Μια άβολη στιγμή; Ή κάτι άλλο;
___________
H ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Η κυβέρνηση άλλαξε το νόμο για τη συνεπιμέλεια διαβάζω, δίνοντας τη δυνατότητα να εκδικαστει ξανά σε πρώτο βαθμό η απόδοση της εφόσον ένα μέλος δεν συμφωνεί. Είναι η άβολη στιγμή που μία δεξιά κυβέρνηση νομοθετει φεμινιστικές απαιτήσεις ή πελατειακή ρύθμιση για λίγους;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Φλώρα
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Είναι το θέμα των ημερών!
Για να απαντήσω σύντομα με λίγα λόγια, σημαίνει και τα δύο. Έχουμε συνηθίσει να βάζουμε σε κουτάκια, άσπρο-μαύρο, καλό-κακό, δεξιά-αριστερά, τα πράγματα, και κατόπιν απορούμε πώς γίνεται οι καταστάσεις να είναι πιο μπερδεμένες και πολυσύνθετες.
Για όσες τυχόν δεν γνωρίζουν, πρώτα τα γεγονότα.
Στο νομοσχέδιο της 19ης Δεκεμβρίου 2025 που αφορούσε κυρίως τον ΟΠΕΚΕΠΕ (και την εξυγίανση του πλαισίου ώστε να μην υπάρχει η σκανδαλώδης κλοπή των ευρωπαϊκών επιδοτήσεων από τους λίγους απατεώνες εις βάρος των πολλών νομίμως δικαιούχων) ενσωματώθηκε στη ζούλα μια τροποποιητική διάταξη για το νόμο που αφορά την υποχρεωτική συνεπιμέλεια. Ως εδώ θα απορούσε κανείς; Και ποιό το πρόβλημα; Το ψήφισε η βουλή με ευρεία συμμετοχή: όλοι οι βουλευτές της ΝΔ, όλοι του ΚΚΕ, όλοι οι ανεξάρτητοι και οι υπόλοιποι ψήφισαν παρών, δηλαδή ΔΕΝ το καταψήφισαν. Τότε;
Το πρόβλημα είναι ότι η διάταξη είναι αρκούντως φωτογραφική, δεδομένου ότι πριν από μερικές ημέρες από τη σημαδιακή ψηφοφορία της διάταξης είχε εκδοθεί η πρωτόδικη απόφαση της επιμέλειας τέκνων της υπουργού Τουρισμού Όλγας Κεφαλογιάννη και του πρώην συζύγου της Μίνου Μάτσα. Η ίδια παραδέχτηκε δημοσίως ότι ήταν η πρώτη που έκανε χρήση της νέας διάταξης ζητώντας επανεξέταση της επιμέλειας των παιδιών της που είναι νήπια. Κανονικά αυτό αποτελεί πολιτικό σκάνδαλο, επειδή η ευνοϊκή μεταχείριση των νόμων από τους κυβερνώντες δεν εμπίπτει στο αξίωμα «η γυναίκα του Καίσαρα πρέπει όχι μόνο να είναι αλλά και να φαίνεται τιμία.» Σωστά; Το επίσης περίεργο είναι που το θέμα ανέδειξε όχι η αντιπολίτευση, αλλά ο…πρώην σύζυγος με εξώδικο προς την μητέρα.
Από την άλλη η υποχρεωτική συνεπιμέλεια είχε πράγματι ένα βασικότατο μειονέκτημα: ο χρόνος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω, σε καταστάσεις όπου η συνεπιμέλεια δεν είναι προς το συμφέρον του ίδιου του παιδιού (πχ, κακοποιητικός πατέρας, διατάραξη της σταθερότητας στο νηπιακό περιβάλλον κλπ) Τότε η αλλαγή με νέα δίκη, που δεν περιμένει δηλαδή το Εφετείο, την δίκη σε δεύτερο βαθμό, είναι επιθυμητή. Ασκείται δηλαδή προς το συμφέρον του παιδιού και η αλλαγή θα ερχόταν στη βουλή κατόπιν των πολλαπλών αιτημάτων συλλογικοτήτων. Μάλιστα η Όλγα Κεφαλογιάννη, καθώς κι η αείμνηση Μαριέτα Γιαννάκου (επίσης βουλευτής ΝΔ) ΔΕΝ είχαν ψηφίσει ναι στην υποχρεωτική συνεπιμέλεια όταν αυτή είχε ψηφιστεί ως νόμος του κράτους. Και η νέα ρύθμιση θα ισχύει βεβαίως για όλους κατόπιν, όχι μόνο για την υπουργό.
