Τα εργασιακά στην Ελλάδα έχουν δρόμο ακόμη…
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα,
Στέλνω για να μοιραστώ τους προβληματισμούς μου στα εργασιακά της Ελλάδας και να ακούσω γνώμες ή παρόμοιες εμπειρίες. Μετά από σχεδόν μια δεκαετία εργασίας στο αντικείμενο μου, εγώ η τυχερή, και 5 διαφορετικούς εργοδότες, δεν βρίσκω τρόπο να συνεχίσω.
Ξεκίνησα εντελώς παράδοξα παίρνοντας προαγωγή στην πρώτη εργασία, και αναλαμβάνοντας χοντρές ευθύνες από νωρίς. Ακολούθησαν ξεκινήματα απ’ την αρχή ξανά και ξανά, σε αρχάρια όμως θέση, χωρίς ποτέ να αναγνωριστεί η εμπειρία μου ή να μπορέσω να βρω κάτι διαφορετικό σε παρεμφερές τμημα, παρά μόνο μικρή άνοδο στο μισθό. Εννοείται ότι με τρώει που δεν δοκίμασα το εξωτερικό κ δεν ξέρω αν αντέχω να το κάνω τώρα.
Έχω περάσει όλα αυτά τα χρόνια συνεντεύξεις σε όλες σχεδόν τις εταιρείες του κλάδου μου, έχω ακούσει τέρατα, τεράστια δυσκολία στην εύρεση κάτι διαφορετικού παρά τις στοχευμένες επιπλέον σπουδές που έκανα τελευταία, σαν να σε καλούν για κουτσομπολιό μέχρι να προσλάβουν τον 24χρονο ξάδερφό τους. Στην τελευταία εταιρία που είναι από τις μεγαλύτερες του κλάδου, βιώνω καθημερινά απίστευτες καταστάσεις κομπλεξισμού, υποτίμησης και χαμηλού επιπέδου από βολεμένο κόσμο ανεξαρτήτου ηλικίας. Είμαι σε άδεια κ πραγματικά αναρωτιέμαι πώς να συνεχίσω.
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απογοητευμένη
___________________
Ας οργανώσουμε τη συνέχεια
Τα εργασιακά στην Ελλάδα έχουν δρόμο, κυρίως γιατί σε μικρές επιχειρήσεις παίζουν πολύ οι γνωστοί και φίλοι βυσματωμένοι. Όμως εδώ μιλάμε πλέον για την μεγαλύτερη εταιρεία του κλάδου σου. Ασφαλώς είναι κάτι διαφορετικό.
Δεν ξέρω πώς έχει επικρατήσει ότι στο εξωτερικό είναι εργασιακός παράδεισος, δεν είναι. Σέβονται περισσότερο τον εργαζόμενο ως προς τις υποχρεώσεις τους (δεν μπορούν κι αλλιώς) αλλά οι ανταγωνισμοί είναι παντού.
Έχω την αίσθηση ότι είτε δεν έχεις “πουλήσει” την εμπειρία σου κατάλληλα ως τώρα, είτε δεν σε θεωρούν τόσο απαραίτητη και δεν έχεις δικτυωθεί ορθά. Το βασικότερο που πρέπει να κάνεις είναι να καταστήσεις τον εαυτό σου απαραίτητο. Να κάνεις πράγματα που δεν μπορούν να βρουν αλλού και να τα κάνεις καλά. Αυτό θα απαιτήσει στρατηγική εκ μέρους σου. Εφόσον δε βλέπεις προοπτική μεταπήδησης αλλού, τότε πρέπει να διαχειριστείς αυτά που έχεις. Πάρε χαρτί και μολύβι και γράψε: πού είσαι πολύ χρήσιμη, πού μπορείς να ανακτήσεις έδαφος και πού μπορείς να γίνεις εντελώς αναγκαία; Επίσης με ποιούς προισταμένους και συναδέλφους μπορείς να συνεργαστείς αποτελεσματικότερα και ποιοί σου σκάβουν το λάκκο; Σκέψου και πράξε.
