Επιστρέφοντας τι σημαίνει “επιστροφή” για σένα;
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα, Αγαπητή παρεα,
Ειμαι σιγκλ στρεητ γυναικα , μολις εκλεισα τα 37 και σκεφτομαι να γυρισω Ελλάδα μετα απο μια δεκαετια σε μυστηριωδη χωρα εκτος ευρωπης . Με προβληματιζουν πολλα σχετικα με την επιστροφη , τροπος ζωης, προσαρμογη, δουλεια , μισθος, παγια εξοδα κλπ . Έχω ηδη κανει την ερευνα μου και εχω ηδη στειλει βιογραφικα σε διαφορες εταιρειες οποτε ειμαι καπως υποψιασμενη στο τι συμβαινει στην ελληνικη αγορα εργασιας και στο τι περίπου με περιμενει. Θέλω πολυ να γυρισω, μου εχει λειψει η πατριδα με τα καλα και τα κακα της .
Ενας αλλος προβληματισμος μου που ισως ακουστει αστειος ή εντελως first world problem ειναι το τι θα συναντησω στο dating. Φοβαμαι λιγο να βγω με Έλληνα που εχει ζησει μονο Ελλάδα, γιατι σκεφτομαι ότι θα κουβαλαει ενα πολυ συγκρκιμενο mindset, Φοβάμαι οτι οι σιγκλ αντρες της δικης μου ηλικιας ειναι πολυ πισω κοινωνικα και πολυ συντηριτικοι και οτι ενδεχομένως να με απορριψουν λογω ηλικιας , Δεν ξερω αν αυτοι οι αντρες ερωτευονται πια, δεν ξερω αν θα διαλεγαν μια κοπελα στη δικη μου ηλικια και τι μπορει να σκεφτει κάποιος αντρας αυτης της κατηγοριας για εμενα , δεν ξερω αν ειναι διαθεσιμοι συναισθηματικα, καταλαβαινω οτι καποιος που ζει Ελλάδα εχει πολυ πιο σοβαρα προβληματα να αντιμετωπισει , τον βιοπορισμο ας πουμε, η τα ανυπαρκτα εργασιακα δικαιώματα.
Εχω μια σχετικη οικονομικη ανεση , δεν ειμαι πλουσια , δεν ξερω πως θα αισθανεται ενας αντρας που δεν διαθετει τοσα χρηματα διπλα μου και ξερω οτι οι ευκαταστατοι σιγκλ αντρες ειναι δυσευρετοι στην Ελλάδα του 2024. Ειμαι μια ανεξαρτητη γυναικα που ο,τι εχω καταφερει (δε λεω οτι καταφερα κατι αξιοσημειωτο ) το εχω καταφερει με τις δικες μου δυναμεις χωρις να παρω βοηθεια απο κανεναν, δεν ξερω ομως πως θα με αντιμετωπησει ο αλλος , αν θα νιωσει οτι ειμαι απωθητικη ή ανεπιθύμητη. Αυτο που θα ηθελα σε αυτον τον τομεα ειναι να γνωρισω καποιον ενδιαφεροντα ανθρωπο, να περιποιειται και να φροντιζει τον εαυτο του, να ειναι διαβασμενος να εχει χιουμορ και να ειναι κοινωνικος , να με γουσταρει , να τον γουσταρω και να βγαινουμε , θελω ερωτα στη ζωη μου θελω νοιαξιμο θελω φροντιδα και θαλπωρη. Δεν ξερω αν θελω γαμους και παιδια, ισως σε δευτερη φαση , δεν ειμαι σιγουρη , εχω σκοπο να κανω καταψυξη ωαριων απλα και μονο για να υπαρχει σαν επιλογη, δεν κοπτομαι κιολας …
Πιστευετε οτι κυκλοφορουν τετοιοι αντρες σιγκλ στην Ελλάδα;;;;;;; τι να κανω
ΑΠΟ ΤΗΝ – Προβλημα 404
_________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Νομίζω το θέτεις μεν σε ρεαλιστική βάση, ταυτόχρονα παρατηρώ λιγουλάκι αυτό που παθαίνουμε όσοι έχουμε ταξιδέψει λίγο. Νομίζουμε ότι θα δούμε τσομπαναραίους Λίγο “στάσου μύγδαλα” φάση. Ναι, υπήρχαν τσομπαναραίοι και έχουν αφήσει πολιτιστικό αποτύπωμα (δεν είναι κακό), κυρίως όμως ως μια φοβία μη φανούν “πίσω”. Επομένως θα θελήσουν να σε εντυπωσιάσουν και να φανούν αντάξιοι οι άντρες στην Ελλάδα. Άλλωστε δεν είναι όλοι οι άντρες του εξωτερικού οι άντρες με το φωτοστέφανο!
