Η Ρένα απαντά: Στερώ χρήματα από το παιδί μου φιλοξενώντας συγγενείς στο σπίτι που κληρονόμησα;

Τα περιουσιακά στοιχεία οφείλουν να αποδίδουν…

__________________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Καλησπέρα Ρένα μου και παρέα,

Σας διαβάζω καθημερινά και σας ευχαριστώ πολύ!

Έχω ένα ερώτημα οικονομικό που όμως επηρεάζει τρομερά τη σχέση μου με τον άντρα μου.

Να ξεκινήσουμε όμως από την αρχή. Σε παιδική ηλικία κληρονόμησα ένα σπίτι από συγγενικό μου πρόσωπο στη Θεσσαλονίκη. Όταν έγινα 18 μετακόμισα εκεί από την επαρχία όπου έμενα πριν. Επειδή όμως σπούδαζα, τους λογαριασμούς και τα έξοδα για αυτό το σπίτι που κληρονόμησα και έμενα τα κάλυπτε άλλο συγγενικό πρόσωπο, μέχρι που ξεκίνησα να δουλεύω στα 22 και τότε άρχισα να τα πληρώνω όλα εγώ. Στο σπίτι αυτό έμενα μόνη και πολύ περιστασιακά φιλοξενούσα και συγγενείς, που φυσικά δεν συνέβαλαν στους λογαριασμούς γιατί έμεναν ελάχιστα.

Όταν γνώρισα τον άντρα που έγινε μετά σύζυγός μου, αυτός έμενε σε σπίτι που νοίκιαζε. Όταν μετά από καιρό αποφασίσαμε να συγκατοικήσουμε, αποφασίσαμε να μείνουμε μαζί στο σπίτι που νοίκιαζε εκείνος, γιατί ήταν μεγαλύτερο και σε πιο βολική τοποθεσία. Στο σπίτι που μέναμε με το σύντροφό μου και μετά άντρα μου πληρώναμε για όλα μισά-μισά. Είχαμε περίπου ίδια έσοδα από τις δουλειές μας (2000 ευρώ). Αυτός έχει μισθό, εγώ είμαι freelancer. Φυσικά συνέχισα να πληρώνω μόνη μου τους λογαριασμούς και να φιλοξενώ περιστασιακά συγγενείς που δεν πλήρωναν κάτι στο σπίτι που κληρονόμησα.

Όταν έμεινα έγκυος, δεν μπορούσα να συνεχίσω να δουλεύω με τους ίδιους ρυθμούς γιατί είχα δύσκολη εγκυμοσύνη. Ο σύζυγός μου ήθελε να μη δουλεύω καθόλου μέχρι να πάει το παιδί 2-3 ετών και να πάει στον παιδικό σταθμό, αλλά η δουλειά μου είναι τύπου αν την αφήσεις σε αφήνει, οπότε δε σταμάτησα καθόλου και συνεχίζω να δουλεύω από το σπίτι μόνο και λιγότερες ώρες, οπότε τώρα βγάζω 1/4 των χρημάτων που έβγαζα παλιά. Αλλά έχω ακόμη έξοδα (ασφάλεια, κτλ.) που πληρώνω μόνη μου. Δεν μπορώ να δουλέψω παραπάνω, γιατί είμαι με το παιδί πολλές ώρες για να δουλεύει ο άντρας μου το ωράριό του. Δεν έχουμε βοήθεια να κρατάει άλλο άτομο το μωρό. Εξετάσαμε τη λύση babysitter, αλλά ζητούν 1000-1200 ευρώ για 8ωρο και δεν υπάρχει οικονομική δυνατότητα να το καλύψουμε. Νταντά με το πρόγραμμα του κράτους δε βρήκαμε για την περιοχή μας και δε θέλω να πάει από 1 έτους σε σταθμό. Ίσως του χρόνου.

