Η ηλικία, η χρονική διάρκεια της σχέσης και το παρακάτω απαντούν στο ερώτημά σου.
______________
Η ιστορία της Ανώνυμης όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Εδώ και τρία χρόνια είμαι σε μια σχέση με έναν υπέροχο ανθρωπο, ειναι δοτικός, γεμάτος κατανόηση, κάνουμε πολλά πράγματα μαζί και όσο περνάνε ο καιρός πάμε πιο σοβαρά, συγκατοίκηση κλπ. Ωστόσο ενώ υπάρχει αγάπη, εμένα μου κάτι μου λείπει, ο αυθορμητισμός, το ενδιαφέρον, η ένταση και συχνά σκέφτομαι σενάρια όπου γνωρίζω τον έρωτα ξανά.
Είμαι 29 χρόνων και το δίλημμα ήδη αχνοφαίνεται. Επειδη και η οικογένεια μου είναι μακριά, νιώθω ότι η συντροφικοτητα με έναν άνθρωπο μου κάνει καλό, απ την άλλη νιώθω ότι δεν ζω στο φουλ τη ζωή μου και συχνά μου έρχονται δεύτερες σκέψεις για κάποιον άλλον, πραγματικό ή φανταστικό. Ιδανικά θα ήθελα να είμαι σε μια όμορφη, ήρεμη και σταθερή σχέση και να προχωρήσει αυτό αποκτώντας τη δική μου οικογένεια, καθώς αγαπώ πολυ τα παιδια. Απ την άλλη, όλα φαίνονται κάπως αοσμα και ουδέτερα και συχνά ονειρεύομαι κάτι πιο έντονο από αυτό που βιωνω στην παρούσα φάση.
Έχουμε κάνει συζητήσεις επ αυτού, εκείνος μένει σταθερά, ενώ βλέπει και ακούει τους προβληματισμούς μου αποδεικνυοντας σε μόνιμη βάση πόσο βράχος είναι. Εγώ είμαι αρκετά κυκλοθυμικη και σκέφτομαι απ τη μια ότι έχω μια καλή σχέση, δε θέλω να είμαι αχάριστη κι απ την άλλη κάτι μεσα μου φωνάζει και δεν μπορώ να το κάνω να σωπασει. Τι γίνεται?
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ανώνυμη
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Ανώνυμη, υπάρχουν τρία βασικά στοιχεία στην αφήγησή σου που μου δίνουν να καταλάβω οπτι έχεις βουλιάξει στην ρουτίνα και τταμπαλίζεσαι λόγω αυτής.
1.είστε καλά χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα
2.είστε 3 χρόνια μαζί, διάρκεια της δοκιμασίας “του πυρός” αν θα αντέξετε ή θα το διαλύσετε
3.είσαι 29 ετών, δηλαδή πολύ κοντά στα 30, ηλικία τζηζ που οι γυναίκες καλούνται “να σοβαρευτούν” αν θέλουν να κάνουν οικογένεια.
Όλα αυτά μοιάζουν να αποστερούν την ανεμελιά, το πάθος, την έκπληξη και -ναι- την αδρεναλίνη. Κι επειδή πάσχουμε ομαδικώς από ηθικό μαζοχισμό θέλουμε να δώσουμε μια κλωτσιά και να δούμε τι θα γίνει. Οι Γάλλοι το λένε l’appel du vide (το κάλεσμα του κενού) κι ο Νίτσε “όταν κοιτάς για πολύ την άβυσσο, σε κοιτά κι η άβυσσος πίσω”.
Δεν μας λες και το πιο σημαντικό. Κάνετε καλό σεξ; Ήσασταν πολύ ερωτευμένοι; Αν η απάντηση σε αυτά τα δύο είναι ναι, θα την βρείτε την άκρη. Αν όχι….
Αν δεν βρεις τους τρόπους να αναζωογονείς την σχέση σου, να δίνεις σοφές δόσεις έκπληξης κι ανατροπής, αν δεν μπορέσεις να δημιουργήσετε εκ νέου μυστήριο και δέος (το οποίο το φέρνει η κάποια “απόσταση”), τότε θα σκοντάφτεις στον ίδιο σκόπελο ξανά και ξανά. Κάθε μακροχρόνια σχέση παύει να είναι άγνωστη κάποια στιγμή. Τι κάνεις τότε;
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ θα ξεκινήσω με τη γνωστή ρήση: “Πάντα υπάρχει κάπου ένα καλύτερο πάρτυ από αυτό στο οποίο βρισκόμαστε”. Ή “the grass is always greener on the other side” και πάει λέγοντας. Πολλοί άνθρωποι, ευτυχώς ή δυστυχώς (εγώ π.χ. ανήκω σε αυτούς), έχουν πολύ έντονη την αίσθηση του ανικανοποίητου. Συχνά δε η αίσθηση αυτή πάει πακέτο με την πεποίθηση ότι κάπου εκεί στο μέλλον μας περιμένει το ιδανικό και δεν έχουμε παρά να κάνουμε υπομονή. Έλα όμως που αυτό είναι μια τρομερή αυταπάτη, μια άρνηση να απολαύσουμε το παρόν και να εκτιμήσουμε τις πραγματικές αρετές μιας παρούσας σχέσης, αντί να φαντασιωνόμαστε… Διαβάστε περισσότερα »
Θα ανταποδώσω αυτό που μου είχες πει, κι εσύ μιλάς σωστά. Και, εγώ προσωπικά, δεν σε βρίσκω “διδακτικό” – το βιβλίο δε, πολύ ωραίο, το συστήνω κι εγώ. Τώρα για το fomo στις ερωτικές σχέσεις, ναι, συμβαίνει, και πιστεύω είναι πολυπαραγοντικό: μπαίνει μέσα η μεγάλη προσφορά και για τα δύο φύλα (παλιά δεν ήταν έτσι), η ιδιοσυγκρασία, τα βιώματα, το παράδειγμα γονιών, του κύκλου μας κλπ., ίσως διάφορα άλλα ασυνείδητα πραγματακια, το ότι δεν γνωρίζουμε καλά τον εαυτό μας όταν είμαστε νέοι και δεν ξέρουμε ακριβώς τι μας δονεί τις χορδές μας και τι όχι, λέμε “α καλός αυτός/η, γιατί… Διαβάστε περισσότερα »
Βγάζει, βγάζει 🙂
Ευχαριστώ για τα καλά λόγια. Έχεις δίκιο σε αυτό που λες για την ανατροφοδότηση. Είναι σπάνιο, αλλά έχει καταγραφεί. Έχω κι εγώ γνωρίσει κάποια ζευγάρια -πολύ λίγα δυστυχώς- που συνδέονται χρόνια και τα χαίρεται η ψυχή μου. Εγώ προσωπικά… υπάγομαι στις “υπόλοιπες καταστάσεις”, πλην όμως το παλεύω με ζήλο. Πολλή δουλειά, πολλή ψυχοθεραπεία, πολλές υπαρξιακές καταιγίδες (είναι και η μέση ηλικία γαρ), αλλά αξίζει τον κόπο πιστεύω.