Μην ξεχνάμε ότι η υποχρεωτική συνεπιμέλεια ήταν αίτημα του ιδιαίτερα επιθετικού λόμπι των «ενεργών μπαμπάδων». Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η υποχρεωτική συνεπιμέλεια καταργεί επί της ουσίας την διατροφή, δηλαδή την οικονομική καταβολή αντιτίμου στη μητέρα για την ανατροφή του παιδιού, ενώ επιπλέον χρησιμοποιείται τιμωρητικά προς τις μανάδες.
Επομένως είναι κυβερνητικό σκάνδαλο που τελικά κάνει καλό στο φεμινιστικό γίγνεσθαι. Ναι, είναι μπερδεμένο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ως δικηγόρος μαχόμενη, θα πω πως πρόκειται για νομικό απαράδεκτο. Τοποθετήθηκε και ο δικηγορικός σύλλογος. Είναι αδιανόητη η αδικία , για χιλιάδες πολίτες που περιμένουν την δικαιοσύνη στο Εφετείο και το πιο σοβαρό είναι ότι καταστρατηγούνται άλλες θεμελιώδεις διατάξεις, όπως η κρίση στο δεύτερο βαθμό, δημιουργώντας ένα νομικό χάος και αδιέξοδο. Γελοιοποιηται η δικαιοσύνη στα μάτια των πολιτών.
Τι να πω πια; Εν τω μεταξύ δεν εξηγεί κανείς σοβαρά, στους πολίτες, τι σημαίνει και πόσο επικυνδινο είναι να αναμιγνύεται η μία εξουσία στην άλλη. Σημαίνει ότι δεν λειτουργεί το κράτος, άρα που πάμε; Άλλη μια απογοήτευση
Δεν είχα δει το σχόλιό σας και ..βιάστηκα να πω την άποψή μου με θεωρητικές αναφορές.
Το κρίσιμο για την αξιολόγηση της διάταξης είναι αυτό που λέτε εδώ!
Παρότι μετά το διαζύγιο είχα αποκλειστική επιμέλεια στο δικό μου παιδί ακόμη δεν έχω καταλάβει γιατί το φεμινιστικό κίνημα είναι εναντίον της συνεπιμέλειας. Δύο άτομα έκαναν το παιδί, δύο άτομα πρέπει να έχουν την ευθύνη του εκτός αν συντρέχουν ορισμένοι σοβαροί λόγοι (ή ο ένας δεν ενδιαφέρεται). Η κ. Κεφαλογιάννη, από ότι είναι γνωστό πήρε διαζύγιο από το σύζυγο της κατηγορώντας τον για εξωσυζυγική σχέση, η οποία δεν αποδείχτηκε μέχρι στιγμής. Δεν υπήρξε κατηγορία για κακοποίηση των ανήλικων παιδιών. Επιπλέον είναι οικονομικά αυτάρκης. Εννοείται ότι ως φυσικό πρόσωπο έχει δικαίωμα να επιδιώξει ότι επιθυμεί, αλλά ως πολιτικός έπρεπε να σεβαστεί… Διαβάστε περισσότερα »
Το φεμινιστικό κίνημα ήταν σαφώς κατά της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας και ζητούσε αλλαγή του νόμου, επειδή δεν διασφαλιζόταν έτσι ότι ο πατέρας είναι απαραίτητα σωστός. Έχει γραφεί κι εδώ μέσα. Σε υποχρεωτική συνεπιμέλεια με πατέρα παιδοβιαστή πχ το παιδί θα γυρνούσε ανά τριήμερο υποχρεωτικά και με το νόμο στον βιαστή του! Μέχρι να τελεσιδικήσει στο Εφετείο, το παιδί θα έμπαινε σε κίνδυνο και σε συνεχιζόμενο τραύμα. Για να αποδειχθεί παιδοβιασμός πάλι παίρνει χρόνο και επιπλέον τραύμα για το παιδί. Επομένως δεν είναι υπέρ του παιδιού η καθολική διάταξη. Στην περίπτωση Κεφαλογιάννη μπορεί να μην συντρέχουν τέτοια δεδομένα (αν και η ανάγνωση… Διαβάστε περισσότερα »
