Η ζήλεια απέναντι σε άλλους ανθρώπους όταν είναι τέτοιας υφής δεν είναι κάτι κακό.
________________
Η ιστορία της Κυνηγώ την Πηγή για να Πιώ Νερό όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπημένη Ρένα,
Αρχικά, συγχαρητήρια για τις εύστοχες απαντήσεις σου και την ενσυναίσθηση που σε διακατέχει.
Η δική μου απορία είναι: Πώς τελικά καταφέρνουμε να νικήσουμε το συναίσθημα της ζήλειας απέναντι σε ανθρώπους που ασχολούνται με αυτό που θέλουμε να κάνουμε κι εμείς, αλλά με την εξής διαφορά: Οτι σε εκείνους για κάποιο λόγο έρχονται όλα πιο βολικά, εξελίσσονται με πολύ πιο γρήγορους ρυθμούς, έχουν καλύτερο ίσως οικονομικό υπόβαθρο που συντελεί στα δύο προηγούμενα που ανέφερα ή ας πούμε ξεκινάνε τώρα μόλις στα 18 τους με αναγνώριση και ευκαιρίες κι εσύ κάθεσαι και αγωνίζεσαι από τα 18 εδώ και 10 περίπου χρόνια τώρα για να πείσεις γύρω γύρω οτι αξίζεις και πας σαν χελώνα και δεν ξέρεις τί φταίει… Και να έχεις και τους γύρω να αναρωτιούνται πώς με τόσα προσόντα και τόση ευχέρεια σε αυτό που επέλεξες ακόμη δεν έχεις κάνει κάτι σοβαρό, ακόμη αγωνίζεσαι και κάνεις όποια άλλη δουλειά εκτός από την αγάπη σου.
Και όταν λέω ζήλεια, δεν εννοώ φθόνο, όχι βέβαια. Εννοώ αυτό το συναίσθημα τύπου, γιατί ο άλλος κι όχι εγώ, αφού είμαι κι εγώ το ίδιο καλή. Χωρίς να σημαίνει οτι δε χαίρομαι που πάει ο άλλος μπροστά, αλλά επιθυμώ διακαώς να πάω κι εγώ.
Συγχώρα με για την πολυλογία μου και σε παρακαλώ βοήθησέ με με το χάρισμα που έχεις να μας διαφωτίζεις εδώ στο ampa.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Κυνηγάω την πηγή για να πιώ νερό.
_______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια.
Το ερώτημά σου είναι εξαιρετικό! Και κατανοώ απολύτως πώς το λες κι ότι αυτή η ζήλεια που λες είναι καλοπροαίρετη. Δεν θα την έλεγα ζήλεια, θα την έλεγα άμιλλα. Καλό είναι να θέλουμε να είμαστε καλοί, καλύτεροι καθημερινά, τόσο καλοί όσο κι οι άλλοι, γιατί όχι, εφόσον το αξίζουμε. Αυτό μας ενεργοποιεί και μας κρατά σε εγρήγορση να προσπαθούμε να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής μας. Ζούμε σε ένα ανταγωνιστικό πλαίσιο που ούτως ή άλλως μας ωθεί σε μια κόντρα, αλλά με το context που θέτεις εσύ δεν το βρίσκω διόλου κακό. Είναι προσπάθεια να καλυτερέψεις την θέση σου βασιζόμενη στις δυνάμεις σου.
Λοιπόν, πώς καταπολεμούμε αυτό το αίσθημα… Νομίζω μόνον ένας τρόπος υπάρχει, αλλά παίρνει χρόνο και βιώματα και μια ωριμότητα στο να συνειδητοποιήσουμε κάτι που παιδιόθεν μεν βλέπουμε αλλά δεν θέλουμε να αποδεχτούμε. Η ζωή είναι άδικη. Δεν την νοιάζει να βάλει ισόνομο συντελεστή σε όλους ώστε να έχουμε την ίδια εξέλιξη. Πράγματι κάποιοι ξεκινούν ελαφρώς πιο ευνοημένα, ίσως και κάτι παραπάνω από ελαφρώς (το οικονομικό πάντοτε βοηθάει). Αυτό όμως που δεν βλέπουμε είναι ότι οι άνθρωποι που πετυχαίνουν κάποια πράγματα, ακόμα κι αν ξεκινούν από ευνοϊκή βάση, αν πράγματι πετύχουν κάτι σοβαρό, τότε υπάρχει σίγουρα δουλειά από πίσω. Πώς το λέει εκείνο το ρητό του Thomas Edison; Genius is 10% inspiration and 90% perspiration (Η ευφυία είναι 10% έμπνευση και 90% ιδρώτας.) Σε προτρέπω να ψάξεις τον Edison και τις τεχνικές του εφευρεύσεις. Θα σε προέτρεπα ακόμη περισσότερο να τον ψάξεις εις αντιπαραβολή με τον Nicola Tesla, ένα μυαλό που παρόμοιό του δεν έχει εμφανιστεί συχνά στην ιστορία. Θα διαπιστώσεις κάτι πολυ ενδιαφέρον!