Ο Σωκράτης έλεγε «ὁ δὲ ἀνεξέταστος βίος οὐ βιωτὸς ἀνθρώπῳ» (την ανεξεταστη ζωή δεν αξίζει να τη ζει κανείς), οπότε, χωρίς να είμαι τόσο αφοριστική όσο ο Σωκράτης εδώ, πιστεύω ότι ναι, πάντα αξίζει.
Καλή μου φίλη γεια σου Όλα αυτά μου ακούγονται πολύ γνώριμα και νιώθω την ανάγκη να σου πω κάποια πράγματα βάση προσωπικής εμπειρίας. Στα 29 και γω πρώτο ένιωσα ακριβώς το ίδιο με τον τότε συζύγο μου. Η διαφορά είναι ότι έφυγα αλλά επειδή δεν ημουν τότε έτοιμη, γύρισα γιατί τον αγαπούσα πραγματικά κι είπα να δώσω μια 2η εύκαιρια γιατί είμασταν πολλά χρόνια μαζί. Αλλά δεν ημουν πια ερωτευμένη… Όμως… 4 χρόνια αργότερα, όπου κατά την διάρκεια ζούσα σαν ρομπότ κατάπιεζοντας τα συναισθήματα μου επειδή υπηρχε αγάπη κ σεβασμός. Προσπαθούσα να συμμορφωθώ και να λέω στον εαυτό μου ότι… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ όλοι μας ανάλογα τη φάση που βρισκόμαστε έχουμε τα ερωτικά μας προβλήματα… εγώ που είμαι 35,λίγες μέρες πρίν να μπω επίσημα σε αυτά ,έχω ξεχάσει θεωρίες περί νεότητας μέχρι τα 50 και νομίζω χτυπάνε σαν τρελά βιολογικά… ξυπνητήρια.Πχ ήμουν σίγουρη ότι δεν ήθελα γάμο κ παιδια,κ ενώ για τον γάμο έτσι κ έτσι,δε ξέρω για τα παιδιά…επίσης θέλω να βρεθώ σε μόνιμη σχέση , αρραβωνιασμένη και ας βαρεθω τη ζωή μου .Τέλος πάντων,σου λείπει η έξαψη της αρχής ,σου λείπει η έλλειψη σιγουριάς που δημιουργεί συγκινήσεις κ πάθος και ένταση .Λογικό. Εγώ μόνο μια λύση , ανέφικτη βέβαια έχω… Διαβάστε περισσότερα »
Επειδή είμαι σε παρόμοια φάση θα σου μιλήσω τελείως υποκειμενικά. Πάντα θα μας λείπει αυτό που δεν έχουμε. Και το να είσαι σε “σοβαρή” σχέση και το να είσαι single έχει τα καλά του τα οποία αποζητάμε όταν τα χάνουμε. If I were you θα απομόνωνα την σχέση μου από τις άλλες επιλογές κ θα σκεφτόμουν αν με κάνει χαρούμενη (είτε έχει να κάνει με την επικοινωνία, είτε με το σεξ, είτε με ότι άλλο είναι σημαντικό για εσένα). Αν είσαι χαρούμενη το να κάνετε νέα πράγματα όπως είπε η Ρένα μπορεί να βοηθήσει ή ακόμη και να ξαναπιάσετε κάποιες… Διαβάστε περισσότερα »
Ειπε κατι πολυ σωστο η @cookie “θα απομόνωνα την σχέση μου από τις άλλες επιλογές κ θα σκεφτόμουν αν με κάνει χαρούμενη “. Αυτο ειναι το σπουδαιοτερο βημα πρωτου παρεις μια σοβαρη αποφαση που αφορα τη σχεση σου. Οντως μετα απο λιγο καιρο προφανως η σχεση δεν ειναι οπως στην αρχη, μαθαινετε ο ενας τον αλλον, τις συνηθειες, τις παραξενιες, το σωμα του και τα βιτσια του…Παντα υπαρχουν τροποι να το κανεις ακομα πιο πικαντικο, το θεμα ειναι να υπαρχει και η θεληση και απο τις δυο πλευρες. Εισαι μικρη , μην θεωρησεις οτι σε πηραν τα χρονια και δεν “προλαβαινεις”… Διαβάστε περισσότερα »