Οι ευθύνες και η μετακύληση στους άλλους δείχνει δύο πιθανά σενάρια. Και δεν είναι καλά.
____________
Η ιστορία της Κοραλλίας όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα. Θα ήθελα να σας ρωτήσω κάτι. Πως θα διαχειριστώ τον σύντροφο μου όταν για όλα φταίνε οι άλλοι. Για πράγματα άνευ λόγου. Π.χ. Γιατί καπνίζεις τόσο? Απαντά Εσύ καπνίζεις. Γιατί οδηγας γρήγορα? Εσύ οδηγας. Οτιδήποτε συμβαίνει το κάνουν οι άλλοι.
Με έχει κουράσει αυτό καθημερινά. Από που να προέρχεται όλο αυτό? Και δεν θέλει να συζητάμε. Τι να κάνω?
ΑΠΟ ΤΟΝ – Κοραλλια
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Δεν θέλω να κάνω το δικηγόρο του διαβόλου, από την άλλη υποτίθεται εδώ στη στήλη δίνω και μια οπτική που ίσως να διαφεύγει από τη γυναίκα που μας στέλνει επιστολή.
Έχεις σκεφτεί ότι ίσως οι τέτοιου τύπου απαντήσεις είναι άμυνα απέναντι σε κριτική που του ασκείς; Αν πράγματι του ασκείς κριτική, τότε πιθανόν σου κάνει “καθρεφτάκι” για να τον αφήσεις ήσυχο.
Δίνεις μόνο δυο παραδείγματα, οπότε συμπέρασμα δεν βγαίνει, αλλά θα πω το εξής.
Αν καπνίζει εκτός σπιτιού ή στο μπαλκόνι και δεν κάνει το σπίτι τεκέ ή δεν σου επιβάλλει παθητικό κάπνισμα, το τι κάνει είναι δικός του λογαριασμός. Ακόμη κι αν σου δημιουργεί (δικαιολογημένη) ανησυχία. Αν οδηγεί γρήγορα ενώ είσαι κι εσύ μέσα κι αυτό σε ταράζει και σου δημιουργεί (δικαιολογημένο) άγχος, τότε οπωσδήποτε έχεις έναν λόγο στο τι γίνεται και το λογικό είναι να μην ξαναμπείς στο αμάξι μαζί του, καθώς δεν θα διακινδυνεύουμε εμείς την ακεραιότητά μας για να κάνει το γούστο του ο άλλος. Τα δυστυχήματα κι ατυχήματα πάρα πολλά.
Η διαφοροποίηση δηλαδή πρέπει να είναι αν σε επηρεάζει προσωπικά -ή το κοινωνικό σύνολο- αυτό που κάνει. Αν επηρεάζει μόνο τον εαυτό του, τότε δεν μπορούμε να επέμβουμε.
Βέβαια υποψιάζομαι ότι το μοτίβο δεν δέχομαι κουβέντα και μεταθέτω σε άλλους πάντα τις ευθύνες περιλαμβάνει κι άλλα πράγματα που δεν μας λες. Το ίδιο λέει ας πούμε κι ένας κακοποιητής (“εκείνη με προκάλεσε!”) ή ένας αναίσθητος συμπολίτης μας (“όλοι αφήνουν περιττώματα σκύλων στα πεζοδρόμια!”). Ξαναλέω, δεν μπορώ να κρίνω με δύο μόνο παραδείγματα και μπορεί να αδικώ έναν από τους δυο σας με όσα γράφω αυτή τη στιγμή. Εσύ θα κρίνεις με βάση το παραπάνω.
Πάντως η μετακύληση ευθυνών είναι ελληνικό χούι παλαιόθεν, δεν είναι κάτι πρωτότυπο (πρόσεξε πώς όλες οι διακυβερνήσεις αναφέρονται στις προηγούμενες ως “παραλάβαμε καμμένη γη”, ΟΛΕΣ). Πιστεύω οφείλεται στο ότι δεν διδασκόμαστε από παιδιά ότι οι επιλογές μας έχουν συνέπειες και δεν θα υπάρχει πάντοτε κάποιος να μας σώζει τελευταία στιγμή. Έχει δεινοπαθήσει η έννοια της ατομικής ευθύνης, το ξέρω, κι είναι δόκιμη η κριτική για θέματα που είναι συστημικά και δεν επαφίονται σε ατομικές αποφάσεις. Ωστόσο τουλάχιστον σε αυτά που μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη των πράξεών μας, καλό είναι να βλέπουμε πώς μπορούμε να βελτιωθούμε για δικό μας καλό και των γύρω μας.
