι προτού κάνεις δικά ΣΟΥ παιδιά, παιδιά για τα οποία φέρεις την αποκλειστική ευθύνη, ακόμα κι αν έχεις παιδιά στον φιλικό ή συγγενικό κύκλο σου, ακόμα κι αν είναι το επάγγελμά σου τα παιδιά με οποιαδήποτε ιδιότητα, την εμπειρία της μητρότητας δεν την γνωρίζεις. Είναι ακριβώς έτσι: μετά τα παιδιά η φεμινιστική παράμετρος καταστρατηγείται. Χάνεις τον εαυτό σου και σου κουνάνε και το δάχτυλο όλοι. Άτεκνοι κι έντεκνοι. Οι άτεκνοι επειδή δεν είναι υποχρεωμένοι να συμπαθούν το δικό σου παιδί. Απόλυτα κατανοητό και σεβαστό. Οι έντεκνοι επειδή έχοντας “λουστεί” την κοινωνική κατάκριση οι ίδιοι θέλουν να επιβεβαιώσουν πρωτίστως στον εαυτό τους τις δικές τους σωστές επιλογές. Ας μην ξεχνάμε ότι άπαξ και κάνεις παιδί είσαι συνεχώς υπόλογη. Συνεχώς. Τα παιδιά σου -και τα αγέννητα παιδιά σου- είναι το όχημα με το οποίο η πατριαρχική κοινωνία σε χειρίζεται.
Η δε εμπειρία της ανατροφής ενός παιδιού που διαφέρει από τα υπόλοιπα είναι συγκλονιστική, επειδή ακριβώς δεν υπάρχει εγχειρίδιο. Μαθαίνεις στην πορεία. Αυτό συμβαίνει με όλα τα παιδιά, κατά κάποιο τρόπο, αλλά ιδιαίτερα σε αυτή την περίπτωση επειδή κάθε περίπτωση είναι εξατομικευμένη: τα παιδιά δεν είναι πείραμα Χημείας, δεν έχεις το ίδιο αποτέλεσμα κάθε φορά κι ας βάζεις τα ίδια συστατικά.
Η σιωπή γύρω από τις δυσκολίες ανατροφής, η τεχνητή “ευτυχία” στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η αποσιώπηση των έμφυλων διακρίσεων στο γονεϊκό ρόλο είναι πράγματα που μας κάνουν να αυτοπυροβολούμαστε.
Θεωρώ ότι η ελληνική κοινωνία, για την οποία λέγαμε παλιότερα και περηφανευόμασταν ότι είναι παιδοκεντρική, δεν αγαπάει τα παιδιά. Σίγουρα όχι των άλλων και πιθανότατα ούτε και τα δικά της στο βάθος-βάθος. Με τόσα που γίνονται και διαβάζουμε τείνω κι εγώ να το πιστέψω.Φυσικά ούτε οι ξένοι, και δη οι βορειοευρωπαίοι, αγαπούν περισσότερο τα παιδιά τους, τα ποσοστά κακοποιήσεων στο ΗΒ για παράδειγμα είναι συντριπτικά (εδώ). Oύτε στις “ιδεατές” σκανδιναβικές χώρες είναι καλή η θέση των παιδιών: τα παιδιά κακοποιούνται σεξουαλικά σε μεγάλο βαθμό (εδώ η μελέτη). Άρθρο του ΟΗΕ από το 2020 αναφέρει ότι τα παιδικά δικαιώματα προστατεύονται καλύτερα στην Ισλανδία, την Φινλανδία, την Ελβετία, κι αρκετά καλά στην Τυνησία και την Ταϊλάνδη (το ξέρω, όχι το πρώτο μέρος που πάει ο νους του ανθρώπου). Ο σύνδεσμος εδώ.
Επίσης θεωρώ ότι οι άνθρωποι είναι τόσο κουρασμένοι, τόσο μπαϊλντισμένοι, τόσο απογοητευμένοι από την κατάρρευση αυτού που μας υποσχέθηκε το σύστημα επί τόσες δεκαετίες για την πρόοδο, που ξεσπούν τα νεύρα τους όπου βρουν: συνήθως στον πιο αδύναμο. Στον κουρασμένο κι αβοήθητο γονιό είναι πάρα πολύ εύκολο, καθώς οι ενοχές που τους βάζει η γονεϊκότητα στους ώμους ολοκληρώνουν την δουλειά. Φαύλος κύκλος…
Σε όλο τον δυτικό κόσμο οι άνθρωποι τον τελευταίο αιώνα έχουν στραφεί στην επιδίωξη της αυτοπραγμάτωσης: κάνω αυτό που επιθυμώ ΕΓΩ, δεν θυσιάζομαι, “γιατί μου αξίζει”, κι όλα αυτά τα κατά τ’άλλα όμορφα. Κι είναι ΟΚ αυτό, όμως υπάρχουν συνολικές ευθύνες να στηρίζονται και οι γονείς, οι οποίοι δεν λαμβάνουν ούτε την κρατική μέριμνα που τους αναλογεί, ούτε την υποστήριξη, ούτε τα κίνητρα, ούτε την αλληλεγγύη. Ειδικά σε ένα φεμινιστικό χώρο, όπου η μητρότητα αποτελεί για όσες από μας μεγαλώσαμε σε προστατευμένο περιβάλλον την πρώτη γνωριμία με τους έμφυλους διαχωρισμούς κι ανισότητες, καθώς και την λογοδοσία στον κάθε άσχετο (που δήθεν ξέρει καλύτερα για μας και για το πρόσωπο που τρέμει το φυλλοκάρδι μας μην πάθει κάτι!), ο ρόλος του γονιού οφείλει να αποτελέσει αντικείμενο άλλης διαχείρισης από όλο το κοινωνικό σύνολο.
Επειδή τα παιδιά μας δεν μας ανήκουν, δεν είναι υπό τον απόλυτο ελέγχό μας (για σκεφτείτε για τι ολοκληρωτικό κόσμο θα μιλούσαμε αν ήταν!), κι αφετέρου θα δομήσουν το αύριο, πιστεύω ότι η ελληνική κοινωνία πρέπει επειγόντως να σκύψει πάνω στο πρόβλημα αυτό. Το οποίο αφορά και στην αυξανόμενη βία μεταξύ ανηλίκων, και στο δημογραφικό (ποιός θα εργάζεται και θα παράγει για να πληρώνει τις συντάξεις των συνταξιούχων και την ασφάλιση όλών μας;) και στην υποστήριξη της γονεϊκότητας. Τα παιδιά -και των άλλων- στο τέλος μας αφορούν όλους.
ΥΓ. Συμφωνώ κι εγώ για τη στήλη της Δέσποινας Τριβόλη, την διαβάζω σχολαστικά και τη βρίσκω απολύτως ρεαλιστική.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Το πρόβλημα στο αρχικό ποστ και ο λόγος που συγκέντρωσε τόσα αρνητικά σχόλια ήταν ότι έβγαζε ένα δικαιωματισμό. Ναι η κοινωνία τίνει να γίνεται όλο και πιο ατομικιστική, αλλά αυτόν ακριβώς τον ατομικισμό τον έβγαλε πρώτα η γραφούσα στην επιστολή της. Όσο έχουν δικαίωμα τα παιδιά να παίζουν και να φωνάζουν, άλλο τόσο έχουν δικαίωμα και οι γείτονες να ενοχλούνται. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να δέχεται αβίαστα το γεγονός ότι δεν μπορεί να ησυχάσει στο ίδιο του το σπίτι του.Λέμε και λέμε για τα παιδιά που είναι στο φάσμα, αλλά κανείς δεν σκέφτεται την πιθανότητα και ένας γείτονας να είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Τα παιδιά είναι μια κατηγορία ανθρώπων. Δεν είναι αξεσουάρ. Τί θα πει “πολυκατοικίες που δεν δέχονται παιδιά”; Δεν είναι αντικείμενα, είναι άνθρωποι. Και το “απαγορεύονται τα παιδιά” είναι το ίδιο αισχρό με το “πολυκατοικία μόνο για Έλληνες” ή μόνο για λευκούς ή εργαζόμενους στο δημόσιο ή χριστιανούς ή μόνο για άντρες. Είναι ξεκάθαρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν πάει χέρι χέρι με το φεμινισμό.
