Είμαι με τον άντρα μου 20 χρόνια, τα 13 παντρεμένη. Ήμουν αδύναμος χαρακτήρας, εξαρτημένη απο εκείνον ψυχικά.
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Ρένα μου γειά σου! Σε εκτιμώ πολύ κι ας μην σε γνωρίζω και εύχομαι να είσαι πάντα καλά. Θα ήθελα τη σοφή γνώμη σου σε σχέση με το πρόβλημά μου.
Είμαι με τον άντρα μου 20 χρόνια, τα 13 παντρεμένη. Μετά το γάμο και δυό παιδιά, συνειδητοποίησα οτι ήταν απιστος κατά τη διάρκεια του αρραβώνα μας, του γάμου μας και λίγο μετα αφότου γέννησα το πρωτο μας παιδί. Με διαφορετικές κοπέλες. Αποδείξεις υπήρχαν, αλλά δεν παραδέχθηκε ποτε τίποτα, ούτε ζητησε συγνώμη, καθώς δεν τον ειχα πιάσει “στα πράσα” που λέμε. Σταδιακά εκανε υποχωρήσεις και προσπαθούσε να γίνεται καλύτερος σύζυγος. Σαν πατέρας είναι πολύ καλος.
Εμεινα για να μην στεναχωρήσω τα παιδιά, γιατί δεν είχα την οικονομική δυνατότητα να τα μεγαλώσω μόνη μου και γιατί ημουν αδύναμος χαρακτήρας, εξαρτημένη απο εκείνον ψυχικά. Εδώ και εναν χρόνο, η πρώτη μου αγαπη με προσέγγισε και μου είπε οτι σε περίπτωση που χωρίσω θα ήθελε να ξαναπροσπαθήσουμε και οτι με αγαπά ακόμα. Κι εγώ τον αγαπούσα πάντα, χωρίσαμε γιατί ημασταν ανώριμοι και μικροί τότε. Δεν εχει συμβεί κάτι μεταξύ μας, παρά μονο ενα συναισθηματικό limerence και κάποια τηλέφωνα οταν νιώθουμε μοναξια.
Ο σύζυγος εχει καταλάβει οτι εχω αποστασιοποιηθεί και είναι τύπος και υπογραμμός. Εγώ πια, πρώτη φορά μετα απο τόσα χρονια νιώθω δυνατή, ξενερωμένη μαζί του, θα ήθελα να μην είμαι παντρεμένη μαζί του. Επιτέλους λύθηκαν τα μάγια! Ωστόσο είμαι μπερδεμένη πολύ. Πώς προχωράω απο εδω και περα?
Οικονομικά ακόμα παλεύω και δεν εχω δική μου στέγη, τα παιδιά είναι 10 ετών, οι ανάγκες πολλές. Τον λατρεύουν. Δεν θα αντιδράσει καλά σε περιπτωση που ζητήσω διαζύγιο, δεν συνεργάζεται, εχω προσπαθήσει να το συζητήσω μαζί του και δεν δέχεται συζήτηση. Οι γονείς μου δεν με στηρίζουν. Εχω εγκλωβιστεί. Εχω κουραστεί. Λόγω της δουλειάς του συζύγου που λείπει πολύ, μεγάλωσα τα παιδιά πολύ μόνη μου, ενω κι εγώ εργαζόμουν και εργάζομαι. Συναισθηματικά είναι και ήταν απών πάντα. Θα ήθελα να κάνω μια καινούρια αρχή (είτε μόνη μου, είτε αργότερα με την πρώτη αγάπη) και φοβάμαι.
Σε ευχαριστώ που με άκουσες.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δειλή Μαμά
___________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Σε ευχαριστώ ειλικρινά για τα όμορφα λόγια σου, το εκτιμώ κι εγώ πολύ όταν μου γράφετε τέτοια, νιώθω ότι αναπτύσσουμε έναν άορατο σύνδεσμο.
