Ο αποχαιρετισμός πλησιάζει και ενώ ξέρω ότι είναι στο χέρι μου να συγκρατηθώ, δεν μπορώ να φανταστώ το πώς θα νιώσω την τελευταία ημέρα που θα χαιρετήσει ο ένας τον άλλο νιώθοντας αυτό το πάθος.
____________
Η ιστορία της Guilty όπως την ξεχώρισα σήμερα
Καλησπέρα σας! Είμαι σε πολύ μπερδεμένη συναισθηματικά κατάσταση και κοντεύω να τα παίξω εντελώς. Είμαι 28 ετών και βρίσκομαι σε μία 7ετή σχέση με έναν υπέροχο άνθρωπο για τον οποίο αισθάνομαι πολλή αγάπη, δέσιμο, έλξη και πολύ υγιή συναισθήματα, καθώς δεν υπάρχει τίποτα τοξικό ανάμεσά μας. Πολλές φορές σκέφτομαι ότι δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να ξαναβρώ κάτι τόσο καλό, γιατί και το σεξ και η επικοινωνία μας με γεμίζουν.
Πού είναι το μπέρδεμα λοιπόν. Το τελευταίο 6μηνο έχω μετακομίσει σε πόλη μακριά από αυτή που μένουμε, για επαγγελματικούς λόγους. Τον Μάιο όπως φαίνεται θα ολοκληρωθεί ο επαγγελματικός στόχος που είχα θέσει, θα επιστρέψω στην πόλη μου και είμαι πολύ περήφανη για αυτό. Ωστόσο υπάρχει κάτι που με τρώει.
Γνώρισα έναν άνθρωπο σε αυτό το μέρος, ο οποίος είναι επίσης δεσμευμένος και αναγκαστικά λόγω εργασίας περνάμε πολλές ώρες μαζί. Για αυτό τον άνθρωπο ανέπτυξα έντονα συναισθήματα και κατάλαβα ότι όλο αυτό είναι αμοιβαίο. Δεν συνέβη ποτέ τίποτα ερωτικό μεταξύ μας, όμως η χημεία που έχουμε είναι απερίγραπτη, σκεφτόμαστε τα ίδια πράγματα, έχουμε ίδια αισθητική, θαυμάζει πολύ ο ένας τον άλλο και η σεξουαλική έλξη μεταξύ μας είναι φανερή και μόνο από το βλέμμα και από κάποιες διακριτικές σπόντες που μας ξεφεύγουν καμιά φορά. Το βλέπω δηλαδή ότι κι εκείνος νιώθει το ίδιο για μένα. Είμαι άνθρωπος που ποτέ δεν απάτησε και ιδεολογικά το κατακρίνω σαν πράξη, όμως υπάρχουν στιγμές που έρχομαι κοντά με αυτό τον άνθρωπο εδώ και νιώθω τόσο καταπιεσμένη που δε μπορώ να τον αγγίξω έστω μία φορά.
Εκείνος φαίνεται να περνάει μονότονα στην σχέση του, αλλά την αγαπάει πολύ μετά από όλα όσα έχουν ζήσει μαζί και κάθε φορά που τυχαίνει να έρθουμε κοντά, ποτέ κανένας από τους δύο μας δεν κάνει κίνηση για κάτι παραπάνω. Απλά ψάχνει αφορμή να μου μιλάει, να με παίρνει τηλέφωνο, να περνάει από το γραφείο μου, αλλά την επόμενη μέρα εξαφανίζεται. Φαίνεται ότι το ζούμε και οι δύο σαν ένα πολύ έντονο πειρασμό που όμως δεν πρέπει να μας παρασύρει. Ίσως εγώ να βάζω περισσότερα όρια, αλλά κι εκείνος σέβεται την όλη κατάσταση. Αυτός είναι ένας λόγος που τον εκτιμώ ακόμα περισσότερο, γιατί άλλος στη θέση του δεν θα έχανε την ευκαιρία για ένα casual sex μακριά από την πόλη του.
Με αφορμή όλο αυτό έχω γεμίσει προβληματισμούς και θα ήθελα την γνώμη σας.
