Ποιά η σημειολογία των αντρικών ονομάτων που χρησιμοποιούμε στα σχόλια του Αμπα;
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Λοιπόν έχω προσέξει πως εδώ μέσα όποια θέλει να υποτιμήσει έναν άνδρα αγνώστου ονόματος τον λέει Βρασίδα. Επίσης το εργαλείο Γιακουμή για κάποιον αδιευκρίνηστο λόγο.
Εκτός του ότι φορτίζονται αρνητικά δύο ονόματα που δε φταίνε σε κάτι, έχω να πω πως υπάρχουν τύποι που τους λένε Αλέξανδρους, Στέφανους και Φοίβους που φέρονται άσχημα, είναι κακοποιητικοί κλπ.
Γιατί όμως για κάποιον λόγο ο Βρασίδας (ή ο Λάκης ή ο Μπάμπης) φαίνονται πιο πιθανό να σου την κάνουν από τον Άγγελο ή τον Φίλιππο που ε, τι διάολο, θα είναι εντάξει παιδιά. Γιατί κινούμαστε με τόσο προφανή τρόπο, πχ δε μου αρέσει το όνομά του, άρα παίζει να μην είναι σόι;; Ενας Βαγγέλης (πόσο μάλλον ένας Βάγγος) είναι πιο πιθανό να ρέπει σε ανάρμοστα πράγματα από έναν Μιχάλη;;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Semioticalou
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αχ, δε το βλέπεις με την αναγκαία δόση χιούμορ.
Τα ονόματα όντως έχουν συνυποδηλώσεις. Θυμάμαι χρονογράφημα (ήταν του Φρέντυ Γερμανού;) που ανέλυε πώς οι ήρωες των βιβλίων Άρλεκιν είναι γιατροί, επιχειρηματίες, οδηγοί φόρμουλα ένα ή κληρονόμοι παλαιών κομητειών σε σικ ευρωπαικές περιφέρειες και τους λένε… Πωλ. Γιατί Πωλ; Ρέει στη γλώσσα με τα υγρά και χειλικά σύμφωνα , με το Ω που κάνει το στόμα να μοιάζει έτοιμο για φιλί…Σε προδιαθέτει.
Υπάρχει μια σημειολογία στα ονόματα, πράγματι.
Ο Γιακουμής είναι παλιό, από την σατιρική ταινία Το Κλάμα Βγήκε από τον Παράδεισο των Ρέππα-Παπαθανασίου. Ήταν το λαϊκό παιδί που σχετιζόταν με την πλούσια κληρονόμο.
Από κει και σε συνεκδοχική χρήση ο Βρασίδας φέρει το ταξικό φορτίο της λαϊκότητας -όχι απαραίτητα του να “στη φέρει”. Σε αντίθεση με τα comme il faut ονόματα που αναφέρεις, πχ. Άγγελο (που θυμίζει βυζαντινή αυτοκρατορία) ή Φίλιππο (που θυμίζει είτε τον πατέρα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, είτε τον πατέρα του βασιλιά Κάρολου). Κατάλαβες. Είναι ονόματα με σνομπ αποχρώσεις. Ενώ το Βάγγος… τραβάει σουβλάκι και Κάτω Πετράλωνα! Τόσο απλά και σημειωτικά (semiotics). 😎
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

Τι να πουν και οι Karen που έχουν γίνει παγκόσμιο φαινόμενο; Και το Karen δεν επιλέχθηκε τυχαία. Τα ονόματα έχουν κάποια εποχικότητα. Όταν εγώ πήγαινα σχολείο (τέλη 80’s και 90’s) από τα 14 κορίτσια στην τάξη μου οι 8 ήταν Μαρίες. Σήμερα, σε μία τάξη θα έχεις 8 Νεφέλες, και άντε βρες μου μια Μαρία. Εάν σε 30 χρόνια από τώρα χρησιμοποιηθεί ένα όνομα για να περιγράψει “στερεοτυπικές” συμπεριφορές γυναικών μέσης ηλικίας, αυτό μάλλον θα είναι το Νεφέλη ή το Λυδία. Έτσι και το Karen, παραπέμπει σε μεσήλικη, entitled, upper middle class λευκή Αμερικανίδα. Γιατί εκείνη την περίοδο το Karen… Διαβάστε περισσότερα »
Χαχαχα και τωρα θυμηθηκα την κυρια Κατινα, τη γειτόνισσα της γιαγιάς μου που ηταν μια χαρα ησυχη και διακριτική και γω νομιζα την ελεγαν ετσι γιατι ηταν κουτσομπολα….
