Τα παράπονα είναι μέρος της αποσυμπίεσης της φίλης, επομένως χρειάζεται κάποιο “κόλπο” για να μην σε φορτώσουν και ταυτόχρονα να μείνετε ως έχει.
__________
Η ιστορία της μαρίας όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Aγαπητή Ρένα,
έχω μια φίλη η οποία αρκετά συχνά παραπονιέται για διάφορα πράγματα της καθημερινότητας της, οπότε όταν βγαίνουμε για καφέ πολλές φορές τα αναλύουμε, είτε είναι θέματα δουλειάς, είτε σχέσεων κλπ. Πάντα προσπαθώ να την υποστηρίξω, να την ακούσω, να τη συμβουλεύσω, αλλά μετά από λίγο η κατάσταση γίνεται κουραστική για μενα και φεύγω με ένα βάρος από τις συναντήσεις μας.
Αναγνωρίζω ότι περνάει δύσκολες καταστάσεις στη δουλειά της πχ, αλλά όσα χρόνια τη γνωρίζω πάντα ήταν δύσκολες οι καταστάσεις και δε ξέρω τελικά μήπως αυτή είναι η οπτική της στα πράγματα. Πως μπορώ να οριοθετούμαι απέναντι σε αυτό για να μην με βαραίνει κι εμένα?
ΑΠΟ ΤΗΝ – μαρία
___________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Τα παράπονα των φίλων μας για την καθημερινότητά τους είναι μια βαλβίδα αποσυμπίεσης. Επειδή δεν μπορεί να τα εξωτερικεύσει αλλού (στη δουλειά, στους συγγενείς) γίνεσαι εσύ το ευήκοο ους που της παρέχεις την δυνατότητα να βγάλει από μέσα της όλη την γκρίνια που κρύβει. Πράγματι, πολλοί άνθρωποι αρέσκονται συνέχεια να γκρινιάζουν, κι η εποχή το ευνοεί αυτό, τα μισά σόσιαλ μήντια είναι μια ατελείωτη γκρίνια.
Ωστόσο κάποιος θα έλεγε ότι οι φίλοι είναι ακριβώς γι’αυτό το λόγο πολύτιμοι, μας βοηθούν να αντέξουμε την καθημερινότητα με την ακρόαση των προβλημάτων μας. Δεκτό. Τι γίνεται όταν όμως είναι πολύ κοντά στο να μην μας ανέχονται πια;
Είχα αναλύσει την “μαγική” τεχνική που βοηθά απίστευτα την επικοινωνία σε φιλικές και συντροφικές σχέσεις σε προηγούμενη ερώτηση.
Μια “μαγική” ερώτηση που μπορείς να κάνεις όταν κάποιος γκρινιάζει.
“Θέλεις να σε ακούσω να ξεσπάσεις ή θέλεις να σου βρω πρακτική λύση;”
Απαντώντας σε αυτή σου την ερώτηση θα σου δώσουν να καταλάβεις και τι αναμένουν από σένα. Θα εκπλαγείς πόσοι αποζητούν το πρώτο αντί το δεύτερο. Η επιτυχία του facebook δεν είναι τυχαία! Και θα νιώσεις κι εσύ ότι δεν είσαι ο τοίχος που νομίζεις ότι είσαι, αλλά επιτελείς κάποια χρήση. Σημαντική και πάλι, αν όχι πρακτική.
Επιπλέον τεχνική είναι κι η παρακάτω, ώστε να οριοθετηθεί χωρίς να χαλάσει η φιλία σας.
Όταν θα βρεθείτε ή θα τηλεφωνηθείτε για τα νέα σας, διακριτικά αλλά ρητά θα της θέσεις ότι θα ακούσεις τα παράπονά της για ένα Χ συγκεκριμένο χρόνο (ανάλογα την περίπτωση, 10 λεπτά ή μισή ώρα, πάντως όχι παραπάνω). Κι όταν ο Χ χρόνος τελειώσει θα το επισημάνεις και θα ανοίξεις άλλο θέμα συζήτησης. Αν επανέλθει, ευγενικά και με χαμόγελο θα την κόψεις και θα πεις “α, πέρασε το διάστημα των παραπόνων, δεν είπαμε; τώρα μόνο θετικά θέματα συζητάμε, την επόμενη φορά πάλι τα αρνητικά”.
