Μακάρι να το κάνει από μόνη της, αλλά αν χρειαστεί, έχεις κάποια ιδέα για το πώς να το επικοινωνήσω χωρίς να παρεξηγηθω και χωρίς να στεναχωρησω και τον σύζυγο;
______________
Η ιστορία της Αγγλίδας τη θέση της Αγγλίδας όπως την ξεχώρισα σήμερα
Γειά σου Ρένα, γεια σε όλη την παρέα..
Έχω έναν βορειοευρωπαιο πόθο, ενώ είμαι βέρα Ελληνίδα, και για αυτό έχω κάποιες ενοχές.
Εδώ και τρία χρόνια η κόρη μου σπουδάζει σε άλλη και μακρινή πόλη.
Η κόρη μου ήταν ένα δύσκολο παιδί, και συνεχίζει να έχει δύσκολο χαρακτήρα και ως ενήλικη. Είναι ιδιότροπη, ευθικτη, οξύθυμη και πολύ γκρινιάρα. Έχει συγκεκριμένες διατροφικές συνήθειες, έχει θέμα με τους ήχους και είναι ψυχαναγκαστική με τη καθαριότητα.
Βέβαια είναι το παιδί μου, το αγαπώ, έχουμε κοινά ενδιαφέροντα, οπότε κάνουμε πράγματα μαζί εκτός σπιτιού, και γενικά έξω από το σπίτι περνάμε πολύ ωραία μαζί σε αντίθεση με το πως περνάμε εντός σπιτιού.
Τρία χρόνια τώρα που λείπει έχουμε βρει τις ισορροπίες μας, (εγώ , ο πατέρας της και ο μικρός ο αδερφός της) , δεν έχουμε τόσες εντάσεις μέσα στο σπίτι, ούτε διαμάχες, ο κάθε ένας κάνει αυτό που θέλει χωρίς πολλές γκρίνιες και παράπονα. Όταν έρχεται, οκ καθεται για λίγες μέρες και κάπως δεν μας πέφτει η συγκατοίκηση τόσο βαριά.
Όμως βλέπω την προθεση της να επιστρέψει μετά το τέλος των σπουδών της, γιατί έχει στο νου να κάνει στην πόλη μας το πρώτο της επαγγελματικό βήμα, που ήδη το έχει κάπως προετοιμάσει…
Σκέφτομαι να της προτείνω να νοικιάσει κάποιο διαμέρισμα και να μην συγκατοικισουμε.
Το έχω συζητήσει με τον άντρα μου και ενώ στην αρχή έλεγε τα κλασσικά, είναι παιδί μας και το σπίτι μας θα είναι πάντα ανοιχτό, μετα από βαθιά συζήτηση μου παραδέχθηκε ότι και αυτός ζοριζεται και μάλιστα πάρα πολύ. Όμως δεν θέλει να της το πούμε, γιατί λέει θα νομίζει πως δεν την θέλουμε και δεν την αγαπάμε.
Εγώ θεωρώ ότι είμαστε καλοί γονείς, ότι της έχουμε σταθεί, ότι περνάμε χρόνο μαζί και επικοινωνούμε καθημερινά και ουσιαστικά. Η συγκατοίκηση όμως είναι δύσκολη.
Μακάρι να το κάνει από μόνη της όταν θα έρθει η ώρα και να μην χρειαστεί να το πω, αλλά αν χρειαστεί, έχεις κάποια ιδέα για το πώς να το επικοινωνήσω χωρίς να παρεξηγηθω και χωρίς να στεναχωρησω και τον σύζυγο, που είναι πιο συναισθηματικός και δεν το έχει και πολύ με τον διάλογο….;
ΑΠΟ ΤΟΝ – Αγγλίδα στη θέση της Αγγλίδας
__________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Μήπως είχε και θέμα με την θερμοκρασία νερού και περιβάλλοντος και την ενοχλούσαν διάφορα ρούχα που φαινομενικά είναι εντελώς εντάξει;
Αγαπητή φίλη, τόσα χρόνια έχεις συνειδητοποιήσει ότι έχετε ένα μη νευροτυπικό παιδί ή απλώς δεν μας το αναφέρεις; Η ίδια το γνωρίζει; Έχετε λάβει επίσημη διάγνωση; (Γίνεται και τώρα ακόμη από αναπτυξιολόγο) Τα χαρακτηριστικά που περιγράφεις εκεί παραπέμπουν κι είναι ακριβώς τα στοιχεία που δυσκολεύουν την συγκατοίκησή σας.
Συμπεραίνω ότι μετά από δεκαετίες υπομονής με ένα “δύσκολο παιδί” (που δεν ευθύνεται ούτε εκείνο, ούτε εσείς για την δυσκολία του) αναμένατε επιτέλους να ζήσετε κι εσείς ως άνθρωποι, αφού ανεξαρτοποιήθηκε. Είναι κατανοητό και σε νιώθω.
