Η Ρένα απαντά: Πώς ξεπερνάς κάποιον που σε έχει κυριολεκτικά γραμμένο;

Όχι μόνο γραμμένο, αλλά και με μεγάλη εξάρτηση από τους δικούς του. Ήθελες όντως να μπλέξεις;

___________
Η ιστορία της Δεν ξέρω τι κάνω λάθος όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Πώς ξεπερνάς κάποιον που σε έχει κυριολεκτικά γραμμένο?

Αγάπητη Ρένα, είχα 2 μήνες σχέση με ένα παιδί, 25 αυτός 23 εγώ. Ο δεύτερος μήνας που είχαμε σχέση ήταν από απόσταση, όμως κάποια πράγματα με κλονησαν πριν φύγει για Σάμο για τις σπουδές του. Αρχικά να σου πω ότι γνωριστήκαμε εντελώς τυχαία μέσω μια κοινής γνωστής και από μεριάς μου ενθουσιάστηκα κ τον ερωτεύτηκα πολύ, το ίδιο έδειχνε κ εκείνος από μεριάς του στην αρχή της σχέσης μας. Βγήκαμε κάποια ραντεβού κ μια μέρα με είχε πει εμπιστευτικά ότι οι γονείς του δεν τον αφήνουν σε ησυχία, ότι μπλέκονται συνέχεια για το οτιδήποτε στη ζωή του κ θέλουν να έχουν το πάνω χέρι σε όλα, ειδικά η μητέρα του, που φυσικά δεν με ενέκρινε απ’ τη πρώτη στιγμή που έμαθε τη σχέση μας. Παρόλα αυτά το προσπέρασα, καθώς ήλπιζα ότι θα άλλαζε προς το καλύτερο η όλη φάση με τους δικούς του.

Πέρασε ένας μήνας μέλι γάλα και λίγο πριν φύγει για Σάμο με παρακάλεσε να έρθω μαζί του, να μείνουμε μαζί να βρω εκεί δουλειά και το πράγμα να πάει πιο σοβαρά μεταξύ μας. Εγώ φυσικά δέχτηκα καθώς δεν ήθελα να τον χάσω, τον αγαπουσα υπερβολικά πολύ και δεν ήθελα να του χαλάσω χατίρι. Μετά από ένα μήνα, με βιντεοκλήσεις κ μνμτ το ποσo του λείπω, το ποσo με συμπάθησαν οι φίλοι του εκεί κ το πόσο πολύ θέλει να με γνωρίσει σ αυτούς και ότι θα περνάμε τέλεια μαζί, φτάνω Σάμο. Και εκεί κάπου άρχισε η κάτω βόλτα.

Έφτασα στο αεροδρόμιο χωρίς καν να έρθει να με πάρει, πήγα μέχρι το Καρλόβασι με ταξί, φτάνω σπίτι του και δεν με ρωτάει καν πως ήταν το ταξίδι. Το προσπερνά κ αυτό, κύλησαν οι μέρες δύσκολα, καθως αυτός είχε κ το μεταπτυχιακό κ τα μαθήματα στο Πανεπιστήμιο και εγώ ήμουν όλη μέρα μέσα στο σπίτι του, το οποίο το ενοιωθα σα φυλακή. Δεν είχε χρόνο να βγούμε ούτε για ένα καφέ γιατί ήταν κουρασμένος η θα είχε πάντα μαθήματα. Προσπάθησα να βρω κ μόνη μου δουλειά αλλά τπτ. Τελικά μετά από λίγες μέρες με χώρισε, καθώς πίστευε πως ήταν καλύτερα μόνος του, πως τζάμπα ήρθα ενώ αυτός με επρηζε να έρθω εκεί, και πως το όλο θέμα για αυτόν είναι ότι και που τα έχουμε δεν βγαίνει κάτι, καθώς όπως με είπε αυτός σε δύο τρία χρόνια θα θέλει να μείνει με τη κοπέλα που θα είναι μαζί, και εγώ δεν έχω ανεξαρτητοποιηθεί οικονομικά ακόμη, πως το επάγγελμα που κάνω (βοηθός βρεφονηπιοκομων) δεν θα με φέρει ποτέ σταθερή δουλειά, και πως αν ήμουν νηπιαγωγός θα το σκεφτόταν.