Ίσως αυτό την βοηθήσει να συνειδητοποιήσει πόσο εύκολα κατατρώγεται ο ποιοτικός σας χρόνος μαζί και πόσο μονοπωλούν τα δικά της παράπονα. Και σίγουρα θα σου δώσει την αίσθηση ότι ελέγχεις περισσότερο την διάδραση και το πόσο φορτώνεσαι η ίδια.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Η γκρίνια δεν παλεύεται. Μέχρι ένα σημείο. Επειδή το έχω ζήσει σου λέω δεν αντέχεται. Γνωριστηκαμε στο διδακτορικό και συγκατοίκησαμε κιόλας. Δεν της άρεσε το διδακτορικό, έκλαιγε και έπαθε κατάθλιψη. Όμως ήθελε τον τίτλο. Με τα χιλια ζορια τελείωσε. Μετά το διδακτορικό άλλαξε 3 δουλειές και στις 3 μιρλα. Μέχρι που απομακρύνθηκα και έχω κόψει. Παρόλο που η συγκατοίκηση σταμάτησε μετά τις σπουδές δεν αντεχόταν ούτε για ένα καφέ.
.
Δωρεάν ψυχολόγοι τέλος!
Αυτό ακριβώς
Αυτό που περιγράφεις είναι ικανος λόγος για να κόψω με κάποιον. Αν ειναι μεσα στο διωρο να ασχολούμαι 1 ώρα και 50 λεπτα με το πρόβλημα της φίλης και να μένει βαριά ένα 10λεπτο για τα νέα μου, τότε η φίλη γίνεται πρώην φίλη. Αν είναι και προσφατη η γνωριμία, αντε γεια! Βέβαια αν λόγω εγγύτητας και παλαιότητας δεν μπορώ να απομακρυνθώ για πάντα, απλά οι εβδομαδιαιες συναντήσεις γίνονται τριμηνιαίες. Μακριά από ενεργειακά βαμπίρ, παιδιά. Γκοστάρετε δίχως τύψεις. Δεν είμαστε αναίσθητοι, αυτοί μας ψήνουν το ψάρι στα χείλη και δε δίνουν δεκάρα για τα προβλήματα μας. Αν πας να τους… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτό ακριβώς ‘όσα χρόνια τη γνωρίζω πάντα ήταν δύσκολες οι καταστάσεις’ ταυτίστηκα! Ναι να βοηθήσουμε και να υποστηρίξουμε τον φίλο αλλά μέχρι ένα σημείο… Συμβουλή δεν έχω, εγώ που βρίσκομαι σε παρόμοια φάση με μια φίλη μου σκέφτομαι και σοβαρά να ξεκόψω αν και είμαστε πολλά χρόνια φίλες. Δεν είναι σε ποσότητα η γκρίνια αλλά γίνεται πολύ δραματική πχ χτυπάει το δάκτυλο του ποδιού της ‘όλα σε μένα τυχαίνουν, πάντα άτυχη ήμουν στην υγεία μου, έχω κουραστεί πια’ Χαλάει κάτι στο σπίτι της ‘Δεν μπορώ άλλο θα φύγω να παω να ζήσω στα βουνά, η ζωή είναι άδικη’ κλπ ενώ… Διαβάστε περισσότερα »
Μια ιδέα για το πως να της το φέρεις διπλωματικα:”Πωπω φαίνεται πως περνάς δύσκολα εδώ και αρκετό καιρό ρε συ..Μια η δουλειά, μια ο Τάσος… Έχεις σκεφτεί να πας σε ψυχολόγο; Εγώ σε μια παρόμοια φάση είχα πάει κ με είχε βοηθήσει να δω τη θετική πλευρά των πραγμάτων και να βρω κίνητρο που το είχα χάσει. Γιατί κακα τα ψέματα κ εγώ με όλα όσα σου συμβαίνουν δεν ξέρω τι να σου πω κ τι να σε συμβουλεύσω..Ενώ ο ειδικός θα μπορεί να σε βοηθήσει ουσιαστικά είτε θες να ξεσπάσεις είτε θες να κάνεις βήματα να ξεφύγεις απ την… Διαβάστε περισσότερα »
Ας δοκιμάσει, δεν χάνει κάτι. Εγώ σε δική μου περίπτωση πάντως το προσπάθησα. Το αποτέλεσμα? Εδώ και 3 χρόνια ψάχνει ψυχίατρο στο doctoranytime. Κάθε μα κάθε φορά “έχω συγκεντρώσει κάποια ονοματα, από βδομάδα θα πάρω τηλεφωνάκι να κλείσω ραντεβού”. Αυτά τα άτομα τη λύση του επαγγελματία ψυχικής υγείας την έχουν σίγουρα σκεφτεί και μονα τους. Απλά δεν κάνουν τίποτα για αυτό, θες λόγω αναβλητικότητας, θες επειδή δεν το πολυπιστεύουν και 9 στις 10 φορες δεν φταίνε τα λεφτά.
