Η επόμενη συνεργασία δεν είναι αναγκαστικό ότι θα αναπαράγει την προηγούμενη. Πρόσεξε την πρώτη εντύπωση.
____________
Η ιστορία της όπως την ξεχώρισα σήμερα
Αγαπητή Ρένα γεια σου, σε εκτιμώ ιδιαιτέρως και σε βρίσκω πολυυυυ βοηθητική.
Το θέμα μου είναι η τοξικότητα στο εργασιακό περιβάλλον. Είχα μια απαίσια συνάδερφο που μου την έλεγε συνέχεια. Όταν της έβαλα όρια άρχισε να με θάβει στους άλλους και εκανε έναν κύκλο ιπτάμενων μαϊμούδων στη γειτονιά για να μου τη λένε ομαδικώς. Το ξέρω ότι η αξία μου δεν εξαρτάται από ανθρώπους χαμηλού επιπέδου και κακίας, όπως αυτοί, όμως δυστυχώς συναναστράφηκα μαζί τους πολύ καιρό για ένα μεροκάματο. Έτρωγα μπουλινγκ ακόμα και για τον τρόπο που επιλέγω να φάω το φαγητό μου, πέρασα πολύ δύσκολα και ένιωθα πολύ άβολα να βρίσκομαι εκεί. Έγινε και ένα δεύτερο μπαμ και τσακωθηκαμε πολύ άσχημα και τελικά έφυγα μετά από καιρό.
Τώρα έχω αρχίσει να ηρεμώ αλλά το θέμα μου είναι πρώτον, ότι δε θέλω να έχει το θάρρος να μου μιλάει βλέποντάς με έξω, δε θέλω ούτε γεια με αυτήν και σκέφτομαι τι μπορώ να της πω αν έρθει και μου μιλήσει, αν με δει έξω, και δεύτερον μου έχει μείνει ψυχολογικό για επόμενες συνεργασιες.
Ξέρω ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι πραγματικά κομπλεξικοι και δεν κοιτάνε τη δουλειά τους στην εργασία παρά μόνο να κουτσομπολευουν και να βγάζουν τα κόμπλεξ τους στους άλλους, αλλά δεν είμαι διατεθειμένη να γίνω ο σάκος του μποξ κανενός πια. Φοβάμαι πια να βρω δουλειά γιατί φοβάμαι τι θα έχω να αντιμετωπίσω. Θα μπορούσες να με συμβουλευσεις κάτι ώστε να είμαι προετοιμασμένη για επόμενη συνεργασία;
ΑΠΟ ΤΗΝ – Απηυδισμένη από κομπλεξικούς!
_____________________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση
Να είσαι καλά για τα όμορφα λόγια σου για τη δουλειά μου.
Λυπάμαι που είχες ένα τόσο αρνητικό προηγούμενο. Έπεσες σε κακή συγκυρία, συχνά η “ομάδα” νιώθει ενός είδους απειλή από τους νεοφερμένους κι εκδηλώθηκαν τα χαμερπέστερα ένστικτά τους. Προφανώς αυτά βέβαια προϋπήρχαν. Η συνάδελφος είχε μάθει να έχει το γενικό πρόσταγμα και η δική σου οριοθέτηση (σωστά έκανες) της έβγαλε τον κομπλεξισμό και το mobbing από μέσα της.
Αυτό όμως σε καμμία περίπτωση δε σημαίνει ότι σε όλα τα περιβάλλοντα εργασίας θα αντιμετωπίσεις το ίδιο πρόβλημα. Είναι σημαντικό να αποδεχτούμε ότι στη δουλειά πάμε για να δουλέψουμε, όχι για να κάνουμε φίλους, αυτοί μπορεί να προκύψουν στην πορεία (ευχής έργον!) αλλά δεν είναι υποχρεωτικό. Ωστόσο είναι σημαντικό να οριοθετείται από την πρώτη μέρα ο εκατέρωθεν σεβασμός κι η συνείδηση ότι συνεργαζόμαστε για τον ίδιο σκοπό: την παραγωγή έργου.
Θα έλεγα να συνεχίσεις να ψάχνεις εργασία και να έχεις κατά νου ότι ο τρόπος που παρουσιάζεσαι αρχικά είναι κι η εντύπωση που μένει στους άλλους. Δεν σε ήξεραν κι από χθες για να μπορούν να κρίνουν άλλωστε. Ο τρόπος που τρως το φαγητό σου μπορεί να παρουσιαστεί με ένα εξωλεκτικό disclaimer ότι έτσι είναι κι άμα σας αρέσει, δεν το τρώτε εσείς. Όλο αυτό δηλαδή με χαμόγελο και φυσικότητα, καθώς δεν πέφτει λόγος σε κανέναν άλλον. Όσο πιο σίγουρη είσαι εσύ για τον εαυτό σου, τόσο αφοπλίζονται οι άλλοι.