Το αν είναι συντηρητικοί (με την έννοια της προσκόλλησης στην παράδοση), σίγουρα δεν είναι Σουηδοί, μήτε όμως Βαλκάνιοι. Εξαρτάται πού θα πέσεις ή μάλλον καλύτερα σε τι κύκλους θα κινηθείς. Πρώτα αυτό πρέπει να σε απασχολήσει. Δικτύωση με άτομα με κάποια επιφάνεια, μόρφωση κι ενδιαφέροντα είναι πιο πιθανό να εκτιμήσουν την δική σου μόρφωση κι επαγγελματική επιτυχία, καθώς αυτά έμαθαν να εκτιμούν. Άτομα που δεν ψάχνονται για γάμο πάλι θα εκτιμήσουν την δική σου πλαισίωση. Άτομα που εκτιμούν την περιποίηση φαίνονται εύκολα, είναι δύσκολο να υποκριθείς πέραν των πρώτων λίγων ραντεβού.
Άλλωστε δε χρειάζεται καν να βρεις πολλούς, δε φτιάχνεις αποικία στον Άρη ώστε να κάνεις επιλογή των αρτιότερων. Σου φτάνει ένας και καλός. Ταιριαστός.
Το κύριο και βασικό πρόβλημα του Έλληνα, ιδιαίτερα με το ότι δεν ξεκολλήσαμε τελείως από την κρίση, απλώς πήραμε περίοδο χάριτος, είναι η προσκόλληση στην πατρική οικογένεια. Ανακύπτει ξανά και ξανά επειδή στην Ελλάδα η οικογένεια συχνότατα υποκαθιστά το κράτος. Κι έτσι τείνουν να εμπλέκονται πολύ σφιχτά στα προσωπικά των μελών τους. Και να τα καταστρέφουν.
Με αυτό δε ξέρω τι μπορεί να γίνει. Αν είναι ορφανός ίσως είναι μια καλή αρχή.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εγώ στη θέση σου δεν θα επέστρεφα με τίποτα. Η Ελλάδα είναι πολύ πίσω και μου φαίνεται πως πάει ακόμα πιο πίσω. Νιώθω πως έχει εγκαταλειφθεί κάθε διάθεση προόδου και πως όλα μπάζουν από παντού. Οι πολιτικοί ξέρουν πως ότι και να κάνουν δεν θα ανοίξει ρουθούνι και διαβρώνουν λίγο λίγο ότι είχει χτιστεί. Γνώμη μου πάντα. Επίσης οι πόλεις είναι πανάσχημες και το να κινηθείς σε αυτές είναι πονοκέφαλος. Στο dating μπορείς να βρεις ίσως κάποιον αλλά επειδή ψάχνεσαι μπορεί να φανεί η διάθεσή σου και να δράσει αποτρεπτικά. Συγγνώμη για την απαισιοδοξία, απλώς δεν καταλαβαίνω γιατί να θέλεις… Διαβάστε περισσότερα »
Εσύ σε ποια χώρα μενεις;
Τι σημασία έχει αυτο;
Πανάσχημες όλες οι ελληνικές πόλεις;
Κατανοητός ο προβληματισμός σου για το dating, αλλά βγάζει λιγάκι υπεροψία. Δεν είσαι η μόνη που έχεις ζήσει στο εξωτερικό, ούτε η μόνη με οικονομική άνεση, ούτε η μόνη με ενδιαφέροντα. Δεν είναι όλοι οι άντρες στην Ελλάδα όπως τους περιγράφεις απο τον φόβο σου. Εγω έχω επιστρέψει στην Ελλάδα μια δεκαετία, αυτό που περιγράφεις το έχω συναντήσει ελάχιστα (έως καθόλου), δεν λέω πως δεν υπάρχει, υπάρχει και πιθανόν να είναι η πλειοψηφία, το θέμα είναι να βρίσκεσαι στα σωστά μέρη.
