Η Ρένα απαντά: Πού βάζω το όριο για το πόσο προσωπικά θα παίρνω τις αποφάσεις που παίρνουν τα αδέρφια μου για τις ζωές τους;

Εμένα το θέμα μου είναι η οικογένειά μου και πιο συγκεκριμένα η σχέση μου με τα αδέρφια μου. Είμαστε όλοι στα 30κάτι.

____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γεια σου Ρένα και σε ευχαριστώ πολύ για την δουλειά που κάνεις, είναι πολύ χρήσιμη και βοηθητική.

Θα προσπαθήσω να είμαι περιεκτική και σύντομη. Εμένα το θέμα μου είναι η οικογένειά μου και πιο συγκεκριμένα η σχέση μου με τα αδέρφια μου. Είμαστε όλοι στα 30κάτι.

Η αδερφή μου ήταν από πάντα ένας άνθρωπος κλειστός, με ελάχιστες παρέες, χωρίς ενδιαφέροντα και όνειρα για τη ζωή. Όλα αυτά τα χρόνια η μητέρα μου αγχώνονταν για την επαγγελματική αποκατάσταση της αδερφής μου, έβρισκε κάποια προγράμματα και απασχολούνταν και τα τελευταία χρόνια βρήκε μια θέση ως υπάλληλος. Αυτό που με στεναχωρούσε πάντα είναι πως η αδερφή μου δεν έχει καμία αίσθηση της αυτοφροντίδας. Πρέπει να την παρακαλέσουμε για να κάνει μπάνιο, να πλύνει τα δόντια της, να κόψει τα νύχια της, να παίρνει τα χάπια της. Πρόσεξε, δεν μιλάω για περιποίηση, αλλά για στοιχειώδη υγιεινή. Όλα αυτά τα χρόνια που κάνουμε κουβέντες η ίδια λέει πως η αναβλητικότητα την καταπίνει και ενώ δηλώνει πως θέλει να το αλλάξει, δεν κάνει τίποτα. Και με πληγώνει γιατί έχει δύο μικρά μωράκια πλέον και βλέπω ότι κάνει τα απολύτως απαραίτητα για να επιβιώσουν, όχι για να ανθίσουν.

Από την άλλη, ο μικρός μου αδερφός άνοιξε μια επιχείρηση και πριν λίγους μήνες δέχθηκε απειλές για προστασία και δυστυχώς ενέδωσε. Αυτό έχει ανοίξει έναν κύκλο οικονομικής αφαίμαξης στην οικογένεια, διότι έχει χρεωθεί και η μητέρα μου και εγώ για να τα βγάλει πέρα.

Στη θεραπεία μου το βασικό θέμα που με απασχολεί είναι πού βάζω το όριο για το πόσο προσωπικά θα παίρνω τις αποφάσεις που παίρνουν τα αδέρφια μου για τις ζωές τους; Αφού στην τελική δεν λαμβάνουν την άποψή μου υπόψη, πόση ενέργεια και χρήματα μπορώ να στερήσω από την εαυτή μου για να τους φροντίσω ή να τους βοηθήσω;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Family above all?

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Εγώ σε ευχαριστώ για τα όμορφά σου λόγια για τη δουλειά μου.

Αυτό που θα έπρεπε να συζητήσετε, κατά την ταπεινή μου γνώμη, στη θεραπεία σου είναι άλλο. Γιατί πιστεύεις ότι οι άνθρωποι, τα αδέρφια σου στην προκειμένη, πρέπει να λάβουν την άποψή σου υπόψιν. Αυτό που εννοείς είναι “γιατί δεν κάνουν αυτό που τους λέω, αφού βλέπω ποιό είναι το σωστό;” Αυτή είναι συχνή παρανόηση μεγάλης, τεράστιας μερίδας του πληθυσμού. Νομίζει πάρα πολύς κόσμος ότι μπορεί να επηρεάσει την ζωή των άλλων, ιδιαίτερα των κοντινών τους  -συχνότερα έχουν καλή πρόθεση και προσπαθούν να βοηθήσουν με την υποβολή άποψης. Και θυμώνουν όταν η ενέργειά τους αυτή δεν επιφέρει τα αποτελέσματα που επιθυμούν. Αφού είναι για καλό τους, πώς είναι δυνατόν να το αγνούν, να αδιαφορούν, να εναντιώνονται στην πράξη;