Θέλω να πιστεύω πάντως ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν είναι κομπλεξικοί που αναμένουν να βγάλουν τα κόμπλεξ τους στους άλλους συναδέλφους. Πες με ρομαντική αισιόδοξη που πιστεύω στους ανθρώπους, νομίζω όμως ότι κυρίως βαριούνται αφόρητα στη δουλειά και δεν έχουν μάθει να αποσυμπιέζουν την ανία τους με τίποτα ουσιουδέστερο από το κουτσομπολιό…
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
Hello. Έχει δίκιο η Ρένα συνήθως σε μια ομάδα προκαλεί πανικό ο νέος που μπαίνει το έχω βιώσει ουκ ολίγες φορές. Να αρχίσεις να ψάχνεις για κάτι άλλο και μην δίνεις σημασία στα όσα λένε. Η τελευταία που μου φέρθηκε σκάρτα ακόμα προσπαθεί διάφορα πισώπλατα μου, αλλά ξέρεις κάτι; Την αγνοώ, δεν φταίω για τον χαρακτήρα της και τις επιλογές της. Ήταν απαίσιο περιβάλλον, ήθελαν να ξέρουν τα προσωπικά μου και άκουγα και μπηχτες.
Στην επόμενη εργασία μην αποκαλύψεις πολλά από τον πρώτο καιρό, άσε να τους γνωρίσεις πρώτα.
Μην σε αποθαρρύνει μια κακή εμπειρία. Κάθε δουλειά είναι διαφορετική κ σε κάθε δουλειά θα δεις κ διαφορετικό περιβάλλον. Αυτό που έχω μάθει από την δική μου εμπειρία, έχοντας κάνει…. ούτε που μπορώ να μετρήσω πόσες δουλειές τα τελευταία 22 χρόνια (ποδαριού, γραφείου, σχετικές με σπουδές και τώρα πλησιάζοντας την ιδανική) είναι το εξης: κάνε εσύ ότι καλύτερο μπορείς, δώσε τον καλύτερο σου εαυτό, χαμόγελα και να έχεις ευγένεια, κ τυπικότητα. Όσα λιγότερα ανακατεματα σε περιττά λόγια, τόσο πιο ήσυχο το κεφάλι σου κ τόσο καλύτερα περνάς. Κάποιοι θα σε εκτιμήσουν, κάποιοι θα σε θάψουν, αλλά αν κάνεις το καλύτερο… Διαβάστε περισσότερα »
Καταλαβαίνω ότι μετά από μια δυο κακές εμπειρίες είναι εύκολο να πέσεις στην παγίδα να νομίζεις ότι οι περισσότερ@ είναι κομπλεξικ@ ή, από την άλλη πλευρά του νομίσματος να πιστέψεις ότι εσύ έχεις τελικά το πρόβλημα, ότι το δικό σου κούτελο γράφει μ@@@ και βρίσκουν και τα κάνουν. Μετά από εμπειρίες, καλές και κακές, σε διαφορετικά εργασιακά περιβάλλοντα, σε τρεις ευρωπαϊκές χώρες, δεν πιστεύω ότι οι περισσότερ@ είναι κομπλεξικ@. Δυστυχώς όμως ένας ή μια να βρεθεί μπορεί να χαλάσει τελείως το κλίμα μιας ολόκληρης ομάδας. Σε μια δυσλειτουργική ομάδα όπου ο καθένας κοιτάει να καλύψει τον δικό του πισινό, τότε… Διαβάστε περισσότερα »
https://www.public.gr/product/books/english/economics/management/snakes-in-suits/0696925 Συστήνω αυτό το βιβλιο αν το έχεις με τα Αγγλικά, φοβερές συμβουλές για τα διάφορα τέρατα στο χώρο εργασίας. Έχω φτάσει σε σημείο να λέω αχ να έρθει κανένας απο τους πρώην συναδέλφους δημόσια να κάνει το φιλο να ξεκατινιαστούμε γερά (το έκανα σε μια σφουγγαρίστρα που δούλευε σε ένα κατάστημα που πήγα ενώ είχα κινδυνεύσει να πεθάνω, ήμουν στο νοσοκομείο ένα μήνα και δεν πήρε ενα τηλεφωνο, την εκραξα και δεν ήξερε απο που να φύγει) αλλά δε με πλησιάζει κανενας. Οι άνθρωποι σαν τα ζώα οσμίζονται τον κίνδυνο. Μην τη φοβάσαι την παλιοπατσαβούρα, αν έχει το θράσος… Διαβάστε περισσότερα »