Συμφωνώ, συμφωνώ ……… και συμφωνώ! Δεν κατάλαβα πότε το πως γίνεται να βλέπουν πολλοί ”ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ” σαν ένα όλον, σαν κάτι απόκοσμο και σουπερ εξελιγμένο και οι άλλοι, οι ”του εξωτερικου” να νομίζουν πως θα συναντήσουν την Ελλάδα του 1910.
Δεν είναι το ίδιο ένας Έλληνας που έχει ζήσει σε χώρα της Ευρώπης (η οποία επίσημα δεν θεωρείται καν εξωτερικό), κάνοντας παρέα μόνο με Έλληνες, ψωνίζοντας μόνο από Ελληνικά μαγαζιά κλπ. Είναι τελείως διαφορετικό να ζεις σε μυστηριώδη χώρα εκτώς Ευρώπης, όπως η γραφούσα. Η επαναπροσαρμογή είναι πολύ πιο δύσκολη και το ζάσμα τεράστειο. Εγώ που ζω χρόνια σε χώρες του “global south” (πόσο ρατσιστικός όρος θεέ μου), δυσκολεύομαι πλέον απίστευτα να συνεννοηθώ ακόμα και με ανθρώπους που είμαστε φίλοι χρόνια στην Ελλάδα και γενικά στην Ευρώπη. Σαν να μιλάμε άλλη γλώσσα. Π.χ δεν μπορώ να καταλάβω πως ένω δεν… Διαβάστε περισσότερα »
Αν και θεωρώ υπερβολικό να λέμε πως η Ερώπη δεν είναι εξωτερικό (ειδικά όποιος έχει ζήσει την ξενοφοβία τους) έγραψες μεγάλες αλήθειες. Πολλά που θεωρούμε δεδομένα στην Ευρώπη δεν υπάρχουν σε άλλες χώρες.
Φυσικά προσωπικά με εκνευρίζουν πολύ οι προνομιούχοι του global south. Ο άκρατος ελιτισμός με τον οποίο απολαμβάνουν τα αγαθά στον μικρόκοσμο τους και η εγκληματική φιλοχρηματια και αδιαφορία τους για τους συντοπίτες (δεν γράφω “ομοεθνείς”)τους είναι τουλάχιστον απαράδεκτα στοιχεία των κοινωνιών τους.
Το ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θεωρείται επίσημα εξωτερικό είναι γιατί επίσημα έχεις τα ιδια δικαιώματα αν ζεις εκεί. Τα πολύ βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε όσοι ζούμε σε άλλες χώρες (και δεν μιλάω μόνο για Έλληνες), όπως η βίζα, η άδεια παραμονής, οι τράπεζες, οι δασμοί, και ένα σωρό άλλα, δεν τα αντιμετωπίζει κάποιος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσοι δεν το έχουν ζήσει ούτε καν φαντάζονται την διαφορά.
Όσο για τους προνομιούχους του global south συμφωνώ και επ αυξάνω. Στις τοπικές κουλτούρες όμως είναι τόσο κανονικοποιημενες αυτές οι ανισότητες που δεν τις καταλαβαίνουνε… Τις καταλαβαίνουμε όμως οι ξένοι που ζούμε εδώ
Έχω συνάδελφο Γερμανίδα που κάνει τρία μεγάλα ταξίδια τον χρόνο (από Κόστα Ρίκα, Ινδονησία μέχρι Τζαμάικα και Ινδία) και πολλά μικροταξιδάκια εντός Ευρώπης κάθε χρόνο. Φέτος πήγε ήδη Ζανζιβάρη και Αζόρες και τώρα ετοιμάζεται για Ναμίμπια. Γκρινιάζει συνεχώς πως η ζωή της είναι χάλια, δεν βρίσκει σωστό γκόμενο παρόλο που είναι ενδιαφέρουσα η ίδια και πόσο χάλια έχει γίνει η Γερμανία σε σχέση με αυτό που ήταν την δεκαετία του ’90 ( εδώ που ζούμε είναι αλήθεια ότι έχει υπερβολικά πολλούς μετανάστες- μια εξ’αυτών κι εγώ-και η συνεννόηση είναι πραγματικά δύσκολη αλλά σίγουρα δεν ευθυνόμαστε εμείς για τον οικονομικό κατήφορο… Διαβάστε περισσότερα »
Το πιο αξιοσημείωτο είναι ότι οι μη προνομιούχοι, αυτοί που δεν έχουν αυτα που στον Δυτικό κόσμο θεωρούνται αυτονόητα, γκρινιάζουν λιγότερο, είναι πιο ευγνώμονες ακόμα και για αυτά τα λίγα που έχουνε και είναι πιο ευτυχισμένοι (αυτό το τελευταίο το έχω δει και σε επιστημονικες έρευνες) από τους έχοντες). Και κάπως έτσι η δικιά μου φιλοσοφία ζωής έχει αλλάξει μια για πάντα.
