Η Ρένα απαντά: Ψάχνω το κινητό του και μπαίνω στα social media εκείνης, από τότε που με απάτησε

Η απιστία για ακόμη μια φορά, από τη πλευρά του θύματος τώρα.

________________

Η ιστορία της Εγκλωβισμένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Καλησπέρα σας. Είμαι με τον σύζυγό μου και πατέρα των 2 παιδιών μου εδώ και 7 χρόνια. Στο μεσοδιάστημα έχουμε περάσει πολλά. Ένα από αυτό ήταν η παράλληλη σχέση που έκανε το ’19 για κάποιους μήνες. Τότε τα πράγματα μεταξύ μας δεν πήγαιναν καλά όπως είναι προφανές. Όλη η πίεση και το άγχος μας είχε απομακρύνει και ιδού τα αποτελέσματα.

Τότε είχα υποψιαστεί ότι κάτι συνέβαινε, προφανώς και θα με έβγαζε τρελή, και το μόνο που καταφερνα με την τότε συμπεριφορά μου ήταν να τον απομακρύνω όλο και περισσότερο. Δεν προσπαθώ να τον βγάλω σωστό για αυτό που έκανε, προς θεού. Απλά όσο γίνεται να είμαι αντικειμενική, κοιτώντας και το δικό μου λιθαράκι σε όλο αυτό.

Έμαθα το τι συνέβαινε τότε, τον Μάιο που μας πέρασε, εντελώς τυχαία έπεσα πάνω σε φωτογραφίες της καταχωνιασμενες σε ψηφιακό αρχείο παρελθόντος. Τα έχασα . Πάγωσα. Το συζητήσαμε και μετά από αρκετή πίεση μου το παραδέχτηκε.. Τον πρώτο καιρό ήμουν πολύ άσχημα ψυχολογικά και αρκετά ευερέθιστη. Κυκλοθυμική επίσης . Πλέον νιώθω ότι έχει περάσει ο καιρός απλά. Κι εγώ είμαι θεατής. Έχω παγώσει και δεν μπορώ να προχωρήσω. Ενώ όλα γύρω μου προχωράνε.

Νιώθω μουδιασμένη. Φτάνω στο σημείο να του ψάχνω το κινητό, να τη βλέπω στον ύπνο μου τα βράδια. Σχεδόν κάθε μέρα τσεκαρω τα σοσιαλ της. Νομίζω ότι έχω αρχίσει και τρελαίνομαι. Βλέπω τον εαυτό μου να μην εχει υγιή συμπεριφορά. Βγαίνει από το σπίτι και στο πίσω μέρος του μυαλού μου έχω ότι θα πάει κάπου αλλού απ’ ότι λέει. Φτάνω το βράδυ σπίτι και σκέφτομαι ότι δεν χρειάζεται να κλειδώσω γιατί θα βγει. Κάνουμε σεξ και σκέφτομαι τι θα μπορούσε να έκανε με εκείνη. Εκείνος έχει αλλάξει τελείως τη συμπεριφορά του όλα αυτά τα χρόνια, αν και πιστεύω ότι το μετάνιωσε μόνο και μόνο επειδή τον έπιασα.

Δε ξέρω ειλικρινά τι να κάνω . Έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις στο μυαλό μου και δεν μπορεί να βγει με τίποτα. Νιώθω ότι μας διέλυσε όλο αυτό και πως θα δω το φως από τον πάτο; Θα το ξεπεράσω ποτέ;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Εγκλωβισμένη

__________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Η απιστία είναι ένα τραύμα στη σχέση επειδή επιφέρει απώλεια εμπιστοσύνης. Από το οποίο δεν υπάρχει επιστροφή. Η σχέση δεν θα είναι ποτέ ξανά η ίδια. Αν είναι να διασωθεί (χωρίς να φυτοζωεί ή να γίνει κακοποιητική) τότε πρέπει και τα δύο μέλη της να δημιουργήσουν μια νέα σχέση. Τα είπαμε πολύ αναλυτικά κι εδώ, από την αντίστροφη πλευρά, αυτή του θύτη.

Η Ρένα απαντά: Μου συγχώρησε την απιστία και με κακοποιεί ψυχολογικά έκτοτε

Στην συγκεκριμένη δική σου περίπτωση, κατ’αρχάς πάψε να κατηγορείς τον εαυτό σου. Η απιστία είναι μια επιλογή ανάμεσα σε άλλες. Δεν συμβάλλει το θύμα στο κορόϊδεμά του. Επέλεξε να απιστήσει, όπως τόσα και τόσα άλλα άτομα. Η περίπτωσή σας δεν διέπεται από κάποια μοναδικότητα.

