Ο γιος διαφέρει καθώς είναι αναπτυξιακά πάνω από το μέσο όρο.
___________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Χαιρετω την ομορφη παρεα του ampa που τοσο με εχει βοηθησει απο τοτε που σας ανακάλυψα.
Αποφασισα να στειλω και τη δικη μου ερωτηση, που αφορα το γιο μου, γιατι πιστευω οτι εδω θα ακουσω γνωμες απο ειδικους , ή κι ατομα που βιωσαν κατι αντιστοιχο.
Ο μικρος μου 3,5 χρονων εχει πολυ υψηλη γνωστικη ικανοτητα. Ενδεικτικά, δεν μπεμπεδισε ποτε, μιλησε γρήγορα και καθαρα απο την αρχη, 1,5 χρονων μετρουσε ηδη ανετα μεχρι το 50 κι αναγνωριζε τα γραμματα του αλφαβήτου (μου διαβαζε τις πινακιδες των αυτοκινητων), ειχε μαθει χρωματα και σχήματα, κι οχι μονο τα βασικα αλλα και την ελλειψη, το τραπεζιο και το παραλληλογραμμο, που προφερε απο τοτε ολοκαθαρα. Πλεον 3,5 χρονων , μετραει μεχρι και το εκατομυριο κι εχει αρχισει τις μαθηματικες πραξεις , φτάνοντας στον πολλαπλασιασμο, μιλαει ευγλωττα και με λογικη, και τελευταια δειχνει μεγαλο ενδιαφερον για τις λεξεις, ειναι νομιζω θεμα χρονου να αρχίσει να διαβαζει.
Να σημειωσω οτι αυτα δεν του μαθαινω εγω επιμενοντας, τα καταλαβαινει μονος του και μετα μου ζηταει να του τα δειξω. Καποια τα ειδε κι απο τηλεοραση πχ αριθμοκυβακια.
Αρχικα, δεν ειχαμε αντιληφθει ακριβως ποσο μπροστα ηταν, δεν ειχαμε και συγκριση λογω απομονωσης της πανδημιας, μας φαινοταν απλα χαριτωμενο. Η πρωτη επισημη διαγνωση εγινε απο λογοθεραπεύτρια, που ειχε επισκεφθει τον παιδικο σταθμο κι υπονοησε κι αυτισμό, και στην πορεια συμβουλευτηκα κι αναπτυξιολογο ο οποιος απεκλεισε τον αυτισμο ( ειναι πολυ κοινωνικος με ενσυναισθηση) που μου ειπε ομως μεταξυ αλλων οτι εχει ταση διασπασης προσοχης και ιδεοψυχαναγκασμου.
Το αγχος μου ειναι να τον βοηθησω να αναπτύξει τις ικανοτητες του χωρις να επηρεάσουν την ποιοτητα ζωης του. Κι αυτο γιατι ολοι μου λενε οτι του κανω μεγαλο κακο που του μαθαινω ολα αυτα τα πραγματα, οτι θα βαριέται στο σχολειο κι οτι του στερω την παιδικοτητα του. Δεν του τα μαθαινω ομως επειδή εγω το θελω, με το ζορι, ο ιδιος μου το ζηταει, εχει ερεθισματα απο παντου κι ενδιαφέρεται για τα παντα και θελει πολυ να μαθαινει οτι μπορει. Αλλωστε και παιζει πολυ σαν παιδακι και εχει αρκετους φιλους.
Φοβάμαι ομως αν θα μπορει να προσαρμοστει στη ζωη αργοτερα, ειδικα του σχολειου. Επισης μου λενε οτι ατομα σαν αυτον βαριουνται ευκολα και καταληγουν αποτυχημενοι, γιατι δεν μπορούν να αφοσιωθουν σε ένα συγκεκριμένο αντικειμενο. Απο την αλλη μου λενε να μην αφησω τις ικανοτητες του να πανε χαμενες.