Ο κολλητης/τη ειναι σαν τον συντροφο/συζυγο χωρις το ερωτικοσεξουαλικο .Οποτε πρεπει να ειμαστε διπλα τους και στα καλα και στα ασχημα.Αλλιως ειμαστε πανυγυρτζηδες μονο για τα yolo και στα δυσκολα οχι απλα κανουμε την παπια αλλα εκνευριζομαστε κιολας που ο κολλητος/τη ή συντροφος δεν εχει πλεον fun.Απαραδεκτη συμπεριφορα απο καθε αποψη.
Τωρα εχοντας γραψει τα παραπανω υπαρχουν διαβαθμισεις.Ποσο καλη φιλη της γραφουσας ειναι η “παραπονιαρα”? Αν δεν ειναι κολλητη αλλα απλως φιλη τοτε μπορει να απομακρυνθει αν τοσο την χαλαει η συνεχης μιρλα που οντως ειναι ενοχλητικη και ψυχοφθορα.
Να με συγχωρείς αλλά όλα έχουν κάποια όρια. Όσο καλός φίλος και να είσαι με κάποιον,δε γίνεται να έχεις σύστημα σε κάθε έξοδο να παραπονιέσαι για τα προβλήματά σου λες και ο απέναντι δεν έχει. Όλοι μας κάποια στιγμή το έχουμε κάνει και λογικό είναι να μοιραζόμαστε τους προβληματισμούς μας αλλά όταν λέμε τα ίδια και τα ίδια γινόμαστε κουραστικοί και όπως λέει και η γραφουσα, φεύγεις με ένα βάρος. Καλό είναι να ξέρουμε και εμείς οι ίδιοι τα όρια, δεν είπαμε να μην πούμε τον πόνο μας σε έναν δικό μας άνθρωπο αλλά η συζήτηση για αυτά πρέπει να… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω παίξει κι εγώ το ρόλο του ψυχολόγου παρά τη θέληση μου. Να είμαι ήδη ένα μάτσο χάλια και να πρέπει να μαζεύω τα κομμάτια κάποιου άλλου. Όχι, μακριά κι αγαπημένοι.
Δυστυχώς πολλοί το έχουμε περάσει. Το θέμα είναι ο άλλος να καταλαβαίνει από μόνος του πόσο κουραστικό είναι αυτό που κάνει. Και εμείς σίγουρα κάποτε γίναμε δυσάρεστοι σε άλλους και νομίζω ότι το καταλάβαμε από μόνοι μας. Όταν ο άλλος συνεχίζει αυτό το τροπάριο σε κάθε έξοδο σημαίνει ότι εκμεταλλεύεται την υπομονή μας.
Α ΚΡΙ ΒΩΣ
Όχι. Όχι άλλο αυτό το πράγμα. Μια ζωή χαλάσαμε να κάνουμε στην άκρη όλα για τον εαυτό μας για να είμαστε εκεί για όλα. Να μην τους λείψει καμία υποστήριξη, να μην πούμε τίποτα λάθος, να μην είναι μόνοι, να μην να μην να μην. Χάσαμε τον εαυτό μας και πότε δεν ήταν κανένας εκεί για εμάς. Η γραφούσα μόνο δίνει και δεν παίρνει τίποτα και αυτό αλήθεια είναι τόσο μα τόσο επίπονο και κουραστικό που στο τέλος θέλεις δεν θέλεις, καταλήγεις να θυμώσεις και ή να αγνοήσεις τον άλλον ή να του μιλήσεις με άσχημο τρόπο. Όχι άλλη ενοχοποίηση,… Διαβάστε περισσότερα »
Προτιμώ τα πανηγύρια απο τον ψυχολόγο που δεν πληρώνεται κιολας
Αυτό δεν είναι φιλία. Ο άνθρωπος που γκρινιάζει συνεχώς και μου ρουφάει κάθε συναίσθημα και ενέργεια δεν είναι φιλος/η. Θέλουν μόνο να παίρνουν. Και στις περισσότερες περιπτώσεις αν πεις ότι έχεις κάποιο πρόβλημα θα σου πουν
“δε σε φοβάμαι εσένα, πάντα τα καταφέρνεις ” για να γυρίσει η κουβέντα πάλι στα δικά τους
Ούτε είναι σαν το/τη σύντροφο οι φίλοι για δεν επιλέγουμε να ζούμε μαζί τους ούτε να κάνουμε οικογένεια
Αυτό το “δε σε φοβάμαι εσένα, πάντα τα καταφέρνεις” μπορεί να με βιδώσει. Ναι, επειδή δε με φοβάσαι ας μιλησουμε άλλο ένα 2ωρο για τη δουλειά σου, τον αντρα σου και το παιδί σου που δε με νοιάζουν καν. Γιατί επανάληψις μήτηρ πάσης μαθήσεως. Ας ακούσω πάλι τον κόπι πέιστ μονόλογο σου για τη ζωή που δεν έζησες.