Αν έχετε χρήματα, όλα διευκολύνονται. Νοικιάζεις εσύ ένα όμορφο διαμερισματάκι σε κοντινή απόσταση και το διακοσμείτε παρέα με κείνη, ενθαρρύνοντάς την να φέρνει τους φίλους της (Της τονίζεις ότι έτσι θα έχει την απαραίτητη ιδιωτικότητά της για να μην δίνει αναφορά πού και τι και με ποιόν). Της τονίζεις ότι μπορεί να έρχεται επίσκεψη όποτε θέλει στο πατρικό και ότι την αγαπάτε πάντοτε το ίδιο.
Αν χρήματα δεν περισσεύουν, το ζήτημα περιπλέκεται. Ωστόσο αν μπορεί να απομονωθεί χώρος του σπιτιού, αν μπορεί να μπει διαχωριστικό σε δωμάτια (πόρτα ακκορντεόν πχ.) και τα τετραγωνικά το επιτρέπουν, ώστε να έχει μια ζώνη ιδιωτικότητας και να μην έρχεστε συνεχώς σε επαφή, πάλι μπορεί να βρεθεί μια συμβιβατική λύση. Αν μπορεί να μπει ένα δεύτερο κουζινάκι/ψυγειάκι (όπως τα φοιτητικά) είναι θαυμάσιο, όπως επίσης αν υπάρχει εφεδρικό WC στο σπίτι.
Αν η ίδια είναι αδιάγνωστη ή δεν γνωρίζει για τον εαυτό της ενώ εσείς γνωρίζετε, η δυνατότητα που θα της δώσει να το διερευνήσει με κατάλληλο επαγγελματία πιθανώς να την ανακουφίσει. Θα βάλει σε τάξη τις ενοχλήσεις της, θα εξηγήσει πολλά μέσα της και θα την απενοχοποιήσει για τον “δύστροπο χαρακτήρα της” που σίγουρα θα έχει ακούσει κι από άλλους γύρω της. Με λίγα λόγια θα την θωρακίσει. Η γνώση είναι δύναμη.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Γεια σας Έκανα λογαριασμό μόνο και μόνο για να σχολιάσω. Συμφωνώ 100 μη πω και 1000 % με την Ρένα Καθόλου υπερβολικά η διάγνωση Για όσους γνωρίζουμε τα πράγματα είναι ακριβώς έτσι Και εγώ νόμιζα ότι είχα “δύσκολο” παιδί που είχε ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά και όχι μόνο και τελικά υπήρχε διάγνωση Και όντως δεν είναι νευροτυπικο Ευτυχώς σχετικά νωρίς πήρε τη διάγνωση Στα 8 του Τώρα είναι 15 Έγινα οι παρεμβάσεις που έπρεπε και συνεχίζουν Τα παιδιά αυτά δεν είναι γκρινιαρικα ούτε κακομαθημένα,ούτε δημιουργούν εντάσεις από εγωισμό Υποφέρουν γιατί ο κόσμος μας δεν είναι φτιαγμένος για αυτά Και κάθε… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο ωραία τα είπες! Αν ήμουν η μαμά που έγραψε την επιστολή σίγουρα αυτές οι γραμμές θα με βοηθούσαν να νιώσω λίιιιιγο καλύτερα.
Δεν καταλαβαίνω γιατί είναι pinned αυτό το σχόλιο (κ αυτό δεν πάει στη Steluta αλλά στη Ρένα). Από πότε οι διαγνώσεις γίνονται από 6 παραγράφους κείμενο, ούτε καν του παιδιού, αλλά ενός κοντινού συγγενή; Ναι, μπορεί το παιδί να μην είναι νευροτυπικό, μπορεί και να είναι.