Λοιπόν, η περίπτωση δεν είναι ασυνήθιστη, πάρε κουράγιο απ’αυτό. Το ότι ο σύζυγος αποφάσισε να συμμορφωθεί με τον ρόλο της αποκλειστικότητας είναι μεν μια βελτίωση, αλλά το ότι ουδέποτε μεταμελήθηκε και δεν έκανε αυτοκριτική, ώστε να κατανοήσετε κι οι δυο τις γενεσιουργές αιτίες και τον τρόπο διαχείρισης, δεν βοηθά καθόλου την σχέση σας. Αν ήταν να διασωθεί, θα γινόταν μόνον εφόσον τοποθετούνταν σε νέες βάσεις, μετά τις απιστίες, με μπόλικη ενδοσκόπηση και νέες συμφωνίες. Αυτό είναι ένα το κρατούμενο.
Το άλλο κρατούμενο είναι η περασμένη αγάπη. Είναι ρομαντικό το δίχως άλλο, οι νεαροί εραστές που χώρισαν λόγω της απειρίας τους, αλλά που ποτέ δεν έσβησε το πάθος τους. Όμως, επειδή ο ρομαντισμός μπορεί να γίνει επικίνδυνος πολύ εύκολα, λάβε σοβαρά υπόψιν σου ότι η προσδοκία που σου άναψε (σου φυτίλιασε καλύτερα, άραγε σκέφτηκες να χωρίσεις πριν ξαναμιλήσετε ή μετά;) μπορεί να μην πραγματοποιηθεί τελικά για δικούς του λόγους. Εκείνος σε τι φάση ζωής είναι; Πώς σε προσέγγισε τόσο ξαφνικά πριν έναν χρόνο, τι συνέβη τότε και πώς γνώριζε ότι πιθανώς να χώριζες; Από πού του ήρθε τέτοια έμπνευση μετά από τόσα χρόνια; Πρέπει να το πω για να μην γειωθείς απότομα, δεν είναι καθόλου ασυνήθιστο άντρες να υπόσχονται σε γυναίκα ότι θα είναι μαζί όταν εκείνη χωρίσει. Και κατόπιν όταν αυτό γίνει μην τους είδατε, μην τους ακούσατε. Δεν τον ξέρω τον άνθρωπο, πιθανώς να είναι εντελώς άδικη η κατηγορία, αλλά οφείλω να το αναφέρω επειδή συμβαίνει τακτικά.
Εξ όσων βλέπω όμως η απόφαση του χωρισμού λειτουργεί κι ανεξάρτητα από την επανεμφάνιση της πρώτης σου αγάπης, πράγμα ιδιαίτερα θετικό. Η ανεξαρτοποίηση πρέπει πάντοτε να είναι εσωτερική ανάγκη και να πραγματοπώνεται χωρίς δεκανίκια άλλων συντρόφων για να είναι ισχυρή κι αυτόνομη.
Αναγκαστικά θα δεις τι περιθώρια έχεις ως προς τα σχολεία και τις ανάγκες των παιδιών, πώς μπορείς να αυξήσεις το εισόδημα, πώς θα διεκδικήσεις ένα συναινετικό διαζύγιο και μια αξιοπρεπή διατροφή των παιδιών (προτείνω να μην αναφερθεί καν η παλιά αγάπη για ευνόητους λόγους). Θα χρειαστείς κι ένα πλαίσιο επαγγελματιών: ένα καλό δικηγόρο διαζυγίων, ίσως κάποιο σύμβουλο γάμου ή ψυχολόγο ώστε να επιβεβαιώσει ότι οι προσπάθειές σας έχουν τελειώσει και να πεισθεί ο σύζυγος ότι έχεις αποφασίσει αμετάκλητα και να μπορέσει να το δεχτεί. Και κατόπιν νομίζω θα βρείτε το δρόμο σας. Τα παιδιά εφόσον τον λατρεύουν μπορούν να τον βλέπουν όσο αποφασίσετε από κοινού, είπες ήδη ότι είναι καλός πατέρας, στο ρόλο του συζύγου είναι που πάσχει. Μην νιώσεις τύψεις και για τα παιδιά, λοιπόν, δεν είναι λάθος η απόφασή σου. Έχεις δικαίωμα στην ευτυχία.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο λόγος που συμμορφώθηκε ο συζυγος είναι επειδή δεν θες να είσαι πια παντρεμενη μαζί του. Το κατάλαβε.
Κατάλαβε ότι είσαι με το 1 πόδι έξω απ το γάμο και παλεύει να σε κρατήσει πια.
