Η Ρένα απαντά: Πώς να βάλω όρια στους δικούς μου να μην συζητούν τα οικονομικά κι επαγγελματικά μου;

Τα οικονομικά κι επαγγελματικά είναι πράγματι ιδιωτικά, βέβαια ίσως κάτι εντελώς γενικό ενδείκνυται για όσους δεν πολυκαταλαβαίνουν από ιδιωτικότητα.

________________

Η ιστορία της Έξαλλης όπως την ξεχώρισα σήμερα.

Έχω την εξής απορία…πως μπορείς να βάλεις όρια στους κοντινούς σου ανθρώπους να μην συζητάνε για το εισόδημα σου και την επαγγελματική σου κατάσταση σε τρίτους;

Η μαμά μου έχει την τάση να συζητάει με γνωστούς της που κάνει χαλαρή παρέα (τους οποίους δεν πολυσυμπαθεί κιόλας, αλλά νιώθει και άβολα να τους ξεκόψει), για τον μισθό ή την δουλειά μου. Πχ. κάθονται και την ρωτάνε αν δουλεύω και που δουλεύω και τους λέει με λεπτομέρεια την εταιρεία κλπ. Εγώ δεν θέλω και της έχω πει να απαντάει κάτι γενικό.

Μια άλλη φορά είπε σε μία από τις αδερφές της, με την οποία μιλάνε μια στο τόσο, ότι έπαιρνα 800 ευρώ σε μια δουλειά που ήμουν, και είπε καλά τόσα πολλά παίρνει; (η θεία μου τα τελευταία 10 χρόνια ζει με επιδόματα και οικονομική βοήθεια από την θρησκευτική αίρεση που ανήκει, απ’ ό,τι έχουμε καταλάβει).

Ένα άλλο παράδειγμα, τις περιόδους που δεν δουλεύω και αναζητώ δουλειά θα τους πει ότι έφυγα από την τάδε δουλειά. Και μετά κάθονται και την ρωτάνε συνέχεια αν βρήκα δουλειά. Της έχω πει πως με ενοχλεί που το κάνει και λέει πως αισθάνεται πίεση όταν την ρωτάνε και δεν ξέρει τι να τους απαντήσει. Εγώ δεν γουστάρω όμως άσχετοι από εμένα άνθρωποι να γνωρίζουν τέτοιες λεπτομέρειες και να σχολιάζουν το τι κάνω. Μου είχε πει οκ δεν θα ξαναπώ κάτι, και μια μέρα την είχα ακούσει στο τηλέφωνο που πάλι κάτι έλεγε σε μια γνωστή της.

Επίσης άλλο θέμα, η μαμά μου έχει θέμα με το ότι αν κάνει ένα έξοδο για τον εαυτό της ή πάει ένα ταξίδι τι θα σχολιάσουν οι φίλοι, γνωστοί ή οι συνάδελφοι της. Έχει ενοχή να ξοδεύει τα δικά της λεφτά. Πχ. συνήθως όταν πει ότι πήγε διακοπές στο τάδε μέρος θα πει ψέματα πως την φιλοξένησε η αδερφή της στο εξοχικό της, γιατί φοβάται μην την χαρακτηρίσουν ότι ξοδεύει τα λεφτά της για καλοπέραση, ή λέει ότι αγόρασε κάτι φθηνότερο απ’ ό,τι όντως το αγόρασε, για να μην την πουν σπάταλη. Πολλές φορές μου λέει ότι άμα δούμε τον τάδε γνωστό μην μου ξεφύγει ότι αγόρασε το τάδε, γιατί έχει πει ότι της το έκαναν δώρο.