Τα επόμενα 2 σχόλια (με τα περισσότερα likes) δίνουν μια διαφορετική οπτική. Γιατί έγινε pinned αυτό που συμφωνεί με την ανεπίσημη διάγνωση της Ρένας;
Οκ τότε εάν ο πατερας μας έχει διαβήτη μπορούμε να διαγνωσουμε με ασφάλεια το ΣΔ κάποιου αγνώστου, από δύο σειρές που μας εγραψε;
Δεν μπορούμε να κανουμε σε καμία περιπτωση διαφορικη διάγνωση από δύο σειρές αξιολόγηση ένος τρίτου. Ακόμα και ερωτηματολόγιο να συμπλήρωνε η ίδια ή η μητερα θα έπρεπε να συνεκτιμηθει και κλινικά από τ@ παιδίατρο. Και οι παράμετροι θα ήταν περισσότεροι. Το value αυτής της πληροφορίας εδώ είναι αρκετά μικρό. Άλλη ειδικότητα έχω όμως γνωριζω. Δεν είχα στο νου μου το στίγμα. Μου φαίνεται απλα ότι αποπροσανατολιζει και είναι επικίνδυνο να δίνουμε διαγνώσεις έτσι. Θα μπορούσε να είναι αυτο; Φυσικα, είναι αρκετά specific guess ομως και δεν προκυπτει καπως. Αναγνωρίζετε κάποια σημάδια οκ , θα μπορούσαν να σημαίνουν πολλά άλλα πράγματα.… Διαβάστε περισσότερα »
Όλοι μεγαλώνουμε με δύο γονείς (τεσπά όχι όλοι, λανθασμένη γενίκευση) και δεν φυτρωνουμε, αυτό όμως δεν σημαίνει με τα οποία λαθη και σωστά κάνουν οι γονεις οτι πρέπει να υποστούν τον όποιον δύσκολο χαρακτήρα του ενήλικα παιδιού- συγκάτοικο , ως αυτό μαστίγωμα για τα λάθη τους έτσι;
Δεν είπα αυτό. Υπάρχουν και αλλα σταδια ανάμεσα στο διπολο δεν αποδέχομαι καμία ευθυνη-αυτομαστιγωνομαι.
Υπάρχει πχ και το αναγνωρίζω την συμβολή μου σε μια κατάσταση και προσπαθώ να επιδιορθωσω.
Ωραία, στην περίπτωση αυτή, πρακτικα τι σημαίνει “αναγνωρίζω την συμβολή μου σε μια κατάσταση και προσπαθώ να διορθώσω ” ;
Αφού η γραφουσα αναφέρει πώς έχουν μαζί κοινές εξωτερικές δραστηριότητες, περνάνε καλά, την στηρίζουν οι γονείς στη έως τώρα ζωή της, στις σπουδές της…. και τους προβληματίζει και τους δυσκολεύει η συγκατοίκηση. Πως να προσπαθήσουν να το διορθώσουν; Με το να συγκατοικήσουν ξανά διορθώνεται; Εγώ νομίζω γίνεται χειρότερο.
Το θέμα ειναι πιο βαθύ από το θέμα συγκατοίκηση.
Οσον αφορά αυτο το κομματι αναγκαστικά για πρακτικούς λόγους φαντάζομαι ότι για ένα διάστημα θα συγκατοίκησουν.
Ουάου.
Ρένα, μήπως έχει έρθει ώρα να στείλεις εσύ μια ερώτηση, να σ’την απαντήσουμε εμείς;
Χωρίς παρεξήγηση miss sunshine , αν βιαζόμαστε να βάζουμε διαγνώσεις και να κατευθύνουμε αυτό μπορεί να έχει πέρα από ψυχολογικές και πρακτικες συνέπειες για άτομο για το οποίο πρόκειται(πχ περιττό κόπο, περιττό τρέξιμο και εξετασεις) , για το σύστημα υγείας και για τον κόσμο που αποπροσανατολιζεται.
Δεν είναι θέμα ταμπού, είναι πολύ σημαντικό.
Δεν εχει κατι να χασει να το κοιταξει για μη νευροτυπικοτητα παντως η ενηλικη κορη απο μονη της φυσικα. Ισα ισα θα μαθει και πραγματα που δεν ηξερε και ας μην ειναι απαραιτητα μη-νευροτυπικη η ιδια. Και φυσικα συμφωνω οτι οι πληροφοριες που δινει η ερωτωσα εδω ειναι πενιχρές και πάντα υπο το οπτικο πρισμα ενος τρίτου που δεν εχει τις απαραιτητες γνωσεις για αντικειμενικη εκτιμηση. Και οσον αφορα τα μελη της οικογενειας, ολοι ξερουμε οτι ειναι δυσκολο καποιος να ειναι αντικειμενικος απεναντι στον συγγενη του. Χρειαζονταξ πολυ περισσοτερες αντικειμενικες πληροφοριες για να πουμε αν κατι υπάρχει εδω. Και οσον… Διαβάστε περισσότερα »
εμενα παντως φιλη και συμφοιτητρια στην ΑΣΟΕΕ, που ο πατερας της ηταν γιατρος, μου εκανε διαγνωση σκωληκοειδιτιδας απο το τηλεφωνο οταν της ειπα για το πως περασα τη μερα μου 4 ωρες στο νοσοκομειο, απο το οποιο μαλιστα εφυγα χωρις διαγνωση με την προτροπη “αν ποναω και αυριο να παρω το γιατρο μου να μου γραψει αντιβιωση”, και επεσε μεσα, και μου εσωσε τη ζωη. 22 χρονων ημασταν και σπουδαζαμε οικονομικα.
