Όπως σωστά διαπιστώνεις, δεν υπάρχει κατάλληλη στιγμή για να κάνεις παιδί. Εκτός κάποιων βασικών προδιαγραφών που πρέπει να υφίστανται…
_________________
Η ιστορία της Έλενας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Καλησπερα Ρενα,
Ειμαι 30 χρονων και σε σχεση εδω και 7 χρονια. Τα τελευταια 4 συγκατοικω με τον συντροφο μου. Ετοιμαζομαστε για γαμο. Εχουμε μια πολυ ομορφη σχεση, με πολλη αγαπη, κατανοηση και σεβασμο.
Νιωθω πως αρχιζει να χτυπα το καμπανακι της μητροτητας μεσα μου, και πως ενα παιδι θα φερει περισσοτερη αγαπη και δεσιμο μεταξυ μας, ισως και οχι.
Ο συντροφος μου ειναι ενα ιδιατερο ατομο, εφοσον τα θελει ολα στην εντελεια. Να εχουμε τα τακτοποιηθει με σπιτι, αμαξι, πολυ καλες δουλειες (μιας και ζουμε στο εξωτερικο) και υστερα με το καλο να ερθουν και τα παιδια.
Εγω ειμαι της αποψης οτι αυτα δεν τελειωνουν ποτε και πως παντα θα υπαρχει το κατι που θα μας αφηνει πισω στο να οδηγησει η σχεση μας σε οικογενεια.
Πώς μπορω να διαχειριστω το θεμα και να του εξηγησω καλυτερα οτι, απο την στιγμη που ειμαστε πολυ καλα οικονομικα, ειναι ωρα να προχωρησουμε στο θεμα παιδιου και οτι ολα τα υπολοιπα θα ερθουν;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Ελενα
_________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Έλενα, θέτεις ένα κρίσιμο ερώτημα. Πότε είναι καλή στιγμή να κάνεις παιδί;
Η σωστή απάντηση είναι ποτέ. Ποτέ δεν είναι καλή στιγμή. Πάντα το παιδί δημιουργεί, δεν επιλύει, προβλήματα. “Προβλήματα”, με την εννοιοδότηση έγνοιες κι ευθύνες, που απλώς δεν θα είχες αν δεν έκανες παιδί. (Αντίθετα αν δεν κάνεις παιδί ενδέχεται να έχεις ένα μόνο πρόβλημα, ενδέχεται κι όχι: την απορία πώς θα ήσουν αν είχες τελικά κάνει παιδί.)
Αυτό ισχύει για όλ@ επειδή ένα παιδί είναι άνθρωπος, ξεχωριστός, μοναδικός, υπό διαμόρφωση, δεν είναι προϊόν που αγοράζεις έτοιμο από το ράφι. Δεν ξέρεις ούτε πώς θα σου βγει, ούτε αν θα συμπλεύσετε καλά, ούτε καν αν θα ζήσει να το χαρείς, να χτυπήσω ξύλο (τόσα ακούμε). Πάρα πολλές σημαντικές αποφάσεις εξαρτώνται από βιώματα της παιδικής ηλικίας κι όλοι -όλοι!- οι γονείς κάνουμε και λάθη, επειδή η γονεϊκότητα δεν έρχεται με οδηγίες χρήσης. Άσε που ακριβώς επειδή κάθε παιδί είναι μοναδικό, αυτό που λειτούργησε στο παιδί του γείτονα, της πεθεράς, του μπατζανάκη, της φίλης, στο δικό μας παιδί μπορεί να μην λειτουργεί. Και τότε καλούμαστε να πάρουμε εμείς ευθύνη για το τι θα κάνουμε, να πάρουμε πρωτοβουλία. Καλούμαστε να υπερβούμε εαυτόν, να κάνουμε ό,τι δεν κάναμε ποτέ άλλοτε στη ζωή μας επειδή η ευζωΐα κι η ευτυχία ενός άλλου ανθρώπου εξαρτάται από μας.