Επισης με αγχωνει οτι τοσο εγω οσο κι ο πατερας του, παρα τα τυπικα προσόντα μας , δε θεωρουμαστε πετυχημενοι, κι επιπλέον εγω σαν ανθρωπος ειμαι ασυγκροτητη , αναβλητικη και δισταχτικη, και φοβαμαι πως θα ειμαι πολυ λαθος προτυπο. Επιπλεον δεν έχουμε την οικονομικη ανεση ιδιωτικων σχολειων, και φοβαμαι πως κι οι δραστηριοττηττες οπως ρομποτικη κτλ θα κοστίζουν πολυ και δε θα μπορουμε να προσφερουμε οσα χρειάζονται.
Τι με συμβουλευετε; Πως να τον βοηθησω; Θελω απλα να ειναι ευτυχισμένος και να κανω το καλυτερο.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Αγχωμενη μαμα
______________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Αγχωμένη μαμά, ξεαγχώσου ακούγοντας εμπειρίες άλλων γονιών σε συζητητήρια προικισμένων παιδιών που θα αναζητήσεις στο διαδίκτυο για να μαζέψεις εμπειρίες.
Μην πέσεις στην παγίδα να νιώσεις υπεύθυνη για την μελλοντική εξέλιξη του παιδιού ως προς τα επιτεύγματα: είναι νωρίς και το παιδί το ίδιο θα σας κατευθύνει πώς θέλει και μπορεί να πορευτεί. Εσείς είστε οι φροντιστές, όχι οι εκπαιδευτές. Το πρώτο κι αποφασιστικό βήμα ήταν η διάγνωση από αναπτυξιολόγο. Θα προσφέρετε διάφορα ερεθίσματα και όταν φτάσει σε σχολική ηλικία θα περάσετε από συνέντευξη (γονείς και παιδί) από το τοπικό ΚΕΔΑΣΥ της πρωτοβάθμιας της περιοχής σας για διεπιστημονική εκτίμηση. Θα σας κατευθύνουν πλήρως από κει για το τι θα γίνει.
Δραστηριότητες σαν αυτές που περιγράφεις προσφέρονται και σε δήμους και σε κέντρα, όχι με φοβερό αντίτιμο, οπότε δεν είστε αποκλεισμένοι.
Μαζί με τα νοητικά επιτεύγματα φροντίστε το παιδί να έχει φυσική άσκηση και επαφή με άλλα παιδιά. Διαφέρει κι όσο μεγαλώνει το χάσμα θα μεγαλώνει, επομένως χτίστε κοινωνικές δεξιότητες ώστε να το διαχειρίζεται.
ΥΓ. Τα αυτιστικά άτομα νιώθουν την ανάγκη κοινωνικής επαφής επίσης και ταυτόχρονα έχουν την ικανότητα της ενσυναίσθησης. For the record.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Ειμαι η “αγχωμενη μαμα”. Σας ευχαριστω ολους για τα σχολια, ηταν πολυ βοηθητικα! Με ηρεμησαν πολυ οι συμβουλες που μου δωσατε οπως και να γνωριζω οτι υπαρχουν δομες που θα μπορουσα να απευθυνθω αν χρειαστεί,Για οσους αναρωτιουνται γιατι αγχωνομαι απο τοσο νωρις (η γιατι αγχωνομαι εν γενει), ειναι επειδη πλεον ειναι πολυ εμφανες σε οποιον γνωριζει το μικρό οτι ειναι μπροστα (φυσικα εγω δε λεω κατι απλα ο μικρος μιλαει ΣΥΝΕΧΕΙΑ), οποτε ακουω χιλια δυο σχολια. Συνηθως δε δινω σημασια σε σχολια, αλλα εδω δεν εχω γνωση και δεν ξερω τι πρεπει να αφησω και τι να κρατησω (η παιδιατρος… Διαβάστε περισσότερα »
η καλή παιδική ηλικία , θα είναι ένα όπλο του στη ζωή. μόνο αυτό μπορείς να του δώσεις. Κατά τα αλλά θα περάσει πολλές δυσκολίες γιατί θα του λείπει πάντα κάτι βασικό: η ασφάλεια του ζώου όταν βρίσκεται με το κοπάδι του