Ναι και εγώ ακριβώς τα ίδια με εσένα σκέφτηκα όταν το πρωτοείδα. Και το χειρότερο ήταν ότι οι κανονισμοί λένε: “απαγορέυονται τα παιδιά και τα σκυλιά”. Λες και είναι το ίδιο ας πούμε… Φρίκαρα λέμε! Έλα όμως που παρατήρησα ότι στην πράξη το μοντελάκι λειτουργεί και είναι και όλοι ευχαριστημένοι… Βέβαια να πούμε ότι αυτό το έχω δει σε χώρες με ύπερπλοιθησμό και ραγδέα αύξηση του, οπότε μάλλον η συνολική κουλτούρα είναι προσκύμμενη σε προσπάθεις μείωσής του. Το να κάνεις παιδιά (και ειδικά πολλά παιδιά) δεν ευνοείται θεσμικά σε πολλούς τομείς. Οπότε προσπάθησα να μπω στο δικό τους mindset και… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι δεν θα διαφωνήσω ότι μακροπρόθεσμα αυτό το segregation μπορεί να αποδειχθεί προβληματικό. Όμως έχει και πολλά πλεονεκτήματα πέρα από την απουσία σύγκρουσης μεταξύ γειτώνων. Στις κατοικίες, ας πούμε, που είναι για οικογένεις τα παιδιά μεγαλώνουν όλα μαζί παίζοντας ελεύθερα σε ένα προστατευμένο περιβάλλον. Οι γονείς έχουν την υποστήρηξη ο ένας του άλλου ώστε πάντα να υπάρχει κάποιος να κρατήσει τα παιδιά, όταν οι γονείς είναι στις δουλειές τους ή σε μία έξοδο, ή να μοιραστεί ένα πιάτο φαί. Η ατμόσφαιρα δηλαδή είναι μια ατμόσφαιρα χωριού. Σαν να είναι μια κοινότητα που μεγαλώνει τα παιδιά συλλογικά. Δεν είμαι παιδαγωγός, όμως… Διαβάστε περισσότερα »
Και ξέρεις κάτι; Αυτή την αίσθηση της κοινότητας την παρατηρώ επίσης και ακόμα περισσότερο στις φτοχωγειτονιές. Εκεί που οι άνθρωποι δεν έχουν ούτε τα βασικά (για τα δεδομένα Ευρώπης τουλάχιστον), όμως πόσο πιο ευτυχισμένοι φαίνονται ακριβώς επειδή λειτουργούν ως κοινότητα, Ζούνε και λειτουργούνε συλλογικά υποστηρίζοντας και βοηθώντας ο ένας τον άλλον. Ακόμα και χρήματα να αποκτήσουνε αρνούνται να φύγουν από τις φτωχογειτονιές για να πάνε να ζήσουνε σε καλύτερες γειτονιές με καλύτερες συνθήκες….
Επίσης, τώρα που το θυμήθηκα, έχω δει και ολόκληρα συγκροτήματα κατοικιών να μην δέχονται κατοίκους κάτω των 60 έτων. Αυτό όμως δεν μου χτύπησε τόσο άσχημα… Δεν ξέρω γιατί…
Απλή περιέργεια αλλά σε ποια χώρα τα έχεις δει όλα αυτά; Εγώ μέχρι πολυκατοικίες που απαγορεύονται τα ζώα έχω δει και ξενοδοχεία μόνο για ενήλικες!
Αυτό με τα παιδιά το έχω δει σε ΗΠΑ, Κίνα και Μεξικό. Τα συγκροτήματα για άνω των 60 τα έχω δει στις ΗΠΑ
Α συγγνώμη αυτό με την ηλικία το διάβασα ανάποδα πριν. Νόμιζα απαγορεύονται οι ηλικιωμένοι! 😅 Ναι, και Αγγλία έχω δει κτήρια μόνο για “συνταξιούχους”. Τα σπίτια είναι πολύ φθηνότερα από ένα άλλο μέσο σπίτι (1/3 της τιμής απλού σπιτιού) και μάλιστα πάντα παρέχουν και κάποιου είδους βοήθεια στους ενοίκους (τύπου βοηθητικά κάγκελα στήριξης στη μπανιέρα, μόνιμη θέση για ασθενοφόρο, ίσως και εργαζόμενους εξαρτάται από το κτήριο) αλλά υποθέτω τους ανοίκουν μέχρι να πεθάνουν; Δεν μπορούν να τα κληροδοτήσουν; Δεν ξέρω λεπτομέρειες. Κάπως θα βγάζουν κέρδος και από αυτά.
Στην Αμερικη , κυριως στα sunshine states εχουν δημιουργηθει gateted comunities που διαμενουν μονο πανω απο 55. Εμενα για καποιο διαστημα διπλα σε ενα τετοιο και ειχα βρει μια εισοδο-τρυπα στο φραχτη και εμπαινα συχνα και τριγυρναγα ωρες με το ποδηλατο ή ρεμβαζα. Ηταν σαν ενα υπεροχο παρκο χωρις τροχοφορα. Με πλησιασε καποτε ενας ηλικιωμενος σε ενα παγκακι που καθομουνα και με ρωτησε ποσο χρονων ειμαι και πως μπορω να ζω εκει, γιατι με εβλεπε συχνα . Και αναγκαστικα και του ειπα οτι ηρθα για καποιους μηνες γιατι βοηθαω την αρρωστη τη μανα μου που μενει εκει. Οχι για μενα,… Διαβάστε περισσότερα »
Εκεί τα έχω δει κι εγώ, όπως επίσης και gated communities που οι ώρες κοινής ησυχείας είναι 24ωρο
ακούγεται ονειρικό αυτό με τις πολυκατοικίες, θα βοηθούσε στην ηρεμία όλών.