Πρώτον, φοβάμαι ότι όλο αυτό έχει καταστρέψει την σχέση μου και όταν γυρίσω πίσω δεν θα βλέπω τον σύντροφό μου όπως πριν, ενώ θέλω τόσο πολύ να ξανανιώσω μαζί του τόσο ερωτευμένη όσο ένιωθα πριν έρθω εδώ. Έχω ακούσει ότι μπορούμε να αναβιώσουμε αυτό το συναίσθημα πολλές φορές στις μεγάλες σχέσεις και για αυτό πιστεύω ότι δεν έχει τελειώσει η σχέση για την οποία έχω κάνει τόσα όνειρα για το μέλλον.
Δεύτερον, πως θα μπορέσω να διαχειριστώ το πάθος που νιώθω στην περίπτωση που ο συνεργάτης μου με πλησιάσει περισσότερο? Ο αποχαιρετισμός πλησιάζει και ενώ ξέρω ότι είναι στο χέρι μου να συγκρατηθώ, δεν μπορώ να φανταστώ το πώς θα νιώσω την τελευταία ημέρα που θα χαιρετήσει ο ένας τον άλλο…θέλω να τον φιλήσω μία φορά και να μην τον ξαναδώ ποτέ, απλά για να νιώσω ότι το έζησα έστω και μία στιγμή. Ισως στην πραγματικότητα θέλω να ακούσω ότι υπάρχει κάποιος που με καταλαβαίνει σε όλο αυτό.
Θα δεχτώ την κριτική σας γιατί ξέρω ότι είμαι απαράδεκτη αλλά θα εστιάσω στην ουσία όσων μου πείτε.
Σας ευχαριστώ πολύ.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Guilty
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Ποιά κριτική και ποιά απαράδεκτη; Ανθρώπινα είναι όλα αυτά. Εφτά χρόνια φαγούρα, λένε. Καθόλου επίκριση, λογική και ψυχολογική ανάλυση θα κάνουμε.
Το ζήτημα είναι ότι πάσχεις από μποβαρισμό.
Ναι, o μποβαρισμός είναι λέξη στο γαλλικό λεξικό. Δεν είναι κάποια ασθένεια ή διαταραχή, είναι μάλιστα αρκετά διαδεδομένη κατάσταση στις γυναίκες επειδή ακριβώς το φύλο μας έχει μικρότερη σεξουαλική ελευθερία. Είναι η φαντασιοκοπία της Μαντάμ Μποβαρύ για την ρομαντική και δραματική ζωή που θα ζούσε μακριά από το σύζυγό της. Ευτυχώς δεν έχεις τις τάσεις της συγκεκριμένης ηρωΐδας που την οδήγησαν στην καταστροφή.
Σήμερα λοιπόν θα καταρρίψουμε το κλισέ ότι ερωτευόμαστε κάποιους εκτός σχέσης, επειδή κάτι ιδιαίτερο βρίσκουμε σε αυτούς τους κάποιους. Η πραγματικότητα είναι ότι βαριόμαστε και θέλουμε δράμα στη ζωή μας.
Η Ρένα απαντά: Τι εννοείς “δραματοποιούμε λόγω ηθικού μαζοχισμού”;
Θεωρητική παρένθεση.
Οι τρόποι σκέψης -γενικώς- είναι δύο.
Στον πρώτο, της μειοψηφίας, το υποκείμενο της γνώσης καθορίζεται από το αντικείμενό της: η αντανάκλαση της πραγματικότητας ορίζεται από την πραγματικότητα. Πρόκειται για “έξοδο” καθώς πραγματώνεται, βγάζει δηλαδή σε κάποιο λογικό, απτό τέρμα. Μιλάμε για αισθησιοκρατία.
Στον δεύτερο, της πλειοψηφίας, το αντικείμενο της γνώσης (ας πούμε ο έρωτας ή η μετά θάνατον ζωή) καθορίζεται από το υποκείμενό της (ας πούμε ο σύντροφος ή ο θεός). Όμως εδώ οδηγούμαστε σε εγκλεισμό, καθώς αναγκαστικά παραμένει στο μυαλό, δεν μπορεί να πραγματωθεί. Μιλάμε για ιδεαλισμό. Στον κόσμο αυτό ο Μάκης δεν μας προτείνει καφέ επειδή είναι πολύ ντροπαλός κι ο Τάκης μας δέρνει επειδή ζηλεύει και μας αγαπάει πολύ.
Φυσικά όλη η δυτική σκέψη ενθαρρύνει και προτρέπει σε ιδεαλισμό.
Ξαναγυρίζω στο πρακτικό.
