in

Η Ρένα απαντά: Πώς όμως σας έρχονται νέες ιδέες;

Οι καθηγητές μου πρότειναν να συνεχίσω με διδακτορικό, και θα ήθελα να το προσπαθήσω, το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν έχω απολύτως καμία ιδέα για το θέμα!

Οι καθηγητές μου πρότειναν να συνεχίσω με διδακτορικό, και θα ήθελα να το προσπαθήσω, το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν έχω απολύτως καμία ιδέα για το θέμα! ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

idea3

Οι ιδέες έρχονται σε άσχετες στιγμές και τις κρατάμε για όταν χρειαστεί.

________________

Η ιστορία της Μαρίας όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Καλησπέρα Ρένα!
Είμαι η Μαρία και μόλις ολοκλήρωσα το μεταπτυχιακό μου στη φιλοσοφία. Οι καθηγητές μου πρότειναν να συνεχίσω με διδακτορικό, και θα ήθελα να το προσπαθήσω, το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν έχω απολύτως καμία ιδέα για το θέμα!

Θα ήθελα τη δική σου γνώμη, αλλά και των αναγνωστών. Πώς σας έρχονται νέες ιδέες; Με ποιο πράγμα καταπιανόσασταν τη στιγμή που είχατε μια πραγματικά καλή ιδέα; Πώς ξεκολλάμε το μυαλό όταν νιώθουμε ότι δεν έχουμε πια ωραίες ιδέες και δεν είμαστε δημιουργικοί;
Ευχαριστώ

ΑΠΟ ΤΗΝ – Μαρία

____________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Το κόλλημα του μαθητή μπροστά στην άδεια κόλλα όταν του λένε να γράψει “ελεύθερο θέμα”… Το καταλαβαίνω και το συμμερίζομαι. Writer’s block, αγγλιστί.

Ένας πασίγνωστος συγγραφέας και φιλόσοφος εξηγούσε σε ένα τομίδιο, που συνόδευσε την τεράστια επιτυχία ενός μυθιστορήματός του, την διαδικασία με την οποία συνέλαβε την πλοκή του εν λόγω μυθιστορήματος.

Όλα ξεκίνησαν από μια σπερματική ιδέα, έλεγε: ήθελα να δηλητηριάσω έναν μοναχό! Και πού ζουν οι μοναχοί; Στα μοναστήρια. Και τι έκαναν στα μοναστήρια, ιδιαίτερα την χρονική περίοδο που είχε εξετάσει ο συγγραφέας στις σπουδές του, που ήταν ο όψιμος Μεσαίωνας; Αντέγραφαν βιβλία ελλείψει τυπογραφίας -συχνά ξεστραβώνονταν με την διαδικασία. Άπειρα βιβλία, βιβλιοθήκη και τυφλός φέρνουν στο νου αναγκαστικά τον Μπόρχες, οπότε Χόρχε ο βιβλιοθηκάριος μας. Αλλά μιας και το περιβάλλον χωρικά και χρονικά είναι εσχατολογικό, τι πιο ταιριαστό από την αναφορά της Αποκάλυψης; Και τι μας λέει η Αποκάλυψη; “Όταν σαλπίσει ο άγγελος θα γίνει το νερό των ποταμών αίμα”. Χρειαζόμουν λοιπόν κάτι που θα γέμιζε αίμα. Δεν μπορούσα ν’αλλάξω την Αποκάλυψη, ήταν μέρος του κόσμου, μας τονίζει. Θα μπορούσα όμως να επιλέξω την εποχή προς τα Χριστούγεννα που σφάζουν τα γουρούνια στα μοναστήρια ώστε να μαζέψουν το αίμα σε μεγάλα πιθάρια που θα χωρούσαν έναν νεκρό μοναχό άνετα. Και βέβαια μια μεσαιωνική βιβλιοθήκη εύκολα λαμπαδιάζει, όπως τα αεροπλάνα πάνω από τον Ειρηνικό στις ταινίες για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τέλεια, προχωρούσα όπως έπρεπε, μας λέει ο μυθιστοριογράφος.

Και κάπως έτσι προέκυψε Το Όνομα του Ρόδου!