Και η γιαγιά μου στο νησί είχε γειτόνισσα την κυρά Κατίνα. Η δικιά μας βέβαια το τιμούσε το όνομά της. Ήξερε που θα πάω και με ποιους πριν το μάθω εγώ καλά καλά. Και έδινε ραπόρτο στον παππού μου (εννοείται) αυτός ήταν ο άντρας να βάλει τάξη στο σπίτι αφού. Ευτυχώς που ο παππούς ήταν κουλ και μου τα έλεγε και γελάγαμε.
Στις λαϊκές γειτονιές είναι η Ρούλα, η Σούλα, η Κούλα και η Τούλα.
Στην “καλή” κοινωνία είναι η Τζίνα, η Τζένη, η Τζέση και η Τζέλα.
Την Ζαμπέτα ξέχασες!
Αυτή ήταν η υπηρέτρια, η γλυκιά της δούλα! 🤣
Τι να πουν και οι Κατίνες.
Οι Μαρίες οι πενταγιώτισσες.
Και πολλές άλλες!
Ε, για φαντάσου όμως να είσαι και ο μοναδικός Βρασίδας ολούθε, να είσαι και παρεξηγησιάρης και να διαβάζεις ampa 😀 αχαχαχα
Εκτός από τον γλυκύτατο Δάκη δεν έχω ξανασυναντησει το όνομα Βρασίδα.
Ούτε εγώ μόνο σε ταινίες
Να συμπληρώσω ότι η ταινία “Το κλάμα βγήκε από τον παράδεισο” παρωδεί παλιές δραματικές ελληνικές ταινίες, όπου το λαϊκό παιδί (συχνά ο Ξανθόπουλος είχε αυτό τον ρόλο) είχε συχνά λαϊκά ονόματα όπως Γιακουμής. Δεν παίζονται πια μη κωμικές παλιές ελληνικές ταινίες στην τηλεόραση νομίζω, αλλά στη δεκαετία του 1980 αχνοθυμάμαι πολλές δραματικές, εμένα σαν παιδί μου φαινόντουσαν πληκτικές.
Εγώ πάντως τις ταινίες με τον Ξανθόπουλο ως Γιακουμή ως κωμωδίες τις θυμάμαι… Για δράμα πήγαιναν;;
Ναι, ήταν δραματικές
Τι θέμα κι αυτό! Προσωπικά ονομάζω τον εκάστοτε ακατονόμαστο, ως Προκόπη, συνεκδοχικά ανεπρόκοπο! Για να γελάσετε, θα σας πω ότι ως παιδί, ηλικίας μονοψήφιας λέμε τώρα, δεν γοητευόμουν από γάμους, νύφες κλπ., μιλάμε σχεδόν μισό αιώνα πριν! Παρατηρούσα τις κοπέλες που έχαναν την παιδικότητα τους, έκοβαν τα μαλλιά τους, ντύνονται συντηρητικά, έκαναν δουλειές, φρικη! (Ναι, ήμουν φεμινίστρια από τα γεννοφάσκια μου…) Το χειρότερο, αν έκρινα από τη γιαγιά μου, έχαναν με το γάμο όχι μόνο το επώνυμο τους, αλλά και το μικρό τους όνομα, ακούς εκεί! Την γιαγιά μου δεν τη φώναζαν οι φίλες της Ελένη, αλλά…Βασίλαινα, απ το όνομα… Διαβάστε περισσότερα »
Θεματοθέτρια όπως βλέπεις κάποιες συμπεριφορές εδώ μέσα έχουν το απυρόβλητο, πόσο μάλλον αν έχουν ξεκινήσει από την αντίστοιχη Ρένα του παρελθόντος. Αν βέβαια τα φύλα ήταν αντεστραμμένα και ήταν γυναίκες ο στόχος αντίστοιχης “χιουμοριστικής” συμπεριφοράς, θα ήταν άλλη ιστορία το αν θα το έβλεπαν όλ@ εδώ μέσα με την “αναγκαία δόση χιούμορ”… Κατά τ’ αλλά εδώ είναι ένας χώρος που γυναίκες μπορούν να ανεβάζουν τους προβληματισμούς τους με ασφάλεια, αρκεί οι προβληματισμοί τους να μη θιγούν το καθιερωμένο status quo αλλιώς αρχίζουν τα “αχ, δεν το βλέπεις με την αναγκαία δόση χιούμορ” ή/και η μπάλα πετιέται στην εξέδρα και αν… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω καλοσυνάτο συνάδελφο που λέγεται Αδόλφος. … …
Γιατί το Σελινη δεν ήταν εμπνευσμένο???🤣🤣🤣
https://www.youtube.com/watch?v=0NqdWlWdZ_4&t=1086s
Από το 18:05 😁