Και πως διασφαλίζεται ότι η μητέρα είναι απαραίτητα σωστή; Επειδή είναι γυναίκα; Δεν ξέρω τις απόψεις του συλλόγου ενεργοί μπαμπάδες αλλά στα χρόνια που μεγάλωνα το παιδί μιλούσα με αρκετούς γονείς άντρες που είχαν προβλήματα στην επικοινωνία με τα παιδιά μετά το διαζύγιο. Ξέρω πολλά παιδιά που τα μεγάλωναν γιαγιάδες ή θείες γιατί η μάνα είχε τη δική της ζωή. Δε θα πω αν είναι ο κανόνας ή η εξαίρεση δε διαθέτω τέτοια στατιστικά. Από την υποκειμενική μου εμπειρία και μόνο θα πω ότι η αποκλειστική επιμέλεια είναι ρίσκο κυρίως για το παιδί, ως μοναδικός κηδεμόνας έχεις πολύ μεγάλη ευθύνη… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν ξέρω όμως κατά πόσο το πρόβλημα σε αυτά τα ζητήματα είναι η υποχρεωτική συνεπιμέλεια. Κακοποιητικός μπορεί να είναι οποιοσδήποτε από τους δύο γονείς ή και οι δύο ή να ρίχνει ο ένας την ευθύνη στον άλλον. Οπότε δίνουμε την επιμέλεια σε έναν από τους δύο στην τύχη μέχρι να εδεήσει να αποφανθεί το δικαστήριο ποιος είναι κακοποιητικός και ποιος όχι και μέχρι τότε ευχόμαστε να πήραμε την σωστή απόφαση; Αν και καταλαβαίνω τα προβλήματα που δημιουργεί η υποχρεωτική συνεπιμέλεια στην ουσία της προασπίζεται την ισότητα μεταξύ των δύο φύλων (γιατί να τρώει το παλούκι του μεγαλώματος και της φροντίδας… Διαβάστε περισσότερα »
Το ” υποχρεωτική” είναι το θέμα. Γιατί για ” υποχρεωτική συνεπιμελεια” μιλάμε μόνο στη περίπτωση που ο πατέρας θέλει να μεγαλώσει τα παιδιά του . Στη περίπτωση που δε θέλει, ζοριζεται , κωλυεται , έχει δουλειά μιλάμε για υποχρεωτική επιμέλεια στη μαμά μονο , χωρίς να υπολογίζει κάνεις αν και αυτή δε θέλει , ζοριζεται, κωλυεται, έχει δουλειά. Το “υποχρεωτική” δηλαδή είναι σχετικό με τη βούληση του πατέρα μόνο και η μητέρα υποχρεώνεται να τη δεχτεί. Μιλάμε για υποχρεωτική συνεπιμελεια στη περίπτωση που ο πατέρας δε ψήνεται?? Όχι. Ακόμα κι αν η μάνα είναι κακοποιητικη προς τα παιδιά , οι… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι πρακτικά να σου πω δεν μου βγαίνουν καθόλου τα μαθηματικά σε κάποιες περιπτώσεις. Αν η δουλειές των γονέων βρίσκονται σε διαφορετικές πόλεις/χώρες τι γίνεται; Εμένα πχ η δουλειά μου είναι εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό. Δεν μπορώ να την ασκήσω οπουδήποτε. Όχι γιατί δεν βρίσκω, αλλά γιατί δεν υπάρχει. Η σε περιπτώσεις ατόμων που η δουλειά τους, τους υποχρεώνει να μετακινούνται συνέχεια, πχ στρατιωτικοί. Πως είναι δυνατόν να εφαρμοστεί συνεπιμέλεια και μάλιστα υποχρεωτικά σε τέτοιες περιπτώσεις; Αλλαγές σίγουρα είναι απαραίτητες και όχι μόνο στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο. Δεν είναι δυνατόν το δικαστήριο να κάνει χρόνια να αποφανθεί αν ένας γονιός είναι κακοποιητικός… Διαβάστε περισσότερα »
Υπάρχει κι αυτό:
https://ampa.lifo.gr/gunaikes/i-ypochreotiki-synepimeleia-egkrithike-kai-emeis-apantame/#comment-284268
