Το πρόβλημά μου είναι ότι με τον μικρό οι δυο μας είμαστε από πάντα πιο κοντά και κάνουμε αρκετά πράγματα μαζί οπότε στεναχωριέμαι.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα και αμπα, είμαι χρόνια φανατική αναγνώστρια της σελίδας και πραγματικά έχω να πω χίλια μπράβο για το safe space που έχει δημιουργηθεί εδώ! Ειλικρινά σας οφειλώ ένα τεράστιο ευχαριστώ γιατί, αν και δεν σας έχω ξαναγράψει, σας έχω συμβουλευτεί για διάφορα θέματα από την εφηβεία μέχρι σήμερα!
Στο θέμα μου…Είμαι 23, μόλις πήρα το πτυχίο μου και προετοιμάζομαι να φύγω στην Ολλανδία για μεταπτυχιακό τον ερχόμενο Σεπτέμβρη. Είμαι πανέτοιμη, ανυπομονώ και νιώθω αυτοπεποίθηση και σιγουριά για τον εαυτό μου αλλά…Σκέφτομαι τον μικρό μου αδερφό που θα μείνει πίσω…Να διευκρινίσω εδώ ότι έχω άλλους δύο δίδυμους αδερφούς στο ενδιάμεσο οι οποίοι είναι και αυτοί φοιτητές και ο τελευταίος είναι ο μικρός που μόλις τελείωσε το δημοτικό. Το πρόβλημά μου είναι ότι με τον μικρό οι δυο μας είμαστε από πάντα πιο κοντά και κάνουμε αρκετά πράγματα μαζί οπότε στεναχωριέμαι. Καταλαβαίνω ότι κάποια στιγμή πρέπει να κάνω το επόμενο βήμα όμως αισθάνομαι ότι αφήνω ένα κομμάτι μου πίσω.
Με το αγόρι μου θα πάμε στο Άμστερνταμ το καλοκαίρι για να δούμε κάποια σπίτια που έχουμε βρει online και, ενώ από την μία κυριολεκτικά μετράω αντίστροφα τις μέρες, από την άλλη όταν σκέφτομαι τον μικρό μαραζώνω. Σκέφτομαι όλα όσα εγώ έζησα στην ηλικία του με τους άλλους αδερφούς μου κι εκείνος δεν θα ζήσει. Σκέφτομαι τις οικογενειακές διακοπές, τα μπάνια, τα παιχνίδια, τα επιτραπέζια και σκέφτομαι ότι εκείνος όλα αυτά τα έζησε μετρημένα στα δάχτυλα. Μέχρι αυτή τη στιγμή προσπαθώ να παίζω μαζί του όποτε μου το ζητάει, να τον πηγαίνω βόλτα με το αμάξι, να τον πηγαίνω για καφέ αλλά σκέφτομαι ότι όλα αυτά θα τελειώσουν φέτος και δεν ξέρω πως θα το πάρει. Με ανακουφίζει λίγο το γεγονός ότι θα πάει γυμνάσιο οπότε θα μεγαλώσει και θα αλλάξει αλλά ταυτόχρονα με αγχώνει. Άραγε όταν γυρίσω πώς θα είναι; Πείτε μου σας παρακαλώ ότι δεν είμαι η μόνη που τα σκέφτεται όλα αυτά… Είμαι η μεγαλύτερη και σοβαρά δεν ξέρω πως να το αντιμετωπίσω.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Νίκη
_____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Να’σαι καλά για τα όμορφα λόγια σου για την δουλειά μας και ό,τι καλύτερο για τη ζωή σου!