Για τις πολυκατοικίες χωρίς παιδιά δεν ξέρω αλλά κι εγώ σκεφτόμουν αυτό που λες για τον γείτονα. Γιατί θεωρούμε δεδομένο ότι ο γείτονας είναι καλά και είναι προβληματικό που φωνάζει; Όσο δικαίωμα έχουν τα παιδιά να κάνουν φασαρία τις ώρες μη κοινής ησυχίας άλλο τόσο έχουν και οι γείτονες να κάνουν φασαρία. Η γράφουσα σε εκείνο το κείμενο ρωτούσε τι νομικά μέτρα μπορεί να πάρει εναντίον του γείτονα γιατί κάνει ότι κάνουν τα παιδιά της. Και ναι, συμφωνώ με τις σχολιάστριες που λένε ότι η γράφουσα επέλεξε να κάνει τρία παιδιά και αν δεν το επέλεξε τότε έκανε τρεις φορές… Διαβάστε περισσότερα »
Τι εννοείς για δικές της επιλογές; Εισαι σίγουρη ότι επέλεξε να κανει τρία παιδιά; Είσαι σίγουρη ότι επέλεξε ένα από τα παιδιά της να είναι μη νευροτυπικο, με όλες τις προκλήσεις που συνεπαγεται αυτο; Πως είμαστε σίγουροι ότι αυτη τη ζωή που διαγει τώρα τη διάλεξε; Κι αν της είπε ο λεγόμενος προχωραμε μαζί μη σε νοιάζει αλλά την κρίσιμη στιγμή της την έκανε; Αν είναι άλλοι οι λόγοι που είναι πολύτεκνη αυτή η μάνα; Που είναι η κρατική συνδρομή και στήριξη αν δεν τα βγαζει πέρα οικονομικα ή δεν ξέρει πως να φροντίσει το παιδί που είναι στο φάσμα… Διαβάστε περισσότερα »
Εμένα μου έβγαλε δικαιωματισμό η μονογονέας γιατί ρωτούσε πως μπορούσε να κινηθεί δικαστικά για να μην κάνουν παρατήρηση! Οσο γι αυτο που λες, όταν γίνονται έργα γίνονται για ορισμένο διάστημα, πρωί κυρίως που οι περισσότεροι δουλεύουν κι έτσι τα ανέχεσαι. Αλλο να κάνουν φασαρία μια- δυο ώρες το απόγευμα τα παιδιά κι άλλο από τις 10 το πρωί μέχρι τις 2 και μετά από τις 5 μέχρι τις 8 κάθε μέρα για πολλά χρόνια. Εξ άλλου εκτός ωρών κοινής ησυχίας δεν σημαίνει οτι μπορούμε να έχουμε την μουσική στην διαπασών πχ. Ισως νομικά μπορούμε αλλά αν θέλουμε καλή γειτνίασης δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχει όριο στα Decibell ακόμα και εκτώς ωρών κοινής ησυχείας. Οι οικοδομικές εργασίες είναι υποχρεωμένες να βγάλουν άδεια από την πολεοδομία που τους επιτρέπει να παρακάμψουν αυτόν τον κανονισμό κατά την διάρκεια των εργασιών. Όμως επειδή συνήθως το αμελούνε αν πάρεις την αστυνομεία (κατά προτίμηση βάλεις δικηγόρο γιατί οι μπάτσοι όπως έχουμε πει δεν ξέρουν ούτε τα βασικά της δουλειάς τους), είναι υποχρεωμένοι να τους σταματήσουνε. Μέχρι τουλάχιστον να πάνε να βγάλουνε την άδεια και να συνεχίσουνε τις εργασίες νόμιμα. Αλλά τουλάχιστον για λίγες μέρες κάνεις ένα brake από την φασαρία (ναι το χω ψάξει)…
Ενταξει συγκεκριμένες περιπτώσεις ενοχλητικών γειτόνων υπάρχουν. Κι εσύ έχεις κάθε δικαίωμα να διαμαρτυρυθείς. Οταν λέω διαμαρτυρία δεν εννοώ βρισιές όμως, διαμαρτύρομαι με ευγενικό τρόπο. Αν την απειλούν εννοείται οτι θα καλέσει το 100, εγώ κατάλαβα οτι βγαίνουν και λένε στα παιδιά να κάνουν ησυχία ή να πάνε μέσα. Η λατανόηση και ενσυναίσθηση όμως πρέπει να είναι αμφίδρομα. Δεν μπορεί να είναι όλοι οι γείτονες περίεργοι. Επίσης δεν ρωτά πως μπορεί αν βοηθήσει τα παιδιά της ώστε να είναι πιο ήσυχα. Βρίσκει απόλυτα φυσιολογικές τις φωνές και την όχληση που προκαλούν και ζητά συμβουλές στο πως μπορεί να κινηθεί δικαστικά κατά… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Δεν έχω παιδιά από επιλογή, μένω σε πολυκατοικία όπου υπάρχουν 10 διαμερίσματα και στα 8 υπάρχουν παιδιά…εννοείται ακούγονται οι φωνές και τα παιχνίδια των παιδιών, όπως ακούγονται και από το κοντινό πάρκο το καλοκαίρι με όλα τα παράθυρα ανοιχτά…είναι σε λογικά πλαίσια όπως φαντάζομαι είναι και η φασαρία που κάνουν τα παιδιά της κοπέλας. Το ένα είναι μηνών, το 4χρονο και το 6χρονο παίζουν μερικές ώρες στην αυλή…να ήταν διαμέρισμα, να ακούγονταν ποδοβολητα και πράγματα να πέφτουν να το καταλάβω. Αλλά εδώ μιλάμε για αυλή. Ο χώρος της δουλειάς μου, επίσης, διαθέτει κοινόχρηστη αυλή που τη… Διαβάστε περισσότερα »
Πεστα χρυαοστομη! Για τα δικαιωματα των παιδιων…… Μου κανει παρα πολυ εντυπωση που ειδικα αυτη η ιστορια χτυπησε τοσες πολλες χορδες. Δεν το ηξερα οτι ειναι τοσο ευαισθητο θεμα
Συμφωνώ με κάθε λέξη και τονίζω ότι δεν έχω παιδιά. Οι άνθρωποι που διαμαρτύρονται για όσα λες πιστεύω κι εγώ ότι είναι οι ίδιοι που όταν πίνουν τον καφέ τους τα θέλουν στα διαμερίσματα κι όταν είναι στα διαμερίσματά τους τα θέλουν στις πλατείες κι αν τα δουν ήσυχα στο κινητό θα κατηγορήσουν τους γονείς και κυρίως τη μητέρα. Πιστεύουν ότι ο κόσμος τους ανήκει και δεν μπορούν να συμβιώσουν ούτε με τον ίδιο τους τον εαυτό, όχι με άλλους ανθρώπους. Όταν επιλέγουμε να μείνουμε σε μια μεγάλη πόλη, σε μια πολυκατοικία, σε πυκνοκατοικημένη περιοχή κτλ είναι λογικό να υπάρχει… Διαβάστε περισσότερα »
Ούτε νομικά μπορούμε να έχουμε τη μουσική στο φουλ σε ώρες μη κοινής ησυχίας. Το έχω ψάξει για αυτό το λέω.
Είναι και ο λόγος που αναφέρω επανειλημμένα πως ακόμα και αν δεν είναι ώρα κοινής ησυχίας, δεν σημαίνει πως μπορεί ο κάθε ένας να κάνει κατ επανάληψη θόρυβο που χαλάει την ησυχία – ηρεμία οικίας του άλλου.
Η πολυκατοικία μας είναι το γιοφύρι της άρτας, υποφέρω πραγματικά.
Έχω καταλήξει ότι πρέπει να ζήσω σε μονοκατοικία στη μέση του πουθενά, αν και φοβάμαι πως με κάποιο τρόπο και εκεί θα με ακολουθήσει η φασαρία.