Το γεγονός όμως ότι δεν μπορείς να συζητήσεις μαζί του δείχνει μια κακή δυναμική: είτε έχει ρίξει λευκή πετσέτα στην αντιπαράθεση μαζί σου (δηλαδή πλέον σε γράφει, δεν υπολογίζει τι του λες και στο κάνει πασιφανώς εμφανές με την μετασυζήτηση που επιτελείται), είτε δεν έχετε κανείς από τους δύο τα επικοινωνιακά skills για να μπορέσετε να έρθετε σε μια διαπραγμάτευση όπου θα είστε άνετα και ικανοποιητικά μέσα στη σχέση αμφότεροι. Κι αυτό είναι αρκετά δυσοίωνο.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Διαβάζω τα σχόλια και γελάω μόνη μου γιατί το κείμενο είναι τόσο αφαιρετικό που η καθεμία κατάλαβε ότι ήθελε! Εγώ όταν το διάβασα πριν ανέβουν αλλά σχόλια και πριν διαβάσω την απάντηση της Ρένας, μου θύμησε τα παιδάκια στο νηπιαγωγείο που λέει το ένα: “έχεις μεγάλα αφτιά”, και απαντάει το άλλο: “ΕΣΥ έχεις μεγάλα αφτιά”. “Είσαι χαζός”, “ΕΣΥ είσαι χαζός” κλπ 😂
Πραγματικά σαν τα παιδιά 🤣 Μα αναρωτιέμαι, που νομίζουν ότι απευθύνονται πολλοί και ζητάνε συμβουλές με ιστορίες λίγων λέξεων; Σε μέντιουμ;
Είναι πολύ λίγα τα στοιχεία που δίνεις. Αναρωτιέμαι καταρχήν, μήπως εσύ είσαι από εκείνους τους πολύ επικριτικους ανθρώπους που ζητάνε λογαριασμό για όλα και δεν αφήνουν τον άλλον ήσυχο; Τέτοιους χαρακτήρες πραγματικά τους σιχαίνομαι, καθώς είχα μπολικους στη ζωή μου. Δεν λέω ότι είσαι απαραίτητα, απλά αναρωτιέμαι. Εγώ πάντα αφήνω ήσυχους τους άλλους, εκτός κι αν αυτό που κάνουν με βλάπτει πραγματικά, κατά τα άλλα είναι όπως στα είπε η Ρένα και δεν μπορούμε να επέμβουμε στην προσωπική ελευθερία του άλλου. Επίσης αναρωτιέμαι αν εκείνος σου ζητάει λογαριασμό ποτέ για κάτι που τον ενοχλεί κι αν εσύ δέχεσαι τα λάθη… Διαβάστε περισσότερα »
Δεν μπορώ να βγάλω συμπέρασμα γλυκιά μου είναι λίγα όσα μας γράφεις.
Νομίζω είναι οκ να ρωτήσεις κάποιον γιατί καπνίζει ή γιατί οδηγά γρήγορα, μιας που η γραφουσα εκφράζει ενδιαφέρον και ανησυχία για αυτόν τον άνθρωπο. Δεν είναι κριτική. Και οι δύο ερωτήσεις δείχνουν ανησυχία. Ωστόσο, εκείνος το παίρνει ως κριτική. Το ίδιο κάνει η μητέρα μου με το τσιγάρο, το ίδιο έκανε κι ένας φίλος που έπινε, το ίδιο έκανε κι μια παλιά φίλη που έκανε ναρκωτικά, το παίρνουν ως κριτική, εκείνος αντιδρά έτσι. Σε κάθε περίπτωση, φανερώνει έναν εγωιστικό άνθρωπο που δεν δέχεται ευθύνες και δεν επικοινωνεί. Και ό,τι και να πεις, πάντα θα φταίνε οι άλλοι. Εξήγησέ του ότι… Διαβάστε περισσότερα »