Επίσης Ρένα να σου πω, ότι κάποια στιγμή πριν έρθω Σάμο μου είχε πει ότι τον επρηζαν οι γονείς του να φύγει στην Ελβετία, ενώ αυτός αρνητιοταν κατηγορηματικά. Και εκείνην ακριβώς τη μέρα που ξεστόμισε ότι σκοπεύει να φύγει στη Ελβετία να βγάλει του @ουστη τα λεφτά και να γυρίσει πίσω να κάνει μετά οικογένεια, που φυσικά τα έξοδα θα τα μοιράζεται με την εκάστοτε συζηγο. Εγώ εννοείται πως δεν άντεξα άλλο τέτοια κοροϊδία και πήρα το πρώτο αεροπλάνο για Θεσσαλονίκη και ήρθα πίσω στη πόλη και τον έκανα μπλοκ από παντού.

Και τώρα ρωτάω εγώ, πως ξεπερνάς κάποιον που σε έχει κυριολεκτικά γραμμένη, που ξέρεις ότι δεν θα αλλάξει αλλά σκεφτεσαι τα καλά που ζήσατε μαζί συνέχεια?
Συγνωμμη για το σεντόνι και την ασάφεια ίσως του κειμένου.
Η απάντηση σου θα μου ήταν πολύ βοηθητική.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Δεν ξέρω τι να κάνω λάθος

____________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση

Το λάθος που κάνεις αγαπητή φίλη είναι ότι είχες τόσο μεγάλη κάψα για σχέση, που παραβλέπεις πάρα πολλά πράγματα.

Πρώτον, ένας μήνας γνωριμία δεν είναι κάτι για να βασίζεσαι. Είναι πρακτικά αδύνατον να γνωρίσεις έναν άνθρωπο σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Να κεραυνοβοληθείς από καύλα και προσδοκία, ή να πλάσεις όνειρα, ναι, δεν αντιλέγω. Όμως αυτό δεν είναι έρωτας, είναι ερωτική έλξη -ακατανίκητη, μαζί σου, καμμία αντίρρηση. Όμως μην το ονοματίζουμε έρωτα (που το κάνουμε για να μην νιώσουμε φθηνές, επειδή έτσι μας έμαθαν) επειδή κατόπιν παθαίνουμε όλα αυτά που έπαθες εσύ και ταλαιπωρείσαι τώρα αδίκως.

Πράγμα που με φέρνει στο δεύτερο.

Τα καλά που ζήσατε είναι αυτά που δεν ζήσατε. Είναι αυτά που ονειρεύτηκες να ζήσεις κι εκείνος ήταν το μέσον για το όνειρο. Το όνειρο αγάπησες, όχι έναν άνθρωπο που καλά καλά ενάμιση μήνα περάσατε μαζί και κόντεψες να ξεσπιτωθείς για χάρη του (τι κόντεψες, το έκανες) και δεν τον έβλεπες κι ουσιαστικά γιατί όλο έλειπε. Κοίτα τι λες “εγώ φυσικά δέχτηκα”. Καθόλου φυσικό δεν ήταν να δεχτείς, εσύ το ονομάτισες φυσικό ώστε να ικαιολογήσεις τον παρορμητισμό αλλά και το love bombing (συγκατοίκηση σε ξένο μέρος από τον δεύτερο μήνα; μόνο εμένα μου φαίνεται καμπάνα;)

Ο συγκεκριμένος άνθρωπος ήταν δέσμιος ενός πλάνου ζωής που χάραξε άλλος γι’αυτόν: οι γονείς του. Μέρος του πλάνου ήταν να βρει γυναίκα και να κάνει οικογένεια μετά το κουτάκι των σπουδών. Αρχικά του φάνηκες καλή περίπτωση, αλλά κατόπιν το σκέφτηκε καλύτερα και κάτι τον χαλούσε. Αυτό το κάτι είναι ότι δεν κολλούσες στο πολύ πολύ συγκεκριμένο πλάνο ζωής του. Αυτό δεν σημαίνει κάτι για σένα ή τις σπουδές σου, για τις οποίες να μην ντρέπεσαι. Κάθε άλλο. Απαλλάχθηκες από κάποιον που αν συνεχίζατε θα γινόταν πολύ κακό υλικό συντρόφου. Ο άνθρωπος που πάει να τικάρει κουτάκια σε λίστα tasks δεν αγαπά το σύντροφο, αγαπά το πλάνο ζωής για το οποίο το μέσον είναι ο σύντροφος.

Αλλά επαναλαμβάνω: ένα δίμηνο γνωριμία είχατε, δεν είχατε φάει μαζί ψωμί κι αλάτι που λέει και το άσμα! Όλα ήταν πάρα πολύ πρώιμα. Κι αυτό είναι το πρώτο και μεγαλύτερο προειδοποιητικό καμπανάκι όλων. Γλίτωσες.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News