Για αρκετό καιρό της έκανα τον ψυχολόγο: κάθε μέρα κατεβατά μηνύματα, πεντάλεπτα φωνητικά, κλάματα, μου έλεγε τον πόνο της, από το πρωί μέχρι το βράδυ
_____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλημέρα Ρένα και παρέα!
Έχω ένα αρκετά… first world problem και δεν ξέρω πώς να βάλω όρια σε μια γνωστή μου.
Τη γνώρισα μέσω κοινών γνωστών και ήρθαμε πιο κοντά επειδή ξέρω το (τώρα πρώην) αγόρι της. Είχαμε βγει μερικές φορές, αλλά δεν είχαμε ιδιαίτερη επικοινωνία, μέχρι που χώρισαν. Από τότε άρχισε να μου στέλνει πολύ πιο συχνά. Για αρκετό καιρό της έκανα τον ψυχολόγο: κάθε μέρα κατεβατά μηνύματα, πεντάλεπτα φωνητικά, κλάματα, μου έλεγε τον πόνο της, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Είμαι η μόνη κοπέλα από τις φίλες της που γνωρίζει τον πρώην της, οπότε μάλλον γι’ αυτό έχει δεθεί τόσο μαζί μου. Βέβαια, ξέρω οτι και στις άλλες τα ίδια κάνει.
Έχουν περάσει πέντε μήνες από τότε και η καθημερινή επικοινωνία όχι μόνο δεν έχει σταματήσει, αλλά έχει επεκταθεί και στην καθημερινότητά της. Μου στέλνει το παραμικρό που κάνει, με κάθε λεπτομέρεια, χωρίς να είμαι υπερβολική, κυριολεκτικά τα πάντα. Και φυσικά, όταν την πιάνει κρίση για τον πρώην, μπορεί να ξημεροβραδιαζόμαστε.
Από τη μία, έχω περάσει κι εγώ ερωτικές απογοητεύσεις και ξέρω πόσο σημαντικό είναι να έχεις έναν άνθρωπο να σου πει δυο κουβέντες. Είναι και 4 χρόνια μικρότερη μου (22), οπότε με βλέπει και λίγο ως μεγάλη αδελφή. Πραγματικά στενοχωριέμαι που το περνάει τόσο βαριά. Από την άλλη όμως, νιώθω ότι δεν αντέχω άλλο.
Πριν λίγες μέρες μου είπε μόνη της ότι καταλαβαίνει πως με έχει πρήξει με όλα αυτά τα μηνύματα για τον πρώην και ότι, αν ήταν στη θέση μου, ούτε η ίδια δεν ξέρει αν θα ασχολιόταν τόσο. Της απάντησα ειλικρινά ότι όντως είναι πάρα πολλά και ότι δεν θέλω να ξανασυζητήσουμε γι’ αυτόν, γιατί πραγματικά δεν έχω κάτι άλλο να της πω. Παρ’ όλα αυτά, κάθε μέρα θα βρει τρόπο να τον αναφέρει, ακόμα κι αν εγώ το αγνοώ.
Έχω αρχίσει να νιώθω ότι είμαι περισσότερο το ημερολόγιό της παρά μια φίλη. Δεν μιλάμε σχεδόν καθόλου γι εμένα, κι όταν πάω να μιλήσω για κάτι δικό μου, πολύ γρήγορα η συζήτηση γυρίζει πάλι στα δικά της.
Πώς βάζεις λοιπόν όρια σε έναν άνθρωπο (και για τον πρώην αλλά και για τις τόσες λεπτομέρειες) χωρίς να τον πληγώσεις; Είναι καλή και αγαθούλα.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Χρυσή
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Μέρος της φιλίας είναι να ακούμε και τον καημό των φίλων μας. Περνάει πένθος αυτή τη στιγμή κι από την πλευρά της είναι αβάσταχτο. Αν το περνούσες εσύ θα σου φαινόταν κι εσένα πάρα πολύ οδυνηρό και θα σε ανακούφιζε να σε ακούει η φίλη σου. Δε χρειάζεται να απαντάς πολλά και διεξοδικά, ιδιαίτερα αφού δε σκοπεύεις να μεταφέρεις κάτι στο πρώην αγόρι της. Ένα “καταλαβαίνω πόσο έχεις πληγωθεί” μαζί με τη φράση “ας πούμε κάτι πιο ευχάριστο” είναι ένα όριο που δείχνει ότι γίνεται κουραστική, χωρίς ωστόσο να προδίδεις την ακρόαση της φίλης. Εκτός βέβαια αν δεν είστε καθόλου φίλες, άλλωστε την λες γνωστή. Τότε αλλάζει, μπορείς να πεις “ναι, έχει γίνει κάπως κουραστικό”, εκμεταλλευόμενη ότι το ανέφερε από μόνη της. Πάντως τα πράγματα αυτά παίρνουν το χρόνο τους, θα της περάσει κάποια στιγμή πού θα πάει.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Δεν είναι φίλη σου, το λες κι από μόνη σου, είναι μια γνωστή κοπέλα που την γνώρισες μέσω κοινής παρέας και πιθανά έχει προσκολληθεί πάνω σου, γιατί γνωρίζεις τον πρώην και ελπίζει να του τα μεταφέρεις και να υπάρξει επανασύνδεση. Φαίνεσαι καλή και ευγενική κοπέλα και δε θα σου βγει σε καλό αυτή η υπόθεση. Σε χρησιμοποιεί. Αρχικά ξεκίνα να μην απαντάς στα μηνύματα και εξήγησέ της πως δεν έχεις τον απαιτούμενο χρόνο για όλη αυτή την ανάλυση. Όταν θα αρχίσεις να απαντάς προς το τέλος της ημέρας εξηγώντας την κατάσταση θα αποθαρρυνθεί και θα σταματήσει.