Λοιπόν, έχουμε και λέμε. Καταρχάς ξεκινάω με το υστερόγραφο της Ρένας, το οποίο είναι πάρα πολύ σωστό και ήμουν έτοιμος να το επισημάνω, πριν το διαβάσω. Τα άτομα με ΔΑΔ (αυτισμό), φυσικά έχουν την ανάγκη της παρέας και της συντροφικότητας, απλώς έχουν ελλείψεις στις κοινωνικές δεξιότητες. Τώρα, όσον αφορά την ενσυναίσθηση, φυσικά και διαθέτουν, και μάλιστα θυμάμαι τον καθηγητή μας, να λέει στη σχολή ότι μπορεί να έχουν και ιδιαίτερα ανεπτυγμένη ενσυναίσθηση, απλώς δεν μπορούν εύκολα να την εξωτερικεύσουν. Τώρα, το παιδί σου είναι χαρισματικό. Δηλαδή το IQ του είναι πάνω από το φυσιολογικό, δηλαδή το 100, που έχει ο… Διαβάστε περισσότερα »
Θα σου μιλήσω ως μητέρα ενός, όπως χαρακτηρίζεται, χαρισματικού παιδιού. Η κόρη μου ξεκίνησε από 9 μηνών να “τραγουδάει”, μουγκριζοντας τις νότες τραγουδιών. 14 μηνών ξεκίνησε να παίζει στο ξυλόφωνο παιδικά τραγούδια. 18 μηνών μιλούσε κανονικά, με προτάσεις και χωρίς θέματα στην άρθρωση. Κάπου στα 2+ άρχισε να λύνει μαθηματικές πράξεις. Στα 3 ήξερε να διαβάζει και 3,5 έγραφε. 7 ετών έμαθε να διαβάζει το ρωσικό αλφάβητο. Εννοείται πως όλα αυτά δεν της τα δίδαξε κανένας, έτσι από μόνη της τα αντιλαμβανόταν. Επίσης είναι ένα παιδί που από πολύ μικρή ηλικία απολάμβανε κυρίως την παρέα των ενηλίκων. Παρόλο που ανέκαθεν… Διαβάστε περισσότερα »
Μπορείτε να μου εξηγήσετε πως αυθόρμητα αρχισε να γράφει και να διαβάζει το ρωσικό αλφάβητο, αφού δεν τα διδάχθηκε από κάπου?
Να το γράφει δεν ξέρει, μόνο να το διαβάζει. Από κάτι βίντεο που έβλεπε στο YouTube, με πρωταγωνιστές ρωσάκια που έπαιζαν. Δεν ξέρω με ποια νοητική διεργασία αντιλήφθηκε σε ποιο ήχο αντιστοιχεί κάθε γράμμα. Το αντιλήφθηκε όμως, και μπορεί να διαβάσει συλλαβιστά, χωρίς φυσικά να ξέρει τι σημαίνουν αυτά που διαβάζει.
Και τα ελληνικά δεν τα διδάχτηκε από κάπου. Ένα επιτραπέζιο είχε με τα γράμματα της αλφαβήτου, και μια εβδομάδα αφού της το δώρισαν ήταν σε θέση να διαβάζει τα κεφάλαια γράμματα. Δύο μήνες μετά διάβαζε και τα πεζά.
Ετσι κι ο γιος μου. Επειδη δεν ειχα βοηθεια, ο μονος τροπος να τον απασχολησω αν χρειαζοταν, ηταν το you tube. Ενος χρονου ειχε κολλημα με τα βιντεο με αλφαβήτα, αρχισε να την τραγουδα πολυ γρηγορα πρωτα την ελληνική και μετα και την αγγλικη ,κι 1,5 χρονων τα αναγνωριζε. Μετα επιασε τους αριθμους, οπου τους εβρισκε κολλουσε, εμαθε να μετραει μεχρι το 30, απο ενα βιντεο με ενα μονοκερο, μετα έμαθε τις δεκαδες, και μετα μονος του καταλαβε πως αφου λεμε 21,22,23 θα λεμε και 31,32,33 κτλ. Καποια του τα εδειχνα αφου εβλεπα πως το ηθελε. η μου το ζητουσε,… Διαβάστε περισσότερα »
Τι ωραίο σχόλιο! Και πόσο σωστό ότι το κάθε παιδί είναι χαρισματικό με τον τρόπο του! Μια μέρα όπως επέστρεφα με το παιδί μου με το μετρό ήταν ένας μπαμπάς με ένα παιδί το πολύ 6 χρονών πίσω μας, μπορεί και μικρότερο. Μιλάγαν στα αγγλικά, ο μπαμπάς βρετανός από την προφορά του. Σε όλο το δρόμο ρώταγε το παιδί του: 144 συν 72 – τοσο απαντουσε το παιδί, 224 δια 4 τόσο, 73 επί 23 τόσο, 258 μείον 79 τόσο κοκ. Απαντούσε χωρίς να διστάσει, και μάλιστα σωστά απ’ όσο προλάβαινα να καταλάβω γιατί κι εγώ τόσο γρήγορα με το… Διαβάστε περισσότερα »
δεν τραβάμε διαχωριστικές γραμμές σε ανθρώπινες ιδιότητες.
