Ένα ερώτημα με αγωνία.
__________
H ιστορία της Didit όπως την ξεχώρισα σήμερα.
Αγαπητή Ρένα,
Θα ήθελα να ρωτήσω και εσένα και το κοινό σχετικά κάτι που μου έχει κολλήσει στον εγκέφαλο και απ’ ότι φαίνεται και σε πολ@ αποστολείς ερωτήσεων στο site: Πώς να νιώσω λιγότερο μόνη στην κατάστασή μου. Θέλω ταινίες, βιβλία, αληθινές ιστορίες, κάτι να μου δώσει δύναμη. Προς το παρόν μόνο ο Russell Brand έχει συζητήσει την ερωτική απογοήτευση στα βίντεο που ανεβάζει, και λίγο η Phoebe Waller-Bridge στο Fleabag, αλλά αυτό δεν είναι αληθινή ιστορία.
Εξηγώ την κατάσταση: ένα on-off affair με πάθος και τρυφερότητα με ένα άτομο το οποίο δεν περίμενα ποτέ των ποτών να μου αρέσει (δεν μου φαινόταν ενδιαφέρων τύπος, δεν μου φαινόταν αστείος, δεν μου φαινόταν ερωτικός). Ένα μεσημέρι ξαφνικά τον είδα αλλιώς και ξεκίνησε αυτό το on-off affair. Σε φάση 500 days of summer, αλλά με εμένα στο ρόλο του Tom και πολύ λιγότερο πιεστική και τσαντίλας από αυτόν.
Λοιπόν, εγώ 2 λόγους βλέπω για να σε χιώσει κάποιος άνθρωπος με τον οποίον έχει υπάρξει κάτι πέρα από ξεπέτα (κρίνω από τον εαυτό μου): 1. εμφάνιση, δηλαδή δεν είσαι αρκετά ελκυστικ@ και 2. βαρεμάρα, δεν είσαι αρκετά ενδιαφέρον άτομο, είσαι πιεστικ@. Ξανά, μόνο ο Russell και η Phoebe με έχουν διαψεύσει προς το παρόν, και μία φίλη μου που είναι πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα και έχει φάει χ από τύπο.
Αν έχει σημασία, είμαι 27 και όχι έφηβη, αλλά το μυαλό μου χρειάζεται κάτι ακόμα για να πάρει στροφές.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
– από την Didit
__________
Ας οργανώσουμε τη συζήτηση.
Η ερωτική χυλόπιτα είναι μέρος της ζωής και δεν μπορεί να την αποφύγει κανείς. Ούτε οι ωραί@, ούτε οι κουλ, ούτε οι καταπληκτικ@. Κάποι@ θα βρεθεί που δεν θα τους θέλει -τη δεδομένη στιγμή ή και γενικώς.
Όσο περισσότερο κάποιος κάνει προβολή της χυλόπιτας στο αντικείμενο (το χυλοπιτιασμένο άτομο) αντί στο υποκείμενο (στο χυλοπιτιάζον άτομο), τόσο το χειρότερο, θα αργήσει πολύ να συνέλθει και να πάει παρακάτω.
Είναι αλήθεια ότι οι επαναλαμβανόμενες χυλόπιτες από πολλά διαφορετικά άτομα πρέπει να μας προβληματίσουν. Συνήθως κάτι δείχνει για τις επιλογές μας πρωτίστως, ή την προσέγγισή μας δευτερευόντως όμως. Όχι απαραίτητα για τον χαρακτήρα, ή την εμφάνιση. Είναι κάπως εφηβική η αντίληψη ότι η δική μας η φτιαξιά φταίει. Είναι σαν να λέει, “αν αλλάξω, στο χέρι μου είναι, όλα θα γίνουν όπως επιθυμώ”. Κατανοώ ότι είναι ένα απότοκο της σκέψης του χώρου και χρόνου που μεγαλώνουμε, η σκέψη ότι το άτομο είναι παντοδύναμο κι ασκεί έλεγχο στο περιβάλλον του αρκεί να το θελήσει αρκετά, αλλά δυστυχώς η πραγματικότητα μας ορισμένες φορές μας διαψεύδει.
Ο συγκεκριμένος, αφού εμπίπτει στο on-off affair, πιθανότατα δεν θέλει κάτι παραπάνω για δικούς του λόγους. Εσύ, πώς και τον είδες διαφορετικά όμως ένα μεσημέρι; Τι σε έκανε να αλλάξεις γνώμη; Γιατί αυτό βάρυνε περισσότερο μέσα σου από τις πρώτης εντυπώσεις; Έλεγε ο Ταλεϋράνδος, “προσέχετε τις πρώτες εντυπώσεις, τείνουν να βγαίνουν αληθινές”.
Για να μπορέσεις να βρεις κάτι καινούργιο και πιο συμβατό, πρέπει να κάνεις χώρο μέσα σου. Όπως όταν θέλεις να πάρεις καινούργια ρούχα, πρέπει να βγάλεις παλιότερα από τη ντουλάπα για να χωρέσουν τα νέα και να είναι άνετα -όχι στριμωγμένα και τσαλακωμένα.
Πιθανόν θα σε παρηγορήσει και θα σου δώσει κάποιες αφορμές περαιτέρω σκέψης το Εγχειρίδιο Ερωτικής Σχέσης του Ντέμιαν Μπουκάι (γιού του Χόρχε). Αρκεί να μην το χρησιμοποιήσεις ως τυφλοσούρτη. Περιλαμβάνει παραδείγματα από τη λογοτεχνία και τον κινηματογράφο, μαζί με ιστορίες από την ψυχοθεραπεία ασθενών του, για να απαντήσει διαχρονικό ερώτημα: “Τελικά, τι είμαστε; Φίλοι; Εραστές; Κάτι άλλο;”
Προσθέστε ελεύθερα και στα σχόλια!
Ακολουθήστε την Α,ΜΠΑ; στο Google News