Όπως είπα και στην κυρία που απίστησε περιστασιακά στην άλλη ερώτηση, αυτό που έχει σημασία είναι οι λόγοι που απίστησε κι αυτοί είναι εντελώς προσωπικοί και τους ξέρει εκείνος. Μπορεί να κυμαίνονται από επιβεβαίωση, ανάγκη συναισθηματικής ανανέωσης, ανία, ανάγκη κάτι καινούργιου στο σεξουαλικό πεδίο (και μ’αυτό δεν εννοώ κάτι στο οποίο υπολείπεσαι, αλλά απλώς και μόνον την αίσθηση του καινούργιου φαγητού, κάτι στο οποίο είναι επιρρεπείς πολλοί άνθρωποι ανεξαρτήτως φύλου), ως συναισθηματικό αποκούμπι κλπ κλπ.

Μας αναφέρεις ότι περάσατε πολλά, μέσα σε 7 χρόνια και 2 παιδιά, αλλά δεν μας λες τι είναι αυτά τα πολλά. Αν αφορούσαν προβλήματα με τα παιδιά, οικονομικές δυσκολίες, ανεργίες, θανάτους αγαπημένων προσώπων, και τέτοια σοβαρά προβλήματα, είναι πολύ πιθανό ότι η σύντομη σχέση με μια άλλη γυναίκα λειτουργούσε ως απόδραση από τη καθημερινότητα. Δεν το δικαιολογώ σε καμμία περίπτωση, προσπαθώ όμως να κατανοήσω πώς σκέφτηκε.

Το προβληματικό με την κατάστασή σας κι αυτό που θα δυσκολέψει την ίαση του τραύματος είναι ότι εκ μέρους του δεν έχει φανεί μεταμέλεια. Μάλιστα έχει κρατήσει ψηφιακό αρχείο της κοπέλας, επομένως βλέπει στο μυαλό του αυτήν την συναισθηματική παρένθεση ως κάτι που έχει θέση στις αναμνήσεις του, ως κάτι που κάτι του προσέφερε και το οποίο θα μπορεί να “επισκεφτεί” νοητικά όταν παραστεί συναισθηματική ανάγκη.

Και βέβαια το κύριο σημείο: Μετάνιωσε, όπως μας λες, που τον τσάκωσες, δεν μετάνιωσε που απίστησε. Λες “έχει αλλάξει τελείως την συμπεριφορά του όλα αυτά τα χρόνια”, αλλά δεν είναι σαφές αν αναφέρεσαι στα χρόνια ΜΕΤΑ την απιστία ή αν αναφέρεσαι στο διαρκές της έγγαμης συμβίωσης.

Η μεταμέλεια είναι κάτι που βιώνεται εσωτερικά, βαθιά κι ουσιαστικά, και που εξωτερικεύεται με πράξεις και με λόγια προς το μέλος που βλάψαμε. Πρέπει το θύμα να γίνει κοινωνός της μεταμέλειας του θύτη, ώστε να μπορέσει να συγχωρέσει και να μην μπει στο ατέρμονο σπιράλ της αυτοαμφισβήτησης όπως σου συμβαίνει εσένα τώρα. Πρέπει εκείνος να σταθεί μπροστά σου και να πει ρητά και με θάρρος ότι αναγνωρίζει το λάθος του, αλλά είναι παράλληλα διατεθειμένος να στήσετε μια καινούργια σχέση σε νέο θεμέλιο, ώστε να μπορέσεις να διαχειριστείς την απόγνωση, το θυμό, το σοκ, την συνειδητοποίηση ότι σε κορόϊδεψε. Και να το εννοεί. Θα μπορούσες τότε να το κάνεις, να το συγχωρέσεις, εφόσον πάντοτε το θέλεις (δεν είναι υποχρεωτική η συγχώρεση, μπορείτε και να χωρίσετε ή να συμφωνήσετε σε έναν ανοιχτό γάμο και για τους δύο) αλλά χρειάζεται κι η δική του ενεργή συμμετοχή σε αυτό. Αλλιώς δεν είναι ότι συγχωρείς, είναι ότι το κάνεις γαργάρα κι η ζωή συνεχίζεται. Πράγμα που, θα μου επιτρέψεις να προσθέσω, συμβαίνει σε πολλά ζευγάρια. Αλλά δεν είναι μονόδρομος.

Μια πολύ καλή ιδέα σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ένας σύμβουλος γάμου. Θα σας κάνει να δείτε αυτά που δεν βλέπετε αυτή τη στιγμή, ούτε εσύ, ούτε εκείνος.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News