Συγκρίνουμε. Αν έχουμε δυο ανθρώπους μπροστα μας ο ένας θα είναι εξυπνότερος από τον άλλο, ο άλλος ομορφότερος κλπ.
Ο κόσμος δεν χωρίζεται καπου σε χαζούς και έξυπνους, όμορφους και άσχημους., ούτε καν σε πλούσιους και φτωχούς
Θα προτεινα παιχνιδι εξω, αθλητισμο και γυμναστικη, για ολοκληρωμενη εξελιξη, οπωσδηποτε βιβλια, για μεγαλυτερες ηλικιες, που αρχικα θα του διαβαζεις εσυ και μετα μαλλον θα θελει να διαβαζει μονος του, και οπωσδηποτε μουσικο οργανο (αν του αρεσει βεβαια, αλλα δεν μπορω να φανταστω παιδακι σε αυτην την ηλικια να μην του αρεσει το πιανο. Αρχικα πιανο και μετα καποιο αλλο της αρεσκειας του. Ελπιζω να βρειτε καλο δασκαλο, με πειρα και ενσυναισθηση. Καλυτερα να απευθυνθειτε σε ενα μεγαλο ωδειο). Ευχομαι τα καλυτερα!
Επικοινώνησε με τη mensa. Πιο ειδικοί από αυτούς δεν υπάρχουν.
https://www.mensa.org.gr/
3.5 ετών το παιδί και κάθεται και υπεραναλυει τι θα απογίνει στη ζωή επειδή είναι πολύ μπροστά.
Moυ φάνηκε και εμενα αρκετα περίεργο ολο και δεν ειμαι τοσο σιγουρη οτι το παιδι θα βαριεται στο σχολειο.
Αλλα η mensa και το να αφήσουν τα σχολεια να τους συμβουλευσουν οταν ερθει η ωρα , ειναι αρκετα καλες συμβουλές.
Να χαίρεστε το παιδάκι σας. Μάλλον μεγαλώνετε μια διάνοια. Είμαι άνθρωπος της επιστήμης και συναναστρεφομαι με πολύ έξυπνους ανθρώπους. Δεν ειμαι ειδικος, θα σου πω τι πιστευω. Το παιδί σου χρειάζεται να χρησιμοποιεί το μυαλό του συνεχως. Έτσι θα είναι ευτυχισμένος. Δε θα είναι ευτυχισμένος παίζοντας παιχνίδια αλλά σκάκι ένα παράδειγμα ας πούμε. Δε θα είναι χαρούμενος στις καφετέριες και στα κλαμπ αργότερα αλλά να λύνει μαθηματικά, μια δύσκολη υπόθεση, ένα γρίφο, να διαβαζει. Να του δώσετε ερεθίσματα μουσική, μαθηματικά, άθληση. Καλά κάνεις και το στηριζεις αυτό και του μαθαίνεις. Ίσως μπορέσει να πάρει υποτροφία για κάποιο καλό σχολείο αργότερα.… Διαβάστε περισσότερα »
Έχετε ένα μικρό θαυματάκι στο σπίτι, τι χαρά! 🙂 Πολύ σωστές οι υπόλοιπες απαντήσεις. Εγώ θα προσθέσω ένα πράγμα: Η ποιότητα ζωής του, η ευτυχία του δηλαδή στο μέλλον, θα εξαρτηθεί από το αν θα έχει στη ζωή του άτομα που θα τον καταλαβαίνουν και θα τον πηγαίνουν στα ίσα. Δεν έχει σημασία τι επιπέδου είστε εσείς οι γονείς του, σημασία έχει να βρει άτομα με ανάλογες νοητικές ικανότητες και να κάνουν παρέα. Αν μια ζωή τον ρωτάνε οι φίλοι «μα πού το ξέρεις αυτό;;», «μα πώς το κάνεις αυτό;;», θα πάθει ψυχολογική καθίζηση. Σου το λέω μετά λόγου γνώσης…… Διαβάστε περισσότερα »
A, και επαφή με τη Mensa, όπως έγραψε το Αγοροκόριτσο, ήθελα κι εγώ να την αναφέρω.
