Μια ερώτηση οικονομικού περιεχομένου. Για δανεικά κι αγύριστα.
______________
Η ιστορία της Δίδας όπως την ξεχώρισα σήμερα
Aπό τι ποσό και πάνω ζητάμε πίσω τα λεφτά που δανείσαμε και προφανώς ο λήπτης το έχει ξεχάσει;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Δίδα
____________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Τα χρήματα είναι ένα πονεμένο ζήτημα ακριβώς επειδή καθορίζουν τις ζωές μας λίγο-πολύ.
Για το θέμα των δανεικών είναι τόσο υποκειμενικό κι εξατομικευμένο που δεν μπορεί να τεθεί κανόνας που να έχει ισχύ σε όλους.
Θα έλεγα ότι είναι όπως με μια, ας πούμε, υποθετική κλοπή/ληστεία το διακύβευμα είναι ποιό είναι το ποσό που χρειάζεσαι: δεν θα έκλεβες 10 ευρώ, θα έκλεβες ίσως 1.000.000 ευρώ αν είχες τη διασφάλιση ότι δεν θα πιαστείς; Ποιό ποσό θα ήταν το προσωπικό σου όριο; Είναι ένα ερώτημα ηθικής που ακουμπά πάνω σε παράγοντες επείγοντος, προσωπικότητας, αξιών, εξασφάλισης και λοιπών κριτηρίων.
Περίπου το ίδιο με τα δανεικά, αν και αυτό είναι αρκετά πιο light. Αν τα 10 ευρώ που δάνεισες είναι απολύτως αναγκαία για σένα, τότε τα ζητάς. Αν όχι, δεν τα ζητάς. Αντίστοιχα, αν τα 10 ευρώ είναι απολύτως αδύνατον να τα επιστρέψει αυτός που τον δάνεισες, δεν τα ζητάς. Βέβαια αυτό δεν μπορείς να το ξέρεις με σιγουριά, καθώς οι άνθρωποι μετέρχονται διαφόρων τρόπων να αποκρύπτουν την ακριβή οικονομική τους κατάσταση: είτε προς τα πάνω, είτε προς τα κάτω. Σε μεγάλα ποσά το να τα ζητήσεις είναι πολύ πιο δικαιολογημένο ασφαλώς και είναι και σχεδόν σίγουρο ότι ο λήπτης δεν το έχει καθόλου ξεχάσει.
Σε καλές φιλικές σχέσεις όπου υπάρχει ειλικρίνεια θα έπρεπε πάντως να μπορείς να εκφραστείς σχετικά με το ζήτημα και να μην χαλάσει η φιλία. Εννοείται ότι πρέπει να γίνεται με μεγάλη λεπτότητα και χωρίς να βρεθεί ο άλλος σε θέση άμυνας.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ο πατέρας μου έχει έναν φίλο που στα οικονομικά του ήταν δύσκολα πάντα. Ήταν δύσκολα γιατί ήταν κάκιστη η διαχείριση που έκανε. Πάντα ζητούσε δανεικά και τα επέστρεφε μετά από πάρα πολύ καιρό ή και καθόλου γιατί ο πατέρας μου ντρεπόταν να τα ζητήσει, τον λυπόταν. Η τελευταία φορά που του δάνεισε ήταν η τελευταία γιατί ανακάλυψε ότι τα δανεικά ήταν για να πάει την οικογένειά του διακοπές, όχι για να καλύψει κάποια πιεστική ανάγκη όπως του είχε πει. Φίλοι παρέμειναν, αλλά τα δανεικά κομμένα. Την ιστορία τη μοιράζομαι για να πω ότι δεν έχει μόνο σημασία το ποσό και… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ,οι ιστορίες πολλές. Την πάτησε και ο πατέρας μου με κάποιον. Του δάνεισε για να μην του πάρει το σπίτι η τράπεζα και τελικά πήγε διακοπές την οικογένεια του.
