Η Ρένα απαντά: Πώς ξέρεις ότι ο άνθρωπός σου είναι αυτός που θέλεις να περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου μαζί του;

Πώς ξέρεις αν είναι ο σωστός; Δεν το ξέρεις. Ρισκάρεις.

___________

Η ιστορία της Αυτοκαταστροφικής όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Αγαπητή Ρενα,

Νιώθω διχασμένη και δεν ξέρω πώς να προχωρήσω… Είμαι παντρεμένη και σε σχέση με τον σύζυγό μου από τα 18 μου, και παρ’όλο που είναι ο κατά γράμμα υπέροχος σύντροφος, κι έχουμε μια σχέση τρυφερή και υποστηρικτική, κατι με κρατάει πίσω. Για παράδειγμα, ενώ ξέρω ότι κάποια στιγμή θα θελήσω παιδιά, δεν φαντάζομαι παιδί μαζί του, παρόλο που είναι πολύ γλυκός και τρυφερός με τα ανίψια μας και ξέρω ότι θα γινόταν φανταστικός πατέρας.

Τα τελευταία 3 χρόνια έχω περιόδους που καταστρώνω σχέδια να χωρίσω, με περιόδους χαράς, ευτυχίας και ηρεμίας ενδιάμεσα. Νιώθω τύψεις γιατί νιώθω ότι, αν και περιτριγυρίζομαι από βαθιά αγάπη, δεν μπορώ πάντα να την ανταποδώσω. Υπάρχουν φορές που την επιζητώ κι αλλες που είμαι mentally checked out. Κάναμε κάποιες συζητήσεις πάνω σε αυτό το θέμα και συμφωνήσαμε να είμαστε πιο proactive και δραστήριοι και να περνάμε πιο ουσιαστικό χρόνο μαζί, ώστε να ξαναβρούμε τη φλόγα που χάσαμε, αλλά εξακολουθώ να νιώθω διχασμένη.

Παράλληλα είχα συναισθηματα για κάποιον άλλο, χωρις ομως να προχωρήσει καθόλου αυτό πέραν του φιλικού, και με τρομάζει το γεγονος ότι με αυτόν φαντάζομαι παιδιά (πράγμα που είναι τελείως άκυρο, καλά καλά δεν τον ξέρω τον άνθρωπο).

Δεν ξερω τι να κάνω, είμαι καιρό δυστυχισμένη. Δεν ξερω αν είναι απωθημένα, επειδή δεν είχα άλλη μεγάλη σχέση και τώρα στα 30 νιώθω οτι θελω κι άλλα, αν πάω να πέσω στην παγίδα του the grass is greener, ή αν πάω να γίνω αυτοκαταστροφική και να διαλύσω κάτι πολύ όμορφο χωρις λόγο.

Πώς αποφασίζεις/ ξέρεις ότι ο άνθρωπος σου είναι αυτός που θέλεις να περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου μαζί του; Τι κανεις όταν έχεις αμφιβολίες και δεν είσαι σίγουρη; Πώς προχωράς παρακάτω;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Αυτοκαταστροφική

______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Πάντοτε με εντυπωσιάζει η επιθυμία των ανθρώπων να έχουν εγγυήσεις προτού αποφασίσουν για κάτι που έχει σχέση με τα ίδια τους τα συναισθήματα. Γι’αυτό λέμε ότι οι άνθρωποι είναι κατά κανόνα συντηρητικοί: φοβούνται την αλλαγή. Την αλλαγή την επιζητούν μόνο αφού εξασφαλίσουν ότι το μέλλον θα είναι καλύτερο, όχι χειρότερο. Αν έχεις παίξει blackjack στα χαρτιά, να το θέσω έτσι, δεν τραβούν χαρτί από το 14 -με όριο “καψίματος” το 21. (Ενώ υπάρχουν ελάχιστοι παίκτες που τραβούν κι απ’το 18!).

Όμως εγγυήσεις δεν υπάρχουν. Σχεδόν σε τίποτα, και σίγουρα όχι στις ανθρώπινες σχέσεις. Ό,τι κι αν σου πω εγώ, εσύ τελικά θα κάνεις αυτό που νομίζεις, αυτό που σου υπαγορεύουν τα βιώματά σου κι οι ανασφάλειές σου.

Πώς προχωράς παρακάτω, λοιπόν, στο άνωθεν σενάριο;

Φλερτάρεις τον φίλο, κρατάς μάλιστα γραπτά τεκμήρια -για να δεις αν περνάει η μπογιά σου, αν μπορείς και πάλι να καρδιοχτυπήσεις, να δεις αν μπορεί να δοκιμαστεί αυτό που έχεις κι αν αξίζει. Εκείνος σε ταϊζει ψίχουλα. Κάτι σε κρατάει πίσω και δεν γίνεται τελικά τίποτα. ΌΜΩΣ τα ανακαλύπτει όλα ο σύζυγος ή σε κρίση αυτομαστίγωσης τα αποκαλύπτεις όλα εσύ. Ο γάμος σας διέρχεται κρισάρα, τελικά σε συγχωρεί για την παρ’ολίγον προδοσία, κάνετε και παιδάκι, αλλά πάντα στο μέλλον το περιστατικό αμαυρώνει την μεταξύ σας σχέση. Ένιωσε μη αρκετός, ένιωσες ατελής. Πώς θα το διαχειριστείτε είναι πάνω σας και πάνω στην ωριμότητά σας. Μπορεί και να πετύχει, μπορεί και όχι.

Σενάριο δύο. Ακούς μια άγνωστη στο διαδίκτυο που σου λέει ότι αυτό που περνάς είναι η υπαρξιακή κρίση της μακροχρόνια σχέσης, ιδιαίτερα στο ηλικιακό κατώφλι των 30 όπου πατάς με το άγχος του παιδιού στον ορίζοντα. Κι επιπλέον ακόμη πιο ιδιαίτερα επειδή δεν υπήρξε άλλος άντρας στην ζωή σου. Όμως το αν καλύπτονται οι ανάγκες σου δεν χρειάζεται σύγκριση με άλλον για να το καταλάβεις. Ή καλύπτονται, ή δεν καλύπτονται. Δεν υπάρχει “ολίγον έγκυος”. Προσοχή: άλλο ανάγκες, κι άλλο προσδοκίες. Είναι σημαντικό να τα ξεχωρίζεις. Μπορεί εγώ να έχω προσδοκίες ο άλλος να είναι ο Ιησούς Χριστός ο ίδιος, δεν σημαίνει ότι αυτή είναι η ανάγκη μου κι οφείλει να καλυφθεί.

Κι επειδή χρησιμοποιείς βαριές λέξεις, όπως “δυστυχισμένη” και “mentally checked out” , και δεν μας αναφέρεις καθόλου αν ήσουν κάποτε τρελά ερωτευμένη ή όχι, θα πρότεινα κάποια συνεδρία με ειδικό ψυχικής υγείας. Πού είσαι εσύ σε αυτόν τον γάμο; Τι θέλεις να καλύψεις; Και τι θα άλλαζες, αν μπορούσες;

Καλή επιτυχία!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News