“Αν είναι ορφανός ίσως είναι μια καλή αρχή”. Το καλύτερο σχόλιο, Ρένα!
Ως ορφανή σου λέω ότι είναι τουλάχιστον κακόγουστο. 🙂
TΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ κακόγουστο, όπως συνυπογράφω και εγω, που ορφάνεψα σε νεαρή ηλικία. Αλλα και να είχα τους γονεις μου, πάλι το ίδιο θα ελεγα. Δηλαδή να εύχομαι ο άνθρωπος που αγαπώ να εχει υποστεί μια τετοια απώλεια;
Kανείς δεν ευχήθηκε τίποτα για κανένα-μην διαστρεβλώνετε αυτό που έγραψε η Ρένα. Με κάποια δόση χίουμορ η Ρένα είπε στη γράφουσα πως ίσως θα ήταν καλύτερα να επιλέξει κάποιον χωρίς συγγενείς. Συμβαίνει. Κανείς δεν το εύχεται. Αλλά κάποιοι άνθρωποι δεν έχουν συγγενείς.
Και φυσικά είναι πολύ λυπηρό που χάσατε τους δικούς σας.
Εγώ πάλι ως ορφανή με γονείς εν ζωή (πραγματικά δεν έχει καμία διαφορά), βρίσκω τέλειο αυτό το σχόλιο. Για Ελλάδα μιλάμε, όπου γενικά οι γονείς και ειδικά οι μάνες των αντρών μαυρίζουν τη ζωή των γυναικών που επιλέγουν οι γιοι τους και πολλές φορές όντως οδηγούν και στον χωρισμό. Οπότε ναι, το να γνωρίσεις ορφανό σε σώζει από πολλούς μπελάδες. Χωρίς να σημαίνει ότι δεν μπορεί να προκύψουν άλλα προβλήματα βέβαια, αλλά τουλάχιστον όχι προβλήματα τέτοιας φύσης. Τι το κακό έχει, δεν ευθυνομαστε για την γονεϊκή απώλεια κανενός, απλά ευχόμαστε το καλύτερο για την πάρτη μας κι έτσι πρέπει. Τέλειο… Διαβάστε περισσότερα »
Πάντως στο δικό μου κύκλο καμία πεθερά δε μαυρίζει τη ζωή καμίας συζύγου γιου. Και των φίλων μου επίσης. Αυτά συνέβαιναν πριν αρκετές δεκαετίες όμως επειδή έχω και φίλες πεθερές, ασχολούνται με τα ενήλικα παιδιά τοσο όσο, αλλά βασικά έχουν τη ζωή τους. Ας μην αναπαράγουμε παρωχημένα κλισε
Aν συνέβαιναν μόνο σε περασμένες δεκαετίες, τότε ούτε η Ρένα θα το έλεγε αυτό, ούτε εγώ θα το ανέφερα, και ούτε θα ήταν το θέμα πολλών επιστολών που έρχονται, που φαντάζομαι θα τις έχεις διαβάσει. Υπάρχουν κι αυτές που λες, αλλά υπάρχει και η άλλη όψη που αν δεν υπάρχει σε σένα και στον κύκλο σου είσαι απλά τυχερή.