Εξακολουθεί να παραμένει πολυ κακή πρακτική ακόμα και αν σου έδωσε κατεύθυνση που σου έσωσε την ζωή. Είναι dismissed από την ιατρική κοινότητα. Ακόμα και στον covid που υπήρχε τεράστια ανάγκη να γίνεται, δημιούργησε πολλά προβλήματα. Εχω δει πολύ παραμελημενες περιπτώσεις με διάγνωση δια τηλεφώνου.Αυτη φορά έπεσε μέσα, άλλη φορά μπορεί να μην ήταν τόσο εύστοχη κατεύθυνση ακόμα και ο καλύτερος να είναι. Γιατί δεν θα μπορούσε να έχει όλα τα δεδομένα. Για να σου κάνουν σκωληκοειδεκτομη (αν χρειαστηκε) ακομα και για να πάρουν αυτή την απόφαση χρειάζεται να σε δει κάποιος πρώτα. Γίνεται κατ εξαίρεση εντός πολυ συγκεκριμένων πλαισίων… Διαβάστε περισσότερα »
ΕΤΥΧΕ. Χωρις lab tests και ψηλάφηση ΔΕΝ γινεται διαγνωση .
Εδω απεικονιστικες εξετασεις σού κάνουν και πάλι δεν αρκουν.
μήπως όμως πέφτουμε στην παγιδα να βλέπουμε το πρόβλημα μας παντού; Το πρόβλημα της θεματοθέτριας δεν είναι αν η ενήλικη κόρη της είναι στο φάσμα ή πως να τη διαχειριστεί γενικά. Η ενήλικη κόρη ίσως είναι στο φάσμα, ίσως δεν είναι, αν είναι ίσως έχουν διάγνωση και απλά γράφει “δύσκολο παιδί” για να μην εστιάσουμε εκεί , ίσως δεν έχει. Η ενήλικη κόρη μένει μακρίά από την οικογένεια της τουλάχιστον τα 4 τελευταία χρόνια και ίσως θέλει να παραμέινει μακριά από την οικογένειά της. Το πρόβλημα της θεματοθέτριας είναι καθαρά “ελληνικό” και το επισημαίνει, πως θα της πει να βρει… Διαβάστε περισσότερα »
Της απαντώ σε αυτό το ελληνικό πρόβλημα. Το λοιπό τίθεται σε κλίμακα “μήπως” κι ας το ερευνήσουν.
το λοιπό έχει γίνει πιν…ίσως λίγο εκληφθεί ωσ μαμαδοσέιμινκ
Το ακριβώς αντίθετο! Μαμαδοσέιμινγκ επιπέδου 0. Κανείς τους δεν φταίει, το έγραψα σαφώς. UPDATE (Μας έστειλε διευκρίνηση η γράφουσα) Ένα update στην ιστορία που θέλω η ενήλικη κόρη μου να νοικιάσει δικό της σπίτι μόλις γυρισει6απο τις σπουδές της. Με στεναχώρησαν κάπως τα σχόλια, κυρίως για τα αυθαίρετα συμπεράσματα και εκρινα πως πρέπει να δώσω κάποια εξηγήσεις που μου φάνταζαν αυτονόητες αλλά τελικά από ότι φαίνεται δεν είναι. α) η κρη μου από την δευτέρα λυκείου κάνει συνεδρίες με ψυχολόγο με αφορμή ότι αδυνατούσε να αντιμετωπίσει την διαδικασία των πανελλαδικών με ψυχραιμία, και προφανώς της έχει πει αν και τι… Διαβάστε περισσότερα »
Ακριβώς αυτό που λέει η Fani. Btw αυτό: “Αγαπητή φίλη, τόσα χρόνια έχεις συνειδητοποιήσει ότι έχετε ένα μη νευροτυπικό παιδί ή απλώς δεν μας το αναφέρεις;” Δεν ακούγεται ως “μήπως”
Ούτε αναπτυξιολόγος δεν (θα έπρεπε) να κάνει τόσο απόλυτα διαγνώσεις με βάση ένα κειμενάκι στο Internet. Ακόμη και να είναι “ίσως από τις παρατηρητικότερες μάνες”
Κι εγώ πιστεύω πως αν το παιδί είχε διάγνωση θα το είχε αναφέρει στην επιστολή , και επίσης θεωρώ τελείως απίθανο να μην έχει περάσει από γιατρο ή από ψυχολο αυτό το παιδί ποτέ….αυτά τα λένε από το σχολείο πλέον. Εμένα ο γιος μου που έχει ένα πολύ ελαφρύ μαθησιακό μου το είχαν πει από το νηπιαγωγείο, και όντως αμέσως μετά το τσεκαρα. Πολύ υπερβολικά τα σχόλια με ξεκάθαρες προβολές. Κι εγώ ήμουν “δύσκολο παιδί” στην συγκατοικηση με τους γονεις μου, έχω φύγει από τα 20 σε δικό μου χώρο, και δεν θα εμένα ξανά μαζί τους ακόμη κι αν… Διαβάστε περισσότερα »
Τα σχόλια πάνε κάτω απ’ότι να’ναι αλλά νομίζω καταλάβατε το point μου 😂😂
Δεν εκανε διαγνωση, εδωσε μια κατευθυνση που ισως βοηθησει το παιδι στη μετεπειτα ζωη του, καθοτι ειναι πολυ δυσκολη η διαγνωση απο καποια ηλικια και μετα εφοσον δεν υπαρχει εξειδικευμενο και ενημερωμενο ιατρικο προσωπικο. (Ψαχνομαι τωρα εγω κοντα στα 40 να ελεγξω το ενδεχομενο θετικης διαγνωσης για ΔΕΠΥ και δεν ξερω πού να απευθυνθω). Και πραγματι ενας ανθρωπος που εχει εμπειρια μπορει να δει πιο ξεκαθαρα καποια σημαδια και πραγματα, σε πολλα θεματα, οχι μονο για τη νευροδιαφορετικοτητα αλλα πχ για τις κακοποιητικες σχεσεις, τις οποιες αβερτα διαγιγνωσκουμε εδω μεσα απο μιση παραγραφο γραμμα, και εχουμε και δικιο.
