Η Ρένα απαντά: Πώς συγχωρείς τέτοια άτομα;

Πολλές φορές ντρεπομαι για εμένα που μου επέτρεψα να συμβει όλο αυτό και δε θέλω να το συζητήσω

____________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Αγαπητή μου Ρένα, σε διαβάζω καιρό οπότε ήρθε η ώρα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου. Το θέμα μου είναι πώς διαχειριζόμαστε τον βαθύ θυμό-πικρία που έχουμε για έναν άνθρωπο ας τον πω έτσι, για να μην πω και μίσος..Το συναίσθημα αυτό απορρέει από μια τραυματική εμπειρία που είχα στο παρελθόν σε ένα γραφείο που εργάστηκα για μερικά χρόνια λόγω της εργοδότριας που είχα. Να πω αρχικά πως δεν είμαι εκδικητική ως άνθρωπος, μπορεί να νευριάσω αλλά πάντα μου περνάει αμέσως και προχωράω. Γενικά επιλέγω το καλό. Αυτό όμως μου έχει μείνει και όσες φορές σκέφτομαι πράγματα από εκεί, σκέφτομαι πάρα πολύ άσχημα.

Αρχικά δεν είχα πάρει χαμπάρι τί άνθρωπος ήταν η εργοδότρια μου, γιατί έλειπε τις περισσότερες ώρες, οπότε συνεργαζόμασταν ομαλά με μια άλλη συνάδελφο που ειχε στο γραφείο της. Σταδιακά ενω ερχοταν στο γραφείο η ίδια ανακάλυψα περι τίνος πρόκειται..Με το που έμπαινα το πρωΐ ξεσπάσματα, φωνές, ουρλιαχτά και βρισιές για πελάτες της (δεν είχε ποτέ βρίσει εμένα), σε βαθμό που ξυπνούσα το πρωΐ και έσερνα τον εαυτό μου για να πάει εκεί ξέροντας τί θα ακούσω. Αυτό κάθε μέρα σχεδόν όλη τη μέρα. Θάψιμο για πελάτες, γνωστούς, συγγενείς και φίλους, οποιον τύχαινε να εμφανιστεί τις ωρες αυτές. Προσπαθούσα να το αποφεύγω λέγοντας έχω δουλειά ή αλλάζοντας κουβέντα αλλά αυτή εκει. Και φυσικά να λέει καθε μέρα πόσο καλή είναι η ίδια σε όλα και να θέλει να της το επιβεβαιώνεις κιολας.

Αφού έφυγε η άλλη συνάδελφος (για δικούς της λόγους) έφερνε ο,τι πιο ακατάλληλο στη δουλειά, πράγμα που μου έκαμε δυσκολη τη ζωή αλλά νομίζω απολάμβανε να με βλέπει να ταλαιπωρουμαι βγάζοντας δουλειά τριών ατόμων (και τη δική της φυσικά). Μέσα σε όλα και ενώ είχα πολύ καλό πτυχίο και η θεση δεν ηταν γραμματειακη με ειχε κανει ΚΑΙ προσωπική της γραμματέα, είχε συμβεί πχ να διαβάσω το παιδί της που είχε παρατήσει στο γραφείο για να πάει κομμωτήριο ή να με στείλει να πάω στο ωδείο που είχε γράψει το παιδί της να τους πληρώσω και να τους πω πως δε θα συνεχίσει (από τα πιο ντροπιαστικά που έχω κάνει, οι άνθρωποι με κοιτούσαν με απορία τύπου ποιά είσαι εσύ και γιατί δεν μας μιλάει η ίδια η κυρία τάδε). Είχε τύχει να με βάλει μπροστα σε διενεξη που είχε με πελάτη της για να μην εμφανιστεί η ίδια, ο άνθρωπος μου είπε οτι δε φταις σε κάτι, αλλά αν βρεθεί κάποιος πιο τρελός θα την πληρώσεις εσύ κάποια στιγμή. Γενικά ήξερε να κρύβεται και να υποκρίνεται την καλή στον περισσότερο κόσμο που δεν του πήγαινε καν ο νους τί άτομο είναι..Και πόσα άλλα να θυμηθώ…

Θα αναρωτηθείς γιατί δεν έφυγα. Δυστυχώς όσο ήμουν εκεί προέκυψε ένα θέμα παρα πολύ σοβαρό υγείας στην οικογένειά μου και δε μπορούσα να μείνω ουτε μέρα χωρίς δουλειά πόσο μάλλον να ρισκάρω κάτι καινούριο. Όλο αυτό με έκανε να είμαι σπίτι νοσοκομεία δουλεια απο το πρωΐ μεχρι το βράδυ και να κοιμάμαι 4-5 ώρες τη μέρα επί μια πενταετια σχεδόν για να τα προλαβαίνω όλα. Ούτε εγώ ξέρω πώς το έκανα όλο αυτό..

