Η Ρένα απαντά: Πώς να προσεγγίσω άτομα του αντίθετου φύλου;

Το έχετε πάθει κι εσείς ποτέ, να βλέπετε συνέχεια ενα συγκεκριμένο άτομο και να σας γεννάται τόσο έντονα η επιθυμία να το γνωρίσετε.

______________

Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα

Γεια σου Ρένα και αναγνωστικό κοινό του Α μπα,
διαβάζω την συγκεκριμένη στήλη εδώ και αρκετό καιρό και δεν την έχω βαρεθεί ποτέ, τόσο οι ερωτήσεις όσο και οι απαντήσεις που δίνεις Ρένα είναι πολύ ενδιαφέρουσες και αποτελούν για εμένα τουλάχιστον τροφή για σκέψη. Ωστόσο αποφάσισα κι εγώ να κάνω την ερώτηση μου σήμερα, δεν ξέρω κατά πόσο είναι φεμινιστικής φύσεως και κατά πόσο ταιριάζει στο περιεχόμενο της συγκεκριμένης στήλης, αλλά θα ήθελα να την διατυπώσω και να λάβω την απάντησή σου Ρένα.

Η ερώτησή μου είναι και ερωτικής φύσεως και όχι και θα εξηγήσω γιατί. Είμαι πρωτοετής φοιτήτρια και από ό,τι καταλαβαίνετε βρίσκομαι τον τελευταίο καιρό διαρκώς σε μια διαδικασία γνωριμίας και συναναστροφής με καινούριο κόσμο. Μπορώ να πω ότι έχω κοινωνικοποιηθεί υπερβολικά με βάση τα δεδομένα μου, αλλά αυτό φαντάζομαι είναι κάτι θετικό. Η αλήθεια είναι ότι έχω βρει κάποια άτομα με τα οποία ταιριάζω πολύ θα έλεγα, οπότε ο χρόνος στη σχολή κυλάει ευχάριστα. Ωστόσο, δεν ξέρω αν το έχετε πάθει κι εσείς ποτέ, να βλέπετε συνέχεια ενα συγκεκριμένο άτομο και να σας γεννάται τόσο έντονα η επιθυμία να το γνωρίσετε.

Ε λοιπόν αυτό έπαθα εγώ με ένα παιδί από τη σχολή μου, τον συναντώ σχεδόν παντού, το βλέμμα μου πέφτει συνέχεια πάνω του, δεν ξέρω κιόλας μήπως το έχει αντιληφθεί . Μου φαίνεται αρκετά ενδιαφέρον άτομο όχι μόνο ως προς την εξωτερική εμφάνιση ( είναι ψηλός, έχει ωραίο σώμα, υπέροχο στιλ, πράσινα μάτια, πυκνά μαλλιά, φοράει γυαλιά, αν κι έχει λίγη ακμή αν και αυτό εμένα δεν με ενοχλεί επειδή κι εγω είχα κάποτε, θεωρώ πως τις περισσότερες φορές πίσω από την ακμή κρύβεται ένα υπέροχο πρόσωπο. Σε όσες φίλες μου από την σχολή το έχω πει μου έχουν απαντήσει ‘ τι να σου πω; γούστα είναι αυτά) αλλά και ως προς τον χαρακτήρα. Φαίνεται ότι έχει απίστευτες γνώσεις επί του αντικειμένου. Γενικά μου φαίνεται αρκετά συνεσταλμένος και ντροπαλός, συνήθως αργοπορεί και κάθεται μόνος του αλλά το πρόβλημά μου είναι ότι δεν ξέρω πώς να τον προσεγγίσω και συν τοις άλλοις όταν τον βλέπω μου φαίνεται κάπως να αφήσω την παρέα μου , να σηκωθώ και να πάω μάζι του. Είμαι πολύ δειλή και διστακτική σε αυτά τα θέματα και όσο και να προετοιμαστώ ψυχολογικά πάντα το αναβάλλω για άλλη φορά. Ειλικρινά με προβληματίζει αυτό, το πώς να προσεγγίσω δηλαδή, να αναπτύξω συζήτηση κι έπειτα φιλία με άτομο του αντίθετου φύλου. Μέχρι στιγμής συναναστρεφόμουν μόνο με κοπέλες. Ελάχιστα με αγόρια. Απορώ πόσο εύκολο είναι για κάποιες κοπέλες, πραγματικά τις θαυμάζω. Και αυτό δεν το παρατηρώ μόνο σε εμένα, συνήθως το αντιμετωπίζουν τα περισσότερα κορίτσια με τα οποία κάνω παρέα.

Ένας από τους στόχους που είχα θέσει το καλοκαίρι με την ιδιότητα της φοιτήτριας πλέον ήταν ο επαναπροσδιορισμός της σχέσης μου με τα αγόρια, για την ακρίβεια ο προσδιορισμός σκέτος, γιατί οι επαφές μου μαζί τους είναι όπως προανέφερα παντελώς ανύπαρκτες. Θα ήθελα πολύ να αποκτήσω φίλους αγόρια, θα είναι κάτι διαφορετικό φαντάζομαι. Πώς θα το επιτύχω αυτό όμως; Μπορεί ο προβληματισμός μου να σας ακούγεται γελοίος η αμελητέας σημασίας, αλλά θα ήθελα πολύ μια απάντηση. Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

ΑΠΟ ΤΗΝ – Boy- friend

_____________

Ας οργανώσουμε τη συζήτηση 

Να’σαι καλά αγαπητή φίλη, σ’ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και για το ενδιαφέρον ερώτημα που μου δίνει την αφορμή να πω κάτι σημαντικό.