Δώσε φτερά στο παιδί σου, μη σκέφτεσαι πώς να το εξισώσεις με όλα τα άλλα της ηλικίας του.
Αξίζει να διερευνήσεις πειραματικά ή πρότυπα σχολεία, που είναι κρατικά αλλά έχουν διαδικασία εισαγωγής με αίτηση. Μπορεί και κάποια ιδιωτικά να προσφέρουν υποτροφίες και ελαφρύνσεις. Φαντάζομαι θα διαβάζει ήδη, οπότε τα βιβλία και οι δανειστικές βιβλιοθήκες προσφέρονται. Αν δε διαβάζει ακόμα, υπάρχουν και τα audiobooks που προσφέρουν τα βιβλιοπωλία, πχ το jukebooks. Όταν μεγαλώσει λίγο (1η-3η) θα πρέπει να ψάξεις την ιδιαίτερη κλίση του (μαθηματικά; μουσική; σκάκι; ζωγραφική; παιδικό θέατρο;) και να βρεις επιπλέον δραστηριότητες, σε δήμους κλπ, που καλλιεργούν αυτές τις δεξιότητες. Αυτό θα τον βοηθήσει να έρθει σε επαφή με άλλα παιδάκια που είναι σαν κι αυτόν, κι… Διαβάστε περισσότερα »
Το παιδί μου έχει δύο φίλους τον Γιωρίκα και τον Κωστίκα. Ο Γιωρίκας είναι προικισμένος με τη στάμπα. Οι γονείς του Κωστίκα κι εγώ δεν ασχοληθήκαμε ποτέ να πάμε σε ειδικούς να γίνει η διάγνωση. Από το παιδί μου είχα αρκετά δείγματα ότι η νοητική του ανάπτυξη είναι πάνω από τον μέσο όρο, αλλά έβλεπα και τον Γιωρίκα και τον Κωστίκα που δεν πηγαίνανε πίσω. Στο σχολείο βαριούνται και οι τρεις (δεν είναι στο ίδιο σχολείο). Οι γονείς του Γιωρίκα (του προικισμένου με στάμπα) αγοράζουν βιβλία γνώσεων και του έχουν πάρει ταμπλετ. Κάτσανε λοιπόν τις προάλλες με τον δικό μου… Διαβάστε περισσότερα »
Το μεγάλο μου παιδί είχε χαρακτηριστεί χαρισματικό στην πρώτη δημοτικού. Μίλησε αγγλικά και ελληνικά ταυτόχρονα στα 2,5, έλυνε αριθμητικές παραστάσεις, συζητούσε για τον κύκλο της ζωής και το αδιέξοδο της θρησκείας στα 3. Όντας πολύ νέα μαμά και άσχετη με όλα απλά μου φαινόταν γλυκό κ χαριτωμένο. Στο σχολείο δεν μπορούσε να προσαρμοστεί με τίποτα, όλα του φαίνονταν βαρετά και οι συμμαθητές ανώριμοι. Ασχολιόταν μόνο για να υπερασπιστεί τους πιο αδύναμους γιατί είχε πέσει και στην περίπτωση τραγικού σχολικού περιβάλλοντος. Επισκεφτηκαμε κάποιο κέντρο ψυχικής υγείας που μας μίλησαν για αυτό τον τύπο παιδιών αλλά δεν μπήκαμε σε κάποιο τριπακι για… Διαβάστε περισσότερα »
αυτό το αδιέξοδο της θρησκειας στα 3 , το ζήλεψα. Εγώ το συζήταγα στα 8 , αλλά στα 12 αποφάσισα να είμαι άθεος .
Το παιδί σου είναι σίγουρα στο 1% του πληθυσμού σε iq .