Για να μην παρεξηγούμαι, η συνεπιμέλεια όπως νομοθετήθηκε ήταν αρνητική για τις γυναίκες. Ο νέος νόμος που έγινε προς όφελος και χρήση της κ. Κεφαλογιάννη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε από γυναίκες είτε από άνδρες. Αυτή η τρύπα στη δικονομία θα προσθέσει σημαντικά προβλήματα ειδικά σε γυναίκες που δεν έχουν τη δύναμη, την εξουσία και την οικονομική αυτοδυναμία της εν λόγω να επαναλαμβάνουν ξανά και ξανά δίκες για το ίδιο θέμα. Μπορεί να έχεις στα χέρια σου μια θετική απόφαση αλλά πλέον δε θα σημαίνει τίποτε, ο άλλος μπορεί να εκδικάζει ξανά και ξανά μέχρι να σε εξαντλήσει ψυχικά ή οικονομικά.… Διαβάστε περισσότερα »
Ο νόμος για την υποχρεωτική δεν έπρεπε να είχε νομοθετηθεί εξαρχής, αλλά είναι ενδιαφέρον αυτό που είχε τότε πει η Γιαννάκου ότι έπεσε τρελό lobbying.
Στο τώρα νομίζω είναι θετικό που διορθώθηκε ως προς τη συντόμευση χρόνου, ελπίζω κι ας μας πει κάποιος υπεύθυνα ότι δεν μπορεί να επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά και ξανά σε πρώτο βαθμό. (Αλλιώς φαντάζομαι οι δικηγόροι θα χαίρονταν για την εξτρα δουλειά; Ας μην τους κρίνω έτσι όμως, τσουβαλιαστικά, δεν είναι δίκαιο).
Πέραν του ταξικού πιο πολύ με εξαγριώνει πάντως το θεσμικό. Αυτό εδώ:
https://www.lifo.gr/stiles/optiki-gonia/i-fotografiki-diataxi-i-olga-kefalogianni-kai-antipoliteysi
Αν υπήρχε ισότητα ανάμεσα στα δύο φύλα βεβαίως και θα έπρεπε να υπάρχει συνεπιμέλεια. Στην πράξη όμως, σε περιπτώσεις που δεν έχουν τα προνόμια της Κεφαλογιάννη, έχουμε γυναίκες που λόγω εγκυμοσύνης και ανατροφής τέκνων έχουν πάει πίσω επαγγελματικά, ξεκινάν στην καλύτερη περίπτωση ξανά από την αρχή με λιγότερα λεφτά και χειρότερες συνθήκες εργασίας και πρέπει να τα βγάλουν πέρα όπως όπως, ενώ ο πρώην σύζυγος συνεχίζει τη ζωάρα του, διατροφή δεν πληρώνει και φορτώνει τα παιδιά που “συνεπιμελείται” σε ποιον άλλον – στη μάνα του.
Βασικά η κατάσταση είναι ενδεικτική του τριμπουρδελου αδιέξοδου που οι ανίκανες κυβερνήσεις των τελευταίων ετών με κορυφαία την τελευταία έχουν δημιουργήσει. Η ενσωμάτωση άσχετων διατάξεων σε άσχετα νομοσχέδια απαγορεύεται από το Σύνταγμα αλλά όταν επικρατεί το τριμπουρδελο όλα γίνονται με βάση τα συμφέροντα των ολίγων κι εκλεκτών και ποιος το γαμει το Σύνταγμα; Η χώρα δλδ έχει διαμορφωθεί σε ένα πεδίο όπου λίγοι και προνομιούχοι αποφασίζουν κατά το δοκουν για τις τύχες και τις ζωές των κοινών θνητών αλλά σε πατριαρχικό πλαίσιο μαντέψτε ποιες το τρώνε πάντα πρωτες το μεγάλο το αγγουράκι; Τα θηλυκά που δεν κατάγονται όμως από μεγάλο… Διαβάστε περισσότερα »
Με συγχωρειτε για την καταχρηση του χωρου, αλλα φυσικα η αειμνηστη Μαριετα που κατηργησε τις μετεγγραφες και δυο αδερφια σπουδαζαμε σε αλλες πολεις επειδη οι γονεις ηταν δημοσιοι υπαλληλοι! Εξαιρετικη φυσικα, οπως και η κ.Κεφαλογιαννη που εκμεταλλευεται τη θεση της. Υπαρχουν και κακοποιητικες μαμαδες. Εντελως στερεοτυπικο αυτο.