Νιώθει ότι χάνει το σιγουρακι του,τη βολεψη του …και που να ψάχνει τώρα νοικοκυρα-νταντα-ερωμενη-που συνεισφέρει ταυτόχρονα και στα έξοδα του σπιτιού?
Δεν λύθηκαν τα μαγια…γιατί δεν υπήρχαν μαγια.
Υπήρχε η σιγουριά ότι θα μείνεις.
Τώρα που έφυγε η σιγουριά, μαζεύτηκε.
Νομίζω ότι με το “μάγια” εννοεί την δική της συναισθηματική εξάρτηση από τον σύζυγο. Που τίποτα δεν λύθηκε δηλαδή, απλά βρέθηκε άλλος υποψήφιος να την τοποθετήσει.
Θα ήθελα να προσθέσω ότι δεν εξυπακούεται ότι τα παιδιά θα μείνουν με την μητέρα σε περίπτωση διαζυγίου όπως φαίνεται να θεωρεί δεδομένο η Ρένα. Είναι το πιο συνηθισμένο μεν, αλλά δεν είναι απόλυτο, ειδικά αν τα διεκδικήσει ο σύζυγος και τα ίδια τον λατρεύουν. Δεν το γράφω για να αποκαρδιώσω την φίλη, δειλή μαμά, αλλά ώστε να σκεφτεί και να προετοιμαστεί καλά για όλα τα ενδεχόμενα και τα επόμενα βήματα πριν ξεκινήσει διαδικασίες διαζυγίου. Επίσης, πέρα από τα μεγάλα λόγια, ακόμα κι αν υπάρχει μεγάλη αγάπη, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι μπορεί να μετουσιωθεί στην ιδανική μακροχρόνια σχέση στην… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό είχε συμβεί και σε μια παιδική μου φίλη, χώρισαν οι γονείς της και κέρδισε την κηδεμονία ο πατέρας. Μια το ότι η μητέρα δεν είχε δουλειά, μια το ότι και τα δύο παιδιά προτιμούσαν τον πατέρα και λειτούργησε υπέρ του.
πλεον δεν κρίνεται ποιός απο τους δύο παιρνει την επιμελεια, διότι με το νεο νομικο καθεστώς, διδεται συνεπιμελεια
Αν και το πρώτο μου ριφλέξ ήταν: βουρ στο παλιό αμόρε (και βλέπεις μετά με πιο καθαρό μυαλό), θα κληθείς να συν-διαχειριστείς λίγο πολύπλοκα πράγματα. Δεν έχουν λυθεί τα μάγια. Γιατί δε σου έχει κάνει μάγια. Η εξάρτηση είναι εξάρτηση. Όχι μάγια. Λύνεται εννοείται, αλλά όχι μαγικά. Εδώ είσαι στο σχεδόν μαγικά. Και κυρίως, ρε συ, αναπαράγεις το πάττερν της εξάρτησης. Δεν έχεις ‘λυθεί’ από τον σύζυγό σου (σκέτο). Έχεις δώσει στο παλιό αμόρε τα αντικλείδια. Και αυτό δεν είναι απεξάρτηση. Είναι σαν να κόβεις την πρέζα και να την υποκαθιστάς με αλκοόλ. Εξακολουθείς να έχεις εξωτερικό του εαυτού κέντρο/σημείο… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς, δεν υπήρχαν μαγιά, απλά βόλεψη, κόλλημα, δεδομένη περίπτωση κλπ.
Νομίζω ότι μπλέκετε 2 διαφορετικά ζητήματα και, αν καταλαβαίνω καλά από το κείμενο της ερώτησής σας, αυτό είναι επικίνδυνο. Το ένα ζήτημα (λέτε ότι) είναι ότι δεν ξεπεράσατε τις απιστίες του συζύγου σας και καταλήξατε ότι δεν μπορείτε πλέον να λειτουργείτε μαζί του. Επειδή όμως, υποθέτω ότι καταλαβαίνετε ότι αυτό είναι αδύναμο, άλλωστε λέτε ότι από τότε που “διαμαρτυρηθήκατε” είναι “τύπος και υπογραμμός” και μάλιστα και καλός γονέας, περνάτε στο επόμενο. Δηλαδή ότι σας προσέγγισε ο πρώτος σας έρωτας και έτσι ξεκαθαρίσατε ότι θέλετε να χωρίσετε. Με όλον τον σεβασμό και με όλη την καλή διάθεση θέλω να σας πω… Διαβάστε περισσότερα »
Και κάπως έτσι οι περισσότεροι επιλέγουν να μείνουν στο παραμύθι τους.