Και τέλος εξέτασε αν μπορείς να μεταπηδήσεις σε παραπλήσιο κλάδο, όχι επακριβώς αυτόν που είσαι τώρα. Δες τι μπορεί να χρειαστεί και τι θα μπορούσες να κάνεις.
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Έχει επικρατήσει ότι το εξωτερικό είναι εργασιακός παράδεισος, επειδή είναι εργασιακός παράδεισος! Μπορεί όχι παντού, μπορεί όχι σε όλες τις χώρες, μπορεί ακόμα και όχι σε όλες τις πόλεις της ίδιας χώρας και μπορεί ακόμα και όχι σε όλους τους κλάδους/επαγγέλματα, παρ’ όλα αυτά υπάρχουν μέρη, τα οποία δεν είναι δύσκολο να βρεις ούτε σπάνια να συναντήσεις, όπου είναι εργασιακός παράδεισος. Και έχει επικρατήσει, διότι όλοι εμείς που μεταναστεύσαμε και ήρθαμε στην εκάστοτε χώρα και βρήκαμε το φως μας, είδαμε εργοδότες να μας σέβονται και να αναγνωρίζουν την αξία μας απλά και αβίαστα χωρίς να πασχίζουμε καθημερινά με νύχια και… Διαβάστε περισσότερα »
Συμφωνώ σε όλα, και έχω να προσθέσω ότι ακόμα και αν δεν μπορεί να το χαρακτηρίσει κάποιος παράδεισο το έξω, την κόλαση στην Ελλάδα την είδα και από εκεί έφυγα. Είναι όλα τέλεια εδώ; Όχι, αλλά δεν τίθεται θέμα σύγκρισης. Και κάτι ακόμα, η βασική διαφορά που κατάλαβα από την πρώτη πρώτη μου δουλειά έξω, είναι ότι στην Ελλάδα ο μέσος εργοδότης έχει την λογική του ότι δεν θα εκπαιδεύσω τον υπάλληλο μου γιατί θα φύγει και θα πάει στον αντίπαλο, δεν θα εκπαιδεύσω τον υφιστάμενο μου γιατί θα μου φάει τη θέση. Στην Αγγλία τουλάχιστον η λογική είναι και… Διαβάστε περισσότερα »
Σε αντιθεση με τη μανατζαριστικη λογικη περι εσωτερικης κινητροδοτησης και λοιπες ανοησιες απο ενα επιπεδο και κατω καμια εσωτερικη κινητροδοτηση δεν γινετε να λειτουργησει. Μονο η εξωτερικη. Δηλαδη η αυξηση του επιπεδου διαβιωσης (αυξηση μισθου). Για να εχεις σπουδασεις κ να δουλευεις ηδη 10 χρονια στο αντικειμενο σπουδων θα 35αριζεις το λιγοτερο. Απο την ηλικια αυτη κι επειτα παντου στον κοσμο γιγαντωνεται το κινημα της σιωπηλης παραιτησης. Κοινως κανε το ελαχιστο δυνατο που απαιτειτε για να μην απολυθεις. Τι σε ενδιαφερει τι βιωνεις στη δουλεια? Στη δουλεια εισαι οχι στην αγκαλια του μπαμπα. Γιατι να προσπαθησεις? Η αγγλικη περιγραφη της… Διαβάστε περισσότερα »
Αυτή η έκφραση που γράφεις “σαν να σε καλούν για κουτσομπολιό μέχρι να προσλάβουν τον 24χρονο ξάδερφό τους” είναι τόσο to the point!! Είναι φοβερό πόσο δίκιο έχεις!! Προσωπική εμπειρία: σε συνέντευξη στην cosmote, ο προϊστάμενος του HR, την ώρα της συνέντευξης, με ρωτούσε εσύ που έχεις παιδιά, αν πάρεις τη δουλειά, ποιος θα στα κρατάει? Έχεις τη μαμά σου?? Έχεις την πεθερά σου? Ο άντρας σου βοηθάει στο σπίτι?? … Δεν γίνεται να σε προσλάβουμε γιατί είσαι γυναίκα με 2 παιδιά! Κι εγώ η πανέξυπνη απαντούσα σοβαρά… Μα έχω βοήθεια και θα πάρω και άλλη βοήθεια εάν χρειαστεί!!! Και… Διαβάστε περισσότερα »
