Η Ρένα απαντά: Σύμφωνο συμβίωσης ή πολιτικός γάμος;

Και το σύμφωνο συμβίωσης και ο πολιτικός γάμος έχουν υπόσταση νομική για να κατοχυρώνουν τα δυο μέλη τους.

____________

Η ιστορία της Ελένης όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα! θα ήθελα τα φώτα σας σε ένα θέμα που με απασχολεί. θελω να παντρευτώ με τον σύντροφό μου αλλά και δεν έχουμε τα χρήματα για γάμο και φανφάρες και προσωπικά δεν τα μπορώ με τίποτα αυτά.Και μόνο στην σκέψη με πιάνει τρέλα.

Σκεφτηκα λοιπόν το σύμφωνο συμβίωσης μιας και δεν χρειάζεται σχεδόν καθόλου χρήματα και δεν έχεις καλέσματα τα σόγια κτλ. Μονο οι δύο σας.θεωρείτε όμως κανονικός γάμος;Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε αλλά επειδή είναι κάτι καινούργιο δεν μπορώ να το καταλάβω απόλυτα.Επισης όταν το ανέφερα σε μια συζήτηση μου είπαν..Τι γάμος καλέ; Αυτό είναι πιο πολύ σαν οικονομική συμφωνία απά πα. Ναι αλλά και πάλι αναρωτιεμαι γάμος δεν θεωρείτε; Παντρεμένοι δεν θεωρούνται δύο άνθρωποι που το κάνουν;Το ίδιο με έναν πολιτικό γάμο δεν είναι;Τι στο δημαρχείο τι στο συμβολαιογράφο.

Δεν ξέρω είμαι μπερδεμένη. Μηπως ο πολιτικός τελικά είναι καλύτερος; Εχει περισσότερη βαρύτητα από το σύμφωνο συμβίωσης; Επίσης παίρνεις βέρες; Τα ρωταω όλα αυτά γιατί έχω ακούσει πολλά του τύπου, αν δεν μπορείς στην εκκλησία τουλάχιστον κάνε πολιτικό και όχι σύμφωνο,αυτό δεν είναι γάμος. Εγινε για άλλο σκοπό. Ολα αυτά λοιπόν με έχουν μπερδέψει.Δωστε μου την συμβουλή σας σας παρακαλώ και ευχαριστώ εκ των προτέρων!

ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελενη

_______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Ενδιαφέρον που έρχεται ως ερώτημα, μετά από τόση συζήτηση στο δημόσιο διάλογο για τα ομόφυλα ζευγάρια. Φαντάζομαι ότι φούντωσε μαζί με την πληροφόρηση και η παραπληροφόρηση.

Για πάρα πολύ κόσμο, ακόμη γάμος είναι το θρησκευτικό ταρατατζούμ με γλέντι κατόπιν για τα σόγια. Επομένως αυτά που ακούς προκύπτουν κι από αυτήν την οπτική.

Το σύμφωνο συμβίωσης είναι ένα νομικό έγγραφο που φτιάχνεται εύκολα και γρήγορα σε συμβολαιογράφο. Καθιερώθηκε για τα ομόφυλα ζευγάρια, όμως έχει εφαρμογή και σε ετερόφυλα. Ο πολιτικός γάμος είναι ένα νομικό έγγραφο που φτιάχνεται εύκολα και γρήγορα στο δημαρχείο με παρουσία δύο μαρτύρων. Καθιερώθηκε για τα ετερόφυλα ζευγάρια, όμως πλέον έχει εφαρμογή και σε ομόφυλα.

Νομικά και τα δύο έχουν ισάξια νομική υπόσταση. Το σύμφωνο συμβίωσης σημαίνει ότι δύο άτομα με πλήρη δικαιοπρατική ικανότητα ενώνουν τις ζωές τους. Ιστορικά εισήχθη στην Ελλάδα με τον ν. 3719/2008, για να μεταρρυθμισθεί ριζικά με τον ν. 4356/2015 ώστε να συμπεριλάβει ομόφυλα ζευγάρια.

Για να ζητάνε κατόπιν τα ομόφυλα ζευγάρια πολιτικό γάμο και να μην τους αρκούσε το σύμφωνο συμβίωσης, καταλαβαίνεις ότι θα υπάρχει κάτι το επιπλέον σε αυτό. Κι αυτό είναι η κατοχύρωση για την τεκνοθεσία και τα δικαιώματα των παιδιών.