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι οι νέες ιδέες δεν είναι αναγκαίο να έρχονται ως εφευρέσεις στο μυαλό του Τέσλα ή του Έντισσον, ως μια σύνθετη και περίπλοκων σταδίων διαδικασία που απαιτεί τεχνικές γνώσεις και επιστημοσύνη. Μπορεί να είναι κάτι φαινομενικά απλό, έως και παράλογο ή παράτολμο. Μπορεί να πλένω πιάτα και να σκεφτώ ότι όπως τρέχει το νερό στη γούρνα τρέχουν κι οι σκέψεις μέσα σε μια χοάνη όπου εναποτίθενται όλες οι σκέψεις της ανθρωπότητας: τι θα συνέβαινε τότε; Το σημειώνω σε ένα μπλοκάκι που περιφέρεται στο σπίτι, γεμάτο με τέτοιες περίεργες σημειώσεις. Σημασία έχει η εξέλιξη της σπερματικής ιδέας μετά, με λογική κλιμάκωση. Κάτι που εξαρτάται όχι από τη δημιουργικότητα καθεαυτή, αλλά από την εργατικότητα, τον ορθολογικό συλλογισμό, την στέρεα επιχειρηματολογία, την σημασία στην λεπτομέρεια, την τεχνογνωσία του metier.

Η φιλοσοφία αποτελεί ανεξάντλητο τομέα σκέψης για θέματα που δεν επιλύονται ποτέ, σαν το Οντολογικό ή το Γνωστικό, και επειδή δεν αποτελεί τομέα αποκαλυπτικής γνώσης όπως είναι οι περισσότερες θρησκείες έχει το πλεονέκτημα ν’αντέχει στη βάσανο της αμφισβήτησης. Μια καλή ιδέα θα ήταν να διαλέξεις μια εντελώς δεδομένη θεωρία και να της αλλάξεις (αν μπορείς) εντελώς ρότα να δεις τι θα συμβεί. Μην περιμένεις να σου πει άλλος τι να γράψεις, αν αυτό περιμένεις τότε δεν είσαι έτοιμη να ξεκινήσεις διατριβή. Όταν θα είσαι έτοιμη θα το καταλάβεις.

Καλή επιτυχία!

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News

7 Comments
δημοφιλέστερα
νεότερα παλαιότερα
Ενσωματωμένα σχόλια
Δείτε όλα τα σχόλια
Κλειτώ
Κλειτώ
3 χρόνια πριν

‘Eχω ένα φίλο που μένει στο Λονδίνο. Ο άνθρωπος αυτός αγαπάει πολύ τη θάλασσα. Από παιδί. Στο σχολείο βαριόταν, δεν ήταν ιδιαίτερα καλός μαθητής. Οι καθηγητές στη χώρα του δεν τον θεωρούσαν ιδιαίτερα έξυπνο. Ο άνθρωπος αυτός διδάσκει αυτή τη στιγμή σε ένα από τα καλύτερα παν/μια του κόσμου. Την αγάπη του για το νερό, τη μετέτρεψε σε ιδέα, καθώς από μικρό παιδί παρατηρούσε το νερό με ιδιαίτερη προσοχή. Η πρωτότυπη ιδέα του έγινε διδακτορικό και η ζωή πήρε το δρόμο της. Ιδέες θα βρεις πολλές φορές εκεί που δεν το περιμένεις. Τα ερεθίσματα υπάρχουν παντού. Διάβασε, ενημερώσου για τον… Διαβάστε περισσότερα »

Wolfcry
Wolfcry
3 χρόνια πριν

“Μπορεί να είναι κάτι φαινομενικά απλό, έως και παράλογο ή παράτολμο.”. Αυτό που λέει η Ρένα. Τελειώνω το διδακτορικό μου σύντομα (σε άλλο τομέα βέβαια), έχοντας δύο δημοσιεύσεις σε καλα περιοδικά και μία που έγινε πρόσφατα δεκτή σε ένα ακόμα καλύτερο περιοδικό, με πολύ υψηλό impact factor. Η ιδέα ήταν απλή τόσο σε επίπεδο λογικής όσο και υλοποίησης. Αν και, όσον αφορά την υλοποίηση, επειδή δουλεύω παράλληλα, δε μου φάνηκε καθόλου δύσκολη. Πέρα από τα παραπάνω, όμως, διαβάζω συνεχώς. Και διαβάζω γιατί μου αρέσει ο τομέας που ασχολούμαι και να εμπλουτίζω συνεχώς τις γνώσεις μου. Και όσο μαθαίνω, τόσο προκύπτουν… Διαβάστε περισσότερα »

