Η Ρένα απαντά: Πώς σκοτώνεις το απωθημένο;

Το απωθημένο έγινε απωθημένο ίσως για κάποιον λόγο.

__________________

Η ιστορία της απωθημένης όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Ρένα πώς σκοτώνεις το απωθημένο? Όταν εκείνος ήθελε εγώ δεν ήμουν σε φάση σχέσης, τώρα αυτός έχει σχέση, κάθε φορά που τον βλέπω μετανιώνω και ζηλεύω. Κάθε φορά που βρισκόμαστε τυχαία κάπου βλέπω πώς με κοιτάει, το νιώθω, είμαι και δικό του απωθημένο, η ατμόσφαιρα είναι ηλεκτρισμένη, φοβάμαι για το τι μπορεί να συμβεί αν τύχει και μείνουμε κάπου μόνοι μας. Δεν έχω βρει ακόμα κάποιον που να ταιριάζω τόσο όσο με εκείνον. Τρέμω τη μέρα που θα μάθω ότι θα την παντρευτεί. Οι αρχές μου δε μου επιτρέπουν να κάνω κίνηση τώρα που είναι σε σχέση από γυναικεία αλληλεγγύη… τι να κάνω? υποφέρω..

ΑΠΟ ΤΗΝ – απωθημένη

____________________

Ας οργανώσουμε τη σύζητηση.

Μεγάλη κουβέντα ανοίγεις φιλενάδα.

Το απωθημένο το έκανες απωθημένο επειδή δεν ενέδωσες όταν είχες την ευκαιρία. Αυτό σημαίνει ότι την περίοδο εκείνη είχες μέσα σου απορρίψει κάποια πράγματα, που τώρα, με το βίωμα και τις διαφορετικές οπτικές (ορισμένες εκ των οποίων απορρέουν από τον πληγωμένο εγωισμό σου) τα βλέπεις διαφορετικά. Όμως δεν θα μπορούσες να είχες αλλάξει κάτι τότε, επειδή αυτό που τώρα σου φαίνεται κατάλληλο και καλό δεν το έβλεπες τότε ως τέτοιο. Και πιθανότατα δεν θα ήταν καλή απόφαση να είχες πράξει τότε διαφορετικά. Δεν μπορούμε να μαστιγώνουμε τον νεότερο εαυτό μας για τις αποφάσεις που πήραμε ή δεν πήραμε τότε με τα δεδομένα που είχαμε τότε. Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε με τα εργαλεία που έχουμε την εκάστοτε στιγμή.

Ο ανεκπλήρωτος έρωτας έχει την ιδιαιτερότητα ότι δεν έχει δοκιμαστεί στην καθημερινότητα, με τα προβλήματα και τις δυσκολίες της, έτσι μοιάζει πάντοτε ιδανικός και καλύτερος από ό,τι θα ήταν στην πραγματικότητα. Αυτό το ξέρουμε θεωρητικά αλλά ίσως δεν το θυμόμαστε όταν υποφέρουμε. Κι ίσως και σε βάθος χρόνου, η δέσμευση κι η ρουτίνα βγάλουν ποιότητες που ούτε που τις φαντάζεσαι τώρα.

Εκτιμώ αυτό που λες περί γυναικείας αλληλεγγύης. Να έχεις τον νου σου όμως, επειδή ο κύριος έχει διπλή επιλογή ανοιχτή, κάποια που έχει και κάποια που δυνητικά θα μπορούσε να έχει (έχει σίγουρα αντιληφθεί ότι λιώνεις).

Ίσως αυτές οι δυο σκέψεις σε βοηθήσουν να το ξεπεράσεις.

Άλλη λύση είναι η απομάκρυνση. Δεν είσαι υποχρεωμένη να τον συναντάς, το τυχαίο κάνε το να μην είναι τυχαίο, και απομάκρυνε την πιθανότητα να βρεθείτε μόνοι. Θα βρεις τον τρόπο.

Για να παρηγορηθείς στο μεταξύ προτείνω κλασσική λογοτεχνία κι αριστουργηματική απόδοση στον κινηματογράφο: Τα Χρόνια της Αθωότητας της Edith Warton.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News