Η σχέση σου δεν θα είναι ποτέ ξανά όπως στην αρχή της, γιατί στην αρχή της υπήρχε αμφιβολία, ήσασταν άγνωστοι όπως ουσιαστικά είσαι με τον συνάδελφο των 6 μηνών. Μπορείς όμως όπως έχω ξαναπεί να ξαναερωτευτείς, όταν θα μπει ικανή απόσταση ανάμεσα κι εννοώ νοητική. Να ανακαλύψεις δηλαδή εκ νέου τον σύντροφό σου, σαν να μαθαίνεις ξανά ποιός είναι, καθώς οι άνθρωποι δεν είναι στατικοί. Τι μεσολάβησε άραγε όσο εσύ είσαι μακριά, τι ένιωθε, τι έκανε, πώς σκεφτόταν; Λαχταράτε να ξαναμάθετε ο ένας τον άλλον;
Το γεγονός ότι έχετε “απερίγραπτη χημεία” με τον συνάδελφο, ενώ δεν έχετε κάνει ποτέ τίποτα ερωτικά (πού το ξέρεις τότε;;;) έχω ξαναεξηγήσει ότι πρόκειται για μια φαντασίωση του ατόμου που ερωτεύεται. Θέλεις να μοιάζετε, κι επομένως αναζητείς σημάδια που επιβεβαιώνουν ότι μοιάζετε, κοινή αισθητική, κοινές σκέψεις κλπ. επειδή έχουμε μάθει ότι το όμοιο είναι παράγοντας ταιριάσματος και μακροημέρευσης (όχι δεν είναι αυτό που διασφαλίζει τις επιτυχημένες σχέσεις, άλλο είναι και το εξηγώ ΕΔΩ).Φυσικά κοινές σκέψεις και κοινή αισθητική μπορεί να έχει κάποιος με ένα δισεκατομμύριο άλλους, δεν είναι δα και τόσο δύσκολο, ιδιαίτερα μεταξύ συναδέλφων στον ίδιο κλάδο.
Αυτό που βλέπουμε είναι η δική σου ματιά, θέλεις τον συνάδελφο ερωτικά κι αυτό βγαίνει ως “χημεία” επειδή ο ερωτευμένος θέλει να το νιώσει ως αμοιβαίο, καθώς αν είναι μη ανταποδοτικό χαλιέται. Μάλιστα ακριβώς επειδή θέλεις να το νιώσεις αμοιβαίο αποδίδεις την συγκράτησή του σε σύμβαση. Λες “εκείνος φαίνεται να περνάει μονότονα στην σχέση του, αλλά την αγαπάει πολύ μετά από όλα όσα έχουν ζήσει μαζί”. ΠΟΥ το ξέρεις αυτό; Πώς είναι δυνατόν να το γνωρίζεις αν δεν έχετε κάνει εκ βαθέων συζήτηση σχετικά; Και ΓΙΑΤΙ να κάνετε τέτοια συζήτηση εφόσον δεν υπάρχει ουδεμία πρόθεση; Μήπως προβάλλεις τις δικές σου αντιλήψεις πάνω του, ότι δηλαδή κάθεται σε μια συμβατική σχέση επειδή θεωρείς ότι υπάρχουν πολλές συμβατικές σχέσεις, ίσως έτσι νιώθεις και την δική σου επίσημη σχέση αυτή τη στιγμή; Μήπως εξ αυτού βγάζεις το συμπέρασμα ότι ο λόγος είναι τα πολλά χρόνια που είναι μαζί με την άλλη γυναίκα και γι’αυτό “την αγαπάει πολύ”; Γιατί αν δεν στο έχει πει ο ίδιος δεν μπορώ να καταλάβω πώς βγαίνει αυτό το συμπέρασμα. Φανερώνει όμως ξεκάθαρα ακριβώς τον Μποβαρισμό σου.
Η αγάπη για την συμβατική σύζυγο ενάντια στο μοιραίο πάθος, που όμως δεν εκδηλώνεται επειδή είστε πάρα πολύ κύριοι και κυρίες και οι δυο. Και πω πω πω πόσο το θαυμάζεις αυτό επειδή θα μπορούσε να κάνει casual sex μαζί σου, αλλά δεν κάνει. (Τι ρομαντικό!) Εσύ δεν θα έπρεπε να συμμετέχεις για να γίνει το casual sex; Αυτό δεν θα σήμαινε ότι θα ερχόσουν σε κόντρα με το “Είμαι άνθρωπος που ποτέ δεν απάτησε και ιδεολογικά το κατακρίνω σαν πράξη”; Με λίγα λόγια κι αυτό ανήκει στον κόσμο της Μποβαρύ, δεν είναι ότι γυρνάει το μάτι μου κανονικά αλλά με ξεπερνάει το πάθος.