Effie
Effie
3 χρόνια πριν

Εγώ θα ήθελα να σου πω κάτι πρακτικό, καθώς έχω εμπειρία στον πανεπιστημιακό χώρο. Οι καθηγητές αναλαμβάνουν την επίβλεψη διδακτορικών που εμπίπτουν στα δικά τους επιστημονικά ενδιαφέροντα. Και δεν περιμένουν ότι ο υποψήφιος διδάκτορας θα έρθει με μια εντελως πρωτότυπη ιδέα, αν και η πρωτοτυπία στη σκέψη είναι πολύ επιθυμητό χαρακτηριστικό. θα σε συμβούλευα να έρθεις σε επαφή με τα ερευνητικά ενδιαφέροντα του καθηγητή που σε ενδιαφέρει, διαβάζοντας και αποκτώντας μια καλή ιδέα του ερευνητικού του αντικειμενου. Και μετά, εφόσον σε ενδιαφέρει, να πας να το συζητήσεις, εκθέτοντας και τους λόγους που θα ήθελες να κάνεις διδακτορικό. Συνήθως μέσα από… Διαβάστε περισσότερα »

Τελευταία επεξεργασία 3 χρόνια πριν από Effie
Lettuce
Lettuce
3 χρόνια πριν

Αντιμετώπισα και εγώ αυτό το πρόβλημα αρκετά έντονα στην αρχή του διδακτορικού. Επί 6 μήνες δε μπορούσα να βρω θέμα, επειδή ο,τι και να πρότεινα στον επιβλέποντα εμμέσως πλην σαφώς “δεν του αρεσε”. Τελικα αυτή η διαδικασία είχε καλό τέλος για 2 λόγους. Ο ένας είναι ότι κατέληξα να κανω ένα θέμα που δεν είχα σκεφτεί καθόλου αρχικά, αλλά τελικά είναι πολύ πιο κοντά σε αυτά που όντως με ενδιαφέρουν σε σχέση με τα πράγματα που σκεφτόμουν στην αρχή. Ο δεύτερος είναι ότι έμαθα να σκέφτομαι πάντα με την ερώτηση: Και γιατί το να μελετήσει κανείς αυτο είναι ενδιαφερον; Δε… Διαβάστε περισσότερα »

Filipdesport
Filipdesport
3 χρόνια πριν

Ή λύση στο πρόβλημα σου θα έρθει εάν πάρεις έμπνευση από κάπου. Οπότε σαν βήμα ένα δεν ψάχνεις την ιδέα αλλά ψάχνεις την έμπνευση που θα γεννήσει την ιδέα. Οπότε και σου προτείνω να κάνεις έρευνα πάνω σε ξένους φιλοσόφους για να εμπνευστείς κάτι καλό και δημιουργικό. Με τους Έλληνες έχουν γίνει τόσες διατριβές που έχει επέλθει κορεσμός.
Για μα βάλω ένα λιθαράκι και να σου δώσω έμπνευση προτείνω να μελετήσεις σε βάθος τον Patocka. Είναι Τσέχος φιλόσοφος. Καλή τύχη εάν βρεις την άκρη σου ενημέρωσε μας έχει ενδιαφέρον η κατάσταση σου 🙂

Erik@
Erik@
3 χρόνια πριν

Η έμπνευση μπορεί να έρθει ανά πάσα ώρα και στιγμή! Στη δική μου περίπτωση ηρθε ένα βράδυ μετά απο μάζωξη σε σπίτι που είχα πιει αρκετά και που είχα περάσει ένα υπέροχο βράδυ με πολυ γελιο κ καλούς φίλους. Γυρισα σπιτι κ πριν με παρει ο υπνος ηρθε κ η εμπνευση. Στο καπακι αρχισα να ψαχνω αν υπαρχει βιβλιογραφια πανω στο θεμα κ αν αυτο μπορουσε να σταθει σαν ιδεα. Κ οταν δεν βρηκα να υπαρχει κατι αναλογο πανω σε αυτο, ηξερα οτι ναι αυτο ειναι! Την εποχή εκείνη εκανα ακόμα μεταπτυχιακό κ δούλευα σε ένα εργαστήριο σε άλλο τμήμα.… Διαβάστε περισσότερα »