Σε κοντινή σου τότε ηλικία (40) κ μετά από διαζύγιο είχα σκεφτεί και εγώ να γυρίσω. 4 χρόνια μετά αποφάσισα να μην το κάνω. περισσότερο λόγω της εργασιακής πραγματικότητας κ του τι ήθελα εγώ να κάνω στη δουλειά π είχε πολύ περισσότερες προοπτικές στο Λονδίνο, αλλά κ το ερωτικο. Fast forward 16 χρόνια κ βρέθηκα ερωτευμένη με Έλληνα, ανοιχτό μ ανοιχτόμυαλο, 54 χρόνων (6 χρόνια μικρότερο μου) που πληροί όλα τα κριτήρια π αναφέρεις, με κοιτά στα μάτια κ θεωρεί πως είμαι ο,τι καλύτερο του έχει συμβεί στη ζωή του. Δεν έχει ζήσει πότε εκτός Ελλάδας. είναι ουσιαστικά ανθρωπιστής κ… Διαβάστε περισσότερα »
Είναι καθαρά σε τι κύκλους θα πέσεις κ που θα κυκλοφορείς. Δν είμαστε τόσο πίσω όσο νομίζεις (Εσύ κ όλοι όσοι λείπετε χρόνια). Προσωπικά, έχω συναντήσει παλιούς φίλους/γνωστούς οι οποίοι είτε γύρισαν, είτε έρχονται κ ξαναφεύγουν, κ αλήθεια σου λέω, είμαι πολύ πιο ανοιχτόμυαλη κ προοδευτική από πολλούς απ αυτούς. Κ αναρωτιέμαι τι κάνουν έξω ! Κανονικά θα έπρεπε να γυρνάνε κ να μου μαθαίνουν αυτοί, οχι εγώ να τους εξηγώ τα βασικά. Το μόνο που έχουν καραμέλα όλοι είναι το ποσό μπροστά ειναι οι ξένοι που φεύγουν από τα 18 (που αυτό μόνο στη βόρεια Ευρώπη γίνεται, αλλά τεσπα,… Διαβάστε περισσότερα »
Αρχίζω να πιστεύω πως καλά έκαναν παλιά οι γυναίκες και δεν έλεγαν την ηλικία τους (εντάξει, με μια δόση χιούμορ το λέω αυτό), μιας και οι άντρες πατάνε στην γνώση αυτής της πληροφορίας κι όχι στην εκτίμηση του πόσο χρονών είσαι (που πολύ συχνά θα ήταν εντελώς λανθασμένη), για να αρχίσουν τα υποτιμητικά σχόλια. Βλέπουν γυναίκες στα 35, 40 και 50 να είναι πραγματικά και απλά όμορφες και προσγειωμένες και νιώθουν παρόλαυτα την ανάγκη να τις μειώσουν. Εμένα με αποκάλεσε “θεία” ένας Έλληνας εδώ στην Γερμανία που μου την έπεφτε, όταν του είπα την ηλικία μου, ως απάντηση σε ερώτησή… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ όχι, μην υπογράφεις ως «Πρόβλημα 404»! (αν και καταλαβαίνω τι εννοείς). Δεν είσαι πρόβλημα ούτε έχεις πρόβλημα 🙂 Είσαι η γυναίκα του 21ου αιώνα, γι’αυτό και σου χρειάζονται άντρες του ίδιου αιώνα κι όχι του 16ου. Δεν ξέρεις πόσο σε κατανοώ και σε συμμερίζομαι. Και σε συγχαίρω για όσα έχεις κάνει, και για τον τρόπο που σκέφτεσαι. Μου άρεσε η απάντηση της Ρένας, πρόσεξε σε ποιους κύκλους θα απευθυνθείς και θα δικτυωθείς, ώστε να γνωρίσεις κόσμο που να σου ταιριάζει. Εγώ θα συμπληρώσω: προχώρα στην κρυοσυντήρηση ωαρίων ΑΜΕΣΑ. Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές δυνατότητες και καλή οργάνωση στον τομέα αυτόν.… Διαβάστε περισσότερα »
Το error 404 δεν σημαίνει πρόβλημα τερματικού, αλλά επικοινωνίας. Εμφανίζεται όταν ο σέρβερ κάνει κλήση σε ένα API ας πούμε ή έναν άλλον σέρβερ και δεν παίρνει απάντηση. Δεν δηλώνει πρόβλημα σε αυτόν που κάνει την κλήση όμως. Άρα μάλλον πολύ ταιριαστό είναι! Βρε γράφουσα, μήπως να μετακομίσεις σε καμία χώρα της Ευρώπης της επιλογής σου που θα μπορείς να πετάγεσαι Ελλάδα οπότε σου λείπει εύκολα; Εγώ και μόνο στη σκέψη να γυρίσω μόνιμα πια, με πιάνει πανικός. Καμία φορά νοσταλγώ κάποια πράγματα, μετά σκέφτομαι όσα με έκαναν να φύγω και μου περνάει! Την έχω κλείσει κι εγώ την δεκαετία… Διαβάστε περισσότερα »
Ναι, γνωρίζω για το 404, αλλά με στενοχωρεί να υπογράφει μια προχωρημένη και καθ’ όλα εντάξει γυναίκα «πρόβλημα». Σαν να δημιουργεί έτσι ένα λυπηρό κλίμα γύρω της, σαν να βυθίζεται σε μια μελανή εικόνα πριν καν επιχειρήσει την επιστροφή.