Κι εκεί που διάβασα την απάντηση σου και ανακουφιστηκα που το αντιληφθηκες και το εξηγήσες με έναν τόσο ωραίο και βοηθητικό τρόπο…τσουπ… Είδα τα σχόλια για τις διαγνώσεις με δύο γραμμές. Φίλοι και φίλες, κι εγώ ως ειδικός παιδαγωγός, αν μια μητέρα μου έλεγε ότι η κόρη της έχει ιδιορρυθμιες τέτοιου τύπου, έχει έντονη ενασχόληση με την καθαριότητα, τρώει συγκεκριμένα φαγητά και ενοχλείται από ήχους, το μυαλό μου θα πήγαινε κατευθείαν σε μια ενήλικη γυναίκα με στοιχεία που ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, πιθανώς αρκούντως λειτουργική και ευφυής ώστε να μην παραπεμθηκε εγκαίρως ως παιδί και θα παρέπεμπα σχετικά. Ειδικά… Διαβάστε περισσότερα »
Ήρθε το παρακάτω:
“Πουθενά δεν υπάρχει το update μου. Ούτε καν σαν σχόλιο
https://www.facebook.com/share/p/kZdUciN64X7UyYAN/
Εντάξει είναι λίγο ντροπή.
ΑΠΟ ΤΟΝ – Λίγο θυμωμένη, πολυ”
Το update σας υπάρχει. Είναι εδώ και μπήκε άμεσα όταν το στείλατε.
https://ampa.lifo.gr/renatalks/i-rena-apanta-proteinontas-stin-eniliki-kori-na-noikiasei-spiti/#comment-398575
Εγω στενοχωρεθηκα για λογαριασμο αυτου του παιδιου, που είναι “δυσκολο” αλλα “βεβαια το αγαπατε γιατι ειναι παιδι σας”. Φανταζομαι ποση μοναξια θα νιωθει αυτο το παιδι, που ολη της η οικογενεια την αντιμετωπιζει ως “δυσκολη” κ “ιδιοτροπη”. Αλλα φυσικα “την αγαπουν”. Που ειναι η κατανοηση κ η αγαπη; Εγω δεν τα βλεπω. Τι σημαινει “ψυχαναγκαστικη με την καθαριοτητα”; Εχω φιλη που ειναι τοσο αμελης στις δουλειες του σπιτιου που το ο,τιδηποτε το θεωρει ως υπερβολικη καθαριοτητα.
Εγω δεν θα ανησυχουσα στη θεση σας. Δεν νομιζω οτι το παιδι αυτο θελει να ξαναμεινει μαζι σας.
Υπερβολή η διάγνωση
Υπερβολή και να της νοικιάσουν σπίτι εάν έχουν την δυνατότητα…μετά ίσως καταλήξουν σαν την ιστορία που πληρώνουν τα πάντα οι γονείς και υπάρχουν μόνο απαιτήσεις
Αφήστε να έρθει η ώρα και θα το δείτε..
Πολύ πιθανόν να θελήσει να μείνει μόνη της ..εκει θα βοηθήσετε με οποιον τρόπο μπορειτε
Εάν τα οικονομικά δεν βγαίνουν για βοήθεια ή τον πρώτο καιρό επιστροφής μείνει μαζί σας,θα πρέπει να γίνει μια κουβέντα με ξεκάθαρα όρια και όρους
Για όλους είναι δύσκολη η συγκατοίκηση
Συμφωνώ απολύτως. Υπάρχει μια τάση (ακόμα και στους επιστημονικούς κύκλους) να κολάμε αμέσως μια διάγνωση.