Λες “ένα παιδί θα φέρει περισσότερη αγάπη και δέσιμο μεταξύ μας, ίσως και όχι.” Αν δεν υπάρχει ήδη η αναγκαία αγάπη και το κατάλληλο δέσιμο σε ένα ζευγάρι, οι ευθύνες του παιδιού απλώς μεγεθύνουν το χάσμα. Όμως το παιδί βρίσκεται στη μέση και εισπράττει τις ματαιώσεις και τον θυμό των γονιών, κι αυτό το τραυματίζει για μια ζωή. Πρέπει επομένως να είναι πάρα πολύ συνειδητή απόφαση και από τους δύο, για να προχωρήσει μια τέτοια απόφαση. Δεν μπορείς να “πείσεις”, να χειραγωγήσεις κάποιον για κάτι τέτοιο. Γυρνάει μπούμερανγκ.
Ο σύντροφός σου μου δείχνει ότι δεν έχει πάρει τη συνειδητή απόφαση. Όλα αυτά με τα “στην εντέλεια” που λέει είναι αναβολές, επειδή ακριβώς δεν έχει πάρει τη συνειδητή απόφαση. Κι υπάρχει σίγουρα κάποιος λόγος γι’αυτό. Αυτό το λόγο μπορούμε ίσως να τον αποδώσουμε στο ότι θεωρεί τα παιδιά τροχοπέδη στην εξέλιξη στα επαγγελματικά (είναι), ρίσκο για τα οικονομικά (είναι), “βάρος” για την προσωπική και κοινωνική ζωή (είναι) και εμπόδιο για την παράταση της ανεμελιάς του νέου ενηλίκου (είναι). Ωστόσο όταν κάποιος θέλει να κάνει παιδί, κι επειδή το παιδί προσφέρει και χαρές ανείπωτες, ευτυχίες που δεν τις είχες καν φανταστεί κι είναι αδύνατο να τις φανταστείς αν δεν έχεις δικό σου παιδί, παιδί που το μεγαλώνεις εσύ ως κύριος φροντιστής, κι η αγάπη αυτή είναι αδόλευτη και πηγαία, είναι διατεθειμένος να επωμιστεί αυτό το τεράστιο φορτίο ευθυνών.
Δεν είναι τελειομανία που χαρακτηρίζει τον σύντροφό σου, ευθυνοφοβία είναι. Κι αν τώρα που έχετε στρωμένες δουλειές και καλά οικονομικά νιώθει έτσι, το ίδιο μπορεί να νιώθει και σε 2 χρόνια, και σε 5 χρόνια, και σε 10 χρόνια. Όμως τα βιολογικά περιθώρια μιας γυναίκας (αλλά κι ενός άντρα! κι ας μην πολυλέγεται), καλώς ή κακώς, είναι συγκεκριμένα, όσο κι αν τα έχουμε αυξήσει χάρις στην τεχνολογία και την ιατρική τα τελευταία χρόνια. Δεν είναι καλό να είναι τόσο σίγουρος ότι όταν θελήσετε παιδί, μπαμ, θα κάνετε μαγικά με τις πρώτες προσπάθειες. Έτσι άνετα χάνονται χρόνια και φτάνετε σε ηλικία που έχουν φύγει τα κουράγια και είναι δύο φορές βουνό μετά να κάνεις παιδί.
Αν επομένως όλα αυτά που σου λέω, χωρίς πανικό, αλλά με συναίσθηση της πραγματικότητας και της θέσης σου, σου κάνουν κλικ, θα ήταν σκόπιμο να σκεφτείς κατά πόσο η κρυοσυντήρηση ωαρίων θα σου έδινε το περιθώριο να μην έχεις τον βραχνά να σκέφτεσαι πότε θα αξιωθεί ο σύντροφος να νιώσει “ασφαλής” ότι ήρθε η ώρα να κάνει παιδί. Νομίζω ότι είναι μια μεγάλη ελευθερία που κατέκτησε ο φεμινισμός για τις γυναίκες να έχουμε δικαίωμα στη μήτρα μας και στο αναπαραγωγικό μας δικαίωμα και σε ενθαρρύνω να μελετήσεις και να αποφασίσεις.