Κι έρχομαι σε αυτό που αναφέρεις στην προτελευταία παράγραφο. Θέλεις να παραβείς τις αρχές σου και να κάνετε κάτι για να σου φύγει το απωθημένο. Ε, κάν΄το άμα το νιώθεις, ποιός σε σταματάει; Το θέμα είναι ότι προβλέπω να χυλοπιτιάζεσαι άσχημα και να γυρίζεις όχι με ενοχές αλλά με θυμό και πληγωμένο εγωϊσμό πίσω στη σχέση σου. Και αυτό είναι πολύ κακός οιωνός για να αναζωπυρώσετε τον έρωτά σας. Ενώ οι ενοχές μπορεί να είναι και γόνιμες, ενίοτε. Ο θυμός κι ο πληγωμένος εγωϊσμός ποτέ. Θα πληρώσει ο επίσημος την αδράνεια του ανεπίσημου.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Εξαιρετική απάντηση. Μια μουφα είναι όλα αυτά. Η φαντασίωση ότι θα είστε φοβερά μαζί, ότι δεν περνάει καλά στη σχέση του κτλ.
Δεν θα καταλάβω ποτε τόσο παραμύθιασμα του ιδού μας το εαυτού.
Αυτό το είμαι καλυτερη από τη συντροφό του ειναι γελοίο. Η παράνομη είναι στη μειονεκτική/προσβλητική θέση παντα
Πόσοι και πόσες χάλασαν σχέση χρονων για ένα πάθος και μετά ξεφουσκώσε το πάθος σε πολύ
μικρό χρονικό διάστημα
Το αν είσαι καλά στη σχέση σου είναι άλλο θέμα και πρέπει να το ψάξεις εσύ.
Νομίζω η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση της ερώτησης και της απάντησης. Δεν μου φαίνεται πως η αμοιβαία έλξη είναι αποκύημα της φαντασίας της O.P., και είμαι και βέβαιη πως έχουν γίνει συζητήσεις με τον συνάδελφο για τις σχέσεις τους και πως ο ίδιος έχει πει πως αγαπάει την κοπέλα του “μετά από όσα έζησαν μαζί”. Το ξέρει επειδή το έχουν συζητήσει, προφανως. Ας μην την βγάλουμε και τελείως τρελή, όλοι μας μπορούμε να καταλάβουμε από το βλέμμα και τις σπόντες την έλξη. Συμπεραίνω πως και οι δύο γουστάρουν ο ένας τον άλλον, αλλά πως ίσως η O.P. έχει προσδώσει… Διαβάστε περισσότερα »
Ακόμα κι αν υπάρχει μια αμοιβαία έλξη, είναι πολύ πιθανό ο άλλος να μην έχει καμία διάθεση να κάνει τίποτα γιατί φοβαται, κάτι που το συνηθίζουν πολύ δεσμευμένος, να παίρνουν επιβεβαίωση αλλά μετά να κάνουν πως δεν κατάλαβαν τίποτα και επίσης δεν τον ξέρει καθολου, δεν ξέρει πως θα λειτουργούσε σε σχέση. Αυτό είναι το καθαρά φαντασιακή κομμάτι
Χμμ σίγουρα δεν τον ξέρει καλά, οπότε συμφωνώ πως τον έχει ντύσει με έναν μανδύα φαντασίωσης. Αλλά όχι και να την βγάλουμε και τελείως τρελή όπως στην απάντηση που αμφιβάλλει αν την γουστάρει ή αν της έχει πει και 2 3 πράγματα για τη σχέση του…
Βρέθηκα στην ίδια θέση στα 20 μου φοιτήτρια, δηλαδή ήμουν σε μόνιμη καλή σχέση από απόσταση και γνώρισα κάποιον σε πανεπιστημιακή ομάδα που συμμετείχα με τον οποίο αρχίσαμε να μιλάμε όλο και περισσότερο και ήταν ξεκάθαρο ότι ταιριάζουμε σε πολλά και υπήρχε χημεία και το επόμενο βήμα θα ήταν να εκδηλωθούμε. Είμαι πολύ σίγουρη ότι αν εκδηλωνόμασταν θα κάναμε σχέση, οπότε θα χώριζα από την προηγούμενη. Ήμουν τυχερή γιατί εκείνη ακριβώς τη στιγμή ήρθαν οι διακοπές του Πάσχα, οπότε διακόψαμε την τηλεφωνική επικοινωνία για να επιστρέψω στην πόλη μου, όπου εκεί πια τα έβαλα κάτω για να αποφασίσω τι θα… Διαβάστε περισσότερα »
Πολύ σωστή Μπράβο σου, και μέσα σε όλα είχες και συμπόνια για το άλλο άτομο, μεγάλωσες με αρχές και ήθος σπάνια το συναντάμε στης μέρες μας πια.