Συμφωνώ κ ως προς το σπίτι. Αν θελήσει να επιστρέψει στο πατρικό, πρέπει να σεβαστεί τους όρους των γονιών. Τώρα αν θέλει να καθαρίζει όλη μέρα, με γειά της. Κ σίγουρα αν θέλει να μείνει μόνη της, καλό είναι να την βοηθήσουν αν μπορούν αλλά όχι να την συντηρούν εξ ολοκλήρου.
Συμφωνω με το θεμα της διάγνωσης. Δεν καταλαβαίνω πως προέκυψε.
Πριν μπω εδώ ,και εκτός της περίπτωσης του “πατέρα” μου ,που με παράτησε ,πάντα αναρρωτιομουν (γιατί πρόσεχα τη γιαγιά μου μέχρι το τέλος της ,την άλλαζα κτλ την λάτρευα εκείνη με τον παππού με μεγάλωσαν ):”Γιατί κάποιοι γέροι και γριές ,καταλήγουν πεταμένοι σε ένα γηροκομείο ή σε ένα ίδρυμα ,ή με μια (συνήθως)αλλοδαπή,να τους χαπακωνει και να κοιμούνται όλη μέρα;(το μέλλον που θα άξιζε στην γενια του Πολυτεχνείου)”. Ε μετά από τις ερωτήσεις κάποιων “γονιών ” και ειδικά “μαμαδων “, εδω μέσα , απαντήθηκε η απορία μου πολλάκις. Θυμάμαι ,μια άλλη ,που ήθελε να διώξει τα δύο της παιδιά ,για… Διαβάστε περισσότερα »
Ε ναι βρε ποκαχόντας,τα είπες όλα! 👏Έτσι ακριβώς είναι.
Ήταν 15(!) και 19 αν λέμε για την ίδια ιστορία. Μου χε κάτσει κι εμένα άσχημα. Σαν μια άλλη που κουράστηκε να χρηματοδοτεί την κόρη της όσο σπούδαζε και την πίεζε να δουλέψει ταυτόχρονα. Τι έγινε, πολλή κούραση έπεσε ρε παιδιά.
αν και δεν αφορά απάντηση στο θέμα, θα ήθελα να επισημάνω ότι η φράση “καταλήγουν πεταμένοι σε ένα γηροκομείο ή σε ένα ίδρυμα ,ή με μια (συνήθως)αλλοδαπή,να τους χαπακωνει και να κοιμούνται όλη μέρα;” είναι λίγο άδικη και παρωπιδική έως και δογματική. Ούτε μπορούν όλοι οι άνθρωποι να προσέχουν τους ηλικιωμένους δικούς τους λόγω εργασίας, ούτε έχουν τις ικανότητες. Οι οίκοι ευγηρίας δύναται να είναι μια αξιοπρεπής και πολύ καλύτερη λύση, από το να ταλαιπωρούνται χωρίς την ιατρική, νοσηλευτική, φυσικοθεραπευτική, ψυχολογική στήριξη που χρειάζονται 24/7. Το να προσέχουμε τους ηλικιωμένους μόνοι μας δεν είναι πάντα η βέλτιστη κατάσταση για όλους… Διαβάστε περισσότερα »
Πόσο μάλλον που τον “παλιό (όχι και τόσο) καλό καιρό”, η φροντίδα των ηλικιωμένων αποτελούσε αυτονόητα καθήκον των γυναικών, μαζί με τα υπόλοιπα “αυτονόητα” καθήκοντα: την ανατροφή των παιδιών, τις δουλειές του σπιτιού και. συχνότατα, και την μισθωτή δουλειά ή τη δουλειά στα χωράφια.
Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό το τόσο ψύχραιμο σχόλιο, τα είπες όλα.
Γενικά πολύ triggering το σχόλιο της ποκαχόντας για όσ@ από εμάς αναγκαστήκαμε να αντιμετωπίσουμε αυτή την κατάσταση με έναν ανήμπορο ηλικιωμένο στο σπίτι.