Με τα νέα οικονομικά δεδομένα δεν μπορώ να πληρώνω πια τα έξοδα μισά-μισά για το σπίτι που μένουμε και για τα έξοδα του παιδιού. Οπότε πληρώνω μόνη μου την ασφάλειά μου για τη δουλειά, τους λογαριασμούς του σπιτιού που κληρονόμησα, και προσωπικά έξοδα που έχω ελάχιστα, και σε όλα αυτά πότε δε ζήτησα από τον άντρα μου να με βοηθήσει οικονομικά. Όμως έτσι ό,τι περισσεύει είναι περίπου 100 ευρώ το μήνα και με αυτά αγοράζω πράγματα για το παιδί και πληρώνω για το σπίτι που μένουμε κάποιο λογαριασμό ή ψώνια για φαγητό ή κάτι άλλο. Όλα τα επιδόματα για το παιδί από το κράτος τα έδωσα στον άντρα μου. Όμως στην καθημερινότητα τα περισσότερα τα πληρώνει εκείνος και δυσανασχετεί.

Στο σπίτι που κληρονόμησα φιλοξενώ τώρα ένα συγγενικό μου πρόσωπο κάπως πιο μόνιμα, το οποίο δεν συνδράμει οικονομικά για λογαριασμούς, και ο άντρας μου είναι έξαλλος που δεν ζητώ από το συγγενικό μου πρόσωπο να πληρώνει λογαριασμούς. Εγώ το βλέπω σαν ένα σπίτι της οικογένειας που κληρονόμησα και δεν αγόρασα εγώ και δεν μου πάει η καρδιά να ζητήσω χρήματα ως ενοίκιο ή για τους λογαριασμούς από συγγενείς. Άλλωστε δεν το έχω κάνει ποτέ ως τώρα. Και οι λογαριασμοί είναι ένα ποσό της τάξεως των 150 ευρώ το μήνα.

Τί πιστεύεις; Είναι αδικημένος ο άντρας μου; Ισχύει αυτό που μου λέει ότι εγώ και το συγγενικό μου πρόσωπο τον εκμεταλλευόμαστε, στερώντας χρήματα από το παιδί;

ΑΠΟ ΤΟΝ – Φιλόξενη

__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Το σπίτι που κληρονόμησες (με διαθήκη και που θα ερχόταν στο όνομά σου με την ενηλικίωση υποθέτω) στο κληροδότησαν ως περιουσιακό στοιχείο. Όχι ως καπάρο για άλλους συγγενείς. Βεβαιώσου πρώτα ότι έχεις την αποκλειστική κυριότητα.

Δεν ξέρω αν το συγγενικό πρόσωπο που τώρα μένει “κάπως πιο μόνιμα” ήταν αυτό που σου πλήρωνε τους λογαριασμούς όσο σπούδαζες και νιώθεις υποχρεωμένη. Όμως αν όχι, το σπίτι είναι για να το αξιοποιείς, όχι για δωρεάν πανδοχείο. Ακόμα και τα 150€ λογαριασμοί είναι ποσό αν τα αθροίσεις στο χρόνο μέσα. Επομένως ο άντρας σου δεν έχει άδικο. Βέβαια οι παγιωμένες πραγματικότητες πριν το παιδί με το παιδί αλλάζουν και καλό είναι να το συνειδητοποιούμε. Αν ο μη γένοιτο πάθαινες κάτι και δεν μπορούσες να εργαστείς, θα σε πετούσε στο δρόμο; Κάνω οικογένεια σημαίνει αναλαμβάνω ευθύνες και επωμίζομαι και τα απρόβλεπτα.

Επιπλέον όμως στο πρακτικό κομμάτι, εφόσον δεν το νοικιάζεις το σπίτι (σε τρίτο άγνωστο ενοικιαστή ή σε βραχυχρόνια μίσθωση όπως όλη η Ελλάδα) δεν κατανοώ γιατί δεν κόβεις νερό, τηλέφωνο και ρεύμα για τους μήνες ή το χρόνο που δεν κατοικεί κάποιος, ώστε να μην υπάρχουν τουλάχιστον τα πάγια έξοδα πλην του ΕΝΦΙΑ. Μια τέτοια ρύθμιση κόβει και την όρεξη στα δωρεάν σπιτώματα καθώς όποιοι θέλουν να έρθουν θα επιβαρυνθούν με την επανασύνδεση. Διπλό όφελος, δηλαδή, αν ντρέπεσαι να ζητήσεις να τσοντάρουν στους λογαριασμούς.

Πάντως στη θέση σου θα εκμεταλλευόμουν το σπίτι οικονομικά. Κι επειδή η Θεσσαλονίκη είναι φοιτητούπολη θα είχα και περισσότερες πιθανότητες για σταθερά μισθώματα που θα πληρώνονταν στην ώρα τους.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News