Εξαρτάται. Δεν υπάρχει μια απάντηση για όλες τις περιπτώσεις. Εγώ πιστεύω πως αυτά δεν τα ξεχνάει κανείς τυχαία. Κάνει το κορόιδο ελπίζοντας πως δε θα τα ζητήσεις. Αν το ποσο είναι μικρό και πχ έδωσες γιατί ο άλλος δεν είχε μετρητά πάνω του, ε τα ζητάς σύντομα, την μεθεπόμενη φορά που θα τον δεις ας πούμε. Πες ότι τη δεύτερη το ξέχασε. Δεν αφήνεις να περάσει κάνας χρόνος φυσικά όταν είναι μικρό το ποσό. Αν το ποσό είναι πιο μεγάλο, μπορεί να μην τα έχει άμεσα, οπότε αφήνεις να περάσει ένα διαστημα και κρίνοντας αν ο άλλος θα εχει..Αλλά και… Διαβάστε περισσότερα »
Προφανώς ο λήπτης δεν έχει ξεχάσει. Απλά, ΚΑΝΕΙ ότι έχει ξεχάσει, με την ελπίδα να το ξεχάσεις κι εσύ.
Τα δανεικά τα ζητάμε πίσω, μόλις έχει περάσει η προθεσμία επιστροφής τους, που συνήθως τίθεται από τον λήπτη του δανείου.
Σου θέτω ένα ελάχιστο όριο 10 ευρώ. Αυτά τα 10 ευρώ, π.χ. για να τα βγάλω χρειάζομαι ας πούμε 2 ώρες εργασίας. Δεν τα θεωρώ καθόλου ανάξια λόγου.
Ακριβώς, είχα δανείσει μικρό ποσό σε φίλη κάτω των 5€ και δεν φτάνει που δεν τα ζήτησα σε μια έξοδο με πρόσβαλε. Όπως ήμασταν στο ταμείο και θα πληρώναμε από μισά όπως ήθελε τους καφέδες και τα τοστ προσποιήθηκε ότι κρατούσε μόνο 10 σεντ. Όπως καταλάβατε τα πλήρωσα όλα διότι έψαχνε στις τσέπες και δήθεν δεν είχε, τάχα ξέχασε πορτοφόλι. Θέλετε και το αστείο; Πήρε αυτή τα ρέστα! Δεν έδωσε κάτι και πήρε τα ρέστα παιδιά! Μετά πάμε στα μαγαζιά του εμπορικού για βόλτα. Έδωσε 20€ για μια φούστα! Φύτρωσε και πορτοφόλι. Ήθελε να πάμε την επόμενη μέρα ξανά για… Διαβάστε περισσότερα »
Συγνώμη βρε πουλάκι μου, εσύ γιατί δεν είπες εκείνη την ώρα στο καφέ κατι του τυπου “ε καλέ τα ρέστα μου!”. Αν πάντως ξαναβρεθειτε κ πάτε να πάρετε καφέ, πες της χαλαρωτατα στο ταμειο: σειρά σου γιατί πλήρωσα την προηγούμενη.
Βρε συ Σάντυ, δεν ξέρεις πόσο καιρό θέλω να σου κάνω αυτή την ερώτηση… Σε οποιαδήποτε ερώτηση έρχεται, οποια δύσκολη κατάσταση κι αν περιγράφει η εκάστοτε γραφουσα, όσες σκατενιες συμπεριφορές κι αν έχουν περιγραφεί, πάντα το σχόλιο σου είναι “Και σε μένα…”! Κι από τότε που το παρατήρησα, το βλέπω να το επαναλαμβάνεις σαν μοτίβο: Και σε μένα/ Κι εγώ/ Μου έχει τύχει Και προβληματίζομαι: γιατί ρε πουλάκι μου επιτρέπεις να σου φέρονται άπαντες τόσο σκάρτα; Έχεις προσπαθησει να κάνεις κάτι για να μπει ένα φρένο σε όλο αυτό; Αυτό που περιγράφεις τώρα με τα ρέστα ειλικρινά δεν μπορώ να… Διαβάστε περισσότερα »
Γιατί οι χειριστικοι άνθρωποι βρίσκουν θύματα με συγκεκριμένο ψυχολογικό προφίλ και αν ήταν τα θύματα να ενδυναμώνουν έτσι εύκολα επειδή διάβασαν μια σελίδα θα το έκαναν. Ας την κάνουμε λοιπόν να νιώσει και λίγο ενοχή που τους ανέχεται.