Καλά αυτό με τις ώρες κοινής ησυχίας δεν μπορώ άλλο να το ακούω που το ακούω όλη μου την ζωή. Κι εγώ ρε Lioness που είμαι νευροατυπική και κοιμάμαι τις ώρες κοινής ησυχίας θέλω δεν θέλω, στον Κεάδα; Αυτό που θέλω να πω είναι ότι υπάρχουν και άνθρωποι με ειδικές (σε εισαγωγικά ή χωρίς) ανάγκες και θα πρέπει να υπάρχει σεβασμός και σε αυτούς. Όχι δεν μπορώ να σταματήσω το κομπρεσέρ στις 8 το πρωί (αν και συνήθως βλέπω στον ύπνο μου ότι πηγαίνω τους παίρνω το κομπρεσέρ και τους κόβω κομματάκια με αυτό, true story, να δω πότε καμιά… Διαβάστε περισσότερα »
Άσε εμένα με την γκαντεμιά που με δέρνει (τόσα σπίτια έχω αλλάξει σε τόσες χώρες και τόσες πόλεις και πρωτου νοικιάσω το πρώτο που τσεκάρω είναι αν γίνονται constructions σε επικνύνδηνη απόσταση) που μου φαίνεται και σε ερημικό νησί στην μέση του Ειρηνικού να πάω να ζήσω την άλλη μέρα θα αρχίσουνε να χτίζουνε 5άστερο resort δίπλα μου…
Κορίτσι, όποια κι αν είσαι μπράβο που εθιξες το θέμα ξανά. Μεταφέρω κομμάτι από την απάντηση μου στο αρχικό ερώτημα: “Γιατί κάτι μου λέει ότι αν δεν ήταν μονογονεας δεν θα γίνονταν αυτά τα σκηνικά, τουλάχιστον όχι σε τέτοιο βαθμό. Επίσης κάτι μου λέει ότι αν ήταν μονογονεας μπαμπάς, όχι μόνο δεν θα του έκαναν παρατηρήσεις οι γείτονες, αλλά θα τους έλεγαν μπράβο ήρωα με τα τρία παιδιά και θα του πήγαιναν ταπερακια με κέικ για τα μωρά… Μαμά μόνη και χωρίς βοήθεια=εύκολο θύμα για να ξεσπάσει το κόμπλεξ ο κάθε πικραμένος.” Και θα προσθέσω ότι κάποτε στην πολυκατοικία μας… Διαβάστε περισσότερα »
Πωω, το χειρότερο.. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα ο από πάνω γείτονας αποφάσισε να μάθει ντραμς.. μάλλον πουλήσανε τ αμπέλια στο χωριό, πάνε τ αμπέεεελια. Απ τι 3 το μεσημέρι μέχρι της 6κοπανούσε τα ντραμς.. που μάλλον είχε πάρει και κάτι κατσαρόλες για να είναι και πιο πολλά.! Μόλις είχε καθίσει η μεγάλη μου για τ διάβασμα και προσπαθούσα να κοιμίσω το μωρό.! Όταν τους παρακάλεσα να πουν στον έφηβο να σταματήσει μου απάντησαν ότι ανακάλυψε το ταλέντο του και το εξασκεί και μου έκλεισαν την πόρτα στη μούρη. Αλλη μία φανταστική μέρα με τους γείτονες! Στο πάρκο απέναντι να πήγαινα… Διαβάστε περισσότερα »
Σου αρεσε η γειτονισσα πιανιστα? Μου εγινες ακομα.πιο συμπαθης😊
👏👏👏
επειδη ειμαι φεμινιστρια δεν θα διξω αλληλεγγυη σε μια γυναικα, μονογονεα με παιδια, μονο και μονο επειδη εχει αυτη την ιδιοτητα. Διαβαζοντας οσα μας ειπε, προσωπικα καταλαβα οτι για εκεινην η μονη λυση, ειναι να κινηθει δικαστικα εναντιον των γειτονων, ωστε να μπορουν τα παιδια της να ενοχλούν. Δεν ζητησε βοηθεια για να βρεθει μια λύση, δεν μας ειπε αν εκεινη την ωρα εκεινη εχει ή δεν εχει άλλες επιλογες απο το να τα αφηνει στην αυλη. Επομενως, αν οντως θελει να λυσει το ζητημα χωρις δικαιωματισμό, να ξαναγραψει και να της δώσουμε οσες ιδεες μπορούμε. Αλλα δεν μπορώ με… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ. Όλοι οι άνθρωποι έχουν δικαιώματα. Αντί να ασχολείται με όσα της έγραψαν και δεν της άρεσαν να στείλει να της δώσουμε ιδέες. Δεν μπορείς να κινηθείς νομικά σε μια ολόκληρη γειτονιά ακούγεται κάπως. Μπορείς να βρεις άλλη λύση. Έτσι θα απομονώσεις τα παιδιά σου και σένα. Δεν το λέω από κακία, αλλά αν υπάρχουν κι άλλα παιδιά στη γειτονιά προφανώς θα πηγαίνουν και στο ίδιο σχολείο. Μην κινηθείς νομικά, δεν χρειάζεται. Κάτσε δες τι τους ενοχλεί ακριβώς και βρίσκεις λύση.
Δε νομίζω ότι η λογικη αυτής της γυναίκας ήταν ε παιδιά είναι. Κατά πάσα πιθανότητα ξερει και η ίδια ότι ενοχλουν. Άλλωστε έγραψε ότι τις ώρες κοινής ησυχίας έχει το νου της ακόμα περισσότερο. Ο δικαιωματισμος από που προκύπτει; Επειδή θέλει να μην τη μπινελικωνει ο γείτονας δημοσίως; Παιδιά το να θέλει κάποιος να υπάρξει και δη με ηρεμία και ασφάλεια δεν αφαιρεί από άλλους το δικαίωμα να υπάρχουν και αυτοί με ηρεμία και ασφάλεια.
Ναι ωραία ολα αυτά δε λέω και ολοι συμμεριζομαστε την μόνη μάνα με 3 παιδιά που παλεύει. Αλλά ας μην κοροιδευομαστε μεταξύ μας…το γεγονός ότι εκείνη υποφέρει με τη ζωή που έχει ( και επελεξε) ,πάει να πει ότι θα υποφέρουν και άλλοι με τις επιλογές της? Παντού υπάρχουν παιδιά στο φάσμα,παντού υπάρχουν μωρά που κλαίνε και κατακοπες μητέρες. Σε όλες τις χώρες του πλανήτη! Μόνο εδώ βλέπεις γονείς να μην ασχολούνται με τα παιδιά τους και να τα μεγαλώνουν στον αυτόματο. Αλλά αυτό που θέλετε να περάσετε ως μηνυμα( όπως είχε γράψει και ένας άλλος σχολιαστης) είναι ότι πρέπει… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν νομίζω πως αυτό θέλει να περάσει το κείμενο. Πάντα αν είσαι ανοιχτός καταλαβαίνεις, ενεξάρτητα απο το πόση φασαρία κάνει ένα παιδί αν ο γονιός ασχολείται και απασχολείται με το αν ενοχλεί το παιδί τους γύρω του και αν όχι. Εχω τσακωθεί με μητέρα στο αεροπλάνο γιατί το παιδί της σε όλη την πτήση κλωτσούσε το κάθισμα μου, αλλά εκείνη πετούσε αετό και δνε έκανε ούτε μια προσπάθεια όχι να το σταματήσει, αλλά ούτε να δείξει οτι νιώθει άσχημα γι αυτό. Αλλά έχω προσφερθεί να βοηθήσω και κατανοήσω μητέρα που το παιδί της πάλι στη πτήση κυριολεκτικά ούρλιαζε στο αυτί… Διαβάστε περισσότερα »
Ντροπη σου Marie. Τη ζωη που εκεινη επελεξε? Επελεξε αυτη να ειναι μονογονεας? Επελεξε αυτη να εχει αυτιστικο παιδι? Δεν ξερουμε καν αν επελεξε να εχει 3 παιδια. Σου ειπα εγω ποτε οτι εσυ επελεξες να μην εχεις παιδια? Οχι γιατι δεν το ξερω αν ηταν επιλογη σου. Φιλιππικους ξερεις να γραφεις, και μετα κανεις τα ιδια λαθη με αυτους που βριζεις.