Ζεστάθηκε η καρδούλα μου δε σου κρύβω με την αγάπη που ξεχειλίζει η επιστολή σου. Είσαι πολύ πολύ γλυκιά. Είσαι στο κατώφλι μιας μεγάλης κι ουσιαστικής ωρίμανσης. Αλλά το ίδιο κι ο μικρούλης αδερφός σου. Δεν θα τον αφήσεις παιδάκι του δημοτικού, πίσω σου. Θα μπει στο γυμνάσιο και θα μπει σε μια νέα φάση όπου οι παλιές συνήθειες θα αλλάξουν. Θα είναι πια έφηβος, όχι παιδί. Στο πλαίσιο αυτό θα αποζητήσει από μόνος του την ανεξαρτοποίηση και το να αφήσει κάποιες εμπειρίες της παιδικής ζωής πίσω. Άλλωστε στις μέρες μας μέσω της τεχνολογίας μπορείς να κρατήσεις επαφή με μηνύματα, πλατφόρμες και βιντεοκλήσεις. Ώστε να μην αποξενωθείτε. Θα ανταλλάσετε τα νέα σας και τις νέες σας αποκαλύψεις. Και όταν θα βρίσκεστε ο αδερφικός δεσμός θα ανανεώνεται. Εύχομαι καλές σπουδές και καλή σταδιοδρομία!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Να κανονίζεις να έρχεται -όταν το επιτρέψουν οι γονείς σας- να σας επισκέπτεται στην Ολλανδία! Θα περνάει τέλεια, σε νέα χώρα, με την μεγάλη αδερφή!! Και ευτυχώς έχουμε όλα τα μέσα να μην χανόμαστε με όποιον δεν θέλουμε να χαθούμε
Αυτό! Να έρχεται να σε επισκέπτεται. Συναυλίες, ταξιδάκια σε άλλες πόλεις και χώρες, ίσως μεγαλώνοντας του κανονίσεις και μια πρακτική εκεί, να δει πώς είναι η ρουτίνα σε άλλη κουλτούρα.
Περίμενα να διαβάσω ότι τον αφήνεις σε κακοποιητικό περιβάλον… Αν πραγματικά σου προκαλεί άγχος/στενοχώρια κλπ σε βαθμό που μας το γράφεις ως πρόβλημα που απασχολεί τη ζωή σου, ίσως θα ήταν χρήσιμο να δεις έναν ειδικό για να ορίσεις τη σχέση σας σε ένα πιο υγειές πλαίσιο. Αν και ως μη ψυχολόγος κάποια προβολή μου μυρίζει. Εσύ φοβάσαι ότι θα χάνεις αυτές τις οικογενειακές στιγμές που θα λείψουν και καλά από τον αδερφό σου. Μια μετακόμιση στο εξωτερικό έχει τέτοια άγχη. Θα μάθεις να ζεις με τις νέες συνθήκες. Και ο αδερφός σου και εσύ 😉
Λάτρεψα το γράμμα σου γιατί και γω πάντα σε όλα σκέφτομαι το μικρό μου αδερφό (5 χρόνια μικρότερο). Θέλω να σου πω ότι όποτε γυρνάς, θα είναι τέλεια. Εγώ όταν έφυγα ήμουν 18 και εκείνος 13, και πέρασε την εφηβία του ναι μεν χωρίς εμένα μέσα στο σπίτι, αλλά κάναμε τόσα πράγματα μαζί online όπως είναι σήμερα τα παιδιά, και όποτε γυρνούσα πραγματικά ήταν γιορτή. Η απόσταση μας έφερε πιο κοντά από την άποψη ότι θέλαμε τόσο πολύ να βρεθούμε, να πάμε βόλτες, να δούμε ταινίες, και ειδικά όταν πήγε και ο ίδιος φοιτητής όταν εγώ τελείωνα, πραγματικά έγινε ο… Διαβάστε περισσότερα »