Πολυ ενδιαφερουσα και ουσιωδης η απαντηση για την αισθησιοκρατια και τον ιδεαλισμο. Βλεπουμε λοιπον οτι δεν ειμαστε οι πρωτοι οταν περναμε τετοια κατασταση, και αυτο που μας φαινεται βουνο ειναι τελικα πολυ μπαναλ. Αν τελικα “ενδωσεις”, μην αρχισετε μετα τα μηνυματα και κρυφη επικοινωνια μεσω κινητου. Δεν εχει απολυτως κανενα νοημα, ειναι σχεδον πλασματικο, θα σου φαει χρονο, θα σε οδηγησει σε λανθασμενα συμπερασματα και σε διαστρεβλωση της πραγματικοτητας και θα ειναι και “νιαου νιαου” στα κεραμιδια και μπορει να σε προδωσει. Εγω θα σου ελεγα να μην “ενδωσεις”, πρωτον γιατι τα μεταξωτα βρακια…..και δευτερον γιατι ολο που νιωθεις για… Διαβάστε περισσότερα »
Έχεις σκεφτεί γιατί εδώ κ επτά χρόνια σχέσης, δεν βρέθηκε ΕΝΑΣ άνθρωπος στο φιλικο/εργασιακό σου περιβάλλον να σου δημιουργήσει αυτά τα συναισθήματα, να ταιριάζετε πια τοοοσο πολυ όσο με τον συνεργάτη; Πιστεύεις επειδή he is the one;Εγώ θα έλεγα πως μάλλον βρήκες τρόπο να μην πλήττεις ή να μην πέσεις σε κατάθλιψη 6 μήνες μακριά απ την κανονική σου ζωή και την θαλπωρή της σταθερής σου σχέσης.
Έχεις δει αυτό το πείραμα που βάζουν σε πιτσιρίκια ενα marshmallow σε ένα πιάτο και τους λένε αμα συγκρατηθούν για 10 λεπτά και δεν το φάνε θα τους δώσουν κι ένα δεύτερο? Ε αυτό αλλά δεν είσαι 7 χρονών! Αυτό το δε ξέρω πώς θα το διαχειριστώ αν μου την πέσει μου ακούγεται λίγο άβουλο και λίγο δε θα αντισταθώ αν μου την πέσει αλλά δε θα κάνω εγώ το πρώτο βήμα για να έχω και το ηθικό πλεονέκτημα. Πάντως σίγουρα δεν είσαι απαράδεκτη όπως γράφεις στο τέλος.