Έχει μια μόνιμη αίσθηση πως οι άλλοι θα την κριτικάρουν και της εξηγώ πως τα χρήματα τα βγάζει με την δουλειά της, είναι δικαίωμα της να τα ξοδεύει όπως θέλει, δεν πρέπει να την νοιάζουν τι θα πουν οι συνάδελφοι ή οι γνωστοί. Ξέρω ότι είναι ένα ζευγάρι στην παρέα της που είναι απίστευτα τσιγγούνηδες και ασχολούνται συνέχεια με τα λεφτά. Μου μεταφέρει κουβέντες που κάνουν όταν βγαίνουν και λένε συνέχεια για το πόσα λεφτά ξοδεύουν, ότι δεν βγαίνουν οικονομικά κλπ. (ενώ έχουν εισοδήματα από ακίνητα που έχουν), και καταλαβαίνω ότι κυρίως αυτά τα άτομα έχουν οξύνει αυτή την ανασφάλεια της.

Είναι δικό της θέμα που δεν ξεκόβει με τέτοια άτομα που δεν ταιριάζει, αλλά εγώ τι άλλο μπορώ να κάνω για να σταματήσει να συζητάει τα προσωπικά δεδομένα μου μαζί τους;

ΑΠΟ ΤΗΝ – Έξαλλη

_______________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.

Κατανοώ την αγανάκτησή σου. Η μητέρα σου συγκεκριμένα έχει πρόβλημα, διπλής όψεως μάλιστα, με τα χρήματα. Από τη μία με την κοινοποίηση λεπτομερειών για τα οικονομικά σου (τα επαγγελματικά εμπίπτουν στο νοσηρό ενδιαφέρον για την οικονομική επιφάνεια) κι από την άλλη με την αστυνόμευση περί της δικής της διαχείρισης των χρημάτων. Το πρόβλημα είναι ότι δεν είναι ικανή να βάλει όρια στους άλλους. Επομένως όσο και να της το ζητάς και να παραπονιέσαι, το ίδιο κάνει.

Δυστυχώς, εφόσον δεν μπορεί η ίδια να τοποθετηθεί έναντι των άλλων που ρωτούν, θα πρέπει επομένως να της αφαιρέσεις την δυνατότητα να μπορεί να απαντήσει. Είναι όπως σε έναν υπάλληλο που δεν διακρίνεται για την εχεμύθειά του, θα μαθαίνει μόνον όσα είναι απολύτως αναγκαίο να μάθει για τη δουλειά και τίποτα παραπάνω. Πώς να πληροφορήσεις γι’ αυτό που δεν γνωρίζεις;

Έτσι κι εσύ δεν θα την ξαναενημερώσεις πόσα βγάζεις και πού δουλεύεις. Η απάντηση που θα δίνεις θα μπορεί να αντιγραφεί -εφόσον “της κόψει” και θελήσει να το κάνει κι αυτή- κι από τη μητέρα σου στους ενοχλητικούς γνωστούς της! “Βγάζω όσα ακριβώς χρειάζομαι”, “δουλεύω σε ένα πολύ καλό πόστο, είναι περίπλοκο να σου εξηγήσω τώρα, άλλη φορά”, “είμαι πολύ ευχαριστημένη, αυτό μετράει”, “νιώθω ΟΚ με τα δικά μου, ευχαριστώ, τι λέγαμε;” κ.ο.κ.

Για την δική της προσωπική διαχείριση των χρημάτων της και την κοινολόγηση των αγορών της στον κύκλο της, οφείλεις να την αφήσεις να το διαχειριστεί η ίδια. Ό,τι είχες να της πεις της το μετέφερες, δεν υπάρχει κάτι άλλο. Το χρήμα είναι πολύ βασικός πυλώνας στην ψυχοσύνθεση κάποιου. Κι έχει τόσες ψυχολογικές προεκτάσεις που μόνον ένας ειδικός θα μπορούσε να ξεδιαλύνει το κουβάρι. Δεν είναι δική σου δουλειά.

Το νοσηρό ενδιαφέρον του περίγυρου για τα επαγγελματικά, και κυρίως τα οικονομικά, του άλλου, εφόσον δεν συμπίπτουν με συγκεκριμένα δικά του οικονομικά συμφέροντα, είναι απλώς κουτσομπολιό και το κουτσομπολιό πρέπει να ξεριζώνεται σαν τα ζιζάνια στον κήπο. Νωρίς.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News