Κρυοσυντήρηση ωαρίων: Εμπειρίες και επιστημονικές απαντήσεις
Άλλωστε αν ο συγκεκριμένος δεν θέλει παιδί, ενώ εσύ θέλεις, λογικά κάποιος από τους δυο πρέπει ή να ματαιωθεί (δεν το συνιστώ) ή να χωρίσετε. Η απόφαση για απόκτηση παιδιού ή όχι είναι από τις 2-3 τοπ αποφάσεις που παίρνει ένα ζευγαρι και σίγουρα από τις 2-3 τοπ στη ζωή ενός ανθρώπου. Τοπ από άποψη συνεπειών στα μετέπειτα, μην παρεξηγηθώ…
Στείλες μας update αν θέλεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Σχολιάζω γιατί είμαι κ εγώ σαν τον σύντροφο σου οπότε ίσως βοηθήσει αυτή η οπτική. Και εμένα αν με ρωτήσεις, θα ήθελα να κάνω παιδιά. ΑΛΛΑ, δεν θα ήθελα να άνω παιδιά ανεξαρτήτως συνθηκών. Σε γενικές γραμμές έχω παρόμοιοα κουτάκια με τον σύντροφο σου. Η ζωή πάντα αλλάζει μετά το παιδί. Υπάρχουν αστάθμητοι παράγοντες αλλά κ παράγοντες που μπορείς να ρυθμίσεις π.χ. αν σου περισεύει ένας μισθός νταντάς το μήνα, αν μπορείς σε αυτή τη φάση να πάρεις maternity ΚΑΙ paternity leave χωρίς να υπάρξει θέμα στην εργασία κλπ κλπ (αυτά είναι δικά μου παραδείγματα, ο καθένας έχει τα δικά… Διαβάστε περισσότερα »
Δε διαφωνώ με τη Ρένα, αλλά πιστεύω ότι προτρέχει. Υπάρχει άλλος ένας έλεγχος που πρέπει να γίνει κατά τη γνώμη μου: μήπως ο σύντροφος σου αισθάνεται ότι πολλά από τα βάρη του παιδιού θα πέσουν σε αυτόν. Μιλώντας ως άντρας, είναι πιθανό να αισθάνεται ότι αν δεν είναι σε θέση να ανταπεξέλθει σε οικονομικές υποχρεώσεις θα έχει αποτύχει. Μιλάμε συνέχεια για τις επιπτώσεις της πατριαρχίας για τις γυναίκες, αλλά να μην ξεχνάμε και τις επιπτώσεις της για τους άντρες. Όλα τα θέματα για τα οποία σου μιλάει είναι οικονομικά. Δε σου λέει, π.χ., άσε να ζήσουμε τη ζωή μας, να… Διαβάστε περισσότερα »
Ημουν κι εγώ σαν τον σύντροφό σου. Ηθελα παιδί αλλά ήθελα να περιμένω την κατάλληλη στιγμή. Και όπως λέει και η Ρενα η κατάλληλη στιγμή δεν υπάρχει γιατί πάντα θα έχεις ένα πρόβλημα που θα σε εμποδίζει να κάνεις παιδί. Εγώ σκεφτόμουν ότι ήθελε να αγοράσουμε πρώτα σπίτι και να αλλάξω εγώ δουλειά αλλά συζητώντας το με τον σύντροφό μου συνειδητοποίησα οτι και σπίτι να είχαμε αγοράσει μετά θα είμασταν πιο στριμωγμένα οικονομικά. Αν είχα αλλάξει δουλειά θα έλεγα οτι θα ήθελα χρόνο να προσαρμοστώ. Πάντα θα υπάρχει κάτι που θα σε εμπποδίζει. Ασε που οταν θα έρθει η κατάλληλη… Διαβάστε περισσότερα »
Ποτέ δε θα είναι η κατάλληλη στιγμή και ποτέ δε θα είναι όλα στην εντέλεια. Και ακόμη και όταν θα είναι τα πράγματα «καλύτερα» ή πιο οργανωμένα στη ζωή σας από ότι τώρα κανείς δεν σας εγγυάται 1) ότι το παιδί θα έρθει αμέσως μόλις θελήσετε εσείς και 2) ότι δε θα συμβεί οποιοδήποτε απρόοπτο από τα πολλά που συμβαίνουν στη ζωή (απόλυση, ασθένεια ή άλλος λόγος που να απαιτεί οικονομική και όχι μόνο στήριξη κάποιου κοντινού σας ατόμου κλπ). Άλλωστε όταν κάνουμε σχέδια ο Θεός γελάει. Φυσικά και είναι πιο safe να δημιουργείς οικογένεια όταν έχεις μια σταθερή καλή… Διαβάστε περισσότερα »