Με πρόλαβες Gwenevere. Η συνήθης χαρά μου όταν διαβάζω άρθρα που βοηθάνε και ενδυναμωνουν όχι μόνο μια γυναίκα, αλλά έναν ισότιμο άνθρωπο γενικότερα, περνάει στην πλήρη λύπη όταν διαβάζω σχόλια σαν αυτά της Marie, και μοιάζουν με σχολια που θα περίμενα να διαβάσω από άλλο φύλο και σε άλλες εποχές. Μπορούμε γενικά να σεβόμαστε κάθε άνθρωπο με τις σωστές ή λάθος επιλογές που μπορεί να έκανε ανά τα χρόνια και απλώς να βοηθάμε χωρίς κατάκριση;
Δεν κατανοώ το φιλιππικους,explain. Αυτο όμως που κατανοώ είναι ότι όπως κανένας δεν θα ήθελε ένα γείτονα που όλη μέρα έχει μουσική στη διαπασών και χοροπηδάει σαν πιθηκι, έτσι δεν θα ήθελε να έχει και χαρούμενα στριγγλισματα παιδιών στα αυτιά του απ το πρωί ως το βράδυ. Ο σεβασμός δεν έβλαψε ποτε κανένα. Και ναι τα 3 παιδιά είναι επιλογή σου. Τέλος η ενσυναισθηση δεν λείπει απ τους πολιτες,λείπει απ τους πολιτικους και το κράτος. Αν υπήρχε κράτος δεν θα ήταν σε αυτή τη κατάσταση καμμια γυναίκα μόνη να μεγαλώνει 3 παιδιά. Θα υπήρχαν επιδόματα και βοήθεια στο σπίτι. Αλλά… Διαβάστε περισσότερα »
Το να εχεις 3 παιδια δεν ειναι ακριβως επιλογη σου. Αλλο το να εισαι υπερ του δικαιωματος στην αμβλωση, και αλλο αν μπορεις να κανεις αμβλωση τελικα η ιδια. Ειναι 2 τελειως διαφορετικα πραγματα. Οποιος το εχει ζησει, ξερει. Αλλο το νοητικο επιπεδο, αλλο το συναισθηματικο. Τους φιλιππικους μπορεις να τους γκουγκλαρεις μονη σου, ελα, μπορεις. (Σε αφορά.) Το κακο δεν ειναι οτι σκεφτεσαι ετσι. Το κακο ειναι οτι εχεις παρει εναν τηλεβοα και το διαλαλεις πρωτη παντου. Κι εμενα μπορει να μου σπαγανε τα νευρα οι παιδικες φωνες αλλα στη συγκεκριμενη περιπτωση θα το βουλωνα. Για χρονια. Η θα… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν θα πάρω θέση για τα υπόλοιπα, όμως η χρήση αντισύλληψης ΕΙΝΑΙ επιλογή (και οι άντρες που δεν το δέχονται σκουπίδια, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση).
Προφανός… Απλά αυτό που ήθελα να τονίσω είναι ότι δεν είναι σωστό, τουλάχιστον σε ένα φεμινιστικό site, να αμφησβητούμε το αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα μιας γυναίκας στην επιλογή αν θα κάνει παιδιά ή όχι. Το αν μια γυναίκα κάνει παιδιά είναι (και πρέπει να είναι) επιλογή της. Όλες οι επιλογές έχουν ρίσκο και καλό είναι να λαμβάνεται υπόψην από πριν.
Όπως δινεις δίκιο στα παιδάκια της μητέρας αυτής έτσι πρέπει να δίνεις δίκιο και στους γείτονες που θέλουν να ηρεμήσουν μετά από 10ωρα στη δουλειά τους.
Δίκαια πράγματα.
Και οι μεν έχουν δικαιώματα και οι δε.
Και η αντισύλληψη είναι επιλογή.
Δεν μπορεί να έκατσε να έκανε 3 παιδιά και μετά να κατάλαβε ότι έμπλεξε με το λάθος ανθρωπο!
Τι στο καλό? Μετα από 3 παιδιά το πήρε χαμπάρι ότι δεν κανει για πατέρας?
Εχεις σκεφτεί κυρία Marie ότι η κυρία της ιστορίας μπορεί ας πουμε να είναι χήρα;ότι μπορει ο ανθρωπος με τον οποιο έκανε τα παιδιά να μπορεί να την άφησε οποτε να μην ήταν επιλογή της να είναι μονογονέας; πόσο εύκολα πέφτουμε όλοι στην παγίδα να κατηγορήσουμε την γυναίκα..η γυναίκα φταίει για τα πάντα ε;
Ποιος ειπε οτι εχουν ολα τα παιδια τον ιδιο πατερα?
Αν προεκυψαν με συναίνεση πως δεν ειναι επιλογη??
Αν θεωρησουμε πχ οτι το ένα προεκυψε απο λάθος, τα τρια?
Είναι λάθος να πιέζει ο ενας τον αλλο για παιδια, είναι λάθος να πιέζει η κοινωνία , όλα αυτα θα πρέπει να αλλαξουν αλλα η τεκνοποιηση ηταν και παραμένει επιλογή του καθενος.
Ρε παιδια…..πώς φαινεται τελικα η εμπειρια σε καποια πραγματα. Η ζωη μπορει να σου φερει πολλα, και η αυστηροτητα που διακρινω εδω δε βοηθαει. “Ειναι επιλογη της, και μετα κοβουμε κεφαλια”. Η ζωη ειναι συνδυασμος επιλογης, τυχης, ατυχιας, ευκαιριας κτλ κτλ. Κολλησαμε σε ενα απο τα πολλα που ειπωθηκαν. Παρ’ολα αυτα θα εξηγησω, γιατι νιωθω παρεξηγημενη: Ειπα οτι ισως δεν ειναι ακριβως επιλογη της τα τρια παιδια, εχοντας στο μυαλο περιπτωσεις κατ’εξαιρεση οπως: μια γυναικα ειναι σε σχεση, κανει παιδι/παιδια που τα ηθελε, παιρνει μετα αντισυλληψη γιατι δεν θελει αλλα, ξεχναει μια φορα το χαπι, το παιρνει αλλη ωρα, η… Διαβάστε περισσότερα »
Επιλογή σου είναι να μένεις σε πόλη, όπου η φασαρία είναι δεδομένη. Οποίο θέλει ησυχία να πάει σε προάστιο ή επαρχία και σε μονοκατοικια
Συγχαρητήρια Marie για τις απόψεις σου! Μας δείχνεις πως είναι η σωστή αλληλεγγύη προς τις γυναίκες, ο σωστός φεμινισμός στις μέρες μας!
Εγώ στην θέση σου όχι μόνο δεν θα ανεχόμουν τα παιδιά των αλλωνών αλλά θα ΑΠΑΙΤΟΥΣΑ να μην υπάρχουν καν γύρω μου. Δεν θελω να κάνω παιδιά, άρα εχω κάθε δικαίωμα να μην τα βλέπω σε δημόσιο χώρο, να μην τα ακούω απο σπίτια γειτόνων κ.ο.κ.
Στην τελική τόσο δύσκολο είναι οι μάνες τους να τα μαζεύουν ή να τα πηγαίνουν σε πάρκα; ελεος πια..
clap…clap..clap
Το να μείνεις μόνη με τρία παιδιά σπάνια είναι επιλογή. Το να έχεις παιδί στο φάσμα του αυτισμού δεν είναι ποτέ επιλογή.
Επιλογή είναι να αρνείσαι να μπεις στα παπούτσια του άλλου και να βγάζεις συμπεράσματα για ανθρώπους που δεν γνωρίζεις. Επιλογή είναι να κουνάς το δάχτυλο σε όλους. Επιλογή είναι σε κάθε ιστορία να βγάζεις χολή για άγνωστους.