Εμενα σε 3 δουλειές την τελευταία χρονιά ενώ πέρασα τα τεχνικά τεστ και τη συνέντευξη από τον υπεύθυνο του τμήματος με έκοψε στη συνέντευξη το hr. H μια θέση ηταν σε αυτή την εταιρία που λες, και στη συνέντευξη ήταν παρόντες και οι 2 βασικοί συνεργάτες που θα ειχα αν έπαιρνα τη θέση (προϊστάμενος ο ενας). Η τύπισσα μου έκανε κάτι χαζές ερωτήσεις αρκετά προσωπικές και στο τέλος με απέρριψε ενώ μάταια οι άλλοι της έλεγαν ότι ήμουν η μόνη που πέρασε το τεστ.
Αξιοκρατια και ιδιωτικος τομεας δεν συναδουν. Ο ιδιωτης προσλαμβανει οποιον θελει εξ ορισμου.
Συμφωνώ απολύτως!! Δεν το συζητώ! Σε διαδικασία συνεντεύξεων και τεστ γιατί μπαίνουν και βάζουν κι εμάς? Αυτό δεν καταλαβαίνω ειλικρινά!
Αυτο με το κουτσομπολιό ξαναπες το. Ισχύει, κάνουν κάτι ερωτήσεις που απορώ τι είναι. Έχω την εντύπωση ότι κάνουν κάποια έρευνα και δεν θέλουν πραγματικά κάποιον για να καλύψει τη θέση.
Να πω από προσωπική εμπειρία (ζω και εργάζομαι στο εξωτερικό), το κουτσομπολιό υπάρχει πολύ και στο εξωτερικό. Ίσως να το κάνουν με περισσότερο τακτ και διακριτικότητα σε σχέση με την Ελλάδα που μπορεί να σου πει κατάματα ‘ πως είσαι έτσι μωρή’, πάντως το κάνουν και στο εξωτερικό. Εργάζομαι σε ιδιωτικό, καθολικό σχολείο στο Λονδίνο που υποτίθεται ότι είναι αυστηροί, μετρημένοι και ευγενικοί οι Άγγλοι, και από προσωπική εμπειρία σας λέω ότι θάβουν πίσω από τη πλάτη συναδέλφους τους όπως ακριβώς και στην Ελλάδα, απλά εδώ το κάνουν με στυλ, χωρίς να το καταλαβαίνεις. Για αυτό και στη δουλειά πρέπει… Διαβάστε περισσότερα »
Προσωπικα δεν το τόλμησα το εξωτερικό και τωρα με οικογένεια δυστυχως δε γίνεται, μονο οταν φύγουν τα παιδιά για σπουδές. Δυστυχως οι περισσότεροι που μείναμε Ελλάδα παλεύουμε καθημερινά με έναν εργασιακό μεσαίωνα, με κλικες βολεμενων και recruiters που μας φέρονται σαν σκουπίδια επειδή ψάχνουμε δουλειά. Αυτη τη στιγμή είμαι σε μια μεγάλη εταιρία, στην οποία εργάζεται κι ο αντρας μου πάρα πολλά χρόνια αλλά δε με βοήθησε να μπω ενώ μπορούσε, με έχουν πάρει με σύμβαση που ληγει το φθινόπωρο και βασικό μισθο, κάνω τη δουλειά μου γρήγορα και αποτελεσματικά σε σχέση με τα περισσότερα άτομα του τμήματος (παιδια/ανίψια στελεχών… Διαβάστε περισσότερα »