(Επίσης, τι φάση, γιατί τόσο hate με τη “γενιά του πολυτεχνείου;”
Ακριβώς αυτό!! είναι triggering για όσους το έχουν ζήσει. Μετά από χρόνια στο σπίτι με γυναίκες κάποιες ώρες, αναγκάστηκα να βάλω τους δικούς μου σε οίκο ευγηρίας και φυσικά στεναχωριέμαι γιατί δεν ζουν στο σπίτι τους με τα πράγματα τους αλλά δεν γίνεται αλλιώς κάποιες φορές. Και τους βλέπω πιο συχνά τώρα και είναι άνθρωποι από πάνω τους συνέχεια και το φαγάκι τους το ωραίο έχουν, και ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ και νοσηλευτές και τους αλλάζουν τα πάμπερς κάθε φορά που πάνε τουαλέτα και μπάνιο καλύτερο κάνουν και φυσικοθεραπεία κάθε μέρα και μιλάνε με ψυχολόγο και τα φάρμακα τους παίρνουν και βόλτες… Διαβάστε περισσότερα »
Αχ λυπάμαι πολύ… Λυπάμαι για την νοοτροπία που επικρατεί στην Ελλάδα η οποία θεωρεί το να είναι ένας άνθρωπος ηλικιωμένος σε ένα γηροκομείο αυτόματα σημαίνει ότι τον έχουνε πετάξει γιατί δεν τον θέλανε. Αυτή είναι μια σκέψη άθλια οποία μάλιστα διευκολύνει πάρα πολύ το να επικρατούν πολύ κακές συνθήκες σε πολλά από τα γηροκομεία που υπάρχουν στη χώρα μας γιατί κατά κύριο λόγο πάνε και οι άνθρωποι οι οποίοι δεν μπορούν και δεν έχουν κάποιον να τους φροντίσει ή κάποιον που να νοιάζεται για αυτους ενώ θα πρεπε να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο να πηγαίνουν άνθρωποι που πλέον δεν μπορούν… Διαβάστε περισσότερα »
Χαίρομαι πολύ που διαβάζω τέτοια σχόλια κάτω από το κείμενο της ποκαχόντας. Υπάρχουν εξαιρετικά ιδρύματα στην Ελλάδα (δυστυχώς όχι δημόσια), με πολύ καλύτερες παροχές απ’ότι θα μπορούσαν να προσφέρουν τα παιδιά.
Άσε που από ένα σημείο κ μετά, οι φίλοι έχουν πεθάνει και οι ηλικιωμένοι καταλήγουν απολύτως απομωνομένοι σε ένα σπίτι, μπροστά από μια τηλεόραση, όσο συχνά κ να τους επισκέπτονται τα παιδιά. Αυτό το “τους πετάνε στα ιδρύματα” απλα δημιουργεί ένα κοινωνικό στίγμα: είσαι σε γηροκομείο = τα παιδιά σου δεν σε αγαπάνε, ενώ μπορεί να συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο
Εγω ξέρω πως η γιαγιά μου θα είχε περάσει πολύ καλύτερα τα τελευταία χρόνια της ζωής της αν είχε δεχτεί να μπει σε ένα καλό γηροκομείο. Αλλωστε δύο μήνες το χρόνο το καλοκαίρι που έφευγαν με άδεια οι κοπέλες που την πρόσεχαν έμπενε και περνούσε μια χαρά. Αλλά η προκατάληψη της καθώς και του θείου μου (γιατί η μητέρα μου επέμενε για το αντίθετο) δεν την άφηνε. Και έτσι πέρασε τα τελευταία χρόνια να τσακώνετε με τις γυναίκες που την φρόντιζαν (δεν είχε λόγο, νεύρα είχε και βαρεμάρα) και να κοιτάει το ρολόι πότε θα πάμε να την δούμε. Ενώ… Διαβάστε περισσότερα »
Ε δεν ξερω, τρια χρονια τωρα που σπουδαζει εχετε αναφερει καθολου το θεμα αυτο, ή στις συζητησεις σας ηταν το αυτονοητο οτι θα γυρναγε σπιτι και τωρα εχετε αρχισει να αλλαζετε γνωμη; Γιατι εμενα οι γονεις μου ηταν παντα ξεκαθαροι ως προς το τι να περιμενω απο εκεινους κ τι οχι (πχ. “τα λεφτα για τις σπουδες σου θα ειναι τοσα και τελος, αν θες παραπανω δουλεψε βγαλτα” ή “εμεις πληρωνουμε μονο για αυτες απο τις εξωσχολικες δραστηριοτητες σου που παρεχουν πτυχια/διπλωματα” -> οποτε πληρωσαν τα μαθηματα των θεωρητικων στο ωδειο αλλα οχι τα ιδιαιτερα της φωνητικης ή τα σεμιναρια… Διαβάστε περισσότερα »
Για τους ήχους είμαι 100% με την κόρη. Ήρθα απλά για να πω το εξής: Όσοι μασουλάτε και χασμουριέστε σαν λιοντάρια απλά σταματήστε να το κάνετε. Συνυπάρχουμε μαζί σας σε χώρους εργασίας, πανεπιστήμια και κοινωνικές συναναστροφές που δεν μπορούμε να αποφύγουμε. Μη μας κάνετε τη ζωή δύσκολη, μάθετε καλούς τρόπους. (Επίσης αυτό το μττττς με τα δόντια μετά το φαί). Ευχαριστώ.
Και ας μην ξεχάσουμε τα ρεψίματα εννοείται.
Μικρο το κακό.