Μην ξύνεις και εσύ πληγές… Έχω χάσει 100αδες ώρες εργασίας (χωρίς υπερβολή) σε δανεικά και αγύριστα. Τα οποια ξέρω πλέον ότι δεν θα πάρω ποτέ των ποτών.
Μεγάλο θέμα και πολύπλοκο…Την έχω πατήσει παλιότερα αρκετές φορές.Σε μια φίλη που έτυχε να δουλεύουμε ένα φεγγάρι μαζί έγινε βλακεία στο ταμείο και της έφαγαν 120€.Ντρεπομουν να τα ζητήσω (ήμουν και 20 χρόνων).Κάποια στιγμή τσακωθηκαμε και έμαθα ότι με εκραζε σε κόσμο.Δεν το σκέφτηκα δεύτερη φορά και τα ζήτησα χωρίς ντροπες.Μου τα έφερε μια κοινή μας φίλη που πιστεύω και ακόμα πιστεύω ότι εκείνη τα κλαίει.Σε μια άλλη παιδική μου φίλη είχα δώσει 30€ να μου πάρει μια μπλούζα από εκεί που δούλευε για να μου βάλει την έκπτωση της γιατί μόλις είχα μείνει άνεργη.Μπλουζα δεν είδα ποτέ ούτε και… Διαβάστε περισσότερα »
Φίλη, η ζωή με έχει κάνει ανελέητη σ’αυτό το θέμα. Μετά από πολλές φορές που έπεσα θύμα οικονομικής εκμετάλλευσης από ανθρώπους, δυστυχώς κι από πολύ κοντινούς μου, πλέον έπαθα κι έμαθα. Καταρχάς φαντάζομαι ξέρεις τον άγραφο κανόνα ότι αν δώσεις δανεικά το πιο πιθανό είναι να μην τα πάρεις ποτέ πίσω και να τα θεωρήσεις χαμένα. Και για να ρωτάς πότε τα ζηταμε, σίγουρα δεν εννοείς μικροποσα του 1 η 2 ευρώ αλλά παραπάνω. Εγώ λοιπόν θα σου λεγα ότι αν εξαιρέσουμε τα λίγα κέρματα ( αν και ούτε αυτά μας περισσεύουν στους περισσότερους), να ζητάς τα πάντα πίσω και… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαρτάται σε τι φάση είσαι, πόσο είναι το ποσό κ τι έχετε συμφωνήσει. Αν ειναι μικροποσο αλλα τα βγάζεις ίσα ίσα κ το κάθε ευρώ μετράει, τότε ζητά τα, ή αν βγείτε πες “α πλήρωσε αν θες, κ να μου χρωστάς λιγότερα”. Δεν είναι ντροπή να το κάνεις, στην τελική δεν σου περισευουν κ θα επρεπε να μπει στη θεση σου το αλλο ατομο. Αν το ποσό είναι μεγαλο κ έχετε συμφωνήσει μια ημερομηνία κ έχει περάσει καμία βδομάδα από την ημερομηνία, απλά ρώτα “ρε συ με εκείνα τα δανεικά που σου είχα δώσει τι παίζει? Γιατί έχουν έρθει οι… Διαβάστε περισσότερα »
Γενικά θα έλεγα όποτε θέλεις εσύ και για όσα θέλεις εσύ.. Αν νιώθεις άσχημα να το πεις, μπορείς να πεις ότι έχεις ξεμείνει και τα χρειάζεσαι. Εγώ για μέχρι 10€ δεν τα ζητάω πισω αλλά από εκεί και πανω ανάλογα.
Επίσης… εξαρτάται γιατί τα ζήτησε το άλλο άτομο. Πως δηλαδή έφτασε στη θέση να μην έχει λεφτά.