Επιθετική και ανάγωγη επιστολή από άτομο του οποίου τα παιδιά προφανώς δεν έχουν τρόπους και έγινε triggered. Έχω βαρύ διαγνωσμένο αυτισμό και επέλεξα να μην κάνω παιδιά και ένας σοβαρός λόγος είναι ότι θα τον κληρονομούσαν. Αν έχεις ένα παιδί στο φάσμα, δε χρειάζεσαι άλλα δύο αν δεν εχεις τα χρήματα να παρέχεις μια ποιότητα ζωής που δεν τα καθιστά βάρος στους άλλους. Δε μιλάω να είσαι η Λάτση, στην περίπτωση μου, η γιαγιά μου που ήταν δρομέας μακρινών αποστάσεων με έπαιρνε από τα 5 και κάναμε 10 χιλιομετρα τρέξιμο-περπάτημα εναλλαγή κάθε μερα. Ψοφούσα στην κούραση, κοιμόμουνα και με λίγες… Διαβάστε περισσότερα »
Κάτσε βρε Excel κάτσε, γίνεσαι αδικ@ς. Ξέρεις ότι κι εγώ έχω παιδί στο φάσμα. Το να βγει και δεύτερο η τρίτο παιδί στο φάσμα, είναι απλά μια πιθανότητα, ένα ποσοστό σαφώς μεγαλύτερο από τα εκτός φάσματος παιδιά, αλλά δεν παύει να είναι ένα ποσοστό. Δεν θυμάμαι το ακριβές νούμερο που μου είχε πει ο Αναπτυξιολογος, αλλά ήταν μικρότερο του 25%. Αυτό τι σημαίνει, ότι όσες θέλουμε να κάνουμε κι άλλο παιδί είμαστε καταδικασμένοι να μείνουμε στο ένα, λόγω αυτού του ποσοστού; Εμένα το δεύτερο παιδί μου δεν βγήκε στο φάσμα. Και ναι, απαιτούν τεράστια ενέργεια τα αυτιστικά παιδιά, αλλά αυτό… Διαβάστε περισσότερα »
Βρε γαλήνη μου, χρειάζεσαι επίσημη διάγνωση και ορισμό ασθενείας για να καταλάβεις ότι αν δυσκολεύεσαι να τα βγάλεις πέρα με ένα παιδί, ένα δεύτερο θα σε δυσκολέψει δίπλα; Και ένα τρίτο έξι φορές περισσότερο; Και ναι, δεν ξέρω τι δημογραφικό θέμα έχει η Ελλάδα, αλλά ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξάνεται και μάλιστα με γοργό ρυθμό. Αν σταματήσουμε να το βλέπουμε εθνικιστικά και “πατριωτικά” και αποφασίσουμε να εντάξουμε τους νέους μετανάστες στον πληθυσμό της χώρας αντί να τους περιθώριοποιούμε, ένα μεγάλο μέρος του “δημογραφικού” θα λυθεί “ως δια μαγείας”. Για τα δικά μου γεράματα προσωπικά, έχω επιλέξει να επενδύσω χρήματα και σε… Διαβάστε περισσότερα »
Επιτέλους κάποιος το είπε… Κάθε φορά που βλέπω να αναφέρεται το δημογραφικό εδώ μέσα μου σηκώνεται η τρίχα. Με 8 δις πλυθησμό και 800% αύξηση μέσα σε έναν αιώνα και εμείς μιλάμε για μείωση λόγο κάποιων φανταστικών γραμμούλων στο έδαφος…
Εθνικισμός είναι. Ωραίο θα ήταν να γίνονταν μαζικα DNA τεστ να δούμε πόσοι είναι ένδοξοι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου και πρέπει να φέρουμε τα πάνω κάτω στην κοινωνία μην τυχόν και δε διαιωνίσουμε το DNA τους. Εν τω μεταξύ, πραγματικές επιστημονικές έρευνες δείχνουν πώς όσο πιο μορφωμένοι είναι οι άνθρωποι, τόσο λιγότερα παιδιά τείνουν να κάνουν. Όχι απαραίτητα επειδή τα μισούν, αλλά επειδή αντιλαμβάνονται το χρόνο, κόπο και χρήματα που απαιτούνται.
Διαίρει και βασίλευε είναι…. Ή αλλιώς ο πύργος της Βαβέλ. Οι άνθρωποι ενωμένοι είναι πολύ επικίνδυνοι για όσους έχουν την εξουσία. Αν τους χωρίσεις είναι πιο εύκολα διαχειρίσημοι….
Σε αυτό δεν έχετε άδικο κορίτσια. Το πρόβλημα είναι είναι ότι μία μεγάλη μερίδα αυτών που ανησυχούν για το δημογραφικό, δεν ανησυχούν για τον υπερπληθυσμό και ότι σημαίνει αυτό για τα resources και το περιβάλλον. Είναι όμως εκείνοι που ψηφίζουν Νίκες, Σπαρτιάτες, Βελόπουλους και βγάζουν υπουργούς Βορίδιδες, μπουλούκους και Πλεύριδες. Και εάν εαυτό δεν αλλάξει, τότε το δημογραφικό για την Ελλάδα θα αποτελεί πρόβλημα.
Μην τους βάζεις δύσκολα και εσύ… Μέχρι εκεί φτάνουνε…. Σιγά μην μπορούν να κάνουνε process δεδομένα άνω των 10 μυρίων….
Katje και calamity Jane σας ευχαριστώ για τα σχόλια. Για την ιστορία, εγώ διαγνωστηκα ενός έτους τη δεκαετία του 80, τόσο βαριά ήταν τα συμπτώματα μου. Μέχρι τα 6 με μεγάλωσε κυρίως η γιαγιά μου που ποτέ δε ζήτησε ευνοϊκή μεταχείριση τύπου “είμαι γρια με εγγόνι για τα σίδερα, να μας ανέχεστε”. Για να σας πω ένα παράδειγμα, μέχρι τα 2 φορούσα μία ολόσωμη φόρμα. ΜΙΑ. Η γιαγιά μου λέει ότι έσκιζα όποιο άλλο ρούχο μου έβαζαν και ξερίζωνα τα μαλλιά μου. Ακραίο tactile defensiveness, που να το ξέρουν τότε.Αποπειρες να βρουν την ίδια ακριβώς φόρμα απέτυχαν. Οπότε την έπλενε… Διαβάστε περισσότερα »
θα έπρεπε ομως να υπάρχει μια ευνοϊκή μεταχειριση. Κατανοηση λεγεται.