Αυτό που επίσης δεν βλέπουμε όταν το πράσινο τερατάκι μας κατατρώει τα σωθικά είναι ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να του πηγαίνουν όλα πρίμα. Είναι αδύνατον. Κάτι κάπου θα στραβώσει κι έρχεται ως ισοστάθμισα των επιτυχιών που βλέπουμε και θαυμάζουμε. Δεν το λέω karma, ούτε συμπαντική δικαιοσύνη. Το λεω ότι δεν μπορεί να έχουμε παντού την προσοχή μας και την ενέργειά μας τεταμένη. Το λέω επίσης ότι δεν έχουμε έλεγχο στα πάντα, κάποια πράγματα είναι πάνω από τον έλεγχό μας.
Απλά κάποιοι συνάνθρωποί μας δεν κλαίγονται, δεν εκφράζουν τα παράπονά τους, δίνουν την εικόνα του ατσαλάκωτου, κι έτσι τους αντιλαμβανόμαστε ως πολύ ευνοημένους και πολύ πετυχημένους. Ίσως το λάθος είναι στην ματιά μας που δεν διεισδύει σε βάθος. Ίσως κι εκείνοι να έχουν ανάγκη να κατέβουν για λιγουλάκι από το βάθρο του τέλειου. Άνθρωποι είναι κι αυτοί.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Παρόλο που δε διαφωνώ γενικά με την απάντηση, σίγουρα έχω εντελώς διαφορετική άποψη για το “Genius is 10% inspiration and 90% perspiration“. Θα έδινα 80% στο προνόμιο, 15% στην ευφυία και 5% στα τυχαία γεγονότα. Η δουλειά έρχεται σε επόμενο στάδιο, για να κρατήσεις ό,τι απέκτησες από τα προηγούμενα και να το εξελίξεις. Όπως περίπου ξεκίνησε να αναφέρεται, οι πολύ προνομιούχοι άνθρωποι πιστεύουν ότι τα κατάφεραν επειδή δούλεψαν, θεωρώντας ότι όλοι οι υπόλοιποι ξεκινάν με τα ίδια δεδομένα. Συνήθως όταν ακούω ως συνταγή επιτυχίας τη σκληρή δουλειά από περιέργεια ψάχνω τι υποστήριξη παίζει από πίσω. Κι όσο ψάχνεις βρίσκεις. Σε… Διαβάστε περισσότερα »
Είχα κι εγώ το ίδιο θέμα παλιότερα αλλά μεγαλώνοντας μου έφυγε τελείως. Πώς; Αρχίζοντας να παρατηρώ πολλά από αυτά που λέει κι η Ρένα. Όντως η ζωή είναι άδικη πολλές φορές. Αλλά βλέποντας πόσους ενώ είχαν τα πάντα έκαναν μια τρύπα στο νερό, ούτε αυτό αρκεί. Βλέπεις μόνο την επιφάνεια. Δεν ξέρεις ούτε πόση δουλειά έριξαν, ούτε τις θυσίες ή τι παραχωρήσεις έκαναν για να είναι εκεί όπου είναι. Ούτε τι συμβαίνει σε άλλους τομείς της ζωής τους. Επίσης, κάτι που δύσκολα συνειδητοποιουμε για τους εαυτούς μας είναι πως πιθανόν κι εσύ ξεκίνησες με προνόμια που άλλοι δε διαθέτουν και… Διαβάστε περισσότερα »
Καλωσορίσατε στο κόσμο των ενηλίκων! Δεν είναι ζήλεια αυτό που περιγράφετε αλλά εκφράζεται την αλήθεια σας που είναι κοινή για πολλούς ανθρώπους ειδικά μη έχοντες, λιγότερο προνομιουχους κλπ. Οι ίσες ευκαιρίες δεν υπάρχουν σίγουρα και η σκληρή δουλειά δεν ανταμείβεται παντού κ πάντα. Όμως αυτό δε σημαίνει ότι δε θα πιείτε ποτέ νερό από τη πηγή. Και αν τελικά δεν μπορείτε να πιείτε νερό από την συγκεκριμένη πηγή αλλάξτε πηγή. Διαμορφώστε εσείς τις συνθήκες σύμφωνα με τα μέσα κ τις δυνάμεις σας κ όσο είναι στο χέρι σας γιατί συνήθως δεν είναι 100% στο χέρι μας να τα ελέγξουμε όλα… Διαβάστε περισσότερα »
Νομίζω ότι αδικείς τον εαυτό σου. Αυτό που περιγράφεις δεν μου ακούγεται για ζήλεια! Μπράβο σου που τα πηγές τόσο καλά και εξελίχθηκες!! 👏
Νομίζω πως όλα είναι θέμα προσέγγισης. Καταρχάς εξαρτάται τι επαγγελματική κατεύθυνση επιλέγει ο καθένας. Αν επιλέξεις να πάρεις την επιχείρηση των γονιών σου, προφανώς έχεις μια πολύ στρωμένη αρχή. Εννοείται πως υπάρχουν πολλές δυσκολίες στο να είσαι επιχειρηματίας αλλά δεν συγκρίνεται με το να ξεκινάς κάτι μόνος σου (επιχείρηση ή καριέρα). Στην Ελλάδα υπάρχει έντονη η λογική του μέσου, να σου βρουν οι γονείς σου δουλειά σε κάποιον γνωστό. Επίσης το θεωρώ απαράδεκτο, τουλάχιστον για ανθρώπους που έχουν προσόντα. Αν, λοιπόν, μιλάμε για ανθρώπους που χαράζουν την δική τους πορεία, ορίζω μια παράμετρο για την τύχη (ή το προνόμιο): Πόσο… Διαβάστε περισσότερα »