Οι τοξικοί γονείς γίνονται και τοξικοί παππούδες.
________________
Η ιστορία της Τίνας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Πως σταματάς να έχεις επαφή με τοξικούς γονείς, χωρίς να σε αγχώνει η απομάκρυνση και πως δε θα επηρεάσει αυτή η απόφαση τα εγγόνια;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Τίνα
________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Για να αναφέρεσαι σε απομάκρυνση καταλαβαίνω ότι έφτασε ο κόμπος στο χτένι. Δεν μας δίνεις περισσότερες πληροφορίες ώστε να κατευθυνθούμε στο αν υπάρχουν περιθώρια οριοθέτησης, επικοινωνίας, αποφάσεων και λύσεων που θα μπορούσαν να αποκαταστήσουν ένα μίνιμουμ στις σχέσεις μεταξύ σας. Είναι γεγονός ότι γονείς που είχαν παρεμβατικό τρόπο ή ασκούσαν μεγάλο έλεγχο, με την δημιουργία οικογενείας του παιδιού τους, ασκούν ακόμα μεγαλύτερη πίεση μέσω των εγγονιών. Εκείνοι είχαν τον πρώτο ρόλο όταν μεγάλωναν τα δικά τους παιδιά τώρα ήρθε η ‘ώρα να παραδώσουν επάξια και με εμπιστοσύνη την σκυτάλη αυτή στα δικά τους παιδιά για να αναθρέψουν και να μεγαλώσουν τα μικρά τους παιδιά. Τώρα τους είναι δύσκολο να παραδώσουν την σκυτάλη, θέλουν να έχουν λόγο σε όλα. Όσο δε πιο ματαιωμένοι από τις επιλογές ζωής τους, τόσο δυσκολεύονται να διαχειριστούν τη νέα συνθήκη.
Παρένθεση: Διαφορετική περίπτωση έχει η τυχόν υποψία κακοποίησης, οπότε εκεί χρειάζεται άμεσα βοήθεια ειδικευμένων επαγγελματιών και μόνον. Κάθε αυτοσχεδιασμός μπορεί να είναι βλαπτικός.
Στο ερώτημά σου. Το να μην αγχώνεσαι για την απομάκρυνση είναι θέμα αφενός ψυχολογικό, κι αφετέρου πρακτικό. Αν πρακτικά προσδοκούσες στην βοήθεια των γονιών για το μεγάλωμα των εγγονιών, εμ, πώς να μην αγχώνεσαι. Θα πρέπει αναγκαστικά να βρεις από αλλού βοήθεια, και το πρακτικό άγχος θα φύγει όταν θα την βρεις. Μην ξεχνάμε ότι όταν προσδοκούμε βοήθεια από κάποιον, δωρεάν και χωρίς όρια, είναι επόμενο ότι θα αξιώσει κάποια υπόσταση και λόγο στην ζωή των εγγονιών.
Από ψυχολογικής πλευράς, η ανάγκη για αποδοχή των γονιών μας τελειώνει περίπου στα πρώτα στάδια της ενήλικης ζωής. Πάντοτε έχει μια βαρύνουσα σημασία η εκτίμησή τους, όμως δεν μας καθορίζει πια η αποδοχή τους. Είναι μάταιο να παλεύεις να την έχεις, αν δεν την είχες ως τότε, επομένως, δες το έτσι. Είναι ένα θέμα που μπορείς να διαχειριστείς και με τη βοήθεια της συμβουλευτικής, που ίσως φανεί χρήσιμη και στο παρακάτω.
Το θέμα των εγγονιών είναι πιο περίπλοκο. Όταν οι γονείς είναι μακριά ή δεν ζουν, η εξήγηση γιατί δεν έρχονται σε επαφή μαζί τους είναι λίγο πολύ αυταπόδεικτη. Τι γίνεται όμως όταν η δυνατότητα επαφής υπάρχει και δεν επιδιώκεται; Θα χρησιμοποιήσεις υπεκφυγές για ένα διάστημα, και κατόπιν θα χρησιμοποιήσεις την βοήθεια της συμβουλευτικής από επαγγελματία ώστε να σου δώσει τις κατάλληλες οδηγίες πώς να θέσεις το θέμα στα παιδιά σου.
Εύχομαι το καλύτερο δυνατόν αποτέλεσμα.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Θα μειώνεις σταδιακά τα κανάλια επικοινωνίας. Το ελάχιστο, στο οποίο άφοβα φτάνεις, αλλά κάτω από το οποίο δε θα πέσεις όμως είναι να απαντάς μόνο σε email στο οποίο λένε ότι θέλουν να δούνε τα παιδιά και θα κανονίζεις οριοθετημένο χρόνο στον οποίο βάζεις ζουμ call. Επίσκεψη με εσένα για ορισμένες ώρες σε γιορτές και όταν τους ζητάνε τα παιδιά. Κομμένα τηλέφωνα, βάζεις τηλεφωνητή, αν είναι κάτι επείγον ας το αφήσουν με μύνημα που να λένε τι θέλουν ( στα πάρε με τώρα είναι σοβαρό, δεν ασχολείσαι ). Όταν πας με τα παιδιά ( λίγες φορές το χρόνο), καλημέρα καλησπέρα,… Διαβάστε περισσότερα »
Αντιμετώπισα το ίδιο πρόβλημα με τους γίνεις του συζύγου με αποτέλεσμα να απευθυνθώ στην παιδοψυχολόγο. Μας ζήτησε να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς με το παιδί και να εξηγήσουνε τον λόγο που κρατάμε αυτή την στάση. Επίσης μας είπε πως καλό θα ήταν να αφήσουμε το παιδί να έχει την δικιά του άποψη για το θέμα σε ότι αφορά την δικιά του σχέση με τους παππουδες και εάν ζητήσει να τους δει να το επιτρέψουμε
Γιατί,πολύ απλά, δεν εξηγείς στα παιδιά την προβληματική συμπεριφορά τους??
Γιατί δεν τους λες την αλήθεια,ότι αυτό που κάνουν είναι κακό,ύπουλο,τοξικό??
Δεν λες πόσο μικρά είναι,αλλά αν είναι από 7 κ πάνω, αν νομίζεις ότι δεν καταλαβαίνουν, πλανασαι πλανην οικτράν!!