Όσο για την επιστροφή καθεαυτή, λέει η ίδια: «Θέλω πολυ να γυρισω, μου εχει λειψει η πατριδα με τα καλα και τα κακα της.»
Δεν εθελοτυφλεί, ούτε νομίζει πως στην Ελλάδα όλα (θα) είναι τέλεια, άλλωστε σε καμία χώρα δεν είναι. Αυτό το «θέλω πολύ» έχει τεράστιο βάρος και σημασία, κι εφόσον μπορεί να το υποστηρίξει, θα ξαναπώ «καλή επιστροφή» 🙂
Το ενδεχόμενο να σε απορρίψει ένας άντρας λόγω ηλικίας πιστεύω ότι μπορείς να το συναντήσεις παντού, όχι μόνο στην Ελλάδα. Δεν ξέρω κάποιο λαό που να επιδεικνύει τις ώριμες γυναίκες ως πιο επιθυμητές από τις νεαρές, εκτός αν κάνω λάθος.
Αυτό δεν το λέω για να σε αποθαρρύνω, απλά πολλοί άνθρωποι βλέπουν το πράγμα στερεοτυπικά. Άλλοι πάλι έχουν καταλάβει πως ο ιδανικός σύντροφος δεν είναι πάντα αυτός ή αυτή που ορίζει η κοινωνία.
Γενικά η ουσία βρίσκεται σε αυτό που έχει ήδη γραφεί : στους κύκλους που θα κινείσαι. Βέβαια , για να μην λέμε ψέματα μεταξύ μας , το πακέτο που ψάχνεις δύσκολα θα το βρεις στην Ελλάδα. Εγώ στη θέση σου θα επέλεγα κάποια πιο πλούσια χώρα της Β.Ευρώπης για να αυξηθεί η δεξαμενή των υποψηφίων.
ΥΓ Θα ήταν ενδιαφέρον πιστεύω , αν θέλεις βέβαια , να μας γράψεις σχετικά με το πως ειναι η κατασταση στη dating σκηνη στη μυστηριώδη χώρα εκτός Ευρώπης που βρίσκεσαι…
Έχω κ εγώ δεκαετια πλεον σε μυστηριώδη χωρα εκτός Ευρωπης. Μου λειπουν απιστευτα οι ανθρωποι που αφησα πισω αλλα δε θα επεστρεφα για κανενα λόγο. Οι σχέσεις μου ηταν ενας απο τους λογούς που εφυγα με απιστευτη απογοητευση. Εμενα Αθηνα για χρονια πριν φύγω για εξωτερικό κ οι εμπειριες που ειχα απο αντρες ηταν τραγικη. Βεβαια ίσως ειχα κ εγώ ενα μ#*&^%μαγνητη, ηξερα να τους διαλεγω καλα. Διπλο ταμπλο, στην κοσμαρα τους, να θέλουν κατι ‘χαλαρο’ αλλα στη πραγματικοτητα να παιζουν σε πολλαπλα ταμπλο γιατι ‘χαλαρα ημασταν, δεν σου υποσχεθηκα κ κατι’. Κ ήμουν πιτσιρικα τότε. Τρέμω να σκεφτώ το… Διαβάστε περισσότερα »