Προσωπικά δεν έκανα παιδιά για τα γεράματα, έκανα γιατί αγαπάω τα παιδιά. Και είναι δικαίωμα μου να κάνω όσα παιδιά γουστάρω, όπως είναι δικαίωμα των ατεκνων να μην κάνουν κανένα αν δεν γουστάρουν. Δεν μπορεί κανείς να πει κάνε η μην κάνεις παιδια. Αυτές οι δύο κατηγορίες όμως πρέπει να σέβονται η μία την άλλη. Εγώ ποτέ δεν υπήρξα αναίσθητη ως προς την ενόχληση που μπορεί να προκαλούν τα παιδιά μου στους γείτονες, ίσα ίσα που πάντα έκανα ο,τι μπορούσα. Αλλά το ο,τι μπορώ πολλές φορές με τα παιδιά δεν είναι αρκετό. Όσοι παραπονιούνται και γενικά και εδώ μέσα, δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Γαλήνη μου, για τα παιδιά και τα γεράματα μίλησα γιατί αυτό έφερες εσύ ως επιχείρημα, ως λόγο για να κάνουμε παιδιά. Αν δεν το έγραψες και έγραφες κάτι άλλο μπορεί να διαφωνούσα, μπορεί να συμφωνούσα, μπορεί να μην απαντούσα και καθόλου. Απάντησα σε αυτό που έγραψες. Και ναι, έχεις δίκιο, πολλές φορές κάνουμε ό,τι μπορούμε αλλά δεν είναι αρκετό. Σε πάρα πολλά θέματα. Και όλοι κάποια στιγμή παραιτούμαστε από κάποια προσπάθεια, τα παιδιά αυτό το κακό έχουν, άπαξ και τα έκανες, δεν μπορείς να μετανιώσεις. Και ναι, μου έχει τύχει να δω στο δρόμο, διαλυμένη μαμά από την υπερπροσπάθεια να… Διαβάστε περισσότερα »
Γαληνη με όλο το σεβασμό , όχι δεν θα ρισκάραμε όλοι το ποσοστο 25%. Επίσης δεν “θα γεμίσουμε γέρους” αν περιοριστούν οι γεννησεις. Υπάρχουν νέοι ήδη γεννημένοι , μαντρωμένοι σε camp.
Όχι βρε παιδιά, δεν είπα 25%, γι’αυτό είπα μικρότερο του 25, γιατί δεν θυμάμαι το ακριβές νούμερο που μου είπε ο Αναπτυξιολογος. Νομίζω ήταν γύρω στα 18%, αλλά δεν είμαι σίγουρη και δεν θέλω να λέω ανακρίβειες. Θα μου πείτε ότι πάλι είναι σημαντικό ποσοστό. Ναι, ίσως, αλλά και πάλι αυτό δεν σημαίνει τίποτα για μένα. Άλλωστε το φάσμα είναι κάτι πολύ ευρύ που περιλαμβάνει ακόμα και άτομα με υψηλή λειτουργικότητα και άτομα που αν δεν στο πουν μπορεί να μην τους καταλάβεις καν. Δεν μπορούμε να λέμε σε κάποια μην κάνεις παιδιά εξαιτίας ενός πολύ μεγάλου φάσματος με τόσες… Διαβάστε περισσότερα »
Μα τι ωραία που τα λες!!!!
Ολόσωστη (κατά την ταπεινή μου άποψη)!
Έχεις απόλυτο δίκιο, κάποια στιγμή πρέπει να σταματήσουμε να θεωρούμε τα δικά μας ψυχολογικά προβλήματα free pass για τα πάντα και να απαιτούμε δικαιωματικά να μας σέβονται, αλλά να δείχνουμε με το δάχτυλο τα προβλήματα των άλλων γιατί δεν είναι δικά μας άρα δε μας νοιάζουν.
Το γνωρίζω οτι για εσενα περιλαμβανει δυσκολίες ομως μου φαινεται φοβερά ηρωικό να αποφασισεις να ΜΗΝ περασεις τις δυσκολίες αυτες στους επομενους. Για μενα ειναι μια αποδειξη οτι οντως αγαπας τα παιδια.
Αυτο το σχολιο ηταν υπεροχο και ελπίζω οντως να διαβαστει.
Δεν ειναι επιστημονικα αποδεδειγμενο οτι ο”βαρυς” σου αυτισμος ειναι κληρονομήσιμος.
Εσυ με βαρυ οπως λες αυτισμο και σχεσεις εκανες,οπως εχεις γραψει σε αλλα σχολια, και δουλευεις.
Ετσι ειναι ο ..βαρυς αυτισμος;;
Ηρεμα ρωταω.
Μολις μπηκα και διαβασα την πρωτη ιστορια, και φρικαρα με τα σχολια κι εγω. Επισης φρικαρα με τα λαικς που πηραν καποια απαραδεκτα σχολια. Ευτυχως που εγραψε σημερα η … στη Ρενα και καπως ηρθαν τα πραγματα στη θεση τους. Νομιζα πως ειναι ενα προοδευτικο σαιτ που ανοιγει το δρομο και φωτιζει αυτους που το διαβαζουν ανελλιπως. Αλλα οχι ….υπαρχουν καποιοι που το διαβαζουν ανελλιπως και σχολιαζουν καθε φορα, με παθος, παιρνουν πολλα λαικς, που τιποτα δε μαθανε εδω μεσα…..μονο τα ιδια και τα ιδια μας λενε, χωρις καθολου self-doubt, με στομφο και απειρως σιγουροι για τη σοφια τους (χαρακτηριστικο… Διαβάστε περισσότερα »
Οσο για τους Σκανδιναβους , Η ταινια Γαμος αλλα ελληνικα , δεν σας ειπε τιποτα για το πως διαμορφωνει το πολιτιστικο στιλ της οικογενειας , τη συμπεριφορα των παιδιων
Καλα φιλε με εστησες στον τοιχο με τα επιχειρηματα σου……τι να πω παιδια….το ξεφτιλισατε. Εγραψε και η αμοιρη η Ρενα οτι ελπιζει να γινει ενας γονιμος διαλογος σημερα……
Εντωμεταξυ ειναι απολυτα ξεκαθαρο απο τα σχολια (παντα, οχι μονο τωρα), ποιος εχει και ποια εμπειρια ζωης, ποιος λεει ψεματα, ποιος πουλαει μουρη, ποιος εχει καλες προθεσεις, ποιος ειναι κομπλεξικος…..μη νομιζετε οτι κρυβεστε πισω απο την ανωνυμια.
Αποχωρω απο τη συζητηση.
Και εγώ έμεινα καγκελο με τις απαντήσεις που έλαβε η μητέρα της αρχικής ιστορίας. Δεν καταλαβαίνω πως κάποιοι διέκριναν δικαιωματισμο και κακους τρόπους στο ερώτημα. Μια κουρασμένη μητέρα είναι που μας ρωτάει πώς/αν μπορεί να προστατευτει από την απειλή που της δημιουργεί το καθεστώς της κακής σχέσης με τους γείτονες. Το λέει ξεκάθαρα ότι τις ώρες κοινής ησυχίας προσπαθεί να βάζει όριο στη φασαρία των παιδιών. Δεν ήρθε να πει εγώ γουστάρω να βγαίνουν τα παιδιά στην αυλή και αυτό θα κάνω δε μπα να κουρευονται οι γείτονες. Προφανώς και η ίδια γνωρίζει οτι ενοχλουν. Κάποιοι ούτε λιγο ούτε πολύ… Διαβάστε περισσότερα »
Τελειο σχόλιο!
Ευχαριστώ που το εγραψες.