Η κατάληξη φυσικά ηταν να φύγω από εκεί και όχι μόνο δεν είπε ευχαριστώ, τα άκουσα κι απο πάνω. Στη συνέχεια επέλεξα να μην έχω καμία επαφή, πρόσφατα ομως έμαθα από κοινό γνωστό οτι ρωτούσε να μάθει για εμένα (απο περιεργεια φυσικά ρωτάει). Συνέπεια όλων αυτων βεβαια ηταν να αποκτήσω και η ίδια θεμα υγείας, διαχειρισιμο ευτυχώς αλλά που με εχει ταλαιπωρήσει και να έχω πάει πίσω αρκετά προσωπικά και ιδίως επαγγελματικά για να κάνω τον κομπάρσο στη ζωή μιας ναρκισσιστικής προσωπικότητας επειδή είχα ανάγκη τα χρήματα.

Έχω συζητησει κάποια πράγματα και σε επίπεδο ψυχοθεραπειας και με δικους μου ανθρώπους, αλλά πολλές φορές ντρεπομαι για εμένα που μου επέτρεψα να συμβει όλο αυτό και δε θέλω να το συζητήσω. Το μόνο που μου έχει μείνει είναι θυμός, πικρία και μίσος για το άτομο αυτό. Θα ήθελα να μπορέσω να συγχωρήσω για να πάω παρακάτω, γιατί ξερω πως έτσι προχωράμε πραγματικά στη ζωή μας αλλά πολλές φορές σκέφτομαι οτι θελω να πληρώσει για όλο αυτό που έκανε.

Θα ήθελα να ακούσω πολύ τη γνώμη σου όπως και των αναγνωστριών. Πώς συγχωρούμε έναν τέτοιο άνθρωπο που μας έχει κάνει πραγματικό κακό; Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Πικραμένη-θυμωμένη

___________________________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Αυτό που συνέβη ήταν δυσάρεστο επειδή ακριβώς έπεσες σε περίπτωση πολύ κακού εργοδότη: αήθης, χειριστική, εκμεταλλεύτρια, υποκριτική, κουτσομπόλα. Αυτά συμβαίνουν, δυστυχώς. Ωστόσο αυτό που πρέπει να καταλάβεις είναι ότι δεν έκανε ενεργητικά κακό προς το πρόσωπό σου, στοχευμένα ή/και με πρόθεση, θα μπορούσε να ήταν οποιαδήποτε άλλη κοπέλα στη θέση σου, ώστε να χρειάζεται να νιώθεις μίσος και να αναζητάς τρόπο να την συγχωρήσεις. Δεν υπάρχει κάτι να συγχωρήσεις. Τέτοια ήταν η προσωπικότητά της: απλαισίωτη, ανερμάτιστη, κακοδουλεμένη. Είναι μια συνολική κατάσταση που παρασύρει τους γύρω σε ένα τοξικό περιβάλλον. Τέτοιους ανθρώπους μπορεί να ξανασυναντήσεις στη ζωή σου, αν και το απεύχομαι, επομένως είναι σημαντικό να καταλάβεις κάτι πολύ σημαντικό.

Αυτό που σε εξαγριώνει και σε ντροπιάζει είναι ακριβώς αυτό που έχεις και η ίδια διαβλέψει: «πολλές φορές ντρεπομαι για εμένα που μου επέτρεψα να συμβει όλο αυτό και δε θέλω να το συζητήσω». Τον εαυτό σου πρέπει να συγχωρήσεις που ανέχτηκες καταστάσεις που δεν ήταν οι πρέπουσες. Ναι, στη δουλειά δεν είναι όλα ιδανικά και ορισμένοι εργοδότες κάποιες φορές μπορεί να ξεφύγουν εκτός ορίων, έχει συμβεί σε όλους. Όμως όταν παραμένουμε σε τέτοια περιβάλλοντα, ή δεν μιλάμε με όρους σαφείς αν και πολιτισμένους, έστω και λόγω μεγάλης οικονομικής ανάγκης, τροφοδοτούμε αυτή την παθογένεια με τον τρόπο μας. Αν αυτό δεν το έχετε επεξεργαστεί επαρκώς στην ψυχοθεραπεία σου, με έμφαση στην διαχείριση εαυτού, τότε δεν κάνετε σωστή δουλειά στην ψυχοθεραπεία σου και σπαταλάς χρήματα που μάλλον δεν σου περισσεύουν.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News