Η απάντηση είναι “επειδή δεν μπορούν”. (Όπως είναι “επειδή μπορούν” σε οποιοδήποτε άλλο ερώτημα που έχει τη μορφή “γιατί οι άλλοι κάνουν αυτά που κάνουν;”)

Η μεν αδερφή σου έχει οπωσδήποτε κάποιο ψυχολογικό, ψυχιατρικό πιο σωστά, ζήτημα. Είτε κατάθλιψη (δεν λέω επιλόχειο, αν και θα μπορούσε να εντείνει το πρόβλημα, επειδή λες από πάντα ήταν έτσι), είτε κάποια συννοσηρότητα μαζί με ΔΕΠΥ-Υ(?) Δεν κάνουμε διαγνώσεις από το διαδίκτυο, όμως η βοήθεια που μπορείς να της προσφέρεις είναι να συμβουλευτείτε οπωσδήποτε γιατρό αν δεν το έχετε κάνει ήδη και κατόπιν να βοηθήσετε να προσαρμοστεί στις ιατρικές υποδείξεις. Το να της θυμίζεις να κάνει αυτά που πρέπει να κάνει, αυτά με τα χάπια (πάρτε κουτάκια ηλικιωμένες με τις μέρες/εβδομάδες και χωρίστε της τα για να ξέρει αν τα πήρε) και την βασική υγιεινή, είναι όντως κάτι βοηθητικό. Δεν είναι ότι αντιστέκεται και “δεν μαθαίνει”. Θέλει να αλλάξει, σας το λέει. Δεν μπορεί. ΔΕΝ μπορεί. Αν το πάγκρεας κάποιου δεν παρήγε αρκετή ινσουλίνη θα του λέγαμε “δεν προσποαθείς αρκετά, δεν με ακούς”; Θα χρειαστεί κόπο, ενέργεια, βοήθεια από επαγγελματία ή/και φαρμακευτική αγωγή. Επομένως εδώ έχεις έτοιμο το όριό σου. Θα βοηθήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση και μόνο.

Για το δε αδερφό σου δεν είναι ότι ουπς, έκανε το λάθος και αποδέχτηκε τον εκβιασμό. Αποδέχτηκε τον εκβιασμό επειδή δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Επειδή οι άνθρωποι νύχτας αλλιώς θα του κάψουν την επένδυση που έκανε, θα του καταστρέψουν το αμάξι, θα σας δείρουν οικογενειακώς. Προστατεύει τον κόπο του, προστατεύει κι εσάς. Δυστυχώς αυτό έχει τίμημα επί του παρόντος. Θα μπορούσε να τους κυνηγήσει, όμως θα πάρει χρόνο, καταγγελίες, απειλές, ίσως και απρόβλεπτες ενέργειες που θα σας “κοστίσουν” στο μεταξύ. Ή θα πρέπει να αλλάξει έδρα στην επιχείρησή του (ή αντικείμενο επιχείρησης, αν έχει φαγάδικο, ΟΠΑΠ, μπαρ κλπ. η προστασία θα τον ακολουθεί παντού…) με την ελπίδα να διαφύγει των εκβιαστών. Δύσκολο κι αυτό…

Το όριο που μπορείς να θέσεις για την περίπτωση του αδερφού είναι να μην δίνεις άλλα χρήματα, εφόσον θεωρείς ότι δεν μπορείς, δεν θέλεις, ή/και δεν είναι σωστό. Αυτό το γεγονός θα επιφέρει άλλες συνέπειες (να χρεωθεί υπέρμετρα αλλού ο αδερφός και να του γίνουν κατασχέσεις; να του σπάσουν τίποτα χέρια; ποιός ξέρει), οπότε να είσαι προετοιμασμένη. Μην πεις μετά “δεν με άκουσαν”. Χρειάζεται αποστασιοποίηση, μια κάποια ψυχρότητα για να μην υποκύπτεις σε οικογενειακά θέματα. Δεν γίνεται να τα έχουμε όλα.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News