Δίνεις έμφαση σ’αυτά που ο αδελφός σου έχει να χάσει αλλά όχι σ’αυτά που έχει να κερδίσει! Μια αδελφή στο Άμστερνταμ! Ουάου! Ποιος στη χάρη του! Και ναι, θα κάνετε zoom facetime κλπ αλλά και θα έρθει να σε δει στο Άμστερνταμ τουλάχιστον μία φορά. Εγώ όταν ήμουν μικρή είχα ένα ξάδεφο που δεν έμενε στην πόλη μας αλλά όταν ερχόταν μου έφερνε κασσέτες, περιοδικά… Μου άλλαξε τη ζωή μου εκεί στα χρόνια της εφηβείας κι ακόμη είναι ο αγαπημένος μου ξάδελφος. Μπορεί να μην παίζετε επιτραπέζια κι άλλα τέτοια αλλά έχεις να του προσφέρεις μια οπτική που θα είναι… Διαβάστε περισσότερα »
Κι εγώ περίμενα πως θα πεις ότι τον αφήνεις σε κακοποιητικό πλαίσιο. Εγώ δεν τα πάω καλά με τον αδερφό μου, αλλά τα πήγαινα καλά με τον ξάδερφό μου (11 χρόνια διαφοράς). Στην παιδική του ηλικία και λίγο από το γυμνάσιο, ακόμη κι όταν δεν είμασταν μαζί, είμασταν σε κλήσεις 10ωρες. Κανένας δεν καταλάβαινε τι έλεγα εγώ σε τέτοια διαφορά, αλλά ειλικρινά ένιωθε μοναξιά πιστεύω, και εγώ βάλτωνα, δεν είχα καμία δική μου ζωή, και ασχολιόμουν. Ήταν θέμα διαθεσιμότητας και όχι επιλογής δικής του, απλά εγώ ήμουν διαθέσιμη μονίμως. Μου γνώριζε φίλους του από το σχολείο, μου έλεγε τα μυστικά… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις απόλυτο δίκιο. Το μικρότερο παιδί σε μια οικογένεια, ειδικά αν έχει μεγάλη διαφορά ηλικίας με τα άλλα αδέρφια, έρχεται κάποια στιγμή που ζει σαν μοναχοπαίδι. Πράγματι, τα μεγαλύτερα αδέρφια με κοντινές ηλικίες, έχουν ζήσει πιο πολύ σαν παιδιά, την παιδική αθωότητα, όπως το λες, το μαζί, την μεγάλη οικογένεια. Ο μικρός θα ζήσει μια άλλη συνθήκη. Σε στενοχωρει γιατί έχετε περάσει ωραία με τα αδέρφια σου, ως παιδιά, έχετε κοινές αναμνήσεις. Αυτό είναι καλό, σας δένει, θα είστε πάντα δεμένοι. Ο μικρός από την άλλη βιώνει μια εμπειρία που δεν έχουν πολλοί συνομήλικοί του: έχει πολύ μεγαλύτερα αδέρφια, ενήλικες.… Διαβάστε περισσότερα »
Έριξα κλάμα πολυ με την επιστολή σου. Ξέρεις ούσα μοναχοπαιδι κ υιοθετημενη ηθελα παντα να χω αδέρφια. Όταν γνώρισα τα βιολογικά απογοητευτηκα. Ξερεις χάρηκα τόσο που τον αγαπάς και τον νοιαζεσαι. Θα έρχεται κι εκείνος να μένει μαζί σου όταν μεγαλώσει κι αλλο στη νεα χώρα θα δει άλλες κουλτούρες. Να εισαι παντα κοντά του κ μακαρι να είχα μια αδελφούλα σαν εσενα !
Απο το γράμμα σου φαίνεται ποσο πολυ τον αγαπας και τον νοιάζεσαι. Τωρα ειναι παιδάκι, σε 1-2 χρόνια μόνος του πλεον θα θέλει να κάνει πράγματα χωρίς την οικογένεια. Νομιζω οτι νιώθεις και λιγο σαν μαμά του, εβλεπα και σε συμμαθήτριές μου που ειχαν μικρά αδελφάκια πως τα πρόσεχαν. Σίγουρα στο γυμνάσιο θα νιωθει πολύ “κουλ” που έχει αδερφή στην Ολλανδία ειδικα αν σε επισκέπτεται τακτικά. Γενικα μια μετακόμιση ειδικα σε αλλη χώρα τα έχει αυτα. Ειναι φυσιολογικό να νιώθεις οτι αφήνεις πίσω τους ανθρώπους που αγαπάς. Με τον καιρό θα προσαρμοστειτε ολοι στη νέα κατάσταση. Εξάλλου σήμερα με το… Διαβάστε περισσότερα »