Και το άλλο, παραμύθι θα είναι.
Μωρέ 🙂 νάναι (άλλο ένα) παραμύθι καλά είναι, φοβάμαι ότι σε τέτοιες περιπτώσεις έρχεται ..σκέτος ο δράκος!
Ότι θα στηθεί, θα στηθεί, αν προλάβει, το παραμύθι.
Κι όλα περιέχουν ένα δράκο.
( Αν προλάβει και τον αναγνωρίσει νωρίς και δεν είναι καμουφλαρισμένος, θα γλιτώσει από πολλή ταλαιπωρία… )
Από αυτά που γράψατε, κατά τη γνώμη μου μείνατε όχι για τα παιδιά, αλλά γιατί δεν είχατε βρει αντικαταστάτη. Τώρα νομίζετε ότι τον βρήκατε. Κατά τη γνώμη μου δύσκολα θα φτουρήσει ο συγκεκριμένος αντικαταστάτης. Η εμπειρία πολλών έχει δείξει ότι οι παλιές αγάπες δεν αντέχουν και χάνονται ξανά…Αν χωρίσετε, φροντίσετε πρώτα να είστε συμφιλιωμένη με το (πολύ πιθανό) ενδεχόμενο να βρεθείτε στη θέση να πρέπει να διαχειριστείτε τις υποχρεώσεις σας μόνη σας.
Ξέρεις πού είναι το πολύ δύσκολο;
Ότι δεν υπάρχει κάτι τρανταχτό, η αφορμή.
Ξέρεις πόσοι γάμοι κυλούν έτσι για πάντα;
Οι περισσότεροι.
Υπάρχει μια χλιαρότητα, υποψίες, ένα ρομαντικό αποκούμπι.
Κάπως έτσι επέρχεται ο εγκλωβισμός.
Πώς θα γίνει το επόμενο βήμα; Πώς θα πεις τέλος;
Αναγνωρίζεις τα βήματα που κάνει ο σύζυγος, ότι είναι πολύ καλός πατέρας.
Δεν αναφέρεις καθόλου το επίπεδο επικοινωνίας σας.
Είσαι σε ένα σημείο καμπής.
Μακάρι να λύθηκαν πραγματικά τα μάγια.
(Όλοι, λίγο πολύ, το στήνουμε το παραμύθι στο οποίο είμαστε πρωταγωνιστές )
Ο σύζυγος έχει συμμορφωθεί διότι σε έχασε, το κατάλαβε. Μόνο όταν χάνουμε κάτι το εκτιμούμε. Οι παλιές καλές στιγμές που είχατε στο παρελθόν σας, το κάνουν να νοσταλγεί πράγματα και καταστάσεις. Από σένα εξαρτάται το επόμενο βήμα. Θα υποχωρήσεις λόγω των δυσκολιών που βιώνεις; Αν υποχωρήσεις δεν σημαίνει ότι δεν θα ξανακοίταξει άλλο θηλυκό. Αυτή η κατάσταση θεωρώ ότι είναι προσωρινή, άνετα θα κάνει τη στραβή αν γυρίσεις πίσω.
Το σχόλιό μου χθες δεν δημοσιευθηκε, επειδή ειχα βαλει λινκ απο σαητ δικηγορικου γραφειου, ενημερωτικα για την συνεπιμελεια (Νόμος 4800/2021). Δεν διαφημιζω δικηγορικα γραφεια, δεν ανηκω καν στον κλαδο, αλλά καταλαβαινω.
Συμφωνα με τον νομο πάντως, στους γονεις διδεται συνεπιμελεια και γινεται ρυθμιση των εξοδων αναλογα με τον κυριο τοπο διαμονης των παιδιων.
Δεν ειναι απαραίτητο να συμφωνούν και οι δύο για ενα διαζυγιο
Αποτανθειτε σε δικηγόρο για να σας διαφωτίσει