Κάποτε, πολύ παλιά, τα σχολεία ήταν αρρένων και θηλέων, ξεχωριστά, λες κι οι άντρες ήταν από τον Άρη κι οι γυναίκες από την Αφροδίτη (oh wait, αυτό είναι βιβλίο). Κατόπιν έγιναν μεικτά, επειδή για όνομα, αν είναι ποτέ δυνατόν, να κάνουμε τέτοιους διαχωρισμούς, λες κι έχουμε αμνούς κι ερίφια! (ο διαχωρισμός αυτός είναι θρησκευτικός). Και πριν από λίγα χρόνια που συνέβη -λόγω της τεχνολογίας και επομένως της αύξησης της διάχυσης ακραίων θεωριών- νεοσυντηρητικοποίηση της κοινωνίας, ξαφνικά πάλι τα δυο φύλα έπαψαν να είναι άνθρωποι και περικλείστηκαν στο κέλυφος της έμφυλης ταυτότητας με όλες τις στερεοτυπίες της.

Γράφεις: «Μέχρι στιγμής συναναστρεφόμουν μόνο με κοπέλες. Ελάχιστα με αγόρια. Απορώ πόσο εύκολο είναι για κάποιες κοπέλες, πραγματικά τις θαυμάζω. Και αυτό δεν το παρατηρώ μόνο σε εμένα, συνήθως το αντιμετωπίζουν τα περισσότερα κορίτσια με τα οποία κάνω παρέα». To αντιμετωπίζουν επειδή μας έχουν πείσει ότι είμαστε όντα από διαφορετικούς πλανήτες. Ότι τα αγόρια προσεγγίζουν κι οι κοπέλες προσεγγίζονται. Χελλόου, πατριαρχία. Αυτό φυσικά είναι ένας μύθος. Κι όπως όλοι οι μύθοι κάποιοι (κάποιες) τους αποδομούν. Αυτές που θαυμάζεις.

Αυτό που κυρίως συμβαίνει είναι ότι όταν πας να προσεγγίσεις κάποιο άτομο, ρισκάρεις και την απόρριψη. Είναι μέσα στη στατιστική πιθανότητα. Τι γίνεται τώρα. Έχουμε μάθει, όπως είπα, ότι αν είσαι κορίτσι κάθεσαι να σε διαλέξουν, ενδεχομένως κι αυτοί που η ίδια δεν θα ήθελες -εξ ου και το καταστροφικό «δώσε μια ευκαιρία», που μας εγκλωβίζει σε συσχετισμούς κακούς ή απωθητικούς. Επομένως αν σε διαλέγουν αυξάνεις τις μετοχές σου, έτσι πάει το πατριαρχικό αφήγημα, αν επιλέγεις εσύ όμως και σε απορρίψουν, πω πω πω, τι ξεφτίλα. Ξαναλέω, έτσι πάει το πατριαρχικό αφήγημα. Τίποτα απ’αυτά δεν ισχύει, σιγά δηλαδή, τι θα γίνει αν σε απορρίψει κάποιος; Τίποτα. Κι όμως, μας έχουν πείσει ότι αν είναι μια φορά απογοήτευση για ένα αγόρι να φάει χυλόπιτα, φαντάσου πόσες φορές πάνω θα είναι για ένα κορίτσι. Γι’αυτό οι κοπέλες που ξέρεις δεν προσεγγίζουν. Φοβούνται την χυλόπιτα. Φοβούνται κυρίως την δημοσιοποίηση της χυλόπιτας, επειδή το πατριαρχικό αφήγημα είναι παντού γύρω μας. Όμως αν δεν σπάσουμε αυτό το καλούπι θα είμαστε πάντα δέσμιες του ποιοί μας επιλέγουν, θα είμαστε αντικείμενα, ποτέ υποκείμενα. Το υποκείμενο ενεργεί.

Επομένως δεν μπορώ παρά να σε ενθαρρύνω να εκφράζεις το ενδιαφέρον σου. Δεν είναι ανάγκη να είναι στενό μαρκάρισμα, μπορεί να είναι διακριτικό αλλά οφείλει να είναι σαφές. Σε ένα φοιτητικό περιβάλλον είναι εύκολο να δημιουργηθούν μεγάλες μεικτές παρέες, μέσα από δραστηριότητες, χόμπυ, ομάδες διαβάσματος, ανταλλαγή σημειώσεων, διδασκαλεία ξένων γλωσσών που παρέχει η σχολή (ευκαιρία για μικρότερο κύκλο άρα αυξημένη εγγύτητα), καφέ στο κυλικείο ή στην εστία, βόλτες μετά τις διαλέξεις κλπ. Μην περιμένεις να στα προτείνουν, πρότεινε εσύ μέσω των ομάδων σε instagram και discord, αλλά και δια ζώσης ακόμη καλύτερα, σκέψου τι θα άρεσε κι οργάνωσε μια μάζωξη με κάποια αφορμή: άνοιξε ένα καινούργιο μαγαζί, γίνεται μια συναυλία, ανακάλυψα το τάδε φαγάδικο που είναι καταπληκτικό, ας πάμε για bowling/μπιλιάρδο/μπάσκετ ή κάποια άλλη ψυχαγωγική δραστηριότητα και ούτω καθεξής. Εκεί θα μπορείς να πιάσεις συζήτηση με όσους σου κινούν το ενδιαφέρον και θα δεις αν υπάρχει ενδιαφέρον. Μην κλείνεσαι στο καβούκι σου και μην κυκλοφορείτε κοριτσοπαρέες γιατί φοβίζετε και τα αρσενικά να σας προσεγγίσουν, ακόμη και μόνο φιλικά. Κι εκείνοι φοβούνται τις χυλόπιτες, βλέπεις.

Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News