Γέλα βρε συ. Αλλα αληθεια τοσο καλό αυτι εχεις που πιάνεις τετοιες συχνοτητες, ή εγω εχω κουφαθεί😀
Μπορεί κ να μην είναι μη νευροτυπικο παιδί. Μπορεί να την έχετε “τραυματισει” ψυχικά με κάποιον τρόπο που αδυνατειτε κ εσείς κ οι ίδια να καταλάβετε κ να κάνει ξεσπάσματα. Μπορεί να είναι vegan, ή οτιδήποτε άλλο, επειδή έτσι. Για την καθαριότητα, αναλόγως πως χρησιμοποιείς τον όρο “ψυχαναγκαστικη”. Κ σίγουρα έχει μισοφωνια. Όλα αυτά τα ξεσπάσματα, πραγματικά, μπορεί να προέρχονται μόνο από τη μισοφωνια. Στο θέμα μας τώρα. Μην έχετε ενοχές. Ίσα ίσα που πιστεύω ότι κ εκείνη αυτό θα θέλει. Συζητήστέ το μαζί της, πείτε της ότι σκέφτεστε την ιδέα να μείνει αλλού, ρωτήστε την τι θέλει κ αποφασίστε… Διαβάστε περισσότερα »
Μου χτύπησε κάπως το “δύσκολο παιδί”. Αν έχει ιδεοψυχαναγκασμούς δεν είναι απολύτως στο χέρι της να αποβαλλει τη μανία με την καθαριότητα, ή άλλες εμμονές. Αυτά συνήθως δουλεύονται με επαγγελματική βοήθεια. Αν ισχύει αυτό, θα έχει βαρεθεί να ακούει όλη της τη ζωή πόσο “δύστροπη” και “δύσκολη” είναι όταν στην πραγματικότητα πτυχές της συμπεριφοράς της δεν είναι καν στον έλεγχό της. Όσο για την ενόχληση με τους ήχους, ναι υπάρχει η μισοφωνια, το έγραψε ήδη η Kathrine και μπορει να είναι τεράστια πηγή εκνευρισμου. Δεν θεωρώ ότι είναι απαραίτητα μη νευροτυπικη η κόρη σας. Όμως για το θέμα ομαλής διαβίωσης,… Διαβάστε περισσότερα »
Ευκολακι το παρουσιάζεις ως δώρο που θα είναι κιόλας για τη νέα της ζωή ως ενήλικη! Νέα δουλειά, νέο σπίτι, ελευθερία και ιδιωτικότητα και ταυτόχρονα της αφήνεις τα κλειδιά του γονεϊκού σπιτιού ώστε να νιώθει ευπρόσδεκτη! Μπορείς να αρχίσεις από τώρα να της το καλλιεργείς, του στυλ, πώς σκέφτεσαι την επιστροφή σου και έχεις συνηθίσει μόνη σου και μεις σκεφτόμασταν αυτό το δώρο για σένα…
Θα συμφωνησω κι εγω οτι υπαρχει περιπτωση να βρίσκεται στο φασμα, η να εχει ιδεοψυχαναγκασμο,(εχω περίπτωση συγγενη πολυ στενου που ολοι νευριαζαν μαζι του μέχρι που καποια στιγμη στα 25 έγινε η διαγνωση κι ολα μπηκαν στη θεση τους, δυστυχως ομως λογω οικογενειακης δυναμικης δεν καταφερε να προχωρησει τη ζωη του) κι εκει θα χρησιμευσει η βοηθεια απο ειδικο, καλο σε ολους θα κανει. Βεβαια μπορει αυτος να ειναι απλα ο χαρακτηρας της. Οπως και να εχει, μπορεις αν θελεις να μεινει μονη της γιατι πιστεύεις οτι θα σας κανει καλο σαν οικογένεια να τη βοηθησεις να νοικιασει ενα σπιτι… Διαβάστε περισσότερα »
Ιδανικά κάθε παιδί που ενηλικιώνεται θα πρέπει να φεύγει από το πατρικό. Για την περίπτωσή σας, θα είναι πολύ άσκημο να πείτε στην κόρη να φύγει (εκείνη άραγε τι άποψη έχει για την συμβίωσή σας?) και στον γιο (πόσο χρονών είναι?) να έχετε άλλη αντιμετώπιση. Εγώ πάντως θα ένιωθα τεράστια απόρριψη αν ο αδελφός μου / η αδελφή μου έμενε κανονικά σπίτι αλλά εγώ… εξοριζόμουν. Δεν μπορώ να ξέρω αν δύσκολοι είστε εσείς ή πράγματι είναι η κόρη, σε κάθε περίπτωση νομίζω πως πιο δίκαιο και σωστό (αν κ δύσκολο) θα ήταν να στραφείτε σε κάποιον ειδικό πχ σύμβουλο οικογένειας… Διαβάστε περισσότερα »