Σπουδάσατε σε άλλα αντικείμενα πλην του γλωσσικού, συμπεραίνω, καθώς ο χαρακτηρισμός “αείμνηστη” δεν είναι αξιολογικός όρος αλλά αναφέρεται στους πεθαμένους! Αει+μνήμη, αυτός που παραμένει στην μνήμη επειδή δε ζει, κατά το της νεκρώσιμης ακολουθίας “αιωνία του η μνήμη” (κόκκαλο να μην του μείνει) Για την αποκατάσταση της αλήθειας και για να μην βγαίνουν λανθασμένα συμπεράσματα. Αξιομνημόνευτη επειδή δε ζει πια και ψήφισε κατά, τότε. ΥΓ. Βεβαίως κι υπάρχουν και κακοποιητικές μαμάδες, δεν αποτελούν ωστόσο ζητούμενο του κινήματος της έμφυλης ισότητας. Είναι άλλη συζήτηση αυτή. ΥΓ.2 Είπα ξεκάθαρα πως η κ.Κεφαλογιάννη εκμεταλλεύτηκε την έκτακτη ρύθμιση πρώτη πρώτη κι ότι αυτό αποτελεί… Διαβάστε περισσότερα »
Αειμνηστος. Ο αξιος να τον μνημονευονται παντα! Μην εισαι αγενης Ρενα.
Η διάταξη που ψηφίστηκε είναι φωτογραφική και αυτή είναι η αφορμή που έγινε ο χαμός. Η αιτία είναι εσωκομματικά ξεκαθαρίσματα, πιθανόν, αφού το σκάνδαλο αναδείχθηκε από τον ψηφιακό μηχανισμό της κυβέρνησης ( τρολ της ΝΔ στο X)
Η ανατροφή ενός παιδιού είναι καθήκον και των δύο γονέων στο οποίο πρέπει να συμμετέχουν ισόποσα και όχι να γίνεται αποκλειστικό βάρος – βραχνάς για τη γυναίκα. Εντός γάμου.
Το γατί όταν τελειώσει ο γάμος αυτό πρέπει να αφορά αποκλειστικά τη γυναίκα εκτός αν η ίδια αποφασίσει αλλιώς (συνεπιμελεια) δεν μου είναι απόλυτα κατανοητό πως σχετίζεται με το φεμινισμό.
Η φεμινιστική πτυχή έγκειται στην υποχρεωτικότητα της συνεπιμέλειας. Είχαμε γράψει αρκετά στο Α μπά (και λίνκαρα στην απάντηση ενδεικτικά).
Τα παιδιά δεν είναι βάρος και βραχνάς, ούτε θα πρέπει να γίνονται μπαλάκι ανάμεσα στους γονείς.
Τα παιδιά χρειάζονται ασφαλές και σταθερό περιβάλλον για να μεγαλώσουν.
Και χρειάζονται και τους δύο γονείς.
Κατά πόσον μπορεί να επιτευχθεί αυτό μετά από ένα διαζύγιο είναι το ζητούμενο.
Ιδανική λύση δεν υπάρχει.
Υπάρχει κι αυτό:
https://ampa.lifo.gr/gunaikes/i-ypochreotiki-synepimeleia-egkrithike-kai-emeis-apantame/#comment-284268
Σκάνδαλο ναι,φεμινιστικό ζητούμενο από που προκύπτει δεν κατάλαβα.