Και…? έζησε κανένα marshmallow to tell the story, ή 10 στα 10 φαγώθηκαν?🤣🤣😁
χαχα μερικά τα κατάφερναν αλλά πραγματικά υπέφεραν τα κακόμοιρα! Η φάτσα τους όταν του έδιναν τελικά το δεύτερο marshmallow ανεκτίμητη!! Αλλά αυτό που πάντα γελάω όταν το σκέφτομαι, ήταν ένα κοριτσάκι το οποίο κυριολεκτικά άρχισε να τρώει ενώ η δασκάλα ακόμα της περιέγραφε τη διαδικασία 😁
Να μου έλεγες είσαι 18… να πω… πάει κι έρχεται… Αλλά τόσο δράμα δεν ξέρω αν αντέχεται στην ενήλικη ζωή… Επίσης, αφού θέλεις άλλον, ακόμη κι αν δεν έχετε κάνει κάτι, γιατί μένεις με τον καταπληκτικό όπως μας γράφεις σύντροφό σου; Του αξίζει τέτοια κοροϊδία θεωρείς; Εσύ θα ήσουν οκ να σκέφτεται άλλη, όπως εσύ σκέφτεσαι τον συνάδελφο;
Είναι πολύ πεζή και μίζερη και θαμπή η πραγματικότητα,για να διατηρηθεί αιώνια το πάθος σε μια σχέση/γάμο/αρραβώνα. Ή θέλει την τοξικότητα που είχαν ο παππούς και η γιαγιά μου στη σχέση τους (δεν την βίωσα αλλά μου την περιέγραφε τακτικά η γιαγιακα μου )ή θέλει ενέσεις από “τρίτους” και πάλι πίσω .Το ελάχιστο ποσοστό που διατήρησε το πάθος του πρώτου καιρού μετά από 5/10/15 χρόνια χωρίς αυτά τα δύο ,είτε παίζουν φαντασιώσεις στο κεφάλι εκατέρωθεν με άλλους ή έχουν επιλέξει την μονογαμία τη συναισθηματική και την σεξουαλική με κάθε κόστος,ακόμη και εις βάρος τους . Και αυτό το “μαζί ”… Διαβάστε περισσότερα »
Βρε Ποκαχόντας μου καλή… Σου έχω γράψει ξανά ότι σε θαυμάζω που δεν συμβιβάζεσαι σε έναν μέτριο γάμο/σχέση. Έχεις υψηλά στάνταρ και πιστεύω πως είχες ευκαιρίες να κάνεις γάμο, αλλά επέλεξες να ψάχνεις τον πρίγκιπα του παραμυθιού. Ζεις από το φλερτ και τη ρομαντζάδα, κι όταν δεν σου τα προσφέρουν φεύγεις για να απολαύσεις την ελευθερία σου. Και μπράβο σου! Γιατί όμως ρε φιλενάδα βάζεις συνεχώς στον εαυτό σου ηλικιακά ορόσημα; Γιατί να προκαθορίσεις από τώρα ότι σε 10 χρόνια θα είσαι σε σχέση σταθερή; Άσε τη ζωή να κυλήσει όπως θέλει! Ο πρίγκιπας μπορεί να έρθει αύριο, θα του… Διαβάστε περισσότερα »
Εξαιρετική απάντηση με βάση τη μαντάμ Μποβαρύ ❤️ Διαβάζοντας το γράμμα, εμένα μου δημιούργησε την εντύπωση ότι πρόκειται για limerence. Υπάρχει και ένα ενδιαφέρον βίντεο σχετικά με το θέμα https://m.youtube.com/watch?v=I10Zb0RXAlM
Δεν ξέρω αν έχετε δει το “Dangerous Liaisons” (επικίνδυνες σχέσεις) του Φρίαρς, αν δεν το έχετε δει, σας προτείνω να το δείτε. Διότι, ακόμη και αν δεν θα σας …θυμίσει κάτι, θα έχετε το κέρδος ότι θα το απολαύσετε. Αν το έχετε δει, θυμηθείτε πώς κατάφερε ο υποκόμης Ντε Βαλμόν να ρίξει στο κρεβάτι του (της για την ακρίβεια) την Μαντάμ Ντε Τουρβέλ, με ποιο τέχνασμα δηλαδή. Σημειωτέον ότι ο Ντε Βαλμόν ήθελε να κατακτήσει Ντε Τουρβέλ, απλώς για ένα στοίχημα, δηλαδή το επίδικο ήταν να την καταστήσει άθυρμα σε δικά του παιχνίδια, αδιαφορώντας για το τι θα της προκαλέσει… Διαβάστε περισσότερα »
Του Μιλος Φορμαν δεν σου αρεσε?
Και να μην μου άρεσε, σιγά μην το έλεγα (αν έγραφα από κινητό θα έβλεπες emoticon που γελάει, τώρα το βάζω ..περιφραστικά).
Αστειεύομαι φυσικά, και το Βαλμόν πολύ καλό ήταν.
Αλλά θες το ότι το “Επικίνδυνες σχέσεις” κυκλοφόρησε πρώτο και πραγματικά εντυπωσιαστήκαμε όταν το είδαμε φοιτητές σε κινηματογράφο, άρα οι προσδοκίες ήταν πολύ ψηλά για το Βαλμόν, θες ότι Μάλκοβιτς, Γκλόουζ, Πφάιφερ και λοιποί έδωσαν ρέστα, μου άρεσε περισσότερο του Φρίαρς.
Δίκιο σε όλα.
Σούπερ η συσχέτιση με το dangerous liaisons 👍
(emoticons κι εγώ μόνο στο κινητό ξέρω να βάζω. Από το λαπ τοπ, γιοκ 😵💫😥(