“Έχω αρχίσει να νιώθω ότι είμαι περισσότερο το ημερολόγιό της παρά μια φίλη.” Το λες και το ξέρεις και η ίδια. Γίνε ευθής και ξεκαθάρισε ότι το θέμα είναι λήξαν, δεν είσαι ψυχολόγος και αν θέλει να είστε απλά φίλες να βρει άλλα ενδιαφέροντα και θέματα συζήτησης. Κοφτά και απλά.
Αφού το έχεις ήδη συζητήσει και δεν παίρνει χαμπάρι ξεκίνα να εξαφανίζεσαι από την συζήτηση. Απάντησε μετά από ώρες και μόνο στα μηνύματα που δεν αναφέρονται σε αυτόν. Ε αμα καταλάβει ότι μιλάει σε τοίχο κάποια στιγμή θα σταματήσει. Σκληρό αλλά κάποιοι άνθρωποι δεν παίρνουν χαμπάρι αλλιώς όσο και να εξηγήσεις, μόνο με γράψιμο
Μωρέ εντάξει… εγώ θα την ανεχόμουν λίγο ακομα. Αλλα θα αραίωνα τις απαντήσεις. Πχ της απαντάς στο τέλος της ημέρας “sorry, τωρα το ειδα” ή “τώρα βρήκα χρόνο να απαντήσω”. Ή και μεσα στη μέρα είχες δουλειά, ήσουν στο μπάνιο κλπ. Λίγο να διεκδικήσεις τον έλεγχο της επικοινωνίας.
Αυτό, και μην ανησυχείς για το αν θα πληγωθεί, με τον ίδιο τρόπο που προσκολληθηκε σε σένα θα προσκολληθει και στην επόμενη διαθέσιμη, και αυτό θα συνεχίζεται αεναα μέχρι να το δουλέψει η ίδια με τον εαυτό της.
Ναι, “είναι καλή και αγαθουλα”, και μια χαρά εκμεταλλευτουλα θα προσθέσω εγώ. Με τσιγκλαει πολύ όλο αυτό, γιατί έχω υπάρξει αυτό που είσαι κι εσύ τώρα για πολλές φίλες. Έχω βιώσει πολλές φορές ακριβώς αυτό που λες, να μου τα λένε όλα και εγώ να μη τολμαω να πω τίποτα δικό μου, σαν να είμαι αόρατη. Όμως όπως λέω πάντα, η φιλία όπως και κάθε άλλη ανθρώπινη σχέση, είναι ένα παρε-δωσε. Δεν μπορείς μόνο να παίρνεις χωρίς να δίνεις, δεν μπορείς να είσαι μοναχοφαης. Η μόνη σχέση που μπορεί να δίνεις απλόχερα χωρίς να παίρνεις, είναι αυτή του γονέα-παιδιου, όλες… Διαβάστε περισσότερα »
5 μήνες…?? Χαρά στο κουράγιο σου. Σε καταλαβαίνω όμως γιατί και ΄γω δυσκολεύομαι να γίνω δυσάρεστη. Σταμάτα να είσαι τόσο διαθέσιμη ή (πιο δραστική λύση) πές της να μην σε ξαναενοχλήσει. Δεν γίνεται ομελέτα χωρίς να σπάσεις αυγά.
Της λες ότι την ακούς αλλά με τις πράξεις σου κάνεις ξεκάθαρα ότι την αγνοείς όσο ένα τυπικό αφεντικό το αίτημα για αύξηση μισθού. Ναι σε καταλαβαίνω α μισό λεπτό με έστειλαν ένα μήνυμα που πρέπει να το δω… μμμμ συνέχισε.. Οχι σου έκανε κάτι τέτοιο ο ξεφτυλισμένος εεε (γράφετε την απάντηση δήθεν…)