Αυτό που κυρίως ενόχλησε στο πρώτο γράμμα ήταν το ύφος του εγω έχω απόλυτο δίκιο και κανείς δεν μπορεί να μου πει τίποτα γιατί εγώ έχω παιδια άρα έχω περισσότερα δικαιώματα από τους άλλους. Και το ίδιο ύφος έχεις κι εσύ. Ναι ισχύουν όλα αυτά που λες, Ναι είναι αδιανόητα δύσκολο να μεγαλώνεις μόνη σου τρία παιδιά και το ένα μάλιστα αυτιστικό. Και είναι πολύ λυπηρό αυτό. Κανεις λάθος όταν λες πως δεν γνωρίζουμε τον φόρτο και τη δυσκολία. Τα γνωρίζουμε. Να δεχτούμε όλα αυτά που λες. Γιατί όμως κι εσείς δεν ακουτε την άλλη πλευρά; Πώς κάποιος μπορεί να… Διαβάστε περισσότερα »
Ξεχνάμε οτι η μονογονέας αυτό που ρωτούσε είναι αν μπορούσε να κινηθεί νομικά κατά των γειτόνων επειδή κάνουν παρατήρηση στα παιδιά (δεν λέει πουθενά οτι βρίζει όπως λέει η κοπέλα εδώ). Επίσης λέει οτι έχει τα παιδιά στην αυλή μόνο τις ώρες που δεν είναι κοινής ησυχίας. Δηλαδή είναι συνεχώς έξω τα παιδάκια και φωνάζουν. Εγώ αναρωτιέμαι τα παιδιά αυτά δεν πηγαίνουν σχολείο; Τέθηκε το θέμα για το πότε θα κάνει δουλειές, ας τις κάνει οταν τα παιδιά είναι σχολείο και παιδικό, ακόμα και το μικρό μπορεί να παέι παιδικό ώστε η μαμά να έχει χρόνο να κάνει δουλειές και… Διαβάστε περισσότερα »
Καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη,οποτε δεν μπορουμε να μιλαμε για την κακη κοινωνια που αντιπαθει τα παιδια.Δε μιλησε για γειτονα η γυναικα,αλλα για γειτονες.Προφανως δηλαδη κανουν ολοι παραπονα,ειτε εχουν παιδια ειτε οχι.Και δεν ειδα σε κανενα σημειο να αναρωτιεται τι κανει η ιδια λαθος.Το μονο που ειδα ειναι να προσπαθει να τους κανει να σταματησουν,και μαλιστα μεσω της νομικης οδου,Ειναι βολικο να θεωρουμε οτι ολοι ειναι παραξενοι,χωρις παιδια,που δε σεβονται τη συγκεκριμενη.Αλλα θεωρω οτι για να ενοχλουνται ολοι,προφανως τα ορια εχουν ξεπεραστει προ πολλου.
Η επιστολή ειναι γεμάτη απο δικαιωματισμό όπως ηταν και η προηγούμενη αλλα και σαφη διαχωρισμό σε ομάδες φεμινιστριών childfree και μη , κατατασσοντας στις πρώτες και τους γονεις με ενα παιδι ( wtf??). Επειδή “δεν γνωρίζουν πως ειναι με η ζωη με δυο παιδια” ( ξανα wtf) Πέρα απο το κλασσικο χιλιοειπωμένο, μαγικό trap card “αν δεν γίνεις γονιός δεν καταλαβαινεις”, το αποκορύφωμα είναι” ο γονιος γνωρίζει καλύτερα απο τους ειδικούς”. Απλα υπενθυμίζω γιατι προκύπτει εντελως διαφορετική αίσθηση απο το κειμενο , 1. Οι ειδικοί γνωρίζουν το αντικείμενο τους , ειτε ειναι παιδίατροι είτε ειδικοι ανατροφής , ειτε δάσκαλοι. Μας… Διαβάστε περισσότερα »
Οι περισσότεροι γονείς κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν. Εννοείται πως τα παιδιά οφέιλουν να σέβονται το περιβάλλον στο οποίο κινούνται. Οι ειδικοί και οι σχολές ποικίλουν. Το ίδιο και τα παιδιά. Βιβλία, ειδικοί, σχολές γονέων για διάφορα σεμινάρια, άρθρα, μελέτες, θεραπείες κάθε είδους κλπ Όλα αυτά ενώ ουσιαστικά μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με μερική ή καθόλου στήριξη από το οικ.περιβάλλον. Οι περισσότερες μαμάδες στα 30ς_50ς κάνουμε όλα αυτά, έχοντας μερική ή πλήρη επαγγελματική απασχόληση, φροντίζουμε τα του σπιτιού (ψώνια, καθαριότητα,λογαριασμούς), τα των σχολείων, τα των απογευματινών, και το mental load δεν τελειώνει ποτέ! Ακόμη και όταν ο μπαμπάς και σύζυγος είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι δικαίωμα σας να επιλέγετε ειδικούς που είναι γονείς. Αν και δεν συμμερίζομαι αυτό το κριτήριο, είναι ωραίο που υπάρχει η δυνατότητα επιλογής και η εμπιστοσύνη στον ειδικό έστω και έτσι. Είναι εντελώς παράλογο να θεωρείτε όμως ότι στο πεδίο τους τα γνωρίζετε καλύτερα. Ακόμα και να υπάρχουν διχογνωμίες, διαφ σχολές, νέες μελέτες που αναιρούν τις παλιές κλπ, δεν μπορούμε να πούμε ότι οι γονείς ξαφνικά τους ήρθαν ουρανοκατεβατες οι γνώσεις των ειδικών. Όσο για όσους δεν είναι γονείς, εντάξει δεν είναι άσχετοι απο οικογένειες με παιδια προήλθαν από μια , ζουν αναμεσα σε οικογένειες με παιδιά, έχουν συναδέλφους/φίλους με… Διαβάστε περισσότερα »
Μα ένα πλεονέκτημα του ειδικού είναι ότι ξέρει να αντιμετωπίζει την ιδιαιτερότητα, την σπάνια περίπτωση τη δυσκολία. Το βλέπετε αυτό όταν ένας τεχνίτης αναλαμβάνει μια επισκευή που ένας ερασιτέχνης έχει εγκαταλείψει.
Με την ίδια λογική δε θα έπρεπε να υπήρχαν άντρες γυναικολόγοι, ναυπηγοί και ναυτικοί από ορεινές περιοχές ή οι καλύτεροι ορθοπεδικοί θα ήταν αυτοί που είχαν σπάσει πόδι ή χέρι.
Τα βιβλια κι οι θεωριες ειναι ακριβως αυτο, βιβλια και θεωριες, τις μισες φορες ειναι μη εφαρμοσιμα και τις υπολοιπες ισχυουν με προϋποθέσεις, οσες απο αυτες δεν αναιρούνται σε καποια χρονια. Και φυσικα δυσκολα εφαρμοζονται σε ενα κρατος που δεν εχει καμια δομη. Τα παιδια χρειαζονται και ορια και πειθαρχια, αλλαεπισης ειναι και παιδια , ανθρωποι που αναπτυσσονται, με αναλογη συμπεριφορα, οποτε δεν ειναι ρομποτ κι ουτε ολοι οι γονεις αδιαφοροι ή αχρηστοι. Και να πω και το εξης. Οσα παιδια εχω δει να μην ακουγονται σε δημοσιο χωρο ειδικα μικρης ηλικιας, η πλειοψηφια τους ειναι απλα τρομοκρατημενα. Οσο για… Διαβάστε περισσότερα »
Ειναι μια ένδειξη ότι πάει να γίνει μετάθεση ευθυνών όταν η ίδια κλιμακωνει την ένταση λέγοντας για την νομική οδό. Αυτό δεν αναιρεί ότι μπορεί να τα έχει παίξει απ τις ευθύνες και να χρειάζεται βοήθεια. Μπορούν να ισχύουν και τα δύο. Αυτο που ειπα για τα υπολοιπα ειναι οτι : οταν μιλάμε για ειδικούς μπου δουλεύουν σε έναν τομέα και αρα εχουν γνώση και εμπειρία στο αντικείμενο, έχουν δει πολλά παιδιά με ίδια ή παρομοια προβληματα. Αυτό τον συνδυασμό δεν μπορεί να τον αποκτήσει ο γονιός ουρανό-κατεβατό, επειδη απλα γέννησε ή υιοθέτησε παιδί. Και εννοώ και τους πατεράδες .… Διαβάστε περισσότερα »