Για τους ίδιους περίπου λόγους είναι ευκολότερο να διαλύσεις το σύμφωνο, παρά τον πολιτικό γάμο (ο οποίος χρειάζεται διαζύγιο, δηλαδή αμετάκλητη δικαστική απόφαση, ενώ το σύμφωνο συμβολαιογραφική πράξη είτε διμερή είτε μονομερή με τρίμηνη προειδοποίηση του άλλου μέλους).

Για τις οικονομικές σχέσεις των μερών κατά τη διάρκεια και μετά τη λύση του συμφώνου, αλλά και στα κληρονομικά ζητήματα, σύμφωνα με το site του κ. Καλαμίτση, “το σύμφωνο συμβίωσης πλέον έχει συνέπειες όμοιες με εκείνες του γάμου, με την επιφύλαξη αν κατά την σύνταξη του συμφώνου διοτυπωθεί κάτι συγκεκριμένο ως προς ορισμένα ζητήματα” με ειδικό όρο που όμως να συνάδει με τις αρχές της αλληλεγγύης και της ισότητας (να μην επιτελεί δηλαδή αδικία). Επιπλέον “μπορεί κατά την κατάρτιση του συμφώνου να χωρήσει παραίτηση από το δικαίωμα στη νόμιμη μοίρα επί της κληρονομίας του ετέρου μέρους, επιτρέπεται, δηλαδή, ο αποκλεισμός με διαθήκη του παραιτούμενου μέρους από την κληρονομία του ετέρου μέρους. Στον γάμο τέτοιος αποκλεισμός είναι ανίσχυρος, αφού ο επιζών σύζυγος μπορεί να διεκδικήσει το ελάχιστο μερίδιο (νόμιμη μοίρα) που του δίνει ο νόμος, μη επιτρεπομένης παραίτησης από το δικαίωμα αυτό. Ομοίως, είναι επιτρεπτή κατά την κατάρτιση του συμφώνου η παραίτηση εκατέρου των μερών από το δικαίωμα να λάβει διατροφή (από το έτερο μέρος) μετά τη λύση του, κάτι που δεν προβλέπεται στο γάμο.”

Επιπρόσθετα όπως διαβάζω στο site του κ.Καμουζή, “Στο γάμο ξεκάθαρα προβλέπεται η δυνατότητα των συζύγων να υιοθετήσουν τέκνο ενώ στο σύμφωνο συμβίωσης δεν υπάρχει ρητή διάταξη, μπορεί ωστόσο να γίνει επίκληση της αναλογίας των περιπτώσεων καθώς διέπονται από κοινές διατάξεις και συγκεκριμένα από τα άρθρα 1542-1588 ΑΚ, περί της νομοθετικής πρόβλεψης για τις σχέσεις που διέπουν τους συζύγους. Σχετικά με το επώνυμο των παιδιών, στο γάμο τα τέκνα αποκτούν αυτοδικαίως το επώνυμο του πατέρα τους, εκτός αν οι γονείς αποφασίσουν διαφορετικά. Στο σύμφωνο συμβίωσης τα τέκνα αποκτούν το επώνυμο της επιλογής των γονέων τους, με έγγραφη και αμετάκλητη δήλωση των γονέων που ενσωματώνεται στο σύμφωνο. Ενώ στο γάμο παρέχεται η δυνατότητα στους συζύγους να προσθέσουν ληξιαρχικά στο επώνυμο τους το επώνυμο του συζύγου, το σύμφωνο συμβίωσης δε παρέχει νομικά αυτή τη δυνατότητα και οι σύζυγοι μπορούν μόνο στις κοινωνικές συναναστροφές (άτυπα) να χρησιμοποιούν το επώνυμο του συζύγου τους.”

Η επιλογή του μηδενικού σχεδόν κόστους και της ελάχιστης ταλαιπωρίας (καθώς ο γάμος χρειάζεται να προσυγκεντρωθούν αρκετά έγγραφα) οδήγησε αρκετά ζευγάρια που χρειάζονταν τη νομική δέσμευση στο σύμφωνο. Θα μας τα πουν κι αναγνώστριες που το έχουν συνάψει στα σχόλια, καθώς κι οι δικηγόροι που μας διαβάζουν.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News