Η διάταξη αφορά και τα δύο μέλη της συνεπειμέλειας άρα μπορούν ολοι να κάνουν χρήση του δικαιώματος.
Στην συγκεκριμένη υπόθεση θεωρώ οτι το αίτημα της να αλλάξει η συμφωνία που ορίζει κάθε δύο μέρες αλλαγή στέγης ειναι σωστό.
Τετράχρονα παιδιά χρειάζονται μια σταθερή βάση και να νιώθουν ασφαλείς.
Το “σύνδρομο της βαλίτσας” είναι εκεί και περιμένει.
Εγώ αυτό το σύνδρομο το έχω και ας μεγάλωσα και με τους δύο μου γονείς. Μια χαρά βγήκα πάντως (νομίζω)…
To συζητούσαμε το θέμα την Κυριακή σε παρέα με δικηγόρους οι οποίοι ήταν έξαλλοι (άντρες γυναίκες) με το συγκεκριμένο και μου έλεγαν πως ετοιμάζεται αντεπίθεση από τον δικηγορικό σύλλογο. Γενικά η συγκεκριμένη διάταξη από ότι μου εξήγησαν καταλύει τους βαθμούς της νομοθετικής εξουσίας στη χώρα οι οποίοι είναι θεσπισμένοι και αδιάβλητοι. Πρωτοβάθμια (1ο δικαστήριο), δευτεροβάθμια ή αλλιώς έφεση εφόσον υπάρχει διαφωνία από κάποιο μέρος (εφετείο) και Άρειος Πάγος. Εδώ αυτό που γίνεται είναι αντί της έφεσης που θα έπρεπε να κάνει κανονικά κάποιος για να εναντιωθεί στην απόφαση ακυρώνεται η απόφαση του πρώτου δικαστηρίου επειδή το ένα από τα δυο… Διαβάστε περισσότερα »
Πολλά τα βραχυκυκλώματα τώρα τελευταία. Καταρχάς ένα ζήτημα μπορεί να είναι παραλληλα σκάνδαλο και φεμινιστικό ή ό,τι άλλο ζητούμενο. Όσο δεν είμαστε πωρωμένοι με μαυρο-ασπρο τόσο πιο καθαρά μπορούμε να βλέπουμε τα πράγματα. Προσωπικά δεν μπορώ να πάρω θέση ως προς τη χρησιμότητα της τροπολογίας. Δεν έχω άποψη επί της ουσίας της. Λένε ότι λύνει ζητήματα που προέκυψαν με τη συνεπιμέλεια, ότι είχε ζητηθεί από γονείς (και μητέρες και πατέρες) και ότι κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Το ακούω. Όμως προκύπτουν σοβαρά θεσμικά ερωτήματα. Πόσο επείγουσα ήταν αυτή η τροπολογία ώστε να ενσωματωθεί σε ένα παντελώς άσχετο νομοσχέδιο* προς ψήφιση;… Διαβάστε περισσότερα »
Πετάγομαι κι εγώ που μεγάλωσα σε οικογένεια με δύο γονείς από την αρχή μέχρι το τέλος (που έφυγα από το πατρικό) και δεν έχω παιδιά να καταθέσω απορίες. Ο νόμος συνηθίζει να ενεργεί σε αυτές τις περιπτώσεις ως προς το συμφέρον του παιδιού (ή έτσι μας λέει), καλά ως εδώ. Αν εξαιρέσουμε κακοποιητικές καταστάσεις, παλιά το παιδί, συνήθως, έμενε με την μητέρα και έβλεπε κάποια σκ ή και όλα τα σκ και γιορτές τον πατέρα. Με την συνεπιμέλεια μοιράζονταν τις μέρες. Πόσο ωφέλιμο μπορεί να είναι για ένα παιδί, αλλά και εφικτό να αλλάζει σπίτι ανάλογα με τις μέρες τις… Διαβάστε περισσότερα »
Ό,τι είναι νόμιμο, δεν είναι απαραιτήτως ηθικό!
Επίσης ένα τρανταχτό κι απογοητευτικό παράδειγμα του πώς το ..ταξικό, το «τζάκι» και η